Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-534-23-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2024-04-17--ii-sa-po-534-23

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Po 534/23

Wyrok WSA w Poznaniu z 17 kwietnia 2024 r., II SA/Po 534/23 – warunki zabudowy terenu

Wynik

Uchylono postanowienie I i II instancji

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Data orzeczenia

17 kwietnia 2024

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi J. D. i E. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2023 r., nr \[...\] w przedmiocie sprostowania decyzji o warunkach zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Burmistrza Gminy \[...\] z dnia 9 lutego 2021 r., nr \[...\]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących solidarnie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FPo%2B534%252F23.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B17%2Bkwietnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bpostanowienie%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FPo%2B534%252F23)

## Uzasadnienie

Burmistrz Gminy O. postanowieniem z 09 lutego 2021 r. nr \[...\], wydanym na podstawie art. 113 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm. – dalej; "k.p.a.") sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w decyzji nr \[...\] Burmistrza Gminy O. z dnia 22 czerwca 2020 r. znak \[...\] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem oznaczonym w ewidencji gruntów jako dz. nr \[...\], \[...\] (obręb \[...\] Miasto O.) w następujący sposób: "1\. Zastępuje się załącznik nr 1 do decyzji Burmistrza Gminy O. nr \[...\] znak \[...\] z dnia 22 czerwca 2020 r. załącznikiem nr 1 do niniejszego postanowienia. 2\. Zastępuje się załącznik nr 2 do - wyniki analizy funkcji i cech zabudowy oraz zagospodarowania terenu część graficzna — do decyzji Burmistrza Gminy O. znak \[...\] z dnia 22.06.2020 r. załącznikiem nr 2 do niniejszego postanowienia." W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, że w opisanej wyżej decyzji Burmistrza Gminy O. z dnia 22.06.2020 r. znak \[...\] błędnie został oznaczony teren inwestycji w załącznikach nr 1 i 2 do tej decyzji. Ww. błędy są błędami pisarskimi powstałymi przy komputerowej obróbce tekstu i podlegają sprostowaniu na mocy art. 113 § 1 k.p.a. Wymienione powyżej oczywiste omyłki prostuje się z urzędu. W zażaleniu na powyższe postanowienie E. i J. D. podnieśli, iż sprostowanie winno dotyczyć wyłącznie działki nr \[...\], stanowiącej własność D. i A. N.. Droga wewnętrzna na działce nr \[...\] stanowi służebność gruntową, obsługę komunikacyjną i podłączenie niezbędnej infrastruktury do posesji na działce nr \[...\]. W ocenie skarżących przypisanie ich działki nr \[...\] do terenu inwestycyjnego działki nr \[...\] ogranicza ich prawo własności i przyszłościowo uniemożliwi obsługę dla pozostałych ich działek nr \[...\] i \[...\], ponieważ właściciel działki nr \[...\] może uzurpować sobie prawo własności do działki nr \[...\]. Autorzy zażalenia dodali, że poszerzenie terenu inwestycyjnego pozwoli na lokalizację w granicy działki obiektów, dla których powinny być zachowane warunki techniczne wykonania i odbioru robót, które powinny być usytuowane i jedynie na działce nr \[...\] przy zachowaniu normatywnych odległości od granicy działki. Podkreślili, że istniejący zjazd indywidualny z drogi krajowej nr \[...\] służy wyłącznie do obsługi komunikacyjnej związanej z potrzebami bytowymi, bez możliwości wykorzystania go do obsługi obiektu, w którym prowadzona byłaby jakakolwiek działalność gospodarcza. Nadto zwrócili uwagę na różnicę między decyzją Burmistrza Gminy O. z dnia 22 czerwca 2020 r. r ustalającej warunki zabudowy, a decyzją Starosty \[...\] o udzieleniu pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej. Żalący wnieśli o uchylenie postanowienia i rozpoznanie sprawy zgodnie z wnioskami strony. Samorządowe Kolegium Odwoławczego (dalej w skrócie: "SKO" lub "Kolegium") postanowieniem z 12 czerwca 2023 r. o nr \[...\] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza Gminy O. z dnia 9 lutego 2021 r. W uzasadnieniu wyjaśniono, że w przedmiotowej sprawie doszło do oczywistego błędu pisarskiego. Podniesiono, że oczywistość błędu czy omyłki polega na widocznej w świetle akt sprawy rozbieżności między myślą (zamierzeniem) wyrażoną przez organ administracji publicznej, a doborem poszczególnych słów lub cyfr dla określenia niebudzących wątpliwości faktów. Widoczna omyłka może wiązać się z niewłaściwym użyciem np. wyrazu, widocznie mylną pisownią albo niezamierzonym opuszczeniem jednego lub więcej wyrazów. Taka sytuacja może się więc wiązać z tym, że w decyzji administracyjnej czy w postanowieniu wyrażono coś, co widocznie niezgodne jest z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez organ administracji publicznej, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów czy omyłkę pisarską. W ocenie Kolegium z dokumentacji załączonej do wniosku o ustalenie warunków zabudowy jednoznacznie wynika zakres przedmiotowy planowanego zamierzenia budowlanego oraz wielkość terenu inwestycyjnego. W związku z tym, że załączniki w postaci mapy zasadniczej z zawartymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji oraz wynikami analizy są integralną częścią decyzji o warunkach zabudowy organ I instancji mógł z urzędu sprostować załączniki w taki sposób, aby były zgodne z zamierzeniem budowlanym. Odnosząc się do podniesionych w zażaleniu zarzutów i uwag SKO wyjaśnił, iż zgodnie do art. 63 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r., poz. 503 ze zm.) w odniesieniu do tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy można wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy, doręczając odpis decyzji do wiadomości pozostałym wnioskodawcom i właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości. Powyższe oznacza, że wnioskodawca na etapie ustalania warunków zabudowy nie musi się legitymować tytułem prawnym do nieruchomości, będącej przedmiotem tych ustaleń, a tym bardziej do nieruchomości przez którą jest możliwy dostęp do drogi publicznej. Na tym etapie kluczowe jest faktyczne istnienie takiej drogi łączącej nieruchomość, na której planowana jest realizacja inwestycji z drogą publiczną. Na etapie postępowania o ustalenie warunków zabudowy nie bada się stosunków własnościowych dotyczących nieruchomości, przez które ma być realizowany dostęp do drogi publicznej. Należy podkreślić, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie powoduje, że inwestorzy nabywają prawo własności do działki \[...\]. Nadto kwestia lokalizacji obiektów w granicy nie jest rozpatrywana w postępowaniu w sprawie warunków zabudowy, a dopiero na etapie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. J. i E. D. zaskarżyli powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarżący wskazali, iż istniejący zjazd indywidualny z drogi krajowej nr \[...\] zgodnie z decyzją GDDKiA w P. - Decyzja \[...\] z dnia 30 stycznia 2007r służy wyłącznie do obsługi komunikacyjnej związanej z potrzebami bytowymi, bez możliwości wykorzystania go do obsługi obiektu, w którym prowadzona byłaby jakakolwiek działalność gospodarcza. Podnieśli, iż nie zgadzają się na zmianę linii rozgraniczającej teren inwestycji wzdłuż działki nr \[...\] oraz miejsca do zawracania dotyczącego działki nr \[...\]. Wskazali, iż należąca do nich działka nr \[...\] straciła na wartości i ograniczy wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla ich działki. Skarżący powołali się także na wydaną dla tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy (decyzja Wójta Gminy O. z 31 października 2016 r. jak też na decyzję o pozwoleniu na budowę ( decyzja Starosty \[...\] z 25 sierpnia 2020 r.). Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesione. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r. poz 1634 – dalej: p.p.s.a.). Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 p.p.s a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. W niniejszej sprawie Sąd zbadał zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia Kolegium z dnia 12 czerwca 2023 r. (aktu administracyjnego o charakterze procesowym), wydanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. Akt ten dotyczył sprostowania w trybie art. 113 § 1 k.p.a. oczywistej omyłki decyzji o warunkach zabudowy, bliżej opisanej w części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia. Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Omyłki te mogą powstać wskutek błędnego wpisania jakiegoś słowa lub słów, ich pominięcia czy poprzez wyraźne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie danego wyrazu bądź cyfry. Jedną z przesłanek dopuszczalności zastosowania art. 113 § 1 k.p.a. jest oczywistość stwierdzonego błędu czy omyłki. Jeżeli dana kwestia budzi wątpliwości, a do stwierdzenia, czy doszło do popełnienia omyłki, wymagana jest głębsza analiza akt postępowania, automatycznie będzie to wykluczać oczywistość takiej omyłki (por. wyrok NSA z 23 sierpnia 2023 r. o sygn. akt II OSK 2948/20 – wszystkie w uzasadnieniu orzeczenia dostępne są natronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl) Wyznacznikiem oczywistości omyłki jest możność natychmiastowego i niepozostawiającego wątpliwości wykrycia uchybienia w drodze nawet powierzchownego zestawienia treści rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy. Co istotne na gruncie rozpoznanej sprawy sprostowanie nie może także prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia, czy też ponownego, odmiennego rozpoznania sprawy. Inaczej mówiąc sprostowaniu nie mogą podlegać błędy i omyłki istotne, odnoszące się do ustalenia obowiązującego prawa, stanu faktycznego sprawy, jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej (por. wyroki NSA z 2 lutego 2022 r., II OSK 1657/20 oraz z 5 kwietnia 2023 r. o sygn. akt III FSK 1836/21 ) W rozpoznawanej sprawie zarówno wniosek A. i D. N. o ustalenie warunków zabudowy z 2 marca 2020 r. bez wątpienia dotyczył inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem oznaczonym w ewidencji gruntów jako dz. nr \[...\], \[...\] (obręb \[...\] Miasto O.). Również w części tekstowej wydanej, po poznaniu tego wniosku, decyzji Burmistrz Gminy O. z dnia 22 czerwca 2020 r. nr \[...\] znak \[...\] wyraźnie określono, że ustala ona warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem na terenie położonym w O. przy ul. \[...\] na dz. nr \[...\], \[...\] (obręb Miasto O.). Tak samo teren ww. inwestycji określono w sporządzonej na potrzeby wydania powyższej decyzji części tekstowej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, jak też w uzgodnieniu projektu tej decyzji dokonanym przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad ( postanowienie z 06 maja 2020r . ). Powyższa, pobieżna analiza prowadzi do wniosku, iż błędne oznaczenie terenu inwestycji na załącznikach nr 1 i 2 decyzji Burmistrz Gminy O. z dnia 22 czerwca 2020 r. znak \[...\], poprzez pominięcie terenu działki \[...\] stanowiło oczywistą omyłkę, która z uwag na treść decyzji jak też pozostałą dokumentację wynikała z niebudzącego wątpliwości błędu technicznego organu przy sporządzaniu obowiązkowych złączników graficznych rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie sprostowanie takiej omyłki, poprzez prawidłowe oznaczenie na załącznikach graficznych decyzji terenu inwestycji objętego tym rozstrzygnięciem ( czyli obu działek wskazanych w treści decyzji : tj. działki \[...\] i \[...\]) , było dopuszczalne w świetle art. 113 § 1 k.p.a. Trzeba jednak zauważyć, iż załączniki graficzne nr 1 i 2 , którymi Burmistrz Gminy O. postanowieniem z 09 lutego 2021 r. zastąpił załączniki graficzne decyzji obarczone opisaną wyżej omyłką, zawierają także dodatkowe zmiany, które mają wpływ na merytoryczna treść rozstrzygnięcia objętego decyzją z 22 czerwca 2020 r. Zgodnie z punktem II, podpunktem 1, literą a) decyzji z 22 czerwca 2020 r. Burmistrz Gminy O. ustalił dla planowanej inwestycji nieprzekraczalną linię zabudowy zgodnie z oznaczeniem na złączniku graficznym nr 1\. Na pierwotnie sporządzonym i załączonym do ww. decyzji załączniku graficznym nr 1, widniała naniesiona na teren działki \[...\] "nieprzekraczalna linia zabudowy". Tymczasem na załączniku graficznym nr 1 stanowiącym złącznik do postanawiania z 09 lutego 2021 r. nr \[...\] w przedmiocie sprostowania "nieprzekraczalna linia zabudowy" nie została już w żaden sposób oznaczona na terenie inwestycji. Tym samym uznać należy, wskutek sprostowania załącznika graficznego nr 1 doszło nie tylko do sprostowania oczywistej omyłki w zakresie oznaczenia terenu inwestycji objętej decyzją z 22 czerwca 2020 r., ale doszło również do merytorycznej zmiany tej decyzji w zakresie ustalenia warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania ternu oraz jego zabudowy. Doszło bowiem do modyfikacji ustaleń w zakresie lokalizacji linii zabudowy dla planowanej inwestycji. Tymczasem, jak wskazano wcześniej drodze sprostowania nie jest dopuszczalna ingerencja w merytoryczną treść rozstrzygnięcia. Powyższe uwagi odnoszą się także od złącznika nr 2 decyzji stanowiącego graficzną część wyników analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588 z późn. zm.) w brzmieniu aktualnym w dacie wydania ww. decyzji z 22 czerwca 2020, wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Zmieniony postanowieniem z 9 lutego 2021 r. załącznik nr 2 również nie zawiera oznaczenia linii zabudowy, mimo iż część tekstowa wyników analizy w pkt I ppkt 1 wprost wskazuje na jej przebieg zgodnie z załącznikiem graficznym wyników tej analizy. Tymczasem przed wydaniem postanowienia o sprostowaniu na załączniku graficznym nr 2 decyzji z 22 czerwca 2020 r ( t.j. na graficznej części wyników analizy) widniał przebieg nieprzekraczalnej linii zabudowy. Powyższe oznacza, iż przy okazji sprostowania omyłki w zakresie błędnego oznaczenia terenu inwestycji również doszło do merytorycznej ingerencji w obligatoryjny element decyzji o warunkach zabudowy. Z tych też przyczyn zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim postanowienie, jako wydane z naruszeniem art. 113 § 1 k.p.a. nie mogło się ostać w obrocie prawnym. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze zauważyć należy, iż sprowadzają się one do kwestionowania objęcia planowaną inwestycja terenu działki nr \[...\]. W granicach przedmiotowej sprawy Sąd nie kontroluje jednak prawidłowości ostatecznej decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, a jedynie zgodność z prawem postanowienia o sprostowaniu tej decyzji, a więc przede wszystkim w zakresie wystąpienia przesłanek do zastosowania przepisu art. 113 § 1 k.p.a. W części tekstowej decyzji z 22 czerwca 2020 r. organ wyraźnie opisał teren inwestycji jako obejmujący działki \[...\], \[...\] (obręb \[...\] Miasto O.), a decyzja ta została doręczona E. i J. D. w dniu 26 czerwca 2020 r. Skarżącym przysługiwało prawo do wniesienia odwołania od powyższego rozstrzygnięcia. Jak wskazano wyżej w postępowaniu dotyczącym sprostowania decyzji, zarówno organy jak i Sąd nie są władne ingerować w merytoryczną treść prostowanej decyzji. Stąd też podnoszone w skardze zarzuty nie mogą być uwzględnione na tym etapie postępowania. W tych okolicznościach sprawy Sąd uchylił, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c., zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza Gminy O. z 09 lutego 2021 r. ( punkt I sentencji wyroku). Ponownie rozpoznając sprawę rolą organu I instancji będzie dokonanie sprostowania decyzji z 22 czerwca 2020 r. z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w mniejszym uzasadnieniu w szczególności w zakresie dokonanych modyfikacji w zakresie ustalenia przebiegu linii zabudowy na złącznikach graficznych ww. decyzji . O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od Kolegium na rzecz skarżących solidarnie kwotę 100,- złotych tytułem zwroty uiszczonego wpisu od skargi (punkt II sentencji wyroku).

## Informacje o sprawie

Data wpływu

24 sierpnia 2023

Symbol z opisem

[6153 Warunki zabudowy terenu](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6153-warunki-zabudowy-terenu)

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Arkadiusz Skomra Jakub Zieliński /przewodniczący sprawozdawca/

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Lu 188/24 · 17 kwietnia 2024Wyrok WSA w Lublinie z 17 kwietnia 2024 r., II SA/Lu 188/24 – warunki zabudowy terenu](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-188-24-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2024-04-17--ii-sa-lu-188-24)
* [Sygnatura: IV SA/Po 554/23 · 17 kwietnia 2024Wyrok WSA w Poznaniu z 17 kwietnia 2024 r., IV SA/Po 554/23 – warunki zabudowy terenu](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-po-554-23-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2024-04-17--iv-sa-po-554-23)
* [Sygnatura: IV SA/Po 553/23 · 17 kwietnia 2024Wyrok WSA w Poznaniu z 17 kwietnia 2024 r., IV SA/Po 553/23 – warunki zabudowy terenu](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-po-553-23-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2024-04-17--iv-sa-po-553-23)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/7E7105903A)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-534-23-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2024-04-17--ii-sa-po-534-23#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-534-23-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2024-04-17--ii-sa-po-534-23#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-534-23-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2024-04-17--ii-sa-po-534-23#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-534-23-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2024-04-17--ii-sa-po-534-23#informacje)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-534-23-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2024-04-17--ii-sa-po-534-23#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FPo%2B534%252F23.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B17%2Bkwietnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bpostanowienie%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FPo%2B534%252F23)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
