Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-710-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-24--ii-sa-po-710-18

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Po 710/18

Wyrok WSA w Poznaniu z 24 października 2018 r., II SA/Po 710/18

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Data orzeczenia

24 października 2018

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Sygn. \[...\] II SA/Po 710/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2018 r. sprawy ze skargi Z. A. na postanowienie Wojewody z dnia \[...\] czerwca 2018 r. Nr \[...\] w przedmiocie wykonania obowiązku wydania nieruchomości; oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FPo%2B710%252F18.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B24%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FPo%2B710%252F18)

## Uzasadnienie

Wojewoda postanowieniem z dnia \[...\] czerwca 2018 r. nr \[...\] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 poz. 1257, dalej k.p.a.) oraz w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dz. U. z 2017 poz. 1201, dalej u.p.e.a.) po rozpatrzeniu zażalenia Z. A. (dalej jako strona lub skarżący) reprezentowanego przez zawodowego pełnomocnika od postanowienia Starosty \[...\] z dnia 10 stycznia 2018 r. nr \[...\], w przedmiocie wezwania skarżącego i pani M. A. do wydania na rzecz wierzyciela w ciągu 7 dni od dnia otrzymania postanowienia nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako gm. T. P. , obręb W. ark. Mapy 3 działka nr \[...\], zapisanej w księdze wieczystej \[...\], prowadzonej przez Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto Wydział V ksiąg wieczystych, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Starosta P. działając na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji Inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2017r. poz. 1496 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą" w dniu 27.10.2015 r. wydał decyzję nr \[...\] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na budowę drogi polegającej na rozbudowie pasa drogowego drogi gminnej ul. \[...\] w W. na odcinku od ul. \[...\] do ul. \[...\] i budowę kanalizacji deszczowej z rygorem natychmiastowej wykonalności, uchyloną w części decyzją Wojewody z dnia \[...\].05.2016r., znak: IR- \[...\], w tym zakresie orzekającą a w pozostałej części utrzymującej ją w mocy. Zgodnie z punktem VI opisanej decyzji nieruchomość nr \[...\] jako zajęta pod realizację inwestycji stała się z mocy prawa własnością Gminy T. P. z dniem ostateczności decyzji tj. \[...\].05.2016 r. W decyzji o zezwoleniu na realizację niniejszej inwestycji drogowej termin do wydania tej nieruchomości został ustalony na 120 dzień od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna i termin ten upłynął dnia 27.09.2016 r. Dzielona działka pp. A. nr \[...\] o pow. 1434m2 była przeznaczona jako tereny mieszkaniowe. Przedmiotowa działka nr \[...\] o pow. 6m2 w rejestrze gruntów została wpisana jako grunt przeznaczony pod budowę publiczną lub linii kolejowej, jako właściciela wpisano Gminę T. P. (k. 70 akt adm.). Wierzyciel dnia 8 maja 2017 r. skierował do państwa A. upomnienie nr \[...\], w którym wezwał zobowiązanych do wydania nieruchomości oznaczonej jako: obręb W., arkusz 3, działka nr \[...\], zapisanej w księdze wieczystej nr \[...\], prowadzonej przez Sąd Rejonowy Poznań- Stare Miasto, Wydział V Ksiąg Wieczystych, stanowiącej w dniu przejęcia własność państwa A. , w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania upomnienia, pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. (k. 66, 69 akt adm.). Tytuły wykonawcze na M. A. i Z. A. zostały wystawione 16.05.2017r. (k. 79-82 akt adm.) W dniu 16 maja 2017r. zarządca drogi - Wójt Gminy T. P. (dalej jako wójt, wierzyciel lub zarządca drogi) uzupełnił wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w przedmiocie wydania nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako: gm. T. P. , obręb W., arkusz mapy 3, działka nr \[...\]. (k. 63 akt adm.) .Pismem z dnia 30.05.2017r. Starosta P. zawiadomił państwa A. o wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Do zawiadomienia dołączono tytuły wykonawcze skierowane do właścicieli działki. W terminie 7 dni nie zgłoszono zarzutów w sprawie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. (k. 71 akt adm.) W dniu 30.06.2017r. do Starosty \[...\] wpłynął wniosek o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Pismem z dnia 23.11.2017r. powyższy wniosek, podtrzymany pismem pełnomocnika A. A. P. z dnia 09.11.2017r., przesłano do Wojewody jako organu właściwego do jego rozpoznania . Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2018 r. nr \[...\] Starosta P. na podstawie art. 17 § 1 w zw. z art. 143 § 1 pkt 2, art. 148 § 2 u.p.e.a.wezwał państwa A. do wydania na rzecz wierzyciela w ciągu 7 dni od dnia otrzymania postanowienia nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako gm. T. P. , obręb W. ark. Mapy 3 działka nr \[...\], zapisanej w księdze wieczystej \[...\], prowadzonej przez Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto Wydział V ksiąg wieczystych. Starosta wskazał, że do dnia wydania postanowienia zobowiązani nie wykonali ciążącego na nich obowiązku w przedmiocie wydania wierzycielowi przedmiotowej nieruchomości.(wcześniejsze wezwanie skierowano do pp. A. również 7.07.2018r., k. 88 akt adm.). Podał, że złożony przez zobowiązanych wniosek o wstrzymanie czynności egzekucyjnych został przesłany do Wojewody jako organu właściwego celem rozpoznania w trybie art. 23 § 6 u.p.e.a. i nie ma on wpływu na postępowanie egzekucyjne prowadzone przez organ egzekucyjny, w szczególności nie powoduje żadnych skutków dla już dokonanych czynności egzekucyjnych ani nie uniemożliwia podjęcia dalszych czynności egzekucyjnych. Wskazał, że przepisy u.p.e.a. nie przewidują w ogóle możliwości złożenia przez dłużnika wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Organ stwierdził także, iż niewykonanie przez zobowiązanych w przewidzianym terminie obowiązku określonego w niniejszym postanowieniu skutkować będzie podjęciem czynności w celu zastosowania środka egzekucyjnego, z zagrożeniem zastosowania przymusu bezpośredniego. Czynności egzekucyjne będą dokonywane przez wyznaczonego przez organ egzekutora. W przypadku, gdy nieruchomość podlegająca wydaniu wierzycielowi będzie zamknięta, egzekutor zarządzi jej otwarcie, stosownie do art. 145 u.p.e.a. Pouczono również o możliwości zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 18 stycznia 2018r. W dniu 8 lutego 2018 r. do Wojewody wpłynęło pismo Starosty \[...\] z dnia 5 lutego 2018 r., znak: \[...\] przekazujące zażalenie pełnomocnika skarżącego z dnia 25.01.2018r. , adwokata A. P., na ww. postanowienie. Postanowieniu starosty zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj. obrazę art. 7b, 8 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. przez ich niezastosowanie wyrażające się w zaniechaniu współdziałania w toku postępowania z Ministrem Infrastruktury i Budownictwa prowadzącym postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody z dnia \[...\] maja 2015 r. nr \[...\] uchylającą częściowo decyzję Starosty \[...\] nr \[...\] z dnia \[...\] października 2015 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi gminnej- rozbudowie pasa drogowego tejże drogi ul. \[...\] w W. na odcinku od ul. \[...\] do ul. \[...\] i budowę kanalizacji deszczowej i orzekającą w zakresie uchylenia, a w pozostałej części utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy, - z Wojewodą prowadzącym w trybie nadzoru postępowanie w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych w niniejszej sprawie, stosownie do wniosku zobowiązanych z dnia \[...\] maja 2017 r., co miało wpływ na wynik sprawy- wydanie postanowienia o wydaniu nieruchomości pomimo, że w świetle okoliczności sprawy postanowienie takie nie powinno było zostać wydane. W uzasadnieniu podał, że postępowanie o wznowienie postępowania toczące się przed Ministrem Infrastruktury i Budownictwa dotyczące decyzji o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej oraz postępowanie przed Wojewodą o wstrzymanie czynności egzekucyjnych w niniejszej sprawie pozostają w funkcjonalnym związku z przedmiotowym postępowaniem egzekucyjnym. Ich rozstrzygnięcie przesądzi bowiem o zasadności, konieczności i – w konsekwencji – dopuszczalności podejmowania czynności egzekucyjnych w niniejszej sprawie. Obowiązkiem Starosty było więc podjęcie współdziałania z tymi organami wyrażającego się w czasowym odstąpieniu od dokonywania kolejnych czynności egzekucyjnych. Ich podejmowanie w chwili obecnej – wobec niezakończenia w sensie ostatecznym i prawomocnym pozostałych prowadzonych postępowań – może nieść ze sobą nieodwracalne skutki tak dla wierzyciela jak i zobowiązanych. Po rozpatrzeniu zażalenia, Wojewoda opisanym we wstępie postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie Starosty \[...\]. Wojewoda wskazał, że obowiązek wydania nieruchomości stanowiącej działkę nr \[...\], ark. 3, obręb W. wynika z ostatecznej decyzji Starosty \[...\] nr \[...\] wydanej w dniu 27 października 2015 r. W dniu 8 maja 2017 r. Starosta P. wysłał upomnienia o nr \[...\] i nr \[...\] odpowiednio do Z. A. i M. A.. Upomnienia te doręczono zobowiązanym w dniu \[...\] maja 2017 r., w których wezwano do wydania ww. nieruchomości i opróżnienia lokali oraz poinformowano o wszczęciu postępowania egzekucyjnego w przypadku nie wypełnienia tego obowiązku. W dniu 16 maja 2017 r. Starosta P. wystawił tytuły wykonawcze znak: \[...\] oraz \[...\] odpowiednio dla Z. A. i M. A. zobowiązujące do wydania przedmiotowej nieruchomości i opróżnienia lokali, a następnie w dniu 7 lipca 2017 r. wezwał zobowiązanych do wykonania ww. obowiązku, z uwagi na fakt, iż zobowiązani nie wykonali obowiązku wydania nieruchomości, zasadne było wszczęcie przez Starostę Poznańskiego postępowania egzekucyjnego i wydanie w dniu 10 stycznia 2017 r. postanowienia znak: \[...\] wzywającego do wydania nieruchomości. W dacie wydania niniejszego postanowienia, obowiązek będący przedmiotem postępowania egzekucyjnego istniał i podlegał wyegzekwowaniu. Zostały dokonane czynności wynikające z treści art. 32 , art. 141 § 1 i art. 143 § 1 u.p.e.a. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu Wojewoda wskazał, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania na obecnym etapie pozostaje bez wpływu na postanowienie Starosty \[...\] z dnia 10 stycznia 2018 r. nr \[...\] o wezwaniu do wydania nieruchomości na rzecz wierzyciela. Wojewoda postanowieniem z dnia \[...\] listopada 2017r. znak: IR – \[...\] odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody z dnia \[...\] maja 2016r. znak: \[...\], na co wniesiono zażalenie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa. Dokonane ustalenia nie wskazują by podnoszone w zażaleniu zarzuty znalazły potwierdzenie i miały wpływ na wynik sprawy. Ponadto, Wojewoda postanowieniem z dnia \[...\] czerwca 2018 r. nr \[...\] 2 odmówił wstrzymania czynności egzekucyjnych. W skardze do WSA Z. A. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika zarzucił postanowieniu Wojewody na podstawie art. 145 § 1 p. 1 lit. c) p.p.s.a. inne naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. obrazę art. 7b i art. 8 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. przez ich niezastosowanie, wyrażające się w zaniechaniu współdziałania w toku postępowania \[...\] z Ministrem Infrastruktury i Budownictwa, prowadzącym postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody z dnia \[...\] maja 2015 roku (znak \[...\]) uchylającą częściowo decyzję Starosty \[...\] \[...\] z dnia 27 października 2015 roku (znak \[...\]) o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi gminnej polegającej na rozbudowie pasa drogowego drogi gminnej ul. \[...\] w Wysogotowie na odcinku od ul. \[...\] do ul. \[...\] i budowę kanalizacji deszczowej, powiat poznański, Wojewoda i orzekającą w zakresie uchylenia, a w pozostałej części utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy - nr sprawy \[...\] 1, co miało wpływ na wynik sprawy tj. wydanie postanowienia o wezwaniu do wydania nieruchomości, pomimo, że w świetle okoliczności sprawy postanowienie takie nie powinno było zostać wydane. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, stosownie do przepisu art. 145 § 1 p. 1 lit. c) p.p.s.a. i poprzedzającego go postanowienia Starosty W. oraz o zwrot kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa adwokackiego), stosownie do przepisu art. 200 i 210 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że postępowanie przed Ministrem Infrastruktury i Budownictwa o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody z dnia 30 maja 2015 r. pozostaje w związku funkcjonalnym z prowadzonym aktualnie postępowaniem egzekucyjnym. Jego rozstrzygnięcie przesądzi bowiem o zasadności, konieczności i w konsekwencji dopuszczalności podejmowania czynności egzekucyjnych. W związku z tym obowiązkiem Starosty \[...\] jak i Wojewody było podjęcie współdziałania z Ministrem Infrastruktury i Budownictwa, wyrażające się w czasowym odstąpieniu od dokonywania kolejnych czynności egzekucyjnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Kontrola zaskarżonego orzeczenia przez sąd, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017, poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.), przeprowadzana jest w oparciu o kryterium zgodności tej decyzji (postanowienia) z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany granicami skargi, co oznacza, że sąd ten ma prawo, a nawet obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Przedmiotem kontroli sądu było postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie Starosty \[...\] wzywające skarżącego i jego małżonkę ( współwłaścicieli) do wydania na rzecz wierzyciela (Gmina T. P. ) nieruchomości. Należy wskazać, że w decyzji nr \[...\] z dnia \[...\] października 2015 r. Starosta P. zezwolił na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi gminnej polegającej na rozbudowie pasa drogowego drogi gminnej ul. \[...\] w Wysogotowie na odcinku od ul. \[...\] do ul. \[...\] i budowę kanalizacji deszczowej. Powyższa decyzja wymienia szereg nieruchomości, w tym działkę nr \[...\] (po podziale \[...\]) należącą do skarżących, które zostały objęte podziałem i które przeznaczone zostały do zajęcia pod realizację inwestycji. Decyzja ta została w części uchylona decyzją Wojewody z dnia \[...\] maja 2016 r. jednak nie w zakresie dotyczącym skarżącego, który nie wniósł odwołania. W decyzji nr \[...\] w pkt V zatwierdzono podział nieruchomości i wskazano działkę skarżącego jako zajętą pod realizację inwestycji drogowej. W pkt VI decyzji ustalono nieruchomości (w tym działkę skarżącego nr \[...\]), które z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna stały się z mocy prawa własnością Gminy T. P. . W pkt XVII decyzji określono termin wydania nieruchomości na 120 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna i nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Termin ten upłynął 27.09.2016r. Jak wynika z akt sprawy działka nr \[...\] o powierzchni 6 m2 w rejestrze gruntów widnieje jako grunt przeznaczony pod budowę drogi publicznej lub linii kolejowej i stanowił własność gminy. Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1496), zwanej dalej "specustawą drogową", decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej określa termin odpowiednio wydania nieruchomości lub wydania nieruchomości i opróżnienia lokali oraz innych pomieszczeń. Termin ten nie może być krótszy niż 120 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna. Natomiast stosownie do treści art 17 ust. 3 pkt 2 - 4 specustawy drogowej decyzja, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokalu innych pomieszczeń, uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez właściwego zarządcę drogi, uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych oraz uprawnia do wydania przez właściwy organ dziennika budowy. Ww. przepis stanowi szczególną normę wobec art. 108 § 1 k.p.a. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie doszło do wykonania lub umorzenia w całości albo w części obowiązku, przedawnienia lub wygaśnięcia, w związku z czym obowiązek będący przedmiotem prowadzonej egzekucji istnieje. Podstawą prowadzonej egzekucji są opisane we wstępie decyzje Wojewody i Starosty wydane po uprawomocnieniu się decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej i wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Z akt sprawy wynika, że do skarżącego i jego żony skierowano 8 maja 2017 r. upomnienia, w których wezwano ich do dobrowolnego wydania nieruchomości oznaczonej nr geodezyjnym \[...\] (k. 66-67). Następnie 30 maja 2017 r. Starosta P. zawiadomił o wszczęciu postępowania egzekucyjnego, do którego załączył dwa tytuły wykonawcze skierowane do pana i pani A. (k. 79-82). Skarżący (ani jego żona) nie wniósł zarzutów. Starosta był więc uprawniony do wydania na podstawie art. 17 § 1 w zw. z art. 143 § 1 pkt 2 u.p.e.a. postanowienia w którym wezwał do wydania nieruchomości pod rygorem zastosowania środka egzekucyjnego. Wskazać należy, iż powołany art. 17 § 1 u.p.e.a. stanowi, iż o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Niewątpliwie zatem zażalenie w postępowaniu egzekucyjnym służy stronie wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Z kolei w myśl art. 143 § 1 u.p.e.a. egzekutor przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32 oraz postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu do wykonania obowiązku wydania nieruchomości albo opróżnienia lokalu (pomieszczenia) określonego w tytule wykonawczym z zagrożeniem, iż w razie niewykonania obowiązku zostanie zastosowany środek egzekucyjny w celu odebrania nieruchomości lub opróżnienia lokalu (pomieszczenia). Zgodnie z art. 143 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego. Zatem z powołanego przepisu wynika wyraźnie, iż zobowiązanemu służy prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego. W ocenie Sądu takim postanowieniem jest postanowienie wzywające do wykonania obowiązku. Należy bowiem zważyć, iż z treści powołanego przepisu wynika, iż zażaleniu podlega postanowienie w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego, a nie postanowienie o jego zastosowaniu. Ponadto z analizy kolejnych przepisów zawartych w rozdziale dotyczącym egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - odebraniu nieruchomości (art. 144 i art. 145 powołanej ustawy) wynika, iż po upływie terminu wyznaczonego w postanowieniu wzywającym do wykonania obowiązku egzekutor przystępuje do czynności egzekucyjnych zmierzających do odebrania nieruchomości.. Wskazać ponadto należy, iż w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie kwestionowano prawa zobowiązanego do złożenia przedmiotowego zażalenia (wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OSK 628/08, CBOSA, wyrok NSA z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 1389/08, CBOSA oraz wyrok z dnia 13.04.2012 r. sygn. akt I OSK 174/12, CBOSA). Postanowienie wzywające do wydania nieruchomości określonej w tytule wykonawczym prawidłowo zostało skierowane do współmałżonków – współwłaścicieli nieruchomości, tak jak i tytuł wykonawczy. Skarżący, jak wynika z akt sprawy, skorzystał z określonego w art. 143 § 2 u.p.e.a. prawa do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego. Jednakże, jak zasadnie uznał organ II instancji, okoliczności przedstawione w zażaleniu, pozostawały bez wpływu na realizację określonego w postanowieniu obowiązku. Organ odwoławczy trafnie wskazał, iż egzekwowany obowiązek wskazany w tytule egzekucyjnym jest zgodny z treścią obowiązku sformułowanego w decyzji Starosty \[...\] nr \[...\]. Brak jest ponadto przyczyn faktycznych i prawnych niewykonalności obowiązku. Decyzja stanowiąca podstawę egzekucji jest zgodna z obowiązującym porządkiem prawnym, a podjęte przez organ czynności egzekucyjne uznać należało za uzasadnione w związku z brakiem dobrowolnego wykonania przez skarżącego i jego żonę obowiązku wydania nieruchomości. Sąd nie znalazł również podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi, które powielają w zasadzie kwestie podnoszone w odwołaniu. Za zasadne uznać należało stanowisko Wojewody wskazujące, że bez znaczenia dla postępowania pozostaje kwestia prowadzonego przed Ministrem Infrastruktury i Budownictwa postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Wojewoda postanowieniem z dnia \[...\] 2017r\[...\]) odmówił wznowienia postępowania. ( k. 170-185 akt adm.). Jako podstawę wznowienia skarżący wraz z żoną w skardze z 22 marca 2017r. wskazali art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a – strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. – wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, jakimi zdaniem wnoszących skargę był fakt niewyrażenia zgody na podział działki oraz brak potrzeby wywłaszczania tej nieruchomości.. Wojewoda ustalił, że o wydaniu decyzji skarżący dowiedzieli się z zawiadomienia, odebranego przez skarżących 2 i 3 lipca 2016r. oraz z dokonanych obwieszczeń (3.06.2016r.). Skarga o wznowienie została wniesiona z przekroczeniem terminu wskazane z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. Nadto organ wskazał, że okolicznością przemawiającą za zachowaniem terminu nie jest brak korzystania z internetu czy nie śledzenia na bieżąco ogłoszeń. Wskazał również, że brak zgody na podział działki nie stanowi ani nowej okoliczności faktycznej ani nowego dowodu w sprawie. Skarżący nie wykazali bowiem, że brak było podstaw do wywłaszczenia ich nieruchomości, jak wynikało z dokumentów przewidziano na niej budowę zjazdu oraz "zabruk o naw. z kostki betonowej", co zostało wykonane. Skarżący na to postanowienie wnieśli zażalenie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa. Wniesienie zażalenia na to postanowienie nie ma wpływu na toczące się postępowanie egzekucyjne. Okoliczności będące przedmiotem rozważań Wojewody nie mogą uzasadniać braku podstaw do wydania postanowienia w trybie art. 143 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Podkreślić trzeba, że aktualnie decyzja objęta wznowieniem postępowania administracyjnego pozostaje w obrocie prawnym, wywołując określone skutki prawne. Próby zaś jej wzruszenia nie stanowią według sądu przeszkody dla prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Rozpoznając zażalenie na postanowienie o wezwaniu do wykonania obowiązku wydania nieruchomości organ bada czy nie zostały naruszone przepisy regulujące tryb prowadzenia egzekucji administracyjnej a nie kwestie związane z zasadnością i wykonalnością obowiązku objętego egzekucją, czy nie przewidziane prawem przesłanki, które zdaniem skarżącego uzasadniają powstrzymanie się przez organ od prowadzenia egzekucji. W przedmiotowej sprawie prawidłowo organ uznał, że do takiego naruszenia przepisów regulujących tryb postępowania egzekucyjnego nie doszło. . Za nietrafne należało uznać zarzuty podnoszone w skardze o niewspółdziałaniu organów- Starosty z Ministrem Infrastruktury i Budownictwa. Stosownie do art. 7b k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej współdziałają ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz sprawność postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy. Zasada ta odnosi się do sytuacji, w której w toku postępowania administracyjnego istnieje konieczność współdziałania dwóch lub więcej organów. Przepis dotyczy zatem przede wszystkim postępowań, w ramach których do wydania decyzji przepis prawa wymaga uzyskania stanowiska innego organu, co przed nowelizacją z czerwca 2017 r. uregulowane było jedynie w art. 106 k.p.a.. W rozpoznawanej sprawie dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy nie było konieczne współdziałanie Starosty z Ministrem, który prowadzi odrębne co do podstawy prawnej i przesłanek postępowanie nadzwyczajne (wznowieniowe). Postępowanie w przedmiocie wydania nieruchomości pozostaje bez związku z postępowaniem wznowieniowym. Zarzuty skargi, w tym również zarzut naruszenia art. 8 k.p.a nie zasługiwały więc na uwzględnienie. Wskazana w art. 8 k.p.a. zasada prowadzenia postępowania ww sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej zgodnie z zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania nie stanowi podstawy do tworzenia nowej, nie przewidzianej ustawą przesłanki blokowania toczącego się postępowania egzekucyjnego w sytuacji wnoszenia skarg o wznowienie postępowania dotyczącego decyzji stanowiącej podstawę obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Bez związku z postępowaniem egzekucyjnym pozostawało również toczące się przed Wojewodą z wniosku skarżącego postępowanie o wstrzymanie czynności egzekucyjnych (art. 23 § 6 u.p.e.a.). Jako przesłankę do wstrzymania tych czynności skarżący podawał fakt złożenia skargi o wznowienie postępowania dotyczącego decyzji o realizacji inwestycji drogowej, która nie stanowiła szczególnie uzasadnionego przypadku. Nadto samo złożenie takiego wniosku nie wstrzymuje prowadzonych czynności. Organ sprawujący nadzór podejmuje decyzję w zakresie ewentualnego wstrzymania określonych czynności. W przedmiotowej sprawie Wojewoda postanowieniem z dnia \[...\] czerwca 2018r. \[...\] odmówił wstrzymania czynności egzekucyjnych. Wyjaśnić dodatkowo należy, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do rozpatrywania zastrzeżeń podnoszonych przez zobowiązanego, które nie są związane z samym postępowaniem egzekucyjnym, ale dotyczą postępowania jurysdykcyjnego, w którym orzeczono o egzekwowanym obowiązku. Konkludując, Sąd stwierdza, że kontrola zaskarżonego postanowienia Wojewody oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia organu pierwszej instancji w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem nie dała podstaw do stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi

## Informacje o sprawie

Data wpływu

6 sierpnia 2018

Symbol z opisem

[6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6019-inne-o-symbolu-podstawowym-601)

Hasła tematyczne

Egzekucyjne postępowanie

Skarżony organ

Wojewoda

Sędziowie

Barbara Drzazga Izabela Paluszyńska /sprawozdawca/ Wiesława Batorowicz /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20170001201)  
art. 17 par. 1, art. 143 · Dz.U. 2017 poz. 1201
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20180001302)  
art.151 · Dz.U. 2018 poz. 1302

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 431/19 - Wyrok NSA z 2020-05-28](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-431-19-wyrok-nsa-z-2020-05-28--i-osk-431-19)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Wr 492/18 · 23 października 2018Postanowienie WSA we Wrocławiu z 23 października 2018 r., II SA/Wr 492/18](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wr-492-18-postanowienie-wsa-we-wroclawiu-z-2018-10-23--ii-sa-wr-492-18)
* [Sygnatura: II SA/Wr 493/18 · 23 października 2018Postanowienie WSA we Wrocławiu z 23 października 2018 r., II SA/Wr 493/18](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wr-493-18-postanowienie-wsa-we-wroclawiu-z-2018-10-23--ii-sa-wr-493-18)
* [Sygnatura: II SA/Wr 485/18 · 16 października 2018Wyrok WSA we Wrocławiu z 16 października 2018 r., II SA/Wr 485/18](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wr-485-18-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2018-10-16--ii-sa-wr-485-18)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/024DF1447E)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-710-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-24--ii-sa-po-710-18#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-710-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-24--ii-sa-po-710-18#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-710-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-24--ii-sa-po-710-18#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-710-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-24--ii-sa-po-710-18#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-710-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-24--ii-sa-po-710-18#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-710-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-24--ii-sa-po-710-18#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-710-18-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2018-10-24--ii-sa-po-710-18#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FPo%2B710%252F18.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B24%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FPo%2B710%252F18)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
