Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-rz-196-25-wyrok-wsa-w-rzeszowie-z-2025-05-07--ii-sa-rz-196-25

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Rz 196/25

Wyrok WSA w Rzeszowie z 7 maja 2025 r., II SA/Rz 196/25 – usługi opiekuńcze

Wynik

Uchylono zaskarżone postanowienie

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie

Data orzeczenia

7 maja 2025

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Maria Mikolik AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 maja 2025 r. sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 15 listopada 2024 r. nr SKO.4110.93.1586.2024 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie na rzecz skarżącego A. D. kwotę 480 zł /słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FRz%2B196%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BRzeszowie.%2BData%253A%2B7%2Bmaja%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCone%2Bpostanowienie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FRz%2B196%252F25)

## Uzasadnienie

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie (dalej: SKO, Kolegium lub Organ odwoławczy) z 15 listopada 2024 r. nr SKO.4110.93.1586.2024, wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Wydanie zaskarżonego postanowienia poprzedzało postępowanie o następującym przebiegu: Decyzją z 21 czerwca 2021 r. nr \[...\], Burmistrz \[...\] (dalej: Burmistrz lub Organ I instancji) zobowiązał A. D. (dalej: Skarżący) do zwrotu kosztów pobytu babki – Z. Ł. w Domu Pomocy Społecznej \[...\] w \[...\] w kwocie 7.801,96 zł. Wydanie tej decyzji poprzedzone zostało postępowaniem administracyjnym, zakończonym decyzją Burmistrza z 10 grudnia 2020r. nr \[...\] ustalającą Skarżącemu miesięczną odpłatność za pobyt babki w DPS za okresy: - od 10 maja 2019 do 31 maja 2019r. w wysokości 164,78 zł. - od 1 czerwca 2019r. do 31 stycznia 2020r. w wysokości 358,32 zł. - od 1 lutego 2020 do 31 marca 2020r. w wysokości 441,67 zł. - od 1 kwietnia 2020 do nadal w wysokości 431,92 zł. Z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że Skarżący nie brał udziału w części tego postępowania, a decyzja ustalająca wysokość płatności wysłana na adres Skarżącego, nie została przez niego odebrana. W związku z wszczęciem egzekucji administracyjnej Skarżący w piśmie z 6 marca 2024 r., domagając się umorzenia postępowania podkreślił, że nie otrzymał żadnego orzeczenia ustalającego zobowiązania względem gminy \[...\] i zażądał doręczenia mu stosownych dokumentów w sprawie. Zaznaczył też, że nie spełnia kryterium dochodowego z ustawy o pomocy społecznej i załączył zeznania podatkowe o wysokości osiąganych dochodów za lata 2019 – 2022\. Pismem z 10 kwietnia 2024 r. Skarżący zwrócił się do Burmistrza z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z 21 czerwca 2021 r. podając, że nie został poinformowany o toczącym się postępowaniu oraz o wydanej decyzji administracyjnej, przez co nie uczestniczył w prowadzonym postępowaniu oraz wyjaśniając szczegółowo, że w datach istotnych dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie osiągał dochodów w wysokości pozwalającej na nałożenie na niego zobowiązania do partycypowania w kosztach utrzymania babki w DPS. Organ I instancji, działając na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 124 § 1, art. 147, art. 148 oraz art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania Administracyjnego (Dz.U. 2024 r. poz. 572 ze zm. – dalej: K.p.a.) postanowieniem z 24 września 2024 r. o nr GOPS.567.7.2024, odmówił wznowienia ww. postępowania, stwierdzając że Skarżący nie wskazał żadnej z podstaw uzasadniających wznowienie. W ocenie organu Skarżący został skutecznie zawiadomiony o wszczęciu postępowania administracyjnego i odebrał decyzję – o czym świadczą zwrotne potwierdzenia odbioru zawarte w dokumentacji sprawy. Organ powołał się na postanowienie SKO w Krośnie z 3 lipca 2024 r. stwierdzające uchybienie przez Skarżącego terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza z 21 czerwca 2021 r. wskazując, że Skarżący nie odwołał się od decyzji z 21 czerwca 2021 r. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył Skarżący, wnosząc o jego uchylenie i wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza z 21 czerwca 2021 r., podkreślając, że podpis widniejący na potwierdzeniu odbioru decyzji z 23 czerwca 2021 r. nie jest podpisem Skarżącego. Stwierdził, że decyzja Burmistrza nie została mu nigdy doręczona, a zatem nie mógł brać udziału w postępowaniu bez swojej winy. Skarżący wskazał również, na zeznania podatkowe za lata 2019 - 2021, które to dokumenty stanowią dla sprawy nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nie znane organowi, który wydał decyzję. Po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącego, Kolegium opisanym na wstępie postanowieniem z 15 listopada 2024 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Organu I instancji stwierdzając, że wniosek Skarżącego o wznowienie postępowania został złożony po upływie terminu, ponieważ decyzja Burmistrza z dnia 21 czerwca 2021 r. została odebrana przez Skarżącego 23 czerwca 2021 r., a wniosek o wznowienie postępowania złożono dopiero 10 kwietnia 2024 r., czyli z uchybieniem ustawowemu terminowi. SKO podkreśliło, że na Skarżącym ciąży obowiązek wykazania, kiedy dokładnie dowiedział się o decyzji a Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, które podważałyby wiarygodność potwierdzenia odbioru decyzji, na którym widnieje jego podpis. W konsekwencji, SKO utrzymało w mocy postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, wskazując na brak podstaw prawnych do podjęcia dalszych działań. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Burmistrza z 24 września 2024 r. Wniósł także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - art. 6 K.p.a., art. 7, art. 75 § 1 i 2, art. 77 § 1 i 2, art. 78 § 1 K.p.c. oraz art. 80 K.p.a., poprzez zaniechanie zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego, odmowę uwzględniania wniosku dowodowego Skarżącego, dokonanie oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w sposób sprzeczny z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, podczas gdy prawidłowe zgromadzenie oraz ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie powinna prowadzić do wydania postanowienia w przedmiocie uchylenia postanowienia; - art. 138 § 1 pkt 1 oraz 2 K.p.a. poprzez wydanie postanowienia o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia, podczas gdy organ powinien wydać postanowienie o uchyleniu zaskarżonego postanowienia oraz przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania; - art. 149 § 3 K.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez wydanie postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, podczas gdy Skarżący nie brał udziału w postępowaniu bez swojej winy, - art. 149 § 3 K.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez wydanie postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, podczas gdy na jaw wyszły istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne oraz dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który wydał decyzję. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 145 P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji bądź postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisami proceduralnymi - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd administracyjny, ocenia legalność decyzji administracyjnych i postanowień w szerokim zakresie, niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze oraz ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź naruszenia zasad prowadzenia postępowania administracyjnego, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli w sprawie jest postanowienie SKO utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie. Skarżący wnosząc wniosek o wznowienie postępowania, powołał się na przesłankę braku udziału w tym postępowaniu, co nastąpiło bez jego winy tj. na przesłankę wynikającą z art. 145 §1 pkt 4 K.p.a. Bez odwoływania się do szczegółowej podstawy prawnej uzasadnił swój wniosek również ujawnieniem się nowych faktów i dowodów nieznanych uprzednio organowi który wydawał decyzję w sprawie. Niezależnie od uznania podstaw do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie za nieistniejące, organ odwoławczy zauważył, że wniosek Skarżącego został złożony z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 148 §1 i 2 K.p.a. Okoliczność ta, jako wywołująca najdalej idące skutki, wymaga rozpatrzenia w pierwszej kolejności. W ocenie organów obu instancji, Skarżący był prawidłowo informowany o kolejnych etapach prowadzonego postępowania, a decyzja kończąca postępowanie, którego wznowienia domaga się Skarżący, została mu doręczona w sposób prawidłowy 23 czerwca 2021 r. Odebranie zaś decyzji z 21 czerwca 2021 r. w dacie wynikającej ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy, powoduje że wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony przez Skarżącego po upływie jednomiesięcznego terminu wynikającego z art. 148 §1 i 2 K.p.a. Należy wskazać, że wznowienie postępowania, jako jeden z nadzwyczajnych trybów postępowania, przewidzianych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, obejmujący kontrolę już wcześniej wydanej decyzji ostatecznej, cechuje podwyższony poziom formalizmu, wyrażający się w konieczności spełnienia ściśle określonych przesłanek wznowienia, uregulowanych w art. 145-145b K.p.a. oraz konieczności podjęcia działań w sprawie w ściśle określonym terminie. Zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. wniosek o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 148 § 2 K.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania, z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Istota problemu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do stwierdzenia w jakiej dacie Skarżący dowiedział się o wydaniu w stosunku do niego decyzji – przy czym Skarżący, w treści wniosku o wznowienie postępowania odnosi się wyłącznie do decyzji z 21 czerwca 2021r. a zatem badanie podstaw wznowienia donosić się będzie do daty, w jakiej Skarżący dowiedział się o wydaniu tej decyzji, ze szczególnym uwzględnieniem znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego poświadczenia jej odbioru. Po analizie akt administracyjnych sprawy, Sąd uznał że wniosek SKO o prawidłowości doręczenia spornej decyzji Skarżącemu w dacie wynikającej z pieczątki placówki pocztowej w \[...\], odciśniętej na zwrotnym poświadczeniu odbioru, tj. 23 czerwca 2021r. - jest przedwczesny. Sama treść zwrotki – wobec szczególnego czasu w jakim dokonywano doręczenia – nasuwa bowiem wątpliwości, co do tego, w jakim trybie dokonane zostało doręczenie i czy rzeczywiście przesyłkę tę można uznać za doręczoną do rąk własnych adresata, w taki sposób, że miał on możliwość zapoznania się z jej treścią. Na zwrotce, w miejscu przewidzianym na podpis adresata, widnieje imię i nazwisko Skarżącego, umieszczone w nawiasie, obok którego umieszczono dopisek: \[...\]. Na zwrotce widnienie też odręcznie wpisany ciąg cyfr: \[...\] mogący wskazywać na datę 23 czerwca 2021r. Skarżący w toku postępowania, konsekwentnie podnosił zarzut braku doręczenia przedmiotowej decyzji, twierdząc przede wszystkim, że podpis na zwrotce nie jest jego autentycznym podpisem oraz domagając się sporządzenia ekspertyzy grafologicznej, w celu wykazania, że to nie on podpisał dowód doręczenia decyzji. W ocenie Sądu, mimo iż zarzut ten jest częściowo słuszny, to jednak pozostaje bezskuteczny w okolicznościach przedmiotowej sprawy, gdyż problem w sprawie nie dotyczy tego, kto konkretnie złożył podpis na zwrotce, ale tego czy dokonane doręczenie – biorąc pod uwagę nadzwyczajne okoliczności, w jakich było dokonywane - można uznać za dokonane skutecznie w myśl gwarancji procesowych wynikających z K.p.a. Innymi słowy, chodzi o to, czy – nawet gdyby uznać że podpis na zwrotce nie jest osobistym podpisem Skarżącego – to dokonane doręczenie, biorąc pod uwagę że było dokonywanie w okolicznościach nadzwyczajnych, można uznać za skuteczne. Proste porównanie podpisów Skarżącego, złożonych w pismach procesowych ( k. 31 akt adm.), z podpisem umieszczonym na zwrotce ( k. 26 akt adm.), a także umieszczenie danych Skarżącego w nawiasie - co zgodnie z powszechnie obserwowaną praktyką doręczeń wskazuje na sui generis podpis w zastępstwie – może świadczyć o tym, że podpis na zwrotce nie jest podpisem własnym Skarżącego, ale podpisem doręczyciela bądź innej osoby, która złożyła ten podpis w zastępstwie Skarżącego. Nie wyklucza to jednak prawidłowości dokonania doręczenia do rąk własnych adresata, w sytuacji gdy doręczenie to nastąpiło w okresie stanu zagrożenia epidemicznego czy też stanu epidemii. Uznanie to, wymaga jednak szczegółowych ustaleń. Jak słusznie wskazał pełnomocnik Skarżącego, data dokonanego doręczenia wskazuje na okres stanu epidemii trwający w Polsce od 20 marca 2020r. do 16 maja 2022r. Zgodnie z art. 37 ust. 4a ustawy z 23 września 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1041 – dalej: p.p.), obowiązującym od 18 kwietnia 2020 r., w stanach nadzwyczajnych lub w przypadku wystąpienia stanu epidemii lub stanu zagrożenia epidemicznego, przesyłka listowa będąca przesyłką rejestrowaną może być doręczona do oddawczej skrzynki pocztowej, bez konieczności składania wniosku o zastosowanie takiej formy doręczenia. Nie dotyczy to przesyłek wysyłanych do ani wysyłanych przez: Sądy i Trybunały, prokuraturę i inne organy ścigania, komornika sądowego. Z art. 37 ust. 4a p.p. wynika więc jednoznacznie, że w okresie stanu epidemii operator pocztowy mógł dokonywać doręczeń przesyłek rejestrowanych bezpośrednio do skrzynki oddawczej adresata. Przepis nie wyklucza również możliwości zastosowania przez doręczyciela innego sposobu ograniczania kontaktu z adresatem, bez jednoczesnej rezygnacji z osobistego doręczenia mu przesyłki. Z akt sprawy nie wynika jednak, w jaki sposób dokonane zostało doręczenie, czy tożsamość odbiorcy przesyłki była zwyczajowo ustalana na podstawie np. dokumentu tożsamości, a także czy adnotacja na zwrotce odzwierciedla efekt tego sprawdzenia tożsamości. Analiza adnotacji zawartych na zwrotnym poświadczeniu odbioru prowadzi do wniosku, że doręczenie spornej decyzji mogło nastąpić - jak przyjął organ - do rąk własnych adresata, pomimo że Skarżący nie złożył własnoręcznego podpisu na zwrotce. Bez wyjaśnienia jednak przez doręczyciela znaczenia zapisów zawartych na zwrotce oraz obranego przez niego sposobu dokonywania doręczeń w okresie pandemii, wnioskowanie o osobistym odebraniu przesyłki przez Skarżącego, który neguje ten fakt jak również neguje autentyczność podpisu - jest przedwczesne. Z uwagi na fakt, że przyjęcie doręczenia za skuteczne jest główną przyczyną nieuwzględnienia wniosku Skarżącego o wznowienie zakończonego postępowania, z którego wynikają dla niego zobowiązania finansowe - ustalenie prawidłowości dokonanego doręczenia musi nastąpić ze szczególną starannością. Wobec tego, w ponownie prowadzonym postępowaniu organ odwoławczy zwróci się do placówki Poczty Polskiej, odpowiedzialnej za dokonanie przedmiotowego doręczenia, o wyjaśnienie obranego przez doręczyciela w okresie pandemii sposobu dokonywania doręczeń przesyłek pochodzących od organów administracji publicznej, a także w przedmiocie znaczenia zapisów widniejących na zalegającym w aktach sprawy zwrotnym poświadczeniu odbioru, a następnie z punktu widzenia zasad prowadzenia postępowania administracyjnego oceni, czy dokonano skutecznego doręczenia i czy można je uznać za skuteczne zawiadomienie strony o treści wydanej w stosunku do niej decyzji. Wobec braku szczegółowych ustaleń w kwestii sposobu doręczenia spornej decyzji, uznanie wniosku Skarżącego o wznowienie postępowania za wniesiony z uchybieniem terminu nastąpiło z naruszeniem art. 6, art. 7 i art. 77 K.p.a. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c orzekł jak w sentencji, uznając, że jest to wystarczające dla osiągnięcia celów przedmiotowego postępowania. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 §2 P.p.s.a. Zasądzone do zwrotu koszty postępowania sądowego obejmują wynagrodzenie pełnomocnika wynikające z §14 ust.1 pkt 1 lit c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2023 poz. 1964).

## Informacje o sprawie

Data wpływu

3 lutego 2025

Symbol z opisem

[6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6322-uslugi-opiekuncze-w-tym-skierowanie-do-domu-pomocy-spolecznej)

Hasła tematyczne

Pomoc społeczna

Skarżony organ

Inne

Sędziowie

Jerzy Solarski /przewodniczący/ Jolanta Kłoda-Szeliga /sprawozdawca/ Maria Mikolik

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240000935)  
art. 145 § 1 pkt 1c, art. 200, art. 205 §2 · Dz.U. 2024 poz. 935
* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240000572)  
art. 145 §1 pkt 4, art. 148 §1 i 2, art. 148 § 2, · Dz.U. 2024 poz. 572
* [Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20200001041)  
art. 37 ust. 4a · Dz.U. 2020 poz. 1041

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Łd 54/25 · 7 maja 2025Wyrok WSA w Łodzi z 7 maja 2025 r., II SA/Łd 54/25 – usługi opiekuńcze](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ld-54-25-wyrok-wsa-w-lodzi-z-2025-05-07--ii-sa-ld-54-25)
* [Sygnatura: IV SA/Wr 21/25 · 7 maja 2025Wyrok WSA we Wrocławiu z 7 maja 2025 r., IV SA/Wr 21/25 – usługi opiekuńcze](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-21-25-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2025-05-07--iv-sa-wr-21-25)
* [Sygnatura: II SA/Po 211/25 · 7 maja 2025Wyrok WSA w Poznaniu z 7 maja 2025 r., II SA/Po 211/25 – usługi opiekuńcze](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-211-25-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2025-05-07--ii-sa-po-211-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/8508A0A005)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-rz-196-25-wyrok-wsa-w-rzeszowie-z-2025-05-07--ii-sa-rz-196-25#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-rz-196-25-wyrok-wsa-w-rzeszowie-z-2025-05-07--ii-sa-rz-196-25#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-rz-196-25-wyrok-wsa-w-rzeszowie-z-2025-05-07--ii-sa-rz-196-25#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-rz-196-25-wyrok-wsa-w-rzeszowie-z-2025-05-07--ii-sa-rz-196-25#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-rz-196-25-wyrok-wsa-w-rzeszowie-z-2025-05-07--ii-sa-rz-196-25#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-rz-196-25-wyrok-wsa-w-rzeszowie-z-2025-05-07--ii-sa-rz-196-25#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FRz%2B196%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BRzeszowie.%2BData%253A%2B7%2Bmaja%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCone%2Bpostanowienie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FRz%2B196%252F25)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
