Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-115-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-25--ii-sa-wa-115-13

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Wa 115/13

Wyrok WSA w Warszawie z 25 marca 2013 r., II SA/Wa 115/13 – zasiłek dla bezrobotnych

Wynik

Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

25 marca 2013

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spraw.) Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędzia WSA Jacek Fronczyk Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2013 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia \[...\] listopada 2012 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych 1\. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, 2\. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B115%252F13.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B25%2Bmarca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599%2Bi%2Bpoprzedzaj%25C4%2585c%25C4%2585%2Bj%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B115%252F13)

## Uzasadnienie

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez E. W. jest decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia \[...\] listopada 2012 r. nr \[...\], utrzymująca w mocy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "k.p.a.", decyzję Marszałka Województwa \[...\] z dnia \[...\] września 2012 r. nr \[...\] odmawiającą przyznania E. W. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 8 ust. 2 oraz art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j.: Dz. Urz. z 2008 r., nr 69, poz. 415 z późn. zm.); art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 61 ust. 2 oraz art. 65 ust. 2 i 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 166 z dnia 30 kwietnia 2004 r. z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 5 z późn. zm.), a także § 2 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz. U. z 2009 r. nr 136, poz. 1118 z późn. zm.) w związku z art. 11, art. 12 ust. 1 i art. 54 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 (...) (Dz. Urz. UE L 284 z dnia 30 października 2009 r. z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił dotychczasowy tok postępowania, wskazując, co następuje: E. W. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. (PUP) w dniu \[...\] maja 2012 r. Dnia \[...\] maja 2012 r. do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. (WUP) wpłynął wniosek E. W. o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach określonych przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Do wniosku strona załączyła swoje oświadczenie z dnia \[...\] maja 2012 r., złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, dotyczące jej pobytu na terytorium \[...\] i \[...\] (\[...\]) oraz dokumenty finansowe potwierdzające jej zatrudnienie w tym państwie. W dniu \[...\] maja 2012 r. WUP wystąpił na dokumencie \[...\] do \[...\] instytucji właściwej z prośbą o potwierdzenie okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnionych przez \[...\] E. W. w \[...\]. W dniu \[...\] lipca 2012 r. do WUP wpłynął dokument \[...\] potwierdzający okres ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia spełniony przez E. W. na terytorium \[...\] od \[...\] kwietnia 2006 r. do \[...\] kwietnia 2012 r. Decyzją z dnia \[...\] września 2012 r. Marszałek Województwa \[...\]. odmówił E. W. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że strona nie spełniła ostatniego okresu ubezpieczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Polski), a także nie może ona zostać uznana za pracownika, który podczas pracy za granicą posiadał miejsce zamieszkania w Polsce. Zdaniem organu w świetle większości obiektywnych kryteriów wymienionych w art. 11 rozporządzenia 987/2009 miejscem zamieszkania strony podczas jej zatrudnienia za granica była \[...\]. Od powyższej decyzji E. W. wniosła odwołanie, w którym zakwestionowała rozstrzygnięcie organu I instancji, wskazując, że w trakcie pobytu za granicą "z pomocą rodziców zakupiła w Polsce mieszkanie, w którym obecnie jest zameldowana, co świadczy o tym, że nie planowała pozostać w \[...\] na stałe. Uzasadniając rozstrzygnięcie z dnia \[...\] listopada 2012 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej zauważył, iż zgodnie z art. 61 ust. 1 rozporządzenia (WE) 883/2004 bezrobotny ubiegający się o świadczenia z tytułu bezrobocia ma prawo do uwzględnienia, w koniecznym zakresie, okresów ubezpieczenia przebytych pod działaniem ustawodawstw innych państw członkowskich Unii Europejskiej. W myśl art. 61 ust. 2 ww. rozporządzenia, uwzględnienie okresów ubezpieczenia spełnionych za granicą może nastąpić wyłącznie pod warunkiem spełnienia przez bezrobotnego ostatniego okresu ubezpieczenia na terytorium państwa, w którym ubiega się on o zasiłek. Tymczasem ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że ostatni okres ubezpieczenia strona spełniła na terytorium \[...\]. W związku z powyższym, zgodnie z art. 61 ust. 2 rozporządzenia (WE) 883/2004, okres ten nie może być co do zasady uwzględniony przy ustalaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych na terytorium Polski. Wyjątek od powyższej zasady wprowadza art. 65 ust. 2 i 5 rozporządzenia 883/2004, który stanowi, iż bezrobotny, który w okresie swojego ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek zamieszkiwał w innym państwie członkowskim niż państwo wykonywania pracy, i który nadal mieszka w tym państwie lub powróci do tego państwa, pozostaje w dyspozycji służb zatrudnienia państwa zamieszkania oraz korzysta ze świadczeń zgodnie z ustawodawstwem tego państwa tak, jakby był tam ostatnio zatrudniony. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że aby bezrobotny mógł korzystać, na podstawie art. 65 ust. 2 i 5 rozporządzenia (WE) 883/2004, ze świadczeń dla bezrobotnych w państwie, w którym nie był ostatnio zatrudniony, musi on nie tylko oddać się do dyspozycji służb zatrudnienia, ale także udokumentować fakt zamieszkania w tym państwie podczas zatrudnienia w innym państwie członkowskim UE. Następnie organ odwoławczy zauważył, iż kwestia interpretacji przepisu art. 65 ust. 2 i 5 rozporządzenia 883/2004 została omówiona w wydanej przez Komisję \[...\] decyzji nr \[...\] z dnia \[...\] czerwca 2009 r. w sprawie zakresu art. 65 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (dotyczącego uprawnienia do zasiłków dla bezrobotnych osób całkowicie bezrobotnych innych niż pracownicy przygraniczni, które w okresie ich ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, miały miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego innego niż właściwe państwo członkowskie (Dz. Urz. UE C 106 z dnia 24 kwietnia 2010 r.). Zgodnie z ww. decyzją art. 65 ust. 2 i 5 rozporządzenia 883/2004 może być stosowany do pewnych kategorii pracowników, którzy utrzymują bliskie związki z krajem swego pochodzenia. Nie można jednak zaakceptować tego, aby z powodu zbyt szerokiej interpretacji pojęcia miejsca stałego zamieszkania, zakres stosowania art. 65 rozporządzenia 883/2004 rozszerzono na wszystkie osoby, które mają stałe zatrudnienie w państwie członkowskim i którzy pozostawili swoje rodziny w kraju swojego pochodzenia. W myśl ust. 3 ww. decyzji, do celów jej stosowania ustalenie państwa miejsca zamieszkania danej osoby następuje w oparciu o kryteria wskazane w art. 11 rozporządzenia (WE) 987/2009\. Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) 987/2009, przy ustalaniu miejsca zamieszkania danej osoby należy porównać czas trwania i ciągłość pobytu danej osoby w obu państwach, a także dokonać analizy sytuacji osobistej tej osoby, na którą składają się: charakter i specyfika jej pracy, jej więzi rodzinne, prowadzenie jakiejkolwiek działalności o charakterze niezarobkowym, jej sytuacja mieszkaniowa oraz państwo, w którym dana osoba uważana jest za rezydenta dla celów podatkowych. W myśl art. 11 ust. 2 ww. rozporządzenia dopiero w przypadku, gdy ww. kryteria nie pozwolą na jednoznaczne ustalenie miejsca zamieszkania danej osoby, należy brać pod uwagę zamiar tej osoby oraz cel jej wyjazdu do innego państwa. Zdaniem organu odwoławczego, z treści złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań oświadczenia E. W. z dnia \[...\] maj 2012 r. wynika, że przed wyjazdem do \[...\] nieprzerwanie zamieszkiwała ona w Polsce. Okoliczność ta mogłaby sugerować, że strona nie przebywała w \[...\] na stałe. Jednak treść ww. oświadczenia wskazuje, że przebywała ona nieprzerwanie na terytorium \[...\] przez 8 lat i 8 miesięcy. W tym okresie przyjeżdżała do Polski dwa razy w roku na urlop i wakacje. Wymienione powyżej okoliczności świadczą, zdaniem organu, o ciągłości jej pobytu w \[...\]. Organ podkreślił również, że podczas pobytu w \[...\] E. W. była zatrudniona na podstawie jednej umowy o pracę na czas nieokreślony. Zdaniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej powyższe okoliczności oznaczają, że praca w tym państwie miała charakter stały. Minister zauważył również, że ww. E. W. wskazała, że w okresie pracy w \[...\] nie podlegała w Polsce obowiązkowi podatkowemu od dochodów uzyskanych za granicą, co oznacza, że nie posiadała ona w Polsce miejsca zamieszkania do celów podatkowych (rezydencji podatkowej). Ponadto podczas pracy za granicą strona nie przekazywała środków finansowych na utrzymanie zamieszkujących w Polsce członków rodziny, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe. Jako członków najbliższej rodziny wymieniła swoich rodziców. Zdaniem organu powyższe okoliczności wskazują, że w okresie pobytu za granicą prowadziła własne gospodarstwo domowe. Dodatkowo organ odwoławczy podniósł, że inwestowanie i wydatkowanie środków finansowych otrzymywanych za granicą, nie jest jednym z kryteriów ustalania miejsca zamieszkania, wymienionych w ww. art. 11 ust. 1, zatem powyższa okoliczność nie świadczy o tym, że w trakcie pobytu w \[...\] oraz przy jednoczesnym stałym zatrudnieniu w tym państwie, E. W. utrzymywała miejsce zamieszkania w Polsce. Biorąc powyższe pod uwagę, Minister uznał, iż w świetle przytłaczającej większości obiektywnych kryteriów wymienionych w art. 11 ust. 1 rozporządzenia 987/2009, miejscem zamieszkania E. W. podczas pobytu i pracy w \[...\] była właśnie \[...\]. Stąd też nie było konieczne odwoływanie się do kryteriów subiektywnych, wymienionych w art. 11 ust. 2 ww. rozporządzenia, tj. celu wyjazdu do \[...\] ani zamiaru strony. W skardze na powyższą decyzję Minister Pracy i Polityki Społecznej E. W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wskazała, iż chociaż charakter i specyfika jej pracy wymuszały stałą obecność w \[...\], to jednak utrzymywała stałe i silne więzi rodzinne. W kazała, iż fakt zakupu mieszkania w \[...\] przy ul. \[...\], gdzie obecnie ma stałe miejsce zameldowania, na który to zakup zostały przeznaczone w dużej mierze środki finansowe, które wypracowała za granicą, jednoznacznie świadczy o woli przebywania w Polsce oraz traktowania pobytu w \[...\] jako czasowego. Zdaniem skarżącej to, iż przez okres od kwietnia 2004 r. do kwietnia 2012 r. pracowała u jednego pracodawcy świadczy o solidności jej pracy. Dodatkowo wskazała, iż jej rodzice mają orzeczoną \[...\] grupę inwalidzką. W związku z tym nie mogła i nie chciała podejmować decyzji o stałym pobycie za granicą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Badana pod tym kątem skarga zasługuje na uwzględnienie. Mimo obszernego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, decyzja ta, jak i decyzja organu I instancji zawierają wady dotyczące oceny materiału dowodowego oraz braki co do wyjaśnienia istotnych i niniejszej sprawy okoliczności. W tym zakresie oba organy naruszyły przepisy art. 7, art. 8, art. 11 i art. 80 k.p.a. w sposób, który miał wpływ na rozstrzygnięcie istoty sprawy, co z kolei musiało skutkować uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarówno zaskarżonej, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji. Podzielając stanowisko organu I instancji Minister uznał, iż w świetle art. 65 ust. 2 i 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 166 z dnia 30 kwietnia 2004 r. ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) 987/2009 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 (...) (Dz. Urz. UE L 284 z dnia 30 października 2009 r.), skarżąca nie może być uznana za osobę, która podczas pracy za granicą posiadała miejsce zamieszkania w Polsce, co z kolei w świetle ww. przepisów ma wpływ na uprawnienie do przedmiotowego w sprawie zasiłku. Stanowisko Ministra należy jednak uznać za co najmniej przedwczesne, w sytuacji, gdy nie wszystkie kryteria wymienione w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, służące ustaleniu miejsca zamieszkania, zostały rozważone w sposób pełny i wyczerpujący. Jednocześnie nie wszystkie okoliczności faktyczne, istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały wyjaśnione w stopniu, który pozwalałby na jednoznaczne przyjęcie, że ośrodkiem interesów życiowych skarżącej w czasie pracy za granicą była \[...\]. Na wstępie organy obu instancji winny wziąć pod uwagę wskazany przez skarżącą w oświadczeniu z dnia \[...\] maja 2012 r. cel wyjazdu – nauka języka, praca. Dopiero potem organ winien dokonać oceny różnych działań i zachowań skarżącej oraz okoliczności towarzyszących świadczeniu pracy, która to ocena powinna zmierzać do rozstrzygnięcia kwestii, czy skarżąca może być potraktowana jako osoba mająca status zamieszkującej w Polsce podczas świadczenia pracy w \[...\]. Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca przed wyjazdem za granicę zamieszkiwała w Polsce nieprzerwanie wraz z rodzicami, natomiast po powrocie do kraju nabyła w \[...\] mieszkanie, w którym jest obecnie zameldowana i zamieszkuje. Wskazała również, iż mieszkanie to zostało nabyte w większości ze środków zgromadzonych podczas jej pracy w \[...\] . Minister jednak nie ustosunkował się do tych podnoszonych argumentów. Poprzestał natomiast na ogólnikowym stwierdzeniu, iż inwestowanie i wydatkowanie środków finansowych otrzymanych za granicą nie jest z kryteriów ustalenia miejsca zamieszkania wymienionych w art. 11 ust. 1, zatem powyższa okoliczność nie świadczy o tym, że w trakcie pobytu w \[...\] E. W. utrzymywała miejsce zamieszkania w Polsce. Argumentacja ta, zdaniem Sądu, jest błędna. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zakup mieszkania w Polsce wskazuje, wbrew twierdzeniom organu, na ugruntowany zamiar pobytu w Polsce i polepszenia sobie warunków tego pobytu. Należało by zatem uznać, że praca w \[...\] stanowiła dla skarżącej jedynie środek do realizacji powyższego celu. Organ nie rozważył w sposób wyczerpujący kryterium sytuacji mieszkaniowej skarżącej z góry przyjmując, że skoro w czasie pobytu w \[...\] mieszkała w wynajmowanym mieszkaniu a w Polsce mieszkała wraz z rodzicami, to miejscem jej zamieszkania podczas pracy za granicą była \[...\]. Wskazać należy, że zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. b (v) rozporządzenia (WE) 987/2004, elementem służącym ustaleniu miejsca zamieszkania danej osoby jest jej sytuacja mieszkaniowa, zwłaszcza informacja, czy sytuacja ta ma charakter stały. Nie chodzi tu zatem wyłącznie o to, czy dana osoba posiada tytuł prawny do nieruchomości, lecz o to, czy jej sytuację mieszkaniową można uznać za stabilną w kontekście wskazania ośrodka interesów życiowych. Organ winien zatem dokonać oceny, czy w istocie okoliczność wynajmowania mieszkania podczas pracy za granicą świadczy jednoznacznie o stałości sytuacji mieszkaniowej skarżącej skoro przed wyjazdem do \[...\] mieszkała ona z rodzicami w mieszkaniu w \[...\] przy ul. \[...\] i była tam zameldowana na pobyt stały a po powrocie została zameldowana w nabytym mieszkaniu również w \[...\] przy ul.\[...\]. W świetle powyższych rozważań uznać należy, że zaskarżona decyzja zawiera wady dotyczące oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz braki co do wyjaśnienia istotnych w sprawie niniejszej okoliczości. W tym zakresie organ odwoławczy naruszył, wynikający z art. 7 w związku z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, który to obowiązek jest realizowany poprzez nakaz zebrania i wszechstronnego rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego. W konsekwencji tych naruszeń organ dokonał wadliwej (przedwczesnej) oceny materiału dowodowego, co legło u podstaw uchylenia zaskarżonej decyzji. Rozpatrując sprawę ponownie organ odwoławczy w sposób wyczerpujący wyjaśni, podda analizie i oceni sytuację rodzinną oraz więzi rodzinne skarżącej w kontekście podniesionych wyżej okoliczności. Rozważy również ponownie sytuację mieszkaniową skarżącej z uwzględnieniem powyższych uwag. Następnie, zgodnie z regułami określonymi w art. 11 rozporządzenia (WE) 987/2009, w oparciu o ocenę wszystkich rozważanych kryteriów wymienionych w ust. 1 oraz w ich wzajemnym powiązaniu, dokona oceny, czy w okresie zatrudnienia za granicą skarżąca miała miejsce zamieszkania w Polsce, czy w \[...\]. W sytuacji, gdy powyższa ocena nie pozwoli na dokonanie jednoznacznych ustaleń w odnośnym zakresie, organ weźmie pod uwagę zamiar skarżącej, a zwłaszcza powody, jakie skłoniły ją do przemieszczenia się (ust. 2 art. 11). Wydając rozstrzygnięcie na podstawie dokonanych ustaleń organ należycie uzasadni swoje stanowisko czyniąc zadość wymogom określonym w art. 107 § 3 w związku z art. 11 k.p.a. Biorąc pod uwagę wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) orzekł jak w sentencji wyroku. O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

15 stycznia 2013

Symbol z opisem

[6331 Zasiłek dla bezrobotnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6331-zasilek-dla-bezrobotnych)

Hasła tematyczne

Bezrobocie

Skarżony organ

Minister Pracy i Polityki Społecznej

Sędziowie

Ewa Grochowska-Jung /przewodniczący sprawozdawca/ Jacek Fronczyk Olga Żurawska-Matusiak

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20080690415)  
art. 71 ust. 1 i 2 · Dz.U. 2008 nr 69 poz. 415
* Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Tekst mający znaczenie dla EOG i dla Szwajcarii).  
art. 65 ust. 2 i 5 · Dz.U.UE.L 2004 nr 166 poz. 1

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 1609/13 - Wyrok NSA z 2015-01-15](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1609-13-wyrok-nsa-z-2015-01-15--i-osk-1609-13)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Wa 22/13 · 25 marca 2013Wyrok WSA w Warszawie z 25 marca 2013 r., II SA/Wa 22/13 – zasiłek dla bezrobotnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-22-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-25--ii-sa-wa-22-13)
* [Sygnatura: IV SA/Gl 136/13 · 25 marca 2013Postanowienie WSA w Gliwicach z 25 marca 2013 r., IV SA/Gl 136/13 – zasiłek dla bezrobotnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-gl-136-13-postanowienie-wsa-w-gliwicach-z-2013-03-25--iv-sa-gl-136-13)
* [Sygnatura: II SA/Wa 17/13 · 21 marca 2013Wyrok WSA w Warszawie z 21 marca 2013 r., II SA/Wa 17/13 – zasiłek dla bezrobotnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-17-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-21--ii-sa-wa-17-13)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/036E6AE15D)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-115-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-25--ii-sa-wa-115-13#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-115-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-25--ii-sa-wa-115-13#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-115-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-25--ii-sa-wa-115-13#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-115-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-25--ii-sa-wa-115-13#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-115-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-25--ii-sa-wa-115-13#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-115-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-25--ii-sa-wa-115-13#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-115-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-25--ii-sa-wa-115-13#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FWa%2B115%252F13.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B25%2Bmarca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599%2Bi%2Bpoprzedzaj%25C4%2585c%25C4%2585%2Bj%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FWa%2B115%252F13)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
