Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-402-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-14--ii-sa-go-402-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Go 402/26

Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 14 października 2026 r., II SA/Go 402/26 – odpady

Wynik

Uchylono zaskarżoną decyzję

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.

Data orzeczenia

14 października 2026

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Sędzia WSA Jarosław Piątek Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2026 r. sprawy ze skargi Gminy \[...\] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\] z dnia \[...\] r., nr \[...\] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\] na rzecz strony skarżącej Gminy \[...\] kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. zwraca ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej Gminie \[...\] kwotę 300 (trzysta) złotych, tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FGo%2B402%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGorzowie%2BWlkp..%2BData%253A%2B14%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FGo%2B402%252F26)

## Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w \[...\] (dalej: SKO), decyzją z dnia \[...\] stycznia 2025 r., nr \[...\], po rozpoznaniu odwołania Gminy \[...\] od decyzji Starosty \[...\] z dnia \[...\] października 2025 r., nr \[...\]w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie cofnięcia - wydanej P. sp. z o.o. z siedzibą w \[...\] (dalej: spółka) w dniu \[...\] października 2022 r. decyzji nr \[...\] zezwalającej na przetwarzanie odpadów poza instalacjami w procesie RIO na działce nr \[...\] położonej w \[...\] - umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji SKO wyjaśniło, że Gmina \[...\] jest właścicielem działki nr \[...\] i nieruchomość ta została oddana spółce w użytkowanie wieczyste do dnia 19 stycznia 2095 r. (księga wieczysta Nr \[...\]). Z kolei spółka jest wyłącznym podmiotem praw wynikających z udzielonego jej przez Starostę \[...\], decyzją z dnia \[...\] października 2022 r., zezwolenia na przetwarzanie odpadów. SKO oceniło, że Gminie \[...\] nie przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu administracyjnym, którego przedmiotem jest ww. zezwolenie na przetwarzanie odpadów (a ściślej cofnięcie spółce tego zezwolenia), co tym samym skutkuje koniecznością umorzenia postępowania odwoławczego, czyli niemerytorycznego zakończenia postępowania wywołanego wniesionym odwołaniem. SKO zaznaczyło, że w sprawie tej wszczęcie postępowania administracyjnego nastąpiło z urzędu (pismo Starosty \[...\] z dnia \[...\] września 2024 r.). Jakkolwiek pismo Gminy \[...\], zwłaszcza pismo z dnia \[...\] lipca 2024 r., spowodowało zainicjowanie działanie organu I instancji w tej sprawie, jednak z faktu poinformowania organu administracji publicznej o okolicznościach faktycznych jakie mogą mieć wpływ na wszczęcie postępowania administracyjnego, które z kolei może być wszczęte jedynie z urzędu (a do takich postępowań zalicza się postępowanie wszczynane na sprawie regulowanej art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach – Dz.U. z 2023 r., poz. 1587 ze zm., dalej: u.o.), nie wynika - dla osoby zawiadamiającej organ - prawo do bycia stroną w takim postępowaniu administracyjnym. SKO wskazało, że zgodnie z art. 47 u.o. instytucja cofnięcie zezwolenia została uregulowana przez ustawodawcę jako swoista sankcja administracyjna, którą organ wydający zezwolenie ma obowiązek zastosować w przypadku wystąpienia przesłanek wskazanych w art. 47 ust. 1 i ust. 1a u.o., przeprowadzając uprzednio postępowanie administracyjne z modyfikacjami wynikającymi z przepisu art. 47 ust. 1 i ust. 2 u.o. I tak, jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy u.o. w zakresie działalności objętej zezwoleniem, w sposób istotny narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości (art. 47 ust. 1 u.o.); w przypadku gdy taki posiadacz odpadów, mimo wezwania organu nadal narusza przepisy ustawy, działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania, określając termin jej wykonania a takie cofnięcie zezwolenia powoduje zakończenie działalności objętej tym zezwoleniem, (por. : art. 47 ust. 2 i ust. 3 u.o.). Z kolei przepis art. 3 ust. 1 u.o. zawiera definicje pojęć jakimi posługuje się ta ustawa, w tym - w punkcie 19 - definiuje pojęcie "posiadacza odpadów", które jest w tej sprawie istotne, mianowicie pod pojęciem "posiadacza odpadów" ustawodawca rozumie wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości. W ocenie SKO w tej sprawie kwestią oczywistą jest, iż posiadaczem odpadów jest wyłącznie spółka i to zarówno jako podmiot, który uzyskał zezwolenie na przetwarzanie odpadów a którego cofnięcie stanowi przedmiot niniejszego postępowania jak i - będąc użytkownikiem wieczystym działki nr \[...\]- jako jedyny władający powierzchnią ziemi, na której znajdują się (przetwarzane) odpady. Z dyspozycji art. 47 ust. 6 u.o. wynika, że decyzja w przedmiocie cofnięcia zezwolenia jest wydawana z urzędu. Postępowanie w tym przedmiocie może zatem zostać wszczęte wyłącznie z urzędu, co oznacza, że nie może być ono w ogóle wszczęte na wniosek. To przepis prawa materialnego określa z czyjej inicjatywy wszczyna się postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia zezwolenia na przetwarzanie lub odbiór odpadów. Z tych względów właściwy organ prowadzący postępowanie w takiej sprawie, powinien każdorazowo ustalić zakres podmiotowy postępowania administracyjnego (krąg podmiotów zainteresowanych) na podstawie art. 47 u.o., w świetle dyspozycji art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r., poz. 1691, dalej: k.p.a.), czego w tej sprawie nie uczynił prawidłowo Starosta \[...\], uznając za stronę Gminę \[...\]. SKO podkreśliło, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje stanowisko, że pojęcie strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. powinno być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, a więc normy prawnej, stanowiącej podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Oznacza to, że w postępowaniu w sprawie o cofnięcie zezwolenia na przetwarzanie lub zbieranie odpadów, czyli w sprawie, w której wydawana jest decyzja na podstawie art. 47 ust. 2 u.o., krąg podmiotów uznawanych za strony powinien być ustalany na podstawie art. 47 ust. 1 u.o. Tymczasem odwołująca w tej sprawie nie jest ani posiadaczem odpadów ani też "władającym powierzchnią ziemi" (na której przetwarzane są odpady), bo użytkownikiem wieczystym a więc wyłącznie uprawnionym do posiadania i używania nieruchomości (działki nr \[...\]) w zakresie zbliżonym do prawa własności, jest wyłącznie spółka. Natomiast stosownie do treści art. 28 k.p.a. stroną danego postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy to postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zatem dla uznania danego podmiotu za stronę postępowania w konkretnej sprawie administracyjnej koniecznym jest należy wykazanie istnienie interesu prawnego, nie zaś interesu faktycznego. Jak wskazuje się w orzecznictwie interes prawny strony postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. powinien wynikać z konkretnej i zindywidualizowanej normy prawa materialnego wpływającej na sytuację prawną wnoszącego żądanie wszczęcia postępowania lub też środek zaskarżenia zapadłego w takim postępowaniu orzeczenia administracyjnego. Podmiot, dla którego z przepisów prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia ani obowiązki nie ma przymiotu strony w świetle art. 28 k.p.a. i nie jest legitymowany ani do biernego ani do czynnego udziału w takim postępowaniu, w tym też - do kwestionowania zapadłych w jego toku rozstrzygnięć. Cofnięcie zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami, to bezspornie orzeczenie rozstrzygające jedynie o prawach podmiotowych osoby (podmiotu), która wcześniej takie zezwolenie uzyskała. Żadne inne podmioty - w rozumieniu art. 28 k.p.a. nie zostaną dotknięte (w sensie ich praw podmiotowych) takim rozstrzygnięciem organu. SKO zaznaczyło, że w orzecznictwie sądów administracyjnych funkcjonuje jednolite stanowisko, że stroną postępowania o cofnięcie udzielonego przedsiębiorcy zezwolenia jest jedynie przedsiębiorca, który wcześniej uzyskał takie zezwolenie. Podkreślenia wymaga, że w decyzji o cofnięciu zezwolenia nie orzeka się o prawach ani obowiązkach właściciela nieruchomości, zwłaszcza w sytuacji, gdy nieruchomość ta jest we władaniu użytkownika wieczystego a do tego - z odległym terminem bo aż do 2095 roku, jak ma to miejsce w tej sprawie; w takim zaś przypadku właściciel nieruchomości (odwołująca) nie może skutecznie wywodzić swego interesu prawnego do udziału w tym postępowaniu administracyjnym z uprawnień właścicielskich określonych w art. 140 Kodeksu cywilnego. Z powyższego - zdaniem SKO - wynika, że Gminie \[...\] nie przysługiwała legitymacja procesowa w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem przez Starostę \[...\] w dniu \[...\] października 2025 r. decyzji umarzającej wszczęte z urzędu postępowanie w przedmiotowej sprawie. Za stronę postępowania wszczętego z urzędu na podstawie art. 47 ust. 6 u.o. nie można bowiem uznać podmiotu tylko z tej przyczyny, że jest właścicielem nieruchomości, na której wykonywana jest działalność przedsiębiorcy, który - będąc użytkownikiem wieczystym tej nieruchomości - uzyskał przedmiotowe zezwolenie na przetwarzanie odpadów. Ponieważ w przedmiotowej sprawie brak było podstaw prawnych do uznania odwołującej za stronę tego postępowania administracyjnego, to wniesione przez tę osobę odwołanie nie może zostać uznane za prawnie skuteczne, gdyż w myśl art. 127 § 1 k.p.a. a w związku z art. 47 ust. 1 i ust. 2 u.o. odwołująca nie posiada przymiotu strony postępowania w tej sprawie a tylko stronom postępowania przysługuje prawo wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez organ I instancji. Biorąc powyższe pod uwagę SKO orzekło o umorzeniu postępowania odwoławczego, wywołanego odwołaniem wniesionym przez Gminę \[...\], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 28, art. 105 § 1, art. 127 § 1 k.p.a. oraz z art. 3 ust. 1 pkt 19 i art. 47 ust. 1 i ust. 2 u.o. z uwagi na brak legitymacji procesowej w tej sprawie, po stronie odwołującej. Skargę na powyższą decyzję wniosła Gmina \[...\]. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 w zw. z art. 28 k.p.a. w zw. z art. 170 u.o. oraz art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: k.c.) poprzez umorzenie postępowania odwoławczego z uwagi na uznanie postępowania odwoławczego za bezprzedmiotowe z powodu błędnego stwierdzenia, że Gmina będąc właścicielem nieruchomości na której jest prowadzone przetwarzanie odpadów na podstawie zezwolenia, tj. właścicielem działki nr \[...\], nie jest stroną postępowania z uwagi na nieposiadanie interesu prawnego w sprawie cofnięcia tego zezwolenia, ponieważ według organu: a) pojęcie strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. powinno być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, a więc normy prawnej, stanowiącej podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku, co oznacza, że w postępowaniu w sprawie cofnięcia zezwolenia na przetwarzanie odpadów, krąg podmiotów uznawanych za strony powinien być ustalany na podstawie art. 47 ust. 1 u.o., który wskazuje na wydanie decyzji w stosunku do posiadacza odpadów, za którego nie może być uznany właściciel nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste; b) stroną postepowania o cofnięcie udzielonego przedsiębiorcy zezwolenia jest jedynie przedsiębiorca, który wcześniej uzyskał takie zezwolenie; c) postępowanie w przedmiocie cofnięcia zezwolenia nie ma wpływu na sytuację prawną właściciela nieruchomości, zwłaszcza w sytuacji, gdy nieruchomość ta jest we władaniu użytkownika wieczystego; d) właściciel nieruchomości nie może skutecznie wywodzić swego interesu prawnego do udziału w tym postępowaniu administracyjnym z uprawnień właścicielskich określonych w art. 140 k.c., podczas gdy właściciel nieruchomości, na której prowadzona jest działalność posiadacza odpadów na podstawie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, posiada interes prawny w sprawie o cofnięcie tego zezwolenia, niezależnie od tego czy może być uznany za posiadacza odpadów, ani czy doszło do oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Stawiając powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniami zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) z dnia 9 lipca 2008 r., II OSK 795/07, LEX nr 483232). Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że wydana ona została z naruszeniem przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły m.in. przepisy art. 105 § 1 oraz art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W myśl art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Stosownie zaś do treści art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie administracyjne. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy w toku prowadzonego postępowania odwoławczego organ II instancji stwierdzi, że zaszły okoliczności skutkujące bezprzedmiotowością tego postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a, to jest wówczas, gdy w postępowaniu tym nastąpił brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego skutkujący brakiem podstaw do merytorycznego załatwienia sprawy co do jej istoty (por. wyrok NSA z dnia 1 kwietnia 2022 r., I OSK 25/21, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: CBOSA). Bezprzedmiotowość postępowania może wynikać zarówno z braku istnienia przesłanki przedmiotowej, to jest braku materialno-prawnych podstaw do wydania decyzji administracyjne, jak też braku istnienia przesłanki podmiotowej, to jest sytuacji braku strony mającej interes prawny w uzyskaniu rozstrzygnięcia, wynikającej między innymi z nieposiadaniem przez dany podmiot legitymacji procesowej do bycia stroną postępowania administracyjnego (por. R. Hauser. M. Wierzbowski (red.) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2021, Wydanie 7, s. 904, 908). W przypadku postępowania odwoławczego bezprzedmiotowość ze względów podmiotowych będzie zachodziła w sytuacji, gdy organ ustali w toku postępowania, że wnoszący odwołanie nie jest stroną postępowania (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2022 r., II OSK 2394/21, CBOSA). Wobec powyższego, ocena zgodności z prawem objętego przedmiotową skargą rozstrzygnięcia wymaga uprzedniego ustalenia, czy SKO prawidłowo uznało, że skarżącej nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym cofnięcia zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Przesłanki przyznania jednostce statusu strony wyznacza co do zasady art. 28 k.p.a., który stanowi, że stroną w sprawie jest każdy, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przepis ten nie ma jednakże charakteru normy prawnej samoistnej i stosowany jest w związku z przepisami prawa materialnego, które dają podstawy do wyprowadzenia interesu prawnego, dając jednostce status strony postępowania (np. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2012 r., II OSK 176/11; wyrok NSA z dnia 4 listopada 2016 r., II OSK 226/15; wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2017 r., I OSK 2368/15, CBOSA). Interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. to interes oparty na konkretnym przepisie prawa materialnego, przy czym istotne jest, aby pomiędzy sytuacją prawną danego podmiotu a przedmiotem postępowania istniał związek polegający na tym, że akt stosowania obowiązującej normy prawa materialnego może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. SKO umarzając postępowanie odwoławcze, uznając że Gmina \[...\] jako właściciel nieruchomości na której przetwarzane są odpady, nie jest stroną tego postępowania, przyjęło że w postępowaniu w sprawie cofnięcia zezwolenia, czyli w sprawie w której wydawana jest decyzja na podstawie art. 42 ust. 2 u.o., krąg podmiotów uznawanych za strony powinien być ustalany na podstawie art. 47 ust. 1 u.o. SKO wskazało, że w orzecznictwie sądów administracyjnych funkcjonuje jednolite stanowisko, że stroną postępowania o cofnięcie udzielonego przedsiębiorcy zezwolenia jest jedynie przedsiębiorca, który wcześniej uzyskał takie zezwolenie. Na poparcie tego stanowiska SKO nie przytoczyło jednak konkretnych orzeczeń sądów administracyjnych, potwierdzających jednolitość orzecznictwa w analizowanej materii. Powyższego stanowiska Sąd nie podziela, przyznając w tym zakresie rację stronie skarżącej. Przede wszystkim należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 47 ust. 1 u.o., jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem, w sposób istotny narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości. W przypadku gdy posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. 1 i 1a, mimo wezwania nadal narusza przepisy ustawy, działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej lub gdy prowadzony przez niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1257/2013, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania, określając termin jej wykonania (ust. 2). Przepis art. 47 ust. 1 u.o. wskazuje zatem adresata decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Nie odnosi się on natomiast do kwestii kręgu stron postępowania. Do tego kręgu - jak słusznie wskazała w skardze Gmina - odnosi się natomiast przepis art. 170 u.o. Przepis ten w ust. 1 stanowi, że do postępowań w sprawach np. zezwolenia na przetwarzanie odpadów, nie stosuje się art. 31 k.p.a. Jednocześnie przepis ten w ust. 2 stanowi, że stronami postępowań, o których mowa w ust. 1, a więc także postępowań w sprawach zezwolenia na przetwarzanie odpadów, nie są właścicele nieruchomości sąsiadujących z instalacją lub nieruchomością, na której będzie prowadzone przetwarzanie odpadów. Podkreślenia wymaga, że ustawodawca w ust. 1 art. 170 u.o. użył zwrotu "do postępowań w sprawach zezwolenia na przetwarzanie odpadów". Skoro zatem ustawodawca posłużył się tym sformułowaniem, niejako sformułowaniem szerszym niż określenie "w sprawach dotyczących wydania zezwoleń", to tym samym przez postępowanie w sprawach zezwoleń na przetwarzanie odpadów, należy także rozumieć postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia. Jak już wyżej wskazano, przepis art. 170 ust. 2 u.o. wyłącza z postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na przetwarzanie odpadów, właściciela nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której będzie lub ma być zlokalizowana działalność odpadowa. Nie wyłącza on jednak - tak jak w rozpoznawanej sprawie - właściciela nieruchomości. Zasadne w związku z tym jest stanowisko strony skarżącej, iż SKO błędnie przyjęło, że w postępowaniu o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów bierze udział tylko posiadacz odpadów, który ma uzyskać to zezwolenie, a w związku z tym stroną postępowania o cofnięcie zezwolenia jest jedynie przedsiębiorca, który wcześniej uzyskał takie zezwolenie. Skarżąca - właściciel nieruchomości, na której prowadzona jest działalność posiadacza odpadów na podstawie zezwolenia na przetwarzanie odpadów - wywodząca swój interes prawny do udziału w tym postępowaniu z uprawień właścicielskich określonych w art. 140 k.c., posiada zatem interes prawny w sprawie o cofnięcie tego zezwolenia. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. O kosztach orzeczono w punkcie II sentencji wyroku w oparciu o 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 680 zł, na którą składają się: 200 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi oraz 480 zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w stawce podstawowej. W związku z treścią art. 225 p.p.s.a., należało z urzędu zwrócić nadpłacony wpis od skargi w kwocie 300 zł, albowiem z uwagi na przedmiot sprawy strona skarżąca nie miała obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w kwocie 500 zł., które uiściła, lecz w kwocie 200 zł (§ 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnym - Dz. U. nr 2021, poz. 535.) Ponownie rozpoznając sprawę SKO uwzględni powyższe rozważania (art. 153 p.p.s.a.).

## Informacje o sprawie

Data wpływu

1 lipca 2026

Symbol z opisem

[6135 Odpady](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6135-odpady)

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Jarosław Piątek Kamila Karwatowicz Michał Ruszyński /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250001691)  
art. 28 · Dz.U. 2025 poz. 1691
* [Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230001587)  
art. 47 ust. 1 i ust. 2, art. 170 ust. 1 i ust. 2 · Dz.U. 2023 poz. 1587
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c, art. 205 § 2, art 225 · Dz.U. 2026 poz. 143

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SA/Po 102/26 · 14 października 2026Wyrok WSA w Poznaniu z 14 października 2026 r., III SA/Po 102/26 – odpady](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-102-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-14--iii-sa-po-102-26)
* [Sygnatura: II SA/Ke 535/26 · 14 października 2026Wyrok WSA w Kielcach z 14 października 2026 r., II SA/Ke 535/26 – odpady](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ke-535-26-wyrok-wsa-w-kielcach-z-2026-10-14--ii-sa-ke-535-26)
* [Sygnatura: II SA/Wr 682/26 · 14 października 2026Wyrok WSA we Wrocławiu z 14 października 2026 r., II SA/Wr 682/26 – odpady](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wr-682-26-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-10-14--ii-sa-wr-682-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/5C8B81FB8F)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-402-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-14--ii-sa-go-402-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-402-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-14--ii-sa-go-402-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-402-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-14--ii-sa-go-402-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-402-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-14--ii-sa-go-402-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-402-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-14--ii-sa-go-402-26#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-402-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-14--ii-sa-go-402-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FGo%2B402%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGorzowie%2BWlkp..%2BData%253A%2B14%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FGo%2B402%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
