Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-675-19-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2020-09-30--ii-sa-lu-675-19

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Lu 675/19

Wyrok WSA w Lublinie z 30 września 2020 r., II SA/Lu 675/19 – zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość

Wynik

Uchylono decyzję I i II instancji

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Data orzeczenia

30 września 2020

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca), Asesor WSA Jerzy Parchomiuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2020 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Wojewody z dnia \[...\] r., znak: \[...\] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty z dnia \[...\] r., znak: \[...\]; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego A. J. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FLu%2B675%252F19.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BLublinie.%2BData%253A%2B30%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2020.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FLu%2B675%252F19)

## Uzasadnienie

Decyzją z dnia \[...\] września 2019 r., znak: \[...\] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania A. J. (dalej także jako "skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Starosty \[...\] z dnia \[...\] marca 2019 r., znak: \[...\] w sprawie udzielenia zezwolenia \[...\] SA. Oddział w L. na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym \[...\] Ł., gm. Ł., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr \[...\] o pow. \[...\] ha w celu realizacji inwestycji - "Projekt i przebudowa linii 110 kY relacji GPZ R. P. - GPZ Ł.". Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan przedstawia się następująco: Wnioskiem z dnia \[...\] stycznia 2018 r. Spółka \[...\] SA. Oddział w L. wystąpiła do Starosty \[...\] o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości zezwolenie na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości oznaczonej jako działka nr \[...\] o pow. \[...\] ha, ujawnionej w księdze wieczystej nr \[...\] \[...\], położonej w obrębie geodezyjnym \[...\] Ł., gm. Ł., poprzez udzielenie zezwolenia inwestorowi - \[...\] S.A. Oddział w L. w związku z planowaną inwestycją polegającą na przebudowie istniejącej linii napowietrznej 110 kV relacji GPZ R. P. - GPZ Ł.. Decyzją z dnia \[...\] marca 2019 r., znak: \[...\] Starosta Ł. ograniczył sposób korzystania z części nieruchomości oznaczonej jako działka nr \[...\] o pow. \[...\] ha położonej obrębie geodezyjnym 0017 Ł., gm. Ł. poprzez udzielenie zezwolenia inwestorowi - \[...\] S.A. Oddział w L. na założenie i przeprowadzenie na ww. nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej w celu przebudowy napowietrznej sieci elektroenergetycznej 110 kV w związku z realizacją inwestycji pod nazwą "Projekt i przebudowa linii 110 kV relacji GPZ R. P. - GPZ Ł.". Następnie Starosta L. decyzją z dnia \[...\] kwietnia 2019 r. zezwolił inwestorowi na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości nr \[...\] o pow. \[...\] ha oraz nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W wyniku odwołania wniesionego przez A. J. w sprawie orzekał Wojewoda, który decyzją z dnia \[...\] września 2019 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Starosty \[...\] w sprawie zezwolenia inwestorowi na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Organ odwoławczy, odwołując się do art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, wyjaśnił, że realizowane przez wnioskodawcę przedsięwzięcie pod nazwą "Projekt i przebudowa linii 110 kV relacji GPZ R. P. - GPZ Ł." jest celem publicznym o znaczeniu ponadlokalnym i zgodnie jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Ł. zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy Ł. Nr \[...\] z dnia \[...\] października 2006 r. Ww. działka znajduje się w terenie zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej, jednorodzinnej i usługowej. Zgodnie z treścią rozdziału 7 infrastruktura techniczna w § 13 ust. 1 pkt. 2 "Dopuszcza się realizację nowych sieci infrastruktury technicznej dla obsługi istniejącej i projektowanej struktury osadniczej oraz ustala się obowiązek modernizacji, przebudowy oraz budowy sieci i urządzeń infrastruktury technicznej i komunikacji". Jak podkreślił organ z informacji uzyskanej od inwestora wynika, że wnioskodawca jest operatorem systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ciążą na nim obowiązki wynikające z art. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. prawo energetyczne. Realizacja przedmiotowej inwestycji jest wypełnieniem przez wnioskodawcę zadań nałożonych przez ustawodawcę, a opóźnienie w realizacji inwestycji, w tym nieterminowe oddanie linii do eksploatacji, może być uznane za naruszenie ustawowych obowiązków. Inwestycja celu publicznego za jaką stosownie do art. 6 pkt 2 u.g.n. uważa się za przebudowę linii napowietrznej, realizowana jest w interesie społecznym i ma służyć ogółowi. Konieczność realizacji inwestycji niezbędnych z punktu widzenia bezpieczeństwa energetycznego państwa, stanowi interes społeczny w rozumieniu art. 108 k.p.a. Inwestycja ta przyczyni się do poprawy zwiększenia niezawodności i efektywności sieci dystrybucyjnej oraz ułatwi przeciwdziałanie skutkom poważnych awarii systemu energetycznego. Ponadto obecny stan techniczny użytkowanej linii wysokiego napięcia uzasadnia podejmowanie działań inwestycyjnych, które mają na celu ochronę zdrowia i życia zamieszkujących w pobliżu istniejącej linii elektroenergetycznej. Organ wskazał, że wydanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oraz decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie tejże nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności stanowi pozyskanie prawa do działki, na której niezbędne jest uzyskanie pozwolenia na budowę i rozpoczęcia robót budowlanych, mających na celu poprawę stanu technicznego sieci elektroenergetycznej. Pilna potrzeba przebudowy sieci wynika również z ustawowego obowiązku dbałości przez przedsiębiorstwo energetyczne o utrzymanie zdolności urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w energię w sposób ciągły, niezawodny i przy zachowania wymagań jakościowych, a zatem słuszny interes wnioskodawcy przemawiał także za udzieleniem zezwolenia. Reasumując organ stwierdził, że w świetle powyższych ustaleń w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do wydania zezwolenia na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości, zawarte w art. 124 ust. la ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wnioskodawca wykazał, że zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości podyktowane jest ważnym interesem społecznym jak również ważnym interesem strony. Niniejsza decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z nadanym jej rygorem natychmiastowej wykonalności służyć będzie interesowi społecznemu oraz chronić będzie ważny interes strony, co tym samym spełnia przesłanki zawarte w art. 108 k.p.a. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, dotyczącego nieprawidłowości niniejszej decyzji, która jest konsekwencją nieprawidłowej decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, organ uznał go za niezasadny wskazując, że w wyniku rozpatrzenia odwołania A. J. Wojewoda decyzją z dnia \[...\] września 2019 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty L. z dnia \[...\] marca 2019 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części przedmiotowej nieruchomości nr \[...\] o pow. \[...\] ha. Decyzja organu drugiej instancji została zaskarżona przez A. J. do sądu administracyjnego. W skardze zarzucono decyzji naruszenie: I. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy w postaci: 1\. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2018.2096 t.j.- dalej "KPA") przez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy oraz brak wszechstronnego rozważenia interesu właściciela nieruchomości i przyjęcia w całości stanowiska wnioskodawcy w sprawie, co doprowadziło organ do utrzymania w mocy sprzecznej z prawem decyzji organu I instancji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości; 2\. art. 8 w zw. z art. 107 § 1 i 3 KPA, poprzez a) nie wskazanie właściwej (pełnej) podstawy prawnej wydanej decyzji, jak również b) poprzez brak odniesienia się do wszystkich argumentów podniesionych w odwołaniu, w tym: - zaniechania przeprowadzenia rokowań w aspekcie wykonania prac w rozumieniu art. 124 u.g.n., jak i w zakresie możliwości pozostawienia na niej wybudowanych urządzeń infrastruktury Wnioskodawcy, ustalenia warunków takiej zgody, a w szczególności szkód powstałych w związku z zaplanowanymi do przeprowadzenia pracami oraz ograniczeniami związanymi z korzystaniem z nieruchomości w toku eksploatacji wybudowanych urządzeń i przewodów, co składało się na pominiętą przez organy pozorność rokowań; - złamania zakazu stosowania wobec przepisu art. 124 ust. 3 u.g.n. wykładni rozszerzającej poprzez niezasadne uznanie, że zaproponowanie właścicielowi przez inwestora warunków umowy dotyczącej służebności przesyłu w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego stanowi wypełnienie warunku rokowań w rozumieniu art. 124 u.g.n.; - braku odniesienia się do zarzutu braku dokonania kwalifikacji inwestycji zaplanowanej przez inwestora, w tym braku wyjaśnienia dlaczego organ przyjął, że chodzi o "wymianę" w chodzącą w zakres prac, do których odnosi się art. 124 u.g.n. ust. 1; ponadto organ II instancji nie odniósł się do zarzutu Skarżącego, iż organ I instancji dokonał błędnej kwalifikacji czynności konserwacji i usuwania awarii jako czynności, do których mogą mieć zastosowanie art. 124 u.g.n., podczas gdy zastosowanie mieć powinien art. 124b u.g.n. W konsekwencji organ II instancji nie odniósł się do zarzutu Skarżącego wskazującego, że zakres rozstrzygnięcia administracyjnego jest niepełny, albowiem brak jest odniesienia się do takich kwestii, jak: a) aspekt dokonania inwentaryzacji naniesień znajdujących się na podlegającej ograniczeniu części Nieruchomości przed przystąpieniem do robót; b) zapewnienia właścicielowi dostępu do pozostałej części Nieruchomości nie objętej zezwoleniem; c) zabezpieczenia pozostałej części Nieruchomości przed zniszczeniem w trakcie trwania robót; d) porządzenia protokołu zniszczeń i wynikłych strat po zakończeniu budowy w tym dokumentacji fotograficznej, celem ustalenia i wypłacenia odszkodowania; e) przywrócenia Nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po zakończeniu planowanych prac; f) zaniechanie określenia, że jeżeli wskutek zrealizowania tych robót ulegnie zmniejszeniu wartość nieruchomości, to że odszkodowanie powinno być powiększone o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu; g) poinformowania Starosty \[...\] wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej o rozpoczęciu i zakończeniu prac na przedmiotowej nieruchomości, jak również określenie czasu dla przewidzianych prac wymiany przewodów; - organ przy wydaniu decyzji powinien oprzeć się na przepisach prawa materialnego czego nie uczynił, a wobec zarzutów Skarżącego wniesionych wraz z odwołaniem donoszących się do aspektu błędnej kwalifikacji podstawy prawnej, czyni to wydaną decyzję wadliwą w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie, albowiem Skarżący w istocie nie wie na podstawie jakich przepisów prawa organ orzekł, a tym samym nie może się odnieść należycie do tego w ramach uprawnień odwoławczych, co czyni ochronę prawną niepełną; 3\. art. 80 w zw. z art. 7, art. 8, art. 11, i art. 13 KPA poprzez zaniechanie prawidłowej oceny przebiegu rokowań pomiędzy stronami, brak prawidłowej oceny zakresu umocowania reprezentantów inwestora dla procesu negocjacyjnego, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że rokowania zostały przeprowadzone niewadliwie i zgodnie z prawem; 4\. art. 138 § 1 pkt 1 KPA poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez organ I instancji w sytuacji, gdy była ona wadliwa; 5\. art. 10 KPA w zw. z art. 110 KPA poprzez brak uwzględnienia w/starczającego czasu do rozpatrzenia skierowanego do organu stanowiska Strony, a złożonego przed nastąpieniem skutku prawnego związania decyzją administracyjną - co skutkowało pominięciem rozpatrzenia rozszerzonych przesłanek Strony pozwalających na ewentualne uwzględnienie stanowiska Strony i wydanie decyzji odmawiającej zezwolenia; II. przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy w postaci: 1\. art. 124 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2018 poz. 2204 ze zm.), poprzez: a) jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że planowane prace mieszczą się w pojęciu zakładania i przeprowadzenia na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, podczas gdy planowane prace nie stanowią nowej inwestycji lecz przebudowę obiektu istniejącego, tj. brakiem zastosowania art. 124b u.g.n., a w konsekwencji utrzymaniem w mocy wadliwej decyzji organu 1 instancji; b) jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym przyjęciu, że "wymiana" przewodów mieści się w zakresie przedmiotowym zezwolenia w rozumieniu ust. 1 art. 124 u.g.n.; 2\. art. 124 ust. 3 u.g.n., poprzez: a) jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż zostały przeprowadzone rokowania obejmujące swym zakresem prace planowane przez inwestora, podczas gdy rokowania te były pozorne, gdyż dotyczyły jedynie zajęcia działki w celu wykonania prac, zaś przedmiotem rokowań powinno być nie tylko uzyskanie zgody na czasowe zajęcie nieruchomości, ale także pozostawienie na niej wybudowanych ciągów, przewodów i urządzeń, i związane z tym zezwolenie na korzystanie z nieruchomości w celu usunięcia awarii i konserwacji tych urządzeń i przewodów, co skutkowało utrzymaniem w mocy decyzji organu I instancji; b) jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że zostały przeprowadzone rokowania, podczas gdy rokowania te należy uznać za pozorne z uwagi na wskazanie przez inwestora kwoty rażąco nieadekwatnej do wartości poniesionej szkody, co skutkowało utrzymaniem w mocy decyzji organu I instancji; c) przez niezasadne przyjęcie, że wniosek pochodzi od należycie umocowanego pełnomocnika Spółki Przesyłowej, co skutkowało błędnym przyjęciem, że przeprowadzone zostały przed złożeniem wniosku o zezwolenie obligatoryjne rokowania, jak i brak wykazania by składający wniosek pan A. G. działał w imieniu i na rzecz Spółki Przesyłowej \[...\] S.A. Wskazując na takie zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, jej zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie decyzji następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej uchylenie, gdyż przy jej wydaniu doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 124 ust. 1a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. z 2020 r., poz. 65 ze zm. - dalej jako: "ustawa o gospodarce nieruchomościami " lub "u.g.n."). Decyzją tą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie zezwalające inwestorowi na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości - działki nr \[...\] w zakresie zgodnym z decyzją Starosty \[...\] z dnia \[...\] marca 2019 r., znak: \[...\] o ograniczeniu sposobu korzystania z części tejże nieruchomości gruntowej na założenie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej w celu przebudowy napowietrznej sieci elektroenergetycznej 110 KV w związku z realizacją inwestycji pod nazwą "Projekt i przebudowa linii 110 KV relacji GPZ R. P. - GPZ Ł.". Z art. 124 ust. 1a u.g.n. wynika, że zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości udziela się po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, a więc po wydaniu decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Niewątpliwie więc wydanie decyzji o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, o której mowa w art. 124 ust. 1a u.g.n. uzależnione zostało od wydania i pozostawania w obrocie prawnym decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji z art. 124 ust. 1 u.g.n. Decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości jest podporządkowana decyzji o zezwoleniu na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości i daje możliwość rozpoczęcia robót inwestycyjnych na nieruchomości wyłącznie w zakresie rozstrzygniętym w decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. W konsekwencji też wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji z art. 124 ust. 1 u.g.n. determinuje konieczność uchylenia decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n. Do takiej zaś sytuacji doszło w niniejszej sprawie, albowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 30 września 2020 r., sygn. akt II SA/Lu 674/19 uchylił decyzję Wojewody z dnia \[...\] września 2019 r., znak: \[...\] oraz decyzję Starosty \[...\] z dnia \[...\] marca 2019 r., znak: \[...\] w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości polegającego na udzieleniu inwestorowi zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na nieruchomości - działce nr \[...\] położonej w Ł. linii elektroenergetycznej 110 kV. Jak wskazano już wyżej uchylenie decyzji z art. 124 ust. 1 u.g.n. determinuje konieczność uchylenia decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n., co zwalnia także Sąd pierwszej instancji z obowiązku odniesienia się do zarzutów postawionych w skardze. Na marginesie więc tylko należy wskazać, że do kwestii związanych możnością ograniczenia sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. odniósł się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 września 2020 r., sygn. akt II SA/Lu 674/19\. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznający przedmiotową sprawę przedstawione tam oceny i ustalenia w całości podziela. Rozpoznając sprawę ponownie, organ pierwszej instancji, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., uwzględni dokonaną przez Sąd wykładnię przepisów prawa i rozstrzygnie sprawę mając na uwadze to, że dla ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. koniecznym jest, by plan miejscowy w sposób precyzyjny określał lokalizację inwestycji celu publicznego oraz przede wszystkim to, że udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. będzie możliwe jedynie wtedy, gdy wydana zostanie decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na koszty poniesione w sprawie przez skarżącego składała się kwota 200 zł uiszczonego wpisu od skargi (k.47 akt sądowych).

## Informacje o sprawie

Data wpływu

15 listopada 2019

Symbol z opisem

[6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6181-zajecie-nieruchomosci-i-wejscie-na-nieruchomosc-w-tym-pod-autostrade)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Wojewoda

Sędziowie

Bogusław Wiśniewski /przewodniczący/ Grzegorz Grymuza /sprawozdawca/ Jerzy Parchomiuk

## Powołane przepisy

* [Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19970780483)  
art. 31 ust. 3 · Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483
* [Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20200000065)  
art. 124 ust. 1 i ust. 1a · Dz.U. 2020 poz. 65

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 286/21 - Wyrok NSA z 2024-04-30](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-286-21-wyrok-nsa-z-2024-04-30--i-osk-286-21)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Lu 674/19 · 30 września 2020Wyrok WSA w Lublinie z 30 września 2020 r., II SA/Lu 674/19 – zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-674-19-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2020-09-30--ii-sa-lu-674-19)
* [Sygnatura: II SA/Po 195/20 · 30 września 2020Wyrok WSA w Poznaniu z 30 września 2020 r., II SA/Po 195/20 – zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-195-20-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2020-09-30--ii-sa-po-195-20)
* [Sygnatura: II SA/Gd 394/20 · 30 września 2020Wyrok WSA w Gdańsku z 30 września 2020 r., II SA/Gd 394/20 – zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gd-394-20-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2020-09-30--ii-sa-gd-394-20)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/47A95666D9)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-675-19-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2020-09-30--ii-sa-lu-675-19#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-675-19-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2020-09-30--ii-sa-lu-675-19#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-675-19-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2020-09-30--ii-sa-lu-675-19#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-675-19-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2020-09-30--ii-sa-lu-675-19#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-675-19-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2020-09-30--ii-sa-lu-675-19#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-675-19-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2020-09-30--ii-sa-lu-675-19#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-675-19-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2020-09-30--ii-sa-lu-675-19#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FLu%2B675%252F19.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BLublinie.%2BData%253A%2B30%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2020.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FLu%2B675%252F19)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
