Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-sz-291-11-wyrok-wsa-w-szczecinie-z-2011-06-01--ii-sa-sz-291-11

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Sz 291/11

Wyrok WSA w Szczecinie z 1 czerwca 2011 r., II SA/Sz 291/11 – pozwolenie na budowę

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie

Data orzeczenia

1 czerwca 2011

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi A. M. i S. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia \[...\] r. nr \[...\] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FSz%2B291%252F11.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BSzczecinie.%2BData%253A%2B1%2Bczerwca%2B2011.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FSz%2B291%252F11)

## Uzasadnienie

Decyzją z dnia \[...\] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), w zw. z art. 103 ust. 2, art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. i S. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia \[...\] r. udzielającej K. T. pozwolenia na użytkowanie rozbudowy budynku mieszkalnego wraz z urządzeniami budowlanymi, położonego w W. Nr \[...\], działka nr \[...\], gm. M. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy oraz treść zarzutów podniesionych w odwołaniu przez A. i S. M. Odpowiadając na zarzuty Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że organ I instancji po przeprowadzeniu oględzin ustalił, że istniejący obecnie budynek powstał w miejsce dawnego budynku \[...\] który z uwagi na zły stan techniczny w latach siedemdziesiątych został w części rozebrany przez dziadków inwestora. Obecny obiekt ma większą powierzchnię zabudowy o około \[...\] m2, w porównaniu z poprzednim. Budynek jest częściowo \[...\], z wejściem od strony południowej podwórka. Od strony północno-zachodniej na poziomie parteru, znajdują się \[...\] które są użytkowane, pozostałe pomieszczenia na parterze oraz na piętrze są niezamieszkałe, gdyż brak w nich \[...\] . Budynek ma instalację elektryczną z sieci lokalnej, wodociągową z własnego ujęcia (studnia), kanalizację sanitarną (zbiornik bezodpływowy). Na podstawie dowodu z zeznań świadków ustalono, okoliczności nabycia przedmiotowej nieruchomości, przystąpienia do remontu budynku na początku lat siedemdziesiątych i jego zakończenia do końca lat osiemdziesiątych. W tej sytuacji organ I instancji stwierdził, że następcę prawnego inwestorów wiążą skutki samowoli budowlanej i zastosowanie mają przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. Dlatego postanowieniem z dnia 19 marca 2010r., na podstawie art. 56 Prawa budowlanego z 1974 r., zobowiązał K. T. do przedłożenia określonych dokumentów, pozwalających na ustalenie czy obiekt nie narusza przepisów prawa i czy nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia. Po przedłożeniu wymaganych dokumentów, organ na podstawie art. 42 ust. 3 Prawa budowlanego z 1974 r. udzielił K. T. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanego budynku mieszkalnego wraz z urządzeniami budowlanymi. Na podstawie art. 42 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. inwestor, właściciel lub zarządca może przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego, co do którego wydano przewidziany w art. 40 nakaz dokonania zmian lub przeróbek, dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie. Przy czym zgodnie z art. 43 ust. 3., podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu. Artykuł 40 stanowi natomiast, iż w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności, określone w art. 37, właściwy organ administracji wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami. Natomiast zgodnie z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r., obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę lub przeznaczony jest pod zabudowę innego rodzaju. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji zasadnie badał zgodność wzniesionego obiektu z przepisami o planowaniu przestrzennym z okresu realizacji inwestycji, ponieważ zaświadczenie Urzędu Miejskiego w M. z dnia \[...\] r., i pismo tego urzędu z dnia \[...\]r., wskazują, że dla terenu przedmiotowej inwestycji nie ma aktualnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Opracowano studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, ale zgodnie z art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie stanowi ono aktu prawa miejscowego. Z pisma urzędu z dnia \[...\] r. wynika, że wzniesiony obiekt "nie kolidował z ówczesnym (tj. obowiązującym w dacie zakończenia budowy) miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego". Odwołujący zarzucili, że treść zaświadczenia z dnia \[...\] r. wskazuje, iż działka nr \[...\] jest terenem rolniczym, nie jest to więc działka budowlana. Jednak z analizy mapy zasadniczej Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w G. wynika, iż przedmiotowa działka jest terenem rolniczym (\[...\]), ale jest częściowo objęta tzw. "zabudową zagrodową" w ramach działki siedliskowej, takiej samej jak sąsiednia działka nr \[...\], odwołujących się. Poza tym część działki nr \[...\] zajęta pod inwestycję jest na mapie oznaczona symbolem "\[...\]", takim samym, jak część działki nr \[...\], zajęta pod budynek odwołujących się. Zdaniem organu II instancji przedmiotowa inwestycja jest wyłącznie rozbudową już istniejącego budynku, a budowlany charakter działki nr \[...\] został określony już wcześniej w decyzji Kierownika Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia \[...\] r., znak: \[...\], i dlatego brak jest podstaw do orzeczenia rozbiórki na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowy obiekt zrealizowano z końcem lat \[...\] w. w czasie obowiązywania rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Zgodnie z § 12 ust. 1 cyt. rozporządzenia, budynki mieszkalne i gospodarcze na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz wolno stojące jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach z materiałów niepalnychi o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3 m, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych. Zgodnie zaś z ust. 2, przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m od granicy działki, odległości określone w ust. 1 mogą ulec zmniejszeniu, z tym że odległość między budynkiem istniejącym a projektowanym powinna wynosić co najmniej 8 m. Jak stwierdził organ II instancji przepis ten dotyczy jednak usytuowania nowych budynków, natomiast w niniejszej sprawie rozbudowano już istniejący budynek, usytuowany w odległości \[...\] m od granicy z działką nr \[...\] przed wejściem w życie powołanego rozporządzenia. Rozbudowa nie została dokonana w kierunku granicy z działką nr \[...\], lecz równolegle do niej, jako przedłużenie już istniejącej ściany szczytowej budynku. Skutkiem samowoli nie była zatem zmiana usytuowania już istniejącego budynku względem granicy z działką nr \[...\] (budynek nie przybliżył się do granicy z działką nr \[...\]). Nie naruszono więc przepisów § 12 cyt. rozporządzenia i przepisów budowlanych obowiązujących w dacie zakończenia budowy. Organ odwoławczy odniósł też do kwestii przeznaczenia poprzedniego budynku do rozbiórki, wyjaśniając że decyduje o tym właściciel, a organy nadzoru budowlanego nie dysponują informacją, że istniała decyzja właściwego organu, nakazująca rozbiórkę budynku. Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie nie istnieją okoliczności, wskazane w art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r. Jednocześnie brak podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 40\. Postępowanie legalizacyjne należało zakończyć decyzją o pozwoleniu na użytkowanie. Podstawą do jej wydania jest stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu, co zostało wykazane w postępowaniu przed organem I instancji. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli A. i S. M. wnosząc o jej uchylenie oraz decyzji ją poprzedzającej. Skarżący zarzucili: 1\. naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), tj.: - art. 5 ust 1 pkt 6, ust 2, ust 4 pkt 1 Prawa budowlanego z dnia 24 października 1974 r. - § 20 ust 13 w zw. § 20 ust. 2 zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966 r. (t. jedn. Dziennik Budownictwa nr 10 z dnia 19 lipca 1966 r.) w zw. z Pismem Okólnym nr 24 Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 14 sierpnia 1965 r. w sprawie obciążenia ogniowego pomieszczeń i budynków (Dziennik Budownictwa nr 12 poz. 50), - § 12 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. - § 56 ust. 2 zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r. - § 80\. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. 2\. naruszenie prawa procesowego: - art. 7 kpa w zw. z art. 156 § 1 kpa przez ich niezastosowanie w sprawie pomimo, że nie zostały spełnione przesłanki aby wydać pozwolenie na użytkowanie rozbudowy budynku mieszkalnego wraz z urządzeniami budowlanymi, - art. 156 § 1 pkt 7, art. 7, art. 9, art. 107 § 3 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego, nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów i nie podanie przyczyn, z powodu których argumentom skarżącego odmówiono wiarygodności, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy W uzasadnieniu skargi skarżący szczegółowo przedstawili stan faktyczny i rozwinęli argumentację podniesionych w skardze zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł , co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do treści skargi należy przede wszystkim stwierdzić, że przedmiot sprawy stanowiło rozstrzygnięcie organu o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Prawidłowo organ II instancji przyjął, że w ustalonym stanie faktycznym mają zastosowanie przepisy poprzednio obowiązującego Prawa budowlanego, które dają podstawę do udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu. Ustalono bowiem, że przedmiotowy obiekt powstał w miejsce poprzednio istniejącego, który został częściowo rozebrany, przy czym prace zakończono w czasie obowiązywania przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. W konsekwencji przyjęto, że K. T. będący następca prawny inwestorów związany jest skutkami dokonanej wcześniej samowoli budowlanej. Zasadnie zatem postanowieniem z dnia \[...\] r. wydanym na podstawie art. 56 Prawa budowlanego z 1974 r. nałożono na niego wskazane w sentencji tego orzeczenia powinności. Stan faktyczny ustalony w sprawie wskazuje, że obecny budynek powstał w miejsce dawnego budynku, który z uwagi na zły stan techniczny w latach siedemdziesiątych został w części rozebrany, a następnie do lat \[...\] ubiegłego wieku przeprowadzano rozbudowę zwiększając powierzchnię zabudowy o około 50 m2\. Dało to organowi podstawę do zastosowania przepisów poprzednio obowiązującego Prawa budowlanego z 1974r. skoro wszystkie prace budowlane zakończono przed 1 stycznia 1995r. Zgodnie z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974r. obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę lub przeznaczony jest pod zabudowę innego rodzaju. Organ odwoławczy wskazał, że rozbudowany obiekt nie naruszał ówcześnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nadto wyjaśnił kwestię podnoszoną A. i S. M. dotyczącą charakteru działki, na której znajduje się przedmiotowy obiekt. Zebrane w sprawie dowody dają podstawę do ustalenia, że obiekt ten jest efektem rozbudowy już istniejącego budynku, a na budowlany charakter działki nr \[...\] wskazuje decyzja Kierownika Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia \[...\] r., znak: \[...\]. Brak zatem podstaw do orzeczenia nakazu rozbiórki na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r. Natomiast co do zarzutu dotyczącego zgodności wzniesionego obiektu z przepisami budowlanymi organ odwoławczy wyjaśnił, że w czasie rozbudowy obiektu obowiązywały przepisy wykonawcze wydane do Prawa budowlanego, a mianowicie rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. W § 12 ust. 1 cyt. rozporządzenia, uregulowano kwestie odległości ścian budynków mieszkalnych od granicy działki. Trafne organ stwierdził, że wskazane normy w przepisach dotyczą usytuowania nowych budynków, natomiast w niniejszej sprawie rozbudowano istniejący już budynek usytuowany w odległości \[...\] m od granicy z działką nr \[...\], tj. przed wejściem w życie powołanego rozporządzenia. Ponadto rozbudowa nie została zrealizowana w kierunku granicy z działką nr \[...\], lecz równolegle do niej, jako przedłużenie już istniejącej wcześniej ściany szczytowej budynku. Nie zmieniono więc usytuowania istniejącego budynku względem granicy z działką nr \[...\]. Dlatego należy podzielić stanowisko organu, że nie naruszono przepisów § 12 wskazanego wyżej rozporządzenia i przepisów budowlanych obowiązujących w dacie zakończenia budowy. Przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentację, należy podzielić, wskazując na to, że zarzuty dotyczące stanu technicznego budynku nie są zasadne, ponieważ inwestor wykonując postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia \[...\] r. przedłożył inwentaryzację budowlaną wraz z orzeczeniem technicznym sporządzonym przez osobę uprawnioną, potwierdzająca wykonanie robót budowlanych zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi (załącznik do akt administracyjnych). Nie naruszono zatem przepisów prawa materialnego wskazanych w skardze, dotyczących stanu technicznego wykonanych robót. W treści inwentaryzacji budowlanej wskazano między innymi na aspekty ochrony przeciwpożarowej stwierdzając, że materiały użyte przy rozbudowie obiektu posiadają podwyższoną odporność ogniową. W konkluzji inwentaryzacji stwierdzono, że rozbudowa budynku mieszkalnego z urządzeniami została wykonana zgodnie ze sztuką budowlaną i przepisami BHP, nie zagraża zdrowiu i życiu ludzi oraz bezpieczeństwu mienia Natomiast w kwestii otworów okiennych przedstawiciel organu wskazał na rozprawie że w poprzednim budynku były otwory okienne, a obecnie zmieniła się tylko ich ilość. Co do zarzutów dotyczących zbiornika ścieków, to nie mogły być uwzględnione, ponieważ nie są związane przedmiotem sprawy i postępowanie w tym zakresie musi być prowadzone odrębnie. Wbrew zarzutom skargi nie naruszono w sprawie prawa procesowego. Stan faktyczny został prawidłowo ustalony, co pozwoliło przyjąć organowi, że zastosowanie mają przepisy Prawa budowlanego z 1974r. Nie ma też podstaw do przyjęcia, że popełnione zostały takie uchybienia proceduralne, których skutkiem jest nieważność decyzji. W związku z powyższym zgodnie z przepisami Prawa budowlanego z 1974 r. w stosunku do każdej samowoli budowlanej winna być podjęta decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego bądź pozwalająca na jego użytkowanie (zob. wyrok WSA w Kielcach z 28.11.2008 r., II SA/Ke 537/08). Skoro w przedmiotowej sprawie nie stwierdzono podstaw do nakazania rozbiórki obiektu, to trafnie zezwolono na jego użytkowanie. Dlatego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji

## Informacje o sprawie

Data wpływu

11 marca 2011

Symbol z opisem

[6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6010-pozwolenie-na-budowe-uzytkowanie-obiektu-lub-jego-czesci-wykonywanie-robot-budowlanych-innych-niz-budowa-obiektu-prz)

Hasła tematyczne

Budowlane prawo

Skarżony organ

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

Sędziowie

Henryk Dolecki /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20021531270)  
art. 151 · Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
* [Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19740380229)  
art. 37 ust 1, art. 37 ust 1 pkt 1 · Dz.U. 1974 nr 38 poz. 229

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II OSK 2053/11 - Wyrok NSA z 2013-02-27](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2053-11-wyrok-nsa-z-2013-02-27--ii-osk-2053-11)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Kr 419/11 · 25 maja 2011Wyrok WSA w Krakowie z 25 maja 2011 r., II SA/Kr 419/11 – pozwolenie na budowę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-kr-419-11-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2011-05-25--ii-sa-kr-419-11)
* [Sygnatura: VII SA/Wa 1902/10 · 24 maja 2011Wyrok WSA w Warszawie z 24 maja 2011 r., VII SA/Wa 1902/10 – pozwolenie na budowę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-1902-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-05-24--vii-sa-wa-1902-10)
* [Sygnatura: II SA/Łd 1064/10 · 20 maja 2011Wyrok WSA w Łodzi z 20 maja 2011 r., II SA/Łd 1064/10 – pozwolenie na budowę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ld-1064-10-wyrok-wsa-w-lodzi-z-2011-05-20--ii-sa-ld-1064-10)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/907CBC729A)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-sz-291-11-wyrok-wsa-w-szczecinie-z-2011-06-01--ii-sa-sz-291-11#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-sz-291-11-wyrok-wsa-w-szczecinie-z-2011-06-01--ii-sa-sz-291-11#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-sz-291-11-wyrok-wsa-w-szczecinie-z-2011-06-01--ii-sa-sz-291-11#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-sz-291-11-wyrok-wsa-w-szczecinie-z-2011-06-01--ii-sa-sz-291-11#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-sz-291-11-wyrok-wsa-w-szczecinie-z-2011-06-01--ii-sa-sz-291-11#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-sz-291-11-wyrok-wsa-w-szczecinie-z-2011-06-01--ii-sa-sz-291-11#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-sz-291-11-wyrok-wsa-w-szczecinie-z-2011-06-01--ii-sa-sz-291-11#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FSz%2B291%252F11.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BSzczecinie.%2BData%253A%2B1%2Bczerwca%2B2011.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FSz%2B291%252F11)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
