Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-421-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-07--ii-sa-go-421-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Go 421/26

Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 7 października 2026 r., II SA/Go 421/26 – ulgi w spłacaniu należności pieniężnych

Wynik

Uchylono decyzję I i II instancji

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.

Data orzeczenia

7 października 2026

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 października 2026 r. sprawy ze skargi małoletniej A. C. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego M. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia \[...\] r., nr \[...\] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia \[...\] r., nr \[...\].

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FGo%2B421%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGorzowie%2BWlkp..%2BData%253A%2B7%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FGo%2B421%252F26)

## Uzasadnienie

Decyzją z \[...\] sierpnia 2025 r., nr \[...\], skierowaną do A. C., Zakład Ubezpieczeń Społecznych, powołując się na art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., zwanej dalej k.p.a.) w zw. z art. 28 ust. 3 i 3a, art. 83b ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 423 ze zm., zwanej dalej u.s.u.s.), odmówił wszczęcia postępowania w zakresie umorzenia należności z tytułu składek: - na ubezpieczenia społeczne za okres 05-09/2018 r., 11-12/2018 r., 01-03/2019 r., 07-10/2019 r., 12/2019 r., 02-06/2020 r. - na ubezpieczenie zdrowotne za okres 07-09/2018 r., 11-12/2018 r., 01-03/2019 r., 07-10/2019 r., 12/2019 r., 02-06/2020 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu \[...\] kwietnia 2025 r. M. C. złożyła wniosek w imieniu małoletniej córki A. C. o umorzenie należności z tytułu składek po zmarłym J. G. Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalił, że na koncie płatnika składek figurują, między innymi zaległe składki za osoby zgłaszane do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonych oraz w części finansowanej przez płatnika. Art. 30 u.s.u.s stanowi, że do składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek nie stosuje się przepisu art. 28, na podstawie którego Zakład Ubezpieczeń Społecznych umarza należności z tytułu składek. W przepisie tym ustawodawca użył sformułowania "nie stosuje się". Oznacza to, że w stosunku do wskazanych w nim należności Zakład nie może podjąć jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w sprawie ich umorzenia. Dotyczy to zarówno rozstrzygnięcia pozytywnego, jak i negatywnego. W przypadku tego rodzaju składek, Zakład nie może badać przesłanek umorzenia przewidzianych w art. 28 u.s.u.s. Zgodnie natomiast z art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w uzasadnionych przypadkach możliwe jest umorzenie należności z tytułu składek ubezpieczonych, którzy są równocześnie płatnikami tych składek, gdy nie są one całkowicie nieściągalne. Zakład Ubezpieczeń Społecznych może umorzyć należności, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie może opłacić tych należności. Oznacza to, że umorzenie z powodu trudnej sytuacji może dotyczyć wyłącznie składek na własne ubezpieczenia płatnika składek. W odniesieniu do należności z tytułu składek za osoby zgłaszane do ubezpieczeń w części finansowanej przez płatnika, które figurują na koncie płatnika składek, przepis ten nie ma zastosowania. Zakład nie może podjąć jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na podstawie tego przepisu. Zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Art. 83b u.s.u.s. stanowi natomiast, że w przypadkach, gdy k.p.a. przewiduje wydanie postanowienia kończącego postępowanie, Zakład wydaje decyzję. Oznacza to, że w tej sprawie Zakład musi wydać decyzję o odmowie wszczęcia postępowania. Zakład nie może prowadzić postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na podstawie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. Dodatkowo Zakład Ubezpieczeń Społecznych prowadzi postępowanie wyjaśniające, które dotyczy pozostałych kwestii poruszonych w opisanych na wstępie wniosku. Po zakończeniu tego postępowania Zakład Ubezpieczeń Społecznych wyda decyzję rozstrzygającą sprawę umorzenia należności. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, w którym m.in. wskazano, że organ naruszył przepisy prawa materialnego oraz procesowego nie wyjaśniając dostatecznie podstaw swojej decyzji i uznając, że brak jest podstaw do umorzenia składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek, nie uwzględniając możliwości umorzenia pozostałych elementów składających się na ustawowo zdefiniowane pojęcia należności z tytułu składek. Decyzją z \[...\] sierpnia 2025 r. nr \[...\]r., skierowaną do A. C., Zakład Ubezpieczeń Społecznych, powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ust. 4 u.s.u.s. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z \[...\] sierpnia 2025 r., nr \[...\]"odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o umorzenie składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne za osoby zgłoszone do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonego oraz umorzenia postępowania w zakresie należności na podstawie art. 28 ust. 3a z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i FGŚP za pracowników w części finansowanej przez płatnika składek". W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu \[...\] sierpnia 2025 r. wydał decyzję nr \[...\]odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o umorzenie za okres 05-09/2018 r., 11-12/2018 r., 01-03/2019 r., 07-10/2019 r., 12/2019 r., 02-06/2020 r. składek na ubezpieczenie społeczne oraz za okres 07-09/2018 r., 11-12/2018 r., 01-03/2019 r., 07-10/2019 r., 12/2019 r., 02-06/2020 r. na ubezpieczenie zdrowotne za osoby zgłoszone do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonego. Następnie organ odnotował, że matka małoletniej strony w dniu \[...\] sierpnia 2025 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie przytaczając jednak jego treści, w szczególności zarzutów w nim podniesionych. W dalszej części organ przywołał: - art. 83 ust. 4 u.s.u.s. wskazujący, że od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne stronie przysługuje prawo wniesienia do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się przepisy k.p.a. dotyczące odwołań od decyzji; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., w myśl którego organ wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie organ podkreślił, iż wniosek o umorzenie należności z tytułu składek \[...\] kwietnia 2025 r. obejmuje: zaległe składki za osoby zgłoszone do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonych, w części finansowanej przez płatnika składek oraz za osobę prowadzącą działalność (płatnika opłacającego składki na własne ubezpieczenie). Zgodnie natomiast z art. 30 u.s.u.s. do składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek nie stosuje się przepisu art. 28, na podstawie którego Zakład Ubezpieczeń Społecznych umarza należności z tytułu składek. W przepisie tym ustawodawca użył sformułowania "nie stosuje się". Oznacza to, że w stosunku do wskazanych w nim należności Zakład nie może podjąć jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w sprawie ich umorzenia. Dotyczy to zarówno rozstrzygnięcia pozytywnego, jak i negatywnego. W przypadku tego rodzaju składek, Zakład nie może badać przesłanek umorzenia przewidzianych w art. 28 u.s.u.s. Jednocześnie organ poinformował, że została wydana odrębna decyzja w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na podstawie art. 28 ust. 3 u.s.u.s, w części finansowej przez płatnika należności na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne. Skargę na powyższą decyzję złożyła A. C., reprezentowana przez matkę M. C., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa, tj. art. 138 § 2 k.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania oraz przepisów materialnoprawnych, tj.: 1\. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 1 pkt 5 i § 3 k.p.a., przez brak rozpoznania całości zarzutów odwołania i nierozstrzygnięcie sprawy w pełnym zakresie odwołania, które zostało wniesione nie tylko od decyzji \[...\], ale również od decyzji \[...\], a nadto "odmowę wszczęcia postępowania w sprawie i nierozstrzygnięcie wniosku"; 2\. art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. i 75 k.p.a. przez bezpodstawne przyjęcie, że brak jest podstaw do umorzenia składek ze względu na sytuację w jakiej znajdują się małoletnie; 3\. art. 28 u.s.u.s. przez jego błędną wykładnię i pominięcie tego, że przepis ten odnosi się jedynie do składek, nie wyłącza natomiast dopuszczalności rozważania przez organy orzekające zastosowania art. 28 wobec pozostałych elementów składających się na ustawowo zdefiniowane pojęcie "należności z tytułu składek", w tym odsetek itp. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji administracyjnej oraz poprzedzającej ją decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2026 r., sygn. akt: II SA/Go 602/25 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że rozstrzygnięcie zawarte w decyzji ZUS z \[...\] sierpnia 2025 r. nr \[...\]odnosi się do odmowy wszczęcia postępowania "w zakresie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne", zamiast prawidłowo - uwzględniając powyższe rozważania - jedynie "w zakresie umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne". Użyto więc szerszego pojęcia należności z tytułu składek, obejmującego składki, odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkową opłatę stosownie do art. 24 ust. 2 u.s.u.s. Organ w decyzji nr \[...\]orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji, przytaczając jej treść, która nie znalazła się w sentencji kontrolowanego rozstrzygnięcia. Wskazał bowiem, że utrzymuje decyzję "odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o umorzenie składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne za osoby zgłoszone do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonego", mimo, że w decyzji z \[...\] sierpnia 2025 r. mowa jest o odmowie wszczęcia postępowania w zakresie umorzenia "należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne". Ponadto organ ponownie rozpoznając sprawę wskazał, że zaskarżona decyzja była również w przedmiocie "umorzenia postępowania w zakresie należności na podstawie art. 28 ust. 3a z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i FGŚP za pracowników w części finansowanej przez płatnika składek". Tego rodzaju rozstrzygnięcie w ogóle nie znalazło się w decyzji z \[...\] sierpnia 2025 r. Wydając tą decyzję ZUS odmawiał bowiem wszczęcia postępowania, a nie umarzał postępowanie. Ponadto w sentencji nie znalazło się jednoznaczne wskazanie, iż odmawia wszczęcia postępowania na podstawie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. Sąd wskazał, że z uzasadnienia decyzji z \[...\] sierpnia 2025 r. można było wywieść tego rodzaju intencję organu, jednakże powinno znaleźć się to w samym rozstrzygnięciu, który jest obowiązkowym elementem decyzji zgodnie z art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. Stanowi "rdzeń decyzji w postępowaniu administracyjnym", a zatem musi być sformułowane "ze szczególną dbałością o jasność i precyzję wypowiedzi". Nie może również zakres rozstrzygnięcia pośrednio wynikać z uzasadnienia decyzji, gdyż nie powinno się rozstrzygać o części uprawnień lub obowiązków strony w osnowie, a pozostałej części w uzasadnieniu decyzji (por. B. Adamiak, J. Borkowski, K.p.a., Warszawa 2000, s. 446 oraz wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2003 r., sygn. akt I SA 215/02, LEX 149489). Sąd podkreślił, że niedopuszczalna jest również taka sytuacja, iż dla właściwego odczytania rozstrzygnięcia, konieczne było analizowanie innych dokumentów i decyzji oraz wnioskowanie, że skoro organ orzekł merytorycznie w przedmiocie umorzenia części należności z tytułu składek, to w tej części nie doszło do odmowy wszczęcia postępowania. Jest bowiem oczywiste, iż obie decyzje powinny być tak sporządzone, aby były w pełni spójne ze sobą i zakres ich rozstrzygnięcia nie budził wątpliwości, mając na względzie terminy jakimi posługuje się u.s.u.s., bez konieczności wzajemnego sięganie po nie w celu zrekonstruowania ich sentencji. Decyzja w tym zakresie powinna być transparentna w części obejmującej rozstrzygnięcie i uzasadnienie zarówno dla jej adresata, jak i dla sądu dokonującego kontroli. Uzasadnienie decyzji musi odnosić się do precyzyjnie i właściwie podanej podstawy prawnej oraz zawierać subsumcję należycie ustalonego stanu faktycznego do powołanego przepisu prawa. Niewątpliwie decyzje wydane w kontrolowanej sprawie nie spełniały tych standardów. Sąd wskazał, że uzasadnienie kontrolowanej decyzji nr \[...\]pozbawione jest – wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 107 § 3 k.p.a. –jakichkolwiek rozważań dotyczących kwestii związanych z niemożliwością prowadzenia postępowania co do części należności z tytułu składek na podstawie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. Nadto organ nie odniósł się do zarzutów strony skarżących podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaniechanie przez organy administracji uzasadnienia swych decyzji w sposób przekonywujący, a więc odnoszący się do wszystkich zarzutów, zgodny z zasadami wyrażonymi w art. 7-9 i art. 11 k.p.a. skutkuje - w myśl utrwalonego orzecznictwa - wadliwością tych decyzji jako naruszających dyspozycję art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Wbrew zarzutom skargi, stosownie do art. 32 ust. 1 u.s.u.s. do składek na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie m.in. stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne. Niezasadne były również zarzuty sformułowane w pkt 2 skargi, gdyż w decyzjach wydanych w kontrolowanej sprawie organ odnosił się jedynie do kwestii procesowej związanej z dopuszczalnością prowadzenia postępowania. Sąd uznał, iż doszło do naruszenia wskazanych przepisów postępowania oraz prawa materialnego, co uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę organ związany będzie powyższą oceną prawną i usunie dostrzeżone przez Sąd uchybienia, w szczególności w sposób rzetelny odniesie się do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czemu da wyraz w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu, spełniającym wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. i w sposób precyzyjny sformułuje zakres odmowy wszczęcia postępowania, uwzględniając pojęcia, którymi posługuje się u.s.u.s. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia \[...\] czerwca 2026 r., nr \[...\], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ust. 4 u.s.u.s. stwierdził, że "w nawiązaniu wyroku Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 9 kwietnia 2026 r. utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję z \[...\] sierpnia 2025 r. nr \[...\]odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o umorzenie składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne za osoby zgłoszone do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonego". W uzasadnieniu decyzji ZUS wskazał, że A. C. złożyła wniosek w imieniu małoletniej A. C. o umorzenie należności z tytułu składek po zmarłym J. G. \[...\] sierpnia 2025 r. została wydana decyzja \[...\]odmawiająca wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o umorzenie za okres :05-09/2018 r., 11-12/2018 r., 01-03/2019 r., 07—10/2019 r., 12/2019 r., 02-06/2020 r. tytułem, składek na ubezpieczenia społeczne oraz za okres: 07-09/2018 r., 11-12/2018 r., 01-03/2019 r., 07-10/2019 r., 02-06/2020 r. tytułem składek na ubezpieczenie zdrowotne za osoby zgłoszone do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonego. Organ podał, że zakres wniosku o umorzenie należności z tytułu składek z dnia \[...\] kwietnia 2025 r. obejmował zaległe składki za osoby zgłaszane do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonych, w części finansowanej przez płatnika składek oraz za osobę prowadzącą działalność (płatnika składek opłacającego składki na własne ubezpieczenie). Zdaniem ZUS w sprawie znajduje zastosowanie art. 30 u.s.u.s., zgodnie z którym do składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek nie stosuje się przepisu art. 28, na podstawie którego Zakład Ubezpieczeń Społecznych umarza należności z tytułu składek. W przepisie tym ustawodawca użył sformułowania "nie stosuje się". Oznacza to, że w stosunku do wskazanych w nim należności Zakład nie może podjąć jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w sprawie ich umorzenia. Dotyczy to zarówno rozstrzygnięcia pozytywnego, jak i negatywnego. W przypadku tego rodzaju składek, Zakład nie może badać przesłanek umorzenia przewidzianych w art. 28 u.s.u.s. Zgodnie natomiast z art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w uzasadnionych przypadkach możliwe jest umorzenie należności z tytułu składek ubezpieczonych, którzy są równocześnie płatnikami tych składek, gdy nie są one całkowicie nieściągalne. Zakład Ubezpieczeń Społecznych może umorzyć należności, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie może opłacić tych należności. Oznacza to, że umorzenie z powodu trudnej sytuacji może dotyczyć wyłącznie składek na własne ubezpieczenia płatnika składek. W odniesieniu do należności z tytułu składek za osoby zgłaszane do ubezpieczeń w części finansowanej przez płatnika, które figurują na koncie płatnika składek, przepis ten nie ma zastosowania. Zakład nie może podjąć jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na podstawie tego przepisu. W konsekwencji brak jest podstaw do zastosowania art. 28 u.s.u.s. powodującego możliwość umorzenia zaległości z tytułu składek przez Zakład. ZUS zwrócił uwagę, że we wniosku o umorzenie należności nie została wskazana podstawa prawna umorzenia należności i dlatego wniosek został rozpatrzony na podstawie wszystkich przepisów, które mogą mieć zastosowanie w sprawie. ZUS wskazał, że dnia \[...\] sierpnia 2025 r. została wydana decyzja nr \[...\]w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek osoby ubezpieczonej będącej równocześnie płatnikiem tych składek oraz osoby ubezpieczonej będącej równocześnie płatnikiem tych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Skargę na decyzję ZUS z dnia \[...\] czerwca 2026 r., nr \[...\]złożyła A. C., reprezentowana przez matkę M. C., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa, tj. art. 138 § 2 k.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania oraz przepisów materialnoprawnych, tj.: 1\. art. 139a k.p.a. poprzez brak uwzględnienia wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 kwietnia 2026 r., sygn. akt: II SA/Go 602/25, 2\. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 1 pkt 5 i § 3 k.p.a., przez brak rozpoznania całości zarzutów odwołania i nierozstrzygnięcie sprawy w pełnym zakresie odwołania, które zostało wniesione nie tylko od decyzji \[...\], ale również od decyzji \[...\], a nadto "odmowę wszczęcia postępowania w sprawie i nierozstrzygnięcie wniosku"; 3\. art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. i 75 k.p.a. przez bezpodstawne przyjęcie, że brak jest podstaw do umorzenia składek ze względu na sytuację w jakiej znajdują się małoletnie; 4\. art. 28 u.s.u.s. przez jego błędną wykładnię i pominięcie tego, że przepis ten odnosi się jedynie do składek, nie wyłącza natomiast dopuszczalności rozważania przez organy orzekające zastosowania art. 28 wobec pozostałych elementów składających się na ustawowo zdefiniowane pojęcie "należności z tytułu składek", w tym odsetek itp. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji administracyjnej oraz poprzedzającej ją decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca ponownie podniosła, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych naruszył przepisy prawa materialnego oraz procesowego nie wyjaśniając dostatecznie podstaw swojej decyzji i uznając, że brak jest podstaw do umorzenia składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami składek, nie uwzględniając możliwości umorzenia pozostałych elementów składających się na ustawowo zdefiniowane pojęcie "należności z tytułu składek". Art. 28 u.s.u.s. dotyczy bowiem umarzania nie tylko samych składek, lecz należności z tytułu składek, które to pojęcie, według art. 24 ust. 2 u.s.u.s., obejmuje składki oraz odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkową opłatę. Jednoznaczna deklaracja ustawodawcy, zawarta w art. 24 ust. 2 u.s.u.s. dotycząca sposobu rozumienia pojęcia "należności z tytułu składek", nakazuje przyjąć, iż art. 30 u.s.u.s. wyłącza stosowanie art. 28 jedynie wobec składek, nie wyłącza natomiast dopuszczalności rozważania przez organy orzekające zastosowania art. 28 wobec pozostałych elementów składających się na ustawowo zdefiniowane pojęcie "należności z tytułu składek", w tym odsetek. Pojęcie składek zgodnie z treścią art. 4 ust. 3 u.s.u.s. obejmuje jedynie składki - składki na ubezpieczenia społeczne, a nie zdrowotne, a ZUS w decyzji odmówił wszczęcia postępowania również co do składek na ubezpieczenie zdrowotne. W ocenie skarżącej z decyzji organu rentowego powinno wynikać, w jakiej części zadłużenie wnioskodawcy w oparciu o art. 28 u.s.u.s. może być umorzone, a jeśli tak, to w oparciu, o które przesłanki materialnoprawne. Co więcej organ bezpodstawnie odmówił podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Chociaż umorzenie postępowania, jak i odmowa umorzenia należności z tytułu składek oznaczają w rezultacie brak pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia (umorzenia składek), to jednak nie mogą być podejmowane niejako zamiennie. Przede wszystkim dlatego, że jest to równoznaczne z niewłaściwym zastosowaniem przepisu prawa, ale również z tego względu, że strona powinna uzyskać od organu jednoznaczną informację o powodach, dla których uwzględnienie jej wniosku nie było możliwe. Przy rozpoznawaniu wniosku o umorzenie należności z tytułu składek w części finansowanej przez ubezpieczonych niebędących płatnikami tych składek nie można uznać, że jest to wniosek bezprzedmiotowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Ocena legalności zaskarżonej decyzji wymaga uwzględnienia okoliczności, że sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. Wyrokiem z 9 kwietnia grudnia 2026 r., sygn. akt II SA/Go 602/25 Sąd uchylił decyzję ZUS z dnia \[...\] sierpnia 2025 r., nr \[...\]r. W tej sytuacji w sprawie zastosowanie miał art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przez ocenę prawną, o której mowa w art. 153 p.p.s.a. rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie (czynności), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt (czynność), zostało uznane za błędne. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. Z kolei wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (por. A. Kabat (w:) B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, p.p.s.a. Komentarz do art. 153, LEX, t. 3 i 5). Omawiany przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą pominąć oceny prawnej i wskazań zawartych we wcześniej wydanym orzeczeniu. Sąd orzekający w warunkach związania oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, winien ograniczyć się tylko i wyłącznie do kontroli, czy organ administracji prawidłowo uwzględnił wytyczne zawarte w poprzednim wyroku oraz oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku (por. wyrok NSA z 1 lutego 2022 r., II FSK 1393/21, CBOSA oraz powołane tam orzecznictwo). W pierwszej kolejności należy podnieść, że organ w zaskarżonej decyzji nie tylko nie przytoczył w uzasadnieniu decyzji argumentacji wskazanej przez Sąd w wyroku z dnia 9 kwietnia 2026 r., sygn. akt: II SA/Go 602/25, ale również nie zastosował się do wskazań i oceny prawnej zawartej w tymże wyroku. W ocenie Sądu ZUS naruszył art. 153 p.p.s.a., jak i art. 107 § 3 k.p.a. Wskazać należy ponownie na co zwrócił uwagę Sąd w uprzednio wydanym wyroku (II SA/Go 602/25), że zgodnie z art. 30 u.s.u.s., do składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek nie stosuje się przepisu art. 28, z wyłączeniem ust. 3 pkt 4c (tj. gdy wobec dłużnika ogłoszono upadłość, o której mowa w części III w tytule V ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe). Wprowadzony przez ustawodawcę w art. 30 u.s.u.s. zwrot "nie stosuje się" należy interpretować w sposób ścisły, czyli że w stosunku do wskazanych w nim należności wykluczone jest podjęcie jakiegokolwiek merytorycznego rozstrzygnięcia, opartego na art. 28 u.s.u.s. niemożność umorzenia składek na podstawie art. 30 u.s.u.s. nie stanowi przeszkody przy umarzaniu pozostałych należności z tytułu składek. Wyjątek od dopuszczalności umorzenia należności przewidziany w art. 30 u.s.u.s. jest ściśle określony i obejmuje wyłącznie umorzenie składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami. Wyjątki zaś muszą być interpretowane ściśle, a to oznacza, że inne należności z tytułu składek (w rozumieniu art. 24 ust. 2 u.s.u.s., czyli odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkowa opłata), choć także powiązane ze składkami, które nie podlegają umorzeniu (składkami finansowanymi przez ubezpieczonych niebędących płatnikami tych składek), mogą być umarzane w całości lub w części na podstawie art. 28 u.s.u.s. (por. wyrok NSA z 12 grudnia 2019 r., I GSK 715/19, wyrok WSA w Lublinie z dnia 17 lipca 2024 r., I SA/Lu 93/24, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 marca 2025 r., III SA/Po 511/24, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA, K. Antonów, U.s.u.s. WKP 2024, akapit 3 do art. 30). Zasadnie zatem organ stwierdził, iż nie jest możliwe wszczęcie powyższego postępowania w odniesieniu do składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami. Wymaga jednak podkreślenia, że rozstrzygnięcie zawarte w decyzji ZUS z \[...\] sierpnia 2025 r., nr \[...\]odnosi się do odmowy wszczęcia postępowania "w zakresie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne", zamiast prawidłowo - uwzględniając powyższe rozważania - jedynie "w zakresie umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne". Organ użył bowiem szerszego pojęcia "należności z tytułu składek", obejmujące składki, odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkową opłatę stosownie do art. 24 ust. 2 u.s.u.s. ZUS ponownie rozpoznając sprawę kwestię tę całkowicie pominął, nie odnosząc się do podniesionych zarzutów zawartych w tej kwestii we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Nadto, organ w zaskarżonej decyzji nr \[...\]orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji, przytaczając jej treść, która nie znalazła się w sentencji kontrolowanej decyzji. Wskazał bowiem, że utrzymuje decyzję "odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o umorzenie składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne za osoby zgłoszone do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonego", mimo, że w decyzji z \[...\] sierpnia 2025 r. mowa jest jedynie o odmowie wszczęcia postępowania w zakresie umorzenia "należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne". Zważyć trzeba, że rozstrzygnięcie, które jest obowiązkowym elementem decyzji zgodnie z art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. stanowi "rdzeń decyzji w postępowaniu administracyjnym", a zatem musi być sformułowane "ze szczególną dbałością o jasność i precyzję wypowiedzi" (por. W. Dawidowicz, Postępowanie administracyjne, Warszawa 1983 s. 102-103), bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 1996 r., SA/Gd 1537/95, LEX nr 44086). Nie może również zakres rozstrzygnięcia pośrednio wynikać z uzasadnienia decyzji, gdyż nie powinno się rozstrzygać o części uprawnień lub obowiązków strony w osnowie, a pozostałej części w uzasadnieniu decyzji (por. B. Adamiak, J. Borkowski, K.p.a., Warszawa 2000, s. 446 oraz wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2003 r., sygn. akt I SA 215/02, LEX 149489). Zauważyć należy, że organ w sentencji decyzji z dnia \[...\] sierpnia 2025 r. nie wskazał przepisu art. 30 u.s.u.s., został on wskazany w uzasadnieniu decyzji. Podstawa prawna jest zaś elementem decyzji (art. 107 §1 pkt 4 k.p.a.). ZUS ponownie rozpoznając sprawę powinien ustosunkować się do powyższej kwestii. Organ w sentencji zaskarżonej decyzji pominął stwierdzenie - co uprzednio wadliwie uczynił - że zaskarżona decyzja była również w przedmiocie "umorzenia postępowania w zakresie należności na podstawie art. 28 ust. 3a z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i FGŚP za pracowników w części finansowanej przez płatnika składek". Tego rodzaju rozstrzygnięcie w ogóle nie znalazło się w decyzji z \[...\] sierpnia 2025 r. Wydając tą decyzję ZUS odmawiał bowiem wszczęcia postępowania, a nie umarzał postępowanie. Zauważyć jednak trzeba, że w sentencji decyzji nie znalazło się jednoznaczne wskazanie, iż odmawia wszczęcia postępowania na podstawie art. 28 ust. 3a u.s.u.s., choć w uzasadnieniu decyzji organ przytoczył treść art. 28 ust.3 a u.s.u.s., co może sugerować taki zamiar. Zgodnie z treścią ww. przepisu należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Należy jednak zwrócić uwagę, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nr \[...\]organ – wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 107 § 3 k.p.a. – nie poczynił rozważań dotyczących kwestii związanych z brakiem możliwości wszczęcia postępowania (art. 61a § 1 k.p.a.) w sprawie rozpatrzenia wniosku strony o umorzenie części należności z tytułu składek na podstawie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. W ocenie Sądu jeżeli zamiarem ZUS uzewnętrznionym w decyzji z dnia \[...\] sierpnia 2025 r. była odmowa wszczęcia postępowania w zakresie rozpatrzenia wniosku o umorzenie składek na ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne w określonym okresie za osoby zgłaszane do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonych, to organ winien wyraźnie to wskazać np. w odrębnym punkcie rozstrzygnięcia decyzji i podać prawidłową podstawę prawną, tj. art. 61a k.p.a. w zw. z art. 30 u.s.u.s.; a jeżeli nadto intencją organu była odmowa wszczęcia postępowania w zakresie rozpatrzenia wniosku o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za pracowników w części finansowanej przez płatnika, to winien to uczynić w odrębnym punkcie rozstrzygnięcia decyzji i wskazać prawidłową podstawę prawną, tj. art. 61a § 1 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 3a u.s.u.s. oraz w uzasadnieniu decyzji wszechstronnie wyjaśnić rozstrzygnięcie (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 października 2019 r., III SA/Po 515/19, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2023 r., I GSK 87/20, CBOSA). W niniejszej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca, co sprawia istotne trudności odnośnie zakresu rozstrzygnięcia ww. decyzji. ZUS w zaskarżonej decyzji również nie wyjaśnił wskazanych kwestii. W tym kontekście należy podkreślić na co zwracał uwagę tut. Sąd w uprzednio wydanym wyroku, że obie decyzje powinny być tak sporządzone, aby były w pełni spójne ze sobą i zakres ich rozstrzygnięcia nie budził wątpliwości, mając na względzie terminy jakimi posługuje się u.s.u.s., bez konieczności wzajemnego sięganie po nie w celu zrekonstruowania ich sentencji. Decyzja w tym zakresie powinna być transparentna w części obejmującej rozstrzygnięcie i uzasadnienie zarówno dla jej adresata, jak i dla sądu dokonującego kontroli. Uzasadnienie decyzji musi odnosić się do precyzyjnie i właściwie podanej podstawy prawnej oraz zawierać subsumcję należycie ustalonego stanu faktycznego do powołanego przepisu prawa. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę decyzje wydane w kontrolowanej sprawie nie spełniały tych standardów. Podkreślić również należy, że ZUS w wyniku złożenia przez skarżącą wniosku z \[...\] sierpnia 2025 r. zobligowany był rozpoznać wszystkie żądania, wnioski i zarzuty strony oraz ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swej decyzji zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. Organ powinien wyjaśnić stronie zakres zastosowania art. 30 u.s.u.s., czego nie uczynił. Wskazać ponownie należy, że niemożność umorzenia składek na podstawie art. 30 u.s.u.s. nie stanowi przeszkody przy umarzaniu pozostałych należności z tytułu składek. Wyjątek od dopuszczalności umorzenia należności przewidziany w art. 30 u.s.u.s. jest ściśle określony i obejmuje wyłącznie umorzenie składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami. Wyjątki zaś muszą być interpretowane ściśle, a to oznacza, że inne należności z tytułu składek (w rozumieniu art. 24 ust. 2 u.s.u.s., czyli odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkowa opłata), choć także powiązane ze składkami, które nie podlegają umorzeniu (składkami finansowanymi przez ubezpieczonych niebędących płatnikami tych składek), mogą być umarzane w całości lub w części na podstawie art. 28 u.s.u.s. Organ administracji, który nie ustosunkowuje się do twierdzeń uważanych przez strony za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, uchybia ponadto obowiązkom wynikającym z art. 8 i art. 11 k.p.a. Nie może też oczekiwać, że zrobi to za niego sąd, kontrolując zaskarżoną decyzję. Sąd bowiem sprawuje kontrolę zgodności z prawem zaskarżonych decyzji i nie może zastępować organu w działaniach, do których ten jest ustawowo zobowiązany i uzasadniać za niego podjętych rozstrzygnięć. Zaniechanie przez organy administracji uzasadnienia swych decyzji w sposób przekonywujący, a więc odnoszący się do wszystkich zarzutów, zgodny z zasadami wyrażonymi w art. 7-9 i art. 11 k.p.a. skutkuje - w myśl utrwalonego orzecznictwa - wadliwością tych decyzji jako naruszających dyspozycję art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. (por. wyrok NSA z 6 sierpnia 1984 r., II SA 742/84, ONSA 1984/2/67, wyrok WSA Warszawie z 17 lutego 2010 r., VIII SA/Wa 672/09, CBOSA). Nie jest rolą sądu administracyjnego poszukiwanie w całokształcie sprawy motywów, którymi kierował się organ, wydając dane rozstrzygnięcie. Motywy te muszą wynikać wprost z decyzji i jego uzasadnienia, spełniającego wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. (wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 kwietnia 2026 r., II SA/Go 602/25, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 6 września 2017 r., II SA/Go 401/17, CBOSA). Za nieuzasadniony należy uznać zarzut sformułowany w pkt 3 skargi, gdyż w decyzjach wydanych w kontrolowanej sprawie organ odnosił się jedynie do kwestii procesowej związanej z dopuszczalnością prowadzenia postępowania, a nie kwestii umorzenia należności, co uczynił w odrębnej decyzji. Należy wskazać, że w przedmiocie umorzenia należności organ wydał odrębną decyzję. Nadto wbrew zarzutom skargi - organ rozpoznał wniosek o ponownie rozpoznanie sprawy odnoszący się do decyzji nr \[...\]odmawiającej wszczęcia postępowania o umorzenie należności z tytułu składek, skierowanej do małoletniej M. C., ale uczynił to w odrębnej decyzji z \[...\] sierpnia 2025 r. nr \[...\]. Przy czym skarżąca złożyła uprzednio skargę jedynie na decyzję nr \[...\] (wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 kwietnia 2026 r., II SA/Go 602/25). Z powyższych względów Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia wskazanych powyżej przepisów postępowania oraz prawa materialnego, co uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia \[...\] sierpnia 2025 r., nr \[...\]na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. Sąd uznał, że dla prawidłowego, precyzyjnego, czytelnego dla strony i sądu dokonującego ewentualnej kontroli rozstrzygnięcia w zakresie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącej o umorzenie należności z tytułu składek konieczne jest wyeliminowanie obu wydanych w sprawie decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę organ związany będzie powyższą oceną prawną i w przypadku wydania decyzji w zakresie odmowy wszczęcia postępowania, wskaże prawidłową podstawę prawną, w sposób precyzyjny sformułuje zakres odmowy wszczęcia postępowania, uwzględniając pojęcia, którymi posługuje się u.s.u.s. i sporządzi prawidłowe uzasadnienie decyzji spełniające wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

10 lipca 2026

Symbol z opisem

[6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a ustaw](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6536-ulgi-w-splacaniu-naleznosci-pienieznych-do-ktorych-nie-stosuje-sie-przepisow-ordynacji-podatkowej-art-34-i-34a-ustaw)

Hasła tematyczne

Ubezpieczenie społeczne

Skarżony organ

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS

Sędziowie

Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Jarosław Piątek /przewodniczący sprawozdawca/ Kamila Karwatowicz

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c · Dz.U. 2026 poz. 143
* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20210000735)  
art. 61a § 1 · Dz.U. 2021 poz. 735
* [Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20210000423)  
art. ust. 3 i 3a, art. 30, art. 83b ust. 1 · Dz.U. 2021 poz. 423

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Gd 452/26 · 7 października 2026Wyrok WSA w Gdańsku z 7 października 2026 r., I SA/Gd 452/26 – ulgi w spłacaniu należności pieniężnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-gd-452-26-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2026-10-07--i-sa-gd-452-26)
* [Sygnatura: I SA/Lu 416/26 · 7 października 2026Wyrok WSA w Lublinie z 7 października 2026 r., I SA/Lu 416/26 – ulgi w spłacaniu należności pieniężnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-lu-416-26-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2026-10-07--i-sa-lu-416-26)
* [Sygnatura: I SA/Ol 294/26 · 7 października 2026Wyrok WSA w Olsztynie z 7 października 2026 r., I SA/Ol 294/26 – ulgi w spłacaniu należności pieniężnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-ol-294-26-wyrok-wsa-w-olsztynie-z-2026-10-07--i-sa-ol-294-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/3EC12760F5)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-421-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-07--ii-sa-go-421-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-421-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-07--ii-sa-go-421-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-421-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-07--ii-sa-go-421-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-421-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-07--ii-sa-go-421-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-421-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-07--ii-sa-go-421-26#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-421-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-07--ii-sa-go-421-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FGo%2B421%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGorzowie%2BWlkp..%2BData%253A%2B7%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FGo%2B421%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
