Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-122-26-postanowienie-wsa-w-lublinie-z-2026-10-28--ii-sa-lu-122-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Lu 122/26

Postanowienie WSA w Lublinie z 28 października 2026 r., II SA/Lu 122/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Wynik

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Data orzeczenia

28 października 2026

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 28 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Obrony Górek Czechowskich z siedzibą w Lublinie na uchwałę nr 424/XIII/2025 Rady Miasta Lublin z dnia 4 września 2025 r. w sprawie uchwalenia zintegrowanego planu inwestycyjnego dla Obszarów Nr 1 i Nr 2, położonych w Lublinie w rejonie ulic: Bohaterów Września, Poligonowej, Gen. Bolesława Ducha, Północnej, Koncertowej, Zelwerowicza - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FLu%2B122%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BLublinie.%2BData%253A%2B28%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOdm%25C3%25B3wiono%2Bwstrzymania%2Bwykonania%2Bzaskar%25C5%25BConej%2Buchwa%25C5%2582y.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FLu%2B122%252F26)

## Uzasadnienie

Stowarzyszenie Obrony Górek Czechowskich z siedzibą w Lublinie (dalej jako: Stowarzyszenie) wniosło skargę na uchwałę nr 424/XIII/2025 Rady Miasta Lublin z dnia 4 września 2025 r. w sprawie uchwalenia zintegrowanego planu inwestycyjnego dla Obszarów Nr 1 i Nr 2, położonych w Lublinie w rejonie ulic: Bohaterów Września, Poligonowej, Gen. Bolesława Ducha, Północnej, Koncertowej, Zelwerowicza (dalej jako: uchwała w sprawie ZPI). Postanowieniem z 15 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne oraz zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia przedstawionego pytania prejudycjalnego. W piśmie z 28 września 2026 r. (wpływ do Sądu: 16 października 2026 r.) pełnomocnik Stowarzyszenia wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że pomimo zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego inwestor kontynuuje proces inwestycyjny poprzez składanie kolejnych wniosków o wydanie pozwoleń na budowę. Na dzień złożenia wniosku realizacja zabudowy przewidzianej w zaskarżonej uchwale jest przedmiotem co najmniej czternastu odrębnych postępowań o udzielenie pozwolenia. Jedno z tych postępowań zakończyło się już wydaniem decyzji. Jednocześnie organ odmówił dopuszczenia skarżącego Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Ponadto inwestor wystąpił o wydanie zezwolenia na odstępstwa od zakazów obowiązujących wobec gatunków chronionych, m.in. chomika europejskiego. Kontrola zaskarżonej uchwały nie dotyczy wyłącznie krajowych przepisów planistycznych, lecz ma również umożliwić kontrolę przestrzegania materialnych obowiązków wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie ochrony gatunkowej. Z uwagi na postępującą realizację postanowień zaskarżonej uchwały w kolejnych postępowaniach administracyjnych, jednocześnie przy braku możliwości zainicjowania przez Stowarzyszenie kontroli sądowej w tych sprawach, powstaje realne ryzyko, że przed rozstrzygnięciem kwestii legitymacji skargowej Stowarzyszenia, stan faktyczny ulegnie takim zmianom, że późniejsze uwzględnienie skargi nie będzie w stanie tych skutków odwrócić. W ocenie pełnomocnika skarżącego, jakkolwiek przepisy krajowe wyłączają możliwość wstrzymania wykonania przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie (tak jak w przypadku zaskarżonej uchwały), to jednak z uwagi na to, że sprawa jest objęta zakresem stosowania prawa Unii Europejskiej, sąd jest zobowiązany zapewnić pełną skuteczność tego prawa oraz skuteczną ochronę sądową praw z niego wynikających. W ocenie pełnomocnika, w sprawie należy zastosować wyrażoną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE zasadę, w myśl której sąd krajowy ma obowiązek pominąć normę prawa krajowego, jeżeli stanowiłaby ona jedyną przeszkodę uniemożliwiającą sądowi udzielenie ochrony tymczasowej, niezbędnej dla zapewnienia pełnej skuteczności przyszłego orzeczenia (wyroki w sprawach Factortame, C-213/89; Kriżan, C-416/10; Deutsche Umwelthilfe, C-873/19). Uzasadniając wystąpienie w sprawie ustawowych przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków), pełnomocnik stwierdził, że realizacja zaskarżonej uchwały w sprawie ZPI stwarza ryzyko powstania szkód w środowisku w znacznej skali, a jednocześnie późniejsze odwrócenie tych niekorzystnych zmian może być niemożliwe lub może wymagać długotrwałych i niepewnych co do rezultatu działań naprawczych. Jeżeli dojdzie do trwałego przekształcenia lub zniszczenia siedliska gatunku chronionego albo przerwania ciągłości ekologicznej, późniejsze uwzględnienie skargi i wyeliminowanie uchwały w sprawie ZPI nie będzie w stanie przywrócić poprzedniego stanu środowiska. Ryzyko to jest realne w rozpoznawanej sprawie, ze względu na szczególne walory przyrodnicze obszaru Górek Czechowskich, stanowiącego siedlisko kilkudziesięciu gatunków fauny prawnie chronionych, w tym chomika europejskiego. Niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków jest tym większe, że proces inwestycyjny postępuje, przy jednoczesnym braku innego skutecznego instrumentu, pozwalającego skarżącemu zapobiec ich powstaniu. Zdaniem pełnomocnika wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały jest jedynym dostępnym środkiem pozwalającym zapobiec dalszej realizacji inwestycji przed wystąpieniem skutków, których późniejsze uwzględnienie skargi może już nie być w stanie odwrócić. Pełnomocnik skarżącego podniósł także, że proces realizacji inwestycji głównej postępuje poprzez co najmniej czternaście odrębnych postępowań o pozwolenie na budowę, podczas gdy nie zostało uruchomione postępowanie w przedmiocie oceny środowiskowej przedsięwzięcia, stanowiącego w istocie jedną całość. Podział przedsięwzięcia na kilkanaście odrębnych postępowań może mieć na celu pominięcie wartości progowych, przy których konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W tej sytuacji realizacja kolejnych elementów inwestycji może postępować bez uprzedniej oceny oddziaływania przedsięwzięcia jako całości, w tym jego wpływu na siedliska i gatunki chronione występujące na obszarze objętym zaskarżoną uchwałą. Dalsza realizacja inwestycji może prowadzić do przekształcenia i fragmentacji siedlisk jeszcze przed przeprowadzeniem oceny środowiskowych, a skutków tych późniejsze uwzględnienie skargi nie będzie w stanie odwrócić. Jednocześnie późniejsze etapy procesu inwestycyjnego nie zapewniają skarżącemu jakiegokolwiek mechanizmu wnioskowania o wstrzymanie robót budowlanych do czasu zbadania czy zaskarżona uchwała i oparte na niej pozwolenia na budowę nie naruszają krajowych oraz unijnych przepisów z zakresu ochrony przyrody, w szczególności gatunków zagrożonych, objętych ścisłą ochroną. W dniu 27 października 2026 r. Stowarzyszenie złożyło pismo uzupełniające do wniosku, w którym wskazało na nowe okoliczności faktyczne uzasadniające jego zdaniem wstrzymanie wykonania ochrony tymczasowej: dalszy postęp procesu inwestycyjnego opartego na regulacjach zaskarżonej uchwały (liczba wniosków o udzielenie pozwoleń na budowę wzrosła do 17; na dzień złożenia pisma pozwolenia wydano w trzech sprawach); rozpoczęcie prac ziemnych na obszarze występowania gatunków chronionych; trwające postępowanie derogacyjne – w przedmiocie odstępstw od zakazów ochrony chomika europejskiego (na wniosek jednego z inwestorów). W ocenie skarżącego postępy procesu inwestycyjnego potwierdzają zmaterializowanie ryzyka znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. W piśmie procesowym z 27 października 2026 r. pełnomocnik organu wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu wskazał na następujące argumenty: sprawa znajduje się na bardzo wczesnym etapie – badania, czy skarżące Stowarzyszenie posiada legitymację do zaskarżenia uchwały; obowiązujące przepisy krajowe wyłączają dopuszczalność wstrzymania uchwały, będącej aktem prawa miejscowego, który wszedł w życie; nie zachodzą przesłanki pozwalające na pominięcie przepisu krajowego, określone w powoływanym przez Stowarzyszenie orzecznictwie sądów europejskich – orzeczenia te dotyczą spraw o innym stanie faktycznym niż rozpoznawana; uchwała nie stanowi samodzielnej podstawy do podejmowania działań ingerujących w środowisko przyrodnicze – powoływane przez Stowarzyszenie skutki nie są bezpośrednio związane z jej wykonaniem, a to jest przesłanką udzielenia ochrony tymczasowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przywołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. jednoznacznie wyklucza dopuszczalność wstrzymania wykonania aktu prawa miejscowego, który wszedł w życie. Jest to zatem przeszkoda formalna w merytorycznym rozpoznaniu wniosku skarżącego. Ocena przesłanek merytorycznych byłaby możliwa jedynie wówczas, gdyby przeszkoda ta została usunięta. Usunięcie tej przeszkody, stosownie do argumentacji skarżącego, jest możliwe poprzez zastosowanie zasad wypracowanych w orzecznictwie sądów europejskich. Zasady te upoważniają sąd do pominięcia przepisu prawa krajowego, jeżeli stanowi on jedyną przeszkodę dla zastosowania środka ochrony tymczasowej, bez którego zagrożona byłaby skuteczność zastosowania przepisów Unii Europejskiej w przyszłym rozstrzygnięciu co do istoty sprawy (w szczególności wyrok \[Europejskiego\] Trybunału Sprawiedliwości z 19 czerwca 1990 r., C-213/89, ECLI:EU:C:1990:257; pozostałe orzeczenia przywoływane we wniosku nie dotyczą zagadnienia wstrzymania wykonania aktu normatywnego – jak w rozpoznawanej sprawie, lecz aktu indywidualnego). Należy zatem w pierwszej kolejności zbadać, czy w rozpoznawanej sprawie zachodzą określone w orzecznictwie europejskim przesłanki do pominięcia przepisu prawa krajowego, "blokującego" zastosowanie środka ochrony tymczasowej, warunkującego przyszłą skuteczność zastosowania przepisów prawa unijnego. Trzeba przy tym pamiętać, że zasada pominięcia normy prawa krajowego, jest traktowana jako środek ultima ratio, stosowany wówczas, gdy realnie zagrożona byłaby skuteczność przepisów prawa europejskiego. W rozpoznawanej sprawie zastosowania przepisów prawa unijnego wyraża się w dwóch płaszczyznach. Pierwsza płaszczyzna, o charakterze pierwotnym, odnosi się do kwestii legitymacji skargowej Stowarzyszenia, jej właśnie dotyczy przedstawione w sprawie pytanie prejudycjalne. Płaszczyzna ta wyraża się w odpowiedzi na pytanie, czy przepisy prawa unijnego powinny być interpretowane w taki sposób, aby zapewnić tego rodzaju organizacji społecznej, w takich uwarunkowaniach jak w rozpoznawanej sprawie, drogę sądową w sprawie kontroli legalności uchwały w sprawie ZPI. Pozytywna odpowiedź na to pytanie warunkuje przejście do etapu merytorycznego rozpoznania sprawy, na którym zaktualizuje się potencjalnie druga płaszczyzna zastosowania prawa unijnego, odnosząca się do przepisów z zakresu ochrony przyrody, w szczególności ochrony gatunków fauny i flory zagrożonych wyginięciem. Pomimo powiązania funkcjonalnego (pierwsza płaszczyzna warunkuje drugą), analiza zapewnienia skuteczności zastosowania przepisów prawa unijnego (w kontekście pominięcia krajowego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a.), musi być przeprowadzona odrębnie, odnosi się bowiem do zupełnie innych aspektów sprawy (formalnego/procesowego oraz merytorycznego) i opiera się na zupełnie innych regulacjach. W perspektywie pierwszej przesłanki należy odpowiedzieć na pytanie: czy brak wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały stanowi zagrożenie dla skutecznego zastosowania prawa unijnego w aspekcie gwarancji drogi sądowej przysługujących (potencjalnie) skarżącemu Stowarzyszeniu. Odpowiedź na to pytanie jest negatywna. Pomimo braku wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały zagwarantowana jest pełna skuteczność przepisów prawa europejskiego, jeżeli zapewniają one rzeczywiście prawo do sądu skarżącemu Stowarzyszeniu w tego rodzaju sprawie. Skuteczność ochrony sądowej praw procesowych przysługujących Stowarzyszeniu nie jest zagrożona, gdyż zagwarantowana jest skuteczność merytorycznego orzeczenia sądowego, nawet przy braku wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Jeżeli sąd stwierdzi istotne naruszenie prawa, stwierdzi w wyroku nieważność zaskarżonej uchwały. Potencjalne (na tym etapie sporu sądowego) gwarancje procesowe Stowarzyszenia (determinowane przepisami prawa europejskiego) nie są zagrożone – skuteczna kontrola sądowa legalności zaskarżonej uchwały jest zapewniona. Przechodząc do drugiej płaszczyzny, w której powinna być zapewniona pełna skuteczność norm prawa europejskiego, odnosi się ona, jak wskazano wyżej, do etapu merytorycznego rozstrzygnięcia. W tym aspekcie trzeba brać poprawkę na specyficzną sytuację procesową na aktualnym etapie sporu prawnego – nie jest jeszcze przesądzona kwestia legitymacji skargowej skarżącego Stowarzyszenia (rozstrzygnięciu tej kwestii posłuży odpowiedź na pytanie prejudycjalne), zatem wyniki przyszłej sądowej kontroli merytorycznej legalności zaskarżonej uchwały mają charakter wyłącznie hipotetyczny. W ocenie Sądu również w tej perspektywie pełna skuteczność norm prawa europejskiego, w szczególności w zakresie ochrony przyrody, jest zapewniona, gdyż przesądzenie legitymacji skargowej Stowarzyszenia otwiera drogę do pełnej kontroli legalności zaskarżonej uchwały, również pod kątem przestrzegania norm prawa europejskiego. Skuteczność kontroli sądowej jest zapewniona również w szerszej perspektywie, wykraczającej poza ramy rozpoznawanej sprawy. Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego stwierdza nieważność tej uchwały w całości lub w części albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jej nieważności. Stosownie do § 2 tego przepisu, rozstrzygnięcia w sprawach indywidualnych, wydane na podstawie uchwały, podlegają wzruszeniu w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym albo w postępowaniu szczególnym. Potencjalne stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w sprawie ZPI przez sąd administracyjny będzie stanowiło podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego indywidualnych aktów administracyjnych opartych na przepisach tej uchwały. Nie istnieje zatem niebezpieczeństwo uniemożliwienia zapewnienie pełnej skuteczności przyszłego, merytorycznego orzeczenia sądowego co do istoty sprawy, tj. orzeczenia w przedmiocie legalności zaskarżonej uchwały w sprawie ZPI. Skoro tak, nie zachodzi jedna z kluczowych przesłanek konieczności pominięcia elementu normy prawa krajowego, stosownie do przywoływanego orzecznictwa sądów europejskich. Pełna skuteczność stosowania przepisów prawa unijnego, jest zagwarantowana poprzez pełną kontrolę legalności zaskarżonej uchwały oraz poprzez mechanizm weryfikacji indywidualnych aktów administracyjnych (pozwoleń na budowę) w następstwie potencjalnego stwierdzenia przez sąd nieważności zaskarżonej uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa. Powyższe rozważania prowadzą do konkluzji, że nie jest spełniona przesłanka pominięcia krajowego przepisu wykluczającego wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, stanowiącej akt prawa miejscowego (art. 61 § 3 p.p.s.a.) – nie istnieje zagrożenie dla skuteczności zastosowania przepisów prawa Unii Europejskiej w przyszłym rozstrzygnięciu co do istoty sprawy – dotyczącym legalności zaskarżonej uchwały. Nie jest zatem możliwe przejście do oceny, czy zaistniały przesłanki merytoryczne wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały – na przeszkodzie stoi reguła prawa krajowego wyłączająca wstrzymanie wykonania tego rodzaju aktu, której to reguły nie można pominąć. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt sprawy: z argumentacji skarżącego Stowarzyszenia wynika, że domniemane konsekwencje mające mieścić się w przesłankach niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie wynikają w istocie z uchwały w sprawie ZPI, ale z dalszych aktów i działań faktycznych. Niebezpieczeństwa te mają być konsekwencją podjęcia przez inwestorów realizacji poszczególnych etapów inwestycji, w oparciu o pozwolenia na budowę, których jedną z podstaw udzielenia były postanowienia zaskarżonej w rozpoznawanej sprawie uchwały w sprawie ZPI. Instrument prawny wstrzymania wykonania może być przez sąd administracyjny zastosowany w odniesieniu bezpośrednio do zaskarżonego aktu lub także w odniesieniu do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 zd. 3 p.p.s.a.). Nie ulega zatem wątpliwości, że sąd nie może zastosować tego instrumentu w odniesieniu do aktu, który nie jest przedmiotem jego kontroli w zawisłej przed nim sprawie. Taka operacja stanowiłaby oczywiste wyjście poza granice sprawy, wyznaczane przedmiotem zaskarżenia. Reguła ta oznacza w rozpoznawanej sprawie, że sąd może rozważać wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ZPI, bezspornie jednak nie może wstrzymać wykonania wydanych już pozwoleń na budowę, które zostały oparte na zaskarżonej uchwale. O ile istnieje orzecznictwo europejskie, dające podstawę do pominięcia w procesie stosowania przepisów krajowych elementu normy prawnej zakodowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a., która wyłącza możliwość wstrzymania wykonania aktu prawa miejscowego, który wszedł w życie, o tyle nie da się z żadnego elementu systemu prawnego wywieść zasady pozwalającej sądowi administracyjnemu wyjść całkowicie poza granice rozpoznawanej sprawy i objąć skutkami swojego orzeczenia w sprawie ochrony tymczasowej zupełnie innych aktów, wydanych w odrębnych postępowaniach. Próba stworzenia takiej zasady stanowiłaby działanie podważające fundamenty systemu sądowej kontroli aktów administracyjnych, nie tylko w Polsce ale i w europejskiej, kontynentalnej kulturze prawnej. Nie sposób racjonalnie wyobrazić sobie konstrukcji prawnej, w której sąd administracyjny kontrolujący legalność uchwały w sprawie ZPI wstrzymuje wykonanie pozwoleń na budowę wydanych w oparciu o postanowienia tego aktu prawa miejscowego. Byłoby to całkowite wyjście poza granice, nie tylko przedmiotowe, ale i podmiotowe, sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym. Podnoszone we wniosku o wstrzymanie oraz w piśmie procesowym z 27 października 2026 r. argumenty odnoszące się do faktu wydania już kilku pozwoleń na budowę (twierdzenia Skarżącej znajdują potwierdzenie w informacjach dostępnych w publicznej bazie Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego na stronie wyszukiwarka.gunb.gov.pl; na dzień orzekania przez sąd w przedmiocie ochrony tymczasowych wydane zostały trzy decyzje w przedmiocie pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych – łącznie 11 budynków) wykraczają poza granice rozpoznawanej sprawy i nie mogą stanowić argumentu, który może brać pod uwagę sąd administracyjny rozważający wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Innymi słowy: aby osiągnąć skutek, którego domaga się skarżące Stowarzyszenie, należałoby doprowadzić do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych, prowadzonych w oparciu o wydane już pozwolenia na budowę. Takim narzędziem prawnym nie dysponuje sąd orzekający w rozpoznawanej sprawie, dotyczącej uchwały w sprawie ZPI. Powyższe argumenty prowadzą do konkluzji, że w rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki dające podstawę do zastosowania zasady wyrażonej w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE, skutkującej koniecznością odmowy zastosowania elementu normy prawa krajowego, która miałaby być jedyną przeszkodą dla udzielenia ochrony tymczasowej. Skoro tak, sąd orzekający w rozpoznawanej sprawie musi uwzględnić treść art. 61 § 3 p.p.s.a., wykluczającego dopuszczalność wstrzymania wykonania aktu prawa miejscowego, który wszedł w życie. Konsekwencją powyższego jest odmowa uwzględnienia wniosku skarżącego Stowarzyszenia o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

23 lutego 2026

Symbol z opisem

[6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6150-miejscowy-plan-zagospodarowania-przestrzennego)

Hasła tematyczne

Wstrzymanie wykonania aktu

Skarżony organ

Rada Miasta

Sędziowie

Jerzy Parchomiuk /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 61 § 3 · Dz.U. 2026 poz. 143

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Kr 695/26 · 21 października 2026Wyrok WSA w Krakowie z 21 października 2026 r., II SA/Kr 695/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-kr-695-26-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2026-10-21--ii-sa-kr-695-26)
* [Sygnatura: VII SO/Wa 9/26 · 15 października 2026Postanowienie WSA w Warszawie z 15 października 2026 r., VII SO/Wa 9/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-so-wa-9-26-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2026-10-15--vii-so-wa-9-26)
* [Sygnatura: II SA/Łd 394/26 · 14 października 2026Wyrok WSA w Łodzi z 14 października 2026 r., II SA/Łd 394/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ld-394-26-wyrok-wsa-w-lodzi-z-2026-10-14--ii-sa-ld-394-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/B4FEEE4A20)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-122-26-postanowienie-wsa-w-lublinie-z-2026-10-28--ii-sa-lu-122-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-122-26-postanowienie-wsa-w-lublinie-z-2026-10-28--ii-sa-lu-122-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-122-26-postanowienie-wsa-w-lublinie-z-2026-10-28--ii-sa-lu-122-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-122-26-postanowienie-wsa-w-lublinie-z-2026-10-28--ii-sa-lu-122-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-122-26-postanowienie-wsa-w-lublinie-z-2026-10-28--ii-sa-lu-122-26#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-122-26-postanowienie-wsa-w-lublinie-z-2026-10-28--ii-sa-lu-122-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FLu%2B122%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BLublinie.%2BData%253A%2B28%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOdm%25C3%25B3wiono%2Bwstrzymania%2Bwykonania%2Bzaskar%25C5%25BConej%2Buchwa%25C5%2582y.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FLu%2B122%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
