Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-299-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-08--ii-sa-go-299-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Go 299/26

Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 8 października 2026 r., II SA/Go 299/26 – równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.

Data orzeczenia

8 października 2026

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) Protokolant Referent stażysta Natalia Antczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2026 r. sprawy ze skargi H. T. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w \[...\] z dnia \[...\]r., nr \[...\] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia mieszkaniowego oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FGo%2B299%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGorzowie%2BWlkp..%2BData%253A%2B8%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FGo%2B299%252F26)

## Uzasadnienie

Decyzją z dnia \[...\] marca 2026 r. nr \[...\] Komendant Wojewódzki Policji w \[...\] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2026 r. nr \[...\] o odmowie przyznania H. T. prawa do zakwaterowania w formie świadczenia mieszkaniowego. Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. H. T., od \[...\]1982 r. emeryt policyjny, wcześniej funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej, od \[...\] lipca 2001 r. pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego w wysokości dla policjanta, przyznany decyzją Komendanta Powiatowego Policji w \[...\] nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 2004 r. W następstwie decyzji tego organu z \[...\] maja 2006 r. nr \[...\] w przedmiocie wygaśnięcia pkt 2 decyzji nr \[...\] z \[...\] listopada 2004 r. w zakresie przyznania stronie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, prowadzone było dalsze postępowanie zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2008 r., I OSK 525/07 w wyniku którego zachowała moc decyzja w zakresie przyznania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Równoważnik ten był nadal wypłacany stronie jako emerytowi policyjnemu. Z dniem 14 października 2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 września 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z określeniem zasad zakwaterowania funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Ochrony Państwa oraz poprawy niektórych warunków pełnienia służby (Dz.U. z 2025 r. poz. 1366), która w art. 13 ust. 1 wygasiła wszystkie decyzje o przyznaniu prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wydane m.in. funkcjonariuszom Policji, o czym Komendant Powiatowy Policji poinformował stronę pismem z \[...\] listopada 2025 r. Pismem z dnia \[...\] grudnia 2025 r. H. T. wystąpił do organu I instancji w sprawie wyboru formy zakwaterowania, wnosząc o przyznanie świadczenia mieszkaniowego ustalonego dla miejscowości zamieszkania (\[...\]). Wskazaną wyżej decyzją z dnia \[...\] stycznia 2026 r. nr \[...\] organ odmówił przyznania wnioskodawcy prawa do zakwaterowania w formie świadczenia mieszkaniowego wskazując w uzasadnianiu, iż prawo do zakwaterowania nie przysługuje stronie, gdyż na dzień złożenia wniosku (11 grudnia 2025 r.) zainteresowany nie posiada statusu policjanta, od \[...\]1982 r. jest emerytem policyjnym, a z prawa do zakwaterowania korzystać może wyłącznie funkcjonariusz Policji będący w trakcie trwania służby. Z dniem wejścia w życie w/w ustawy zmieniającej (14 października 2025 r.) na podstawie jej art. 13 ust. 1, decyzje o przyznaniu prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wydane funkcjonariuszom Policji (...) na podstawie przepisów dotychczasowych wygasają. W rezultacie decyzja nr \[...\] z \[...\] listopada 2004 r., na podstawie której strona otrzymywała ten równoważnik, wygasła z mocy prawa z dniem 14 października 2025 r. Z dniem tym ustało prawo do dalszego wypłacania tego równoważnika. W wydanej na skutek wniesionego przez stronę odwołania wskazanej na wstępie decyzji Komendant Wojewódzki Policji wyjaśnił m.in., iż jak wynika z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi mianowanemu na okres służby przygotowawczej lub na stałe, od dnia przyjęcia do służby w realizowane w formach przewidzianych w art. 88 ust. 2 pkt. 1-4\. Wybór formy zakwaterowania należy do czynnych funkcjonariuszy, po spełnieniu koniecznych wymogów. Jest to wsparcie na czas pełnienia służby, tj. od dnia przyjęcia do służby w Policji do dnia zwolnienia z tej służby. Prawo to ustaje po zwolnieniu ze służby. Wniosek w sprawie wyboru formy zakwaterowania musi być złożony przez funkcjonariusza Policji. Nadto art. 13 ust. 1 ustawy zmieniającej wyraźnie stanowi iż decyzje o przyznaniu prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wydane funkcjonariuszom Policji (...) na podstawie przepisów dotychczasowych wygasają z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Wobec powyższego, z dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej (14 października 2025 r.) dotychczas obowiązujące w tym zakresie przepisy straciły moc prawną. Realizowany do tej pory, na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 649 ze zm.) równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przestał funkcjonować, gdyż rozporządzenie to zostało uchylone i nie może być dłużej stosowane. Brak jest zatem podstaw prawnych do dalszej wypłaty tego świadczenia. Bezpodstawne jest twierdzenie wnioskodawcy, iż świadczenie jest mu nadal należne, niezależnie od nazwy. Nie można bowiem utożsamiać dwóch różnych świadczeń, obowiązujących na podstawie odrębnych aktów prawnych jako jednego, a wyłącznie kojarzonego przez stronę z faktem "braku mieszkania". Nadto obowiązek corocznej waloryzacji o inflację zawarty był w § 2 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia, które utraciło moc 14 października 2025 r. Przepisy regulujące naliczanie nowego świadczenia mieszkaniowego nie przewidują jakiejkolwiek waloryzacji stawek. Ustawodawca nie przewidział przyznania prawa uregulowanego w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji osobie, która w momencie składania wniosku nie jest już funkcjonariuszem. W związku z powyższym wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania prawa do zakwaterowania w formie świadczenia mieszkaniowego, gdyż według stanu na dzień 11 grudnia 2025 r. nie posiadał statusu policjanta. Uprzednio przyznany równoważnik pieniężny z tytułu braku lokalu mieszkalnego przestał obowiązywać z mocy prawa, natomiast do prawa do zakwaterowania w formie świadczenia mieszkaniowego strona nie posiada uprawnień. Na powyższą decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji H. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., kwestionując jej zasadność i zgodność z prawem. Wyjaśnił, iż w jego sprawie został wydany wyrok sądowy, który zapadł, gdy skarżący był już w cywilu, przy czym w jego ocenie ustawa nie usuwa tego orzeczenia. Skarżący nie ma własnego mieszkania, wynajmuje je od brata, nadto jest przewlekle chory. Żąda 900 zł miesięcznie za brak lokalu mieszkalnego z waloryzacją oraz wyrównaniem zaległych wypłat z tego tytułu. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z dnia \[...\] września 2026 r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w skardze podnosząc m.in., iż organ odmawiając mu powyższego świadczenia działa bezprawnie, poprzedni prawomocny wyrok nadal jest aktualny, zaś Konstytucja gwarantuje prawo do mieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zakresie swej właściwości sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, aktualnych w dacie wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga okazała się niezasadna. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stanowił art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2025 r. poz. 636 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 12 września 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z określeniem zasad zakwaterowania funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Ochrony Państwa oraz poprawy niektórych warunków pełnienia służby (Dz. U. z 2025 r. poz. 1366). W myśl tego przepisu policjantowi mianowanemu na okres służby przygotowawczej lub na stałe, od dnia przyjęcia do służby w Policji do dnia zwolnienia ze służby w Policji, na jego wniosek, przysługuje prawo do zakwaterowania. Prawo to może być realizowane w formach określonych w art. 88 ust. 2 ustawy o Policji: 1) przydziału lokalu mieszkalnego; 2) przydziału kwatery tymczasowej; 3) skierowania do miejsca w internacie albo kwatery internatowej; 4) przyznania świadczenia mieszkaniowego. Wyboru formy zakwaterowania policjant dokonuje składając wniosek do podmiotu, o którym mowa w art. 88a ust. 1 ustawy o Policji, przy czym w przypadku braku możliwości przyznania prawa do zakwaterowania w formie, o której mowa w ust. 2 pkt 1 albo 2, policjantowi przyznaje się prawo do zakwaterowania w formie świadczenia mieszkaniowego (art. 88 ust. 6). Rozstrzygnięcie o odmowie przyznania wybranej przez policjanta formy zakwaterowania następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 88 ust. 14 pkt 3 ustawy o Policji). Z kolei w myśl art. 15 ust. 1 nowelizacji, świadczenie mieszkaniowe wypłaca się z wyrównaniem od dnia 1 lipca 2025 r. w przypadku złożenia wniosku przez funkcjonariusza, w tym funkcjonariusza Policji. W odniesieniu do powyższej regulacji wyjaśnić należy, iż prawo policjanta do zakwaterowania, w tym świadczenie mieszkaniowe jako jedna z form realizacji tego prawa, nie jest świadczeniem przyznawanym z urzędu, lecz wyłącznie na wniosek uprawnionego funkcjonariusza, co wynika z treści art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, który uzależnia realizację prawa do zakwaterowania od złożenia wniosku, a także z konstrukcji art. 88 ust. 2 i 6 tej ustawy, przewidującej dokonanie przez policjanta wyboru formy zakwaterowania w drodze wniosku kierowanego do właściwego podmiotu. Dopiero złożenie wniosku wraz z wymaganą dokumentacją otwiera organowi drogę do podjęcia czynności w przedmiocie przyznania tego rodzaju uprawnienia. Wnioskowy charakter prawa policjanta do zakwaterowania pociąga za sobą określone skutki prawne. Mianowicie skoro postępowanie w przedmiocie przyznania tego prawa jest postępowaniem wszczynanym na żądanie strony, to zastosowanie w tym przypadku znajduje art. 61 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm., dalej k.p.a.), w myśl którego datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy wniosek skarżącego w przedmiocie wyboru formy zakwaterowania – przyznanie świadczenia mieszkaniowego wpłynął do Komendanta Powiatowego Policji w \[...\] jako organu właściwego do jego rozpoznania 11 grudnia 2025 r. i ten dzień stanowił datę wszczęcia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. W dacie tej skarżący nie posiadał już statusu funkcjonariusza Policji. Jak wynika z okoliczności sprawy, jego stosunek służbowy ustał z dniem \[...\] 1982 r. Zatem data złożenia wniosku oraz wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie przypadła już po zwolnieniu skarżącego ze służby. Fakt ten przesądza o niespełnieniu przez skarżącego podstawowej, podmiotowej przesłanki nabycia prawa do świadczenia mieszkaniowego. Jak wynika bowiem z literalnego brzmienia art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, adresatem uprawnienia do zakwaterowania jest "policjant mianowany na okres służby przygotowawczej lub na stałe", a zatem osoba pozostająca w stosunku służbowym. Ustawodawca wyraźnie zakreślił przy tym ramy czasowe tego uprawnienia wskazując, że przysługuje ono "od dnia przyjęcia do służby w Policji do dnia zwolnienia ze służby w Policji". Prawo do zakwaterowania jest zatem uprawnieniem związanym z istnieniem stosunku służbowego, powstającym wraz z jego nawiązaniem oraz wygasającym wraz z jego ustaniem. Konsekwentnie przyjąć należy, iż skuteczne zainicjowanie postępowania o przyznanie prawa do zakwaterowania, w tym świadczenia mieszkaniowego wymaga, by wnioskodawca w dacie wszczęcia postępowania, tzn. w dniu doręczenia żądania organowi, posiadał status policjanta mianowanego. Wnioskodawcy, który w tej dacie nie jest już funkcjonariuszem Policji, prawo do zakwaterowania określone w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji nie przysługuje. Za takim rozumieniem omawianego art. 88 ust. 1 ustawy o Policji przemawia także jego wykładnia celowościowa i funkcjonalna, która nie pozwala na przyjęcie poglądu, iż skuteczne złożenie wniosku o przyznanie prawa do zakwaterowania byłoby nielimitowane zwolnieniem ze służby. Za niedopuszczalną należałoby bowiem uznać sytuację, w której byłemu funkcjonariuszowi Policji można byłoby przyznać prawo do zakwaterowania, np. w formie świadczenia mieszkaniowego, po zwolnieniu ze służby. Prawo to pozostaje bowiem funkcjonalnie związane ze stosunkiem służbowym oraz z potrzebą zapewnienia funkcjonariuszowi odpowiednich warunków bytowych umożliwiających należyte pełnienie służby w miejscowości, w której służba ta jest pełniona, lub w miejscowości pobliskiej. Cel ten dezaktualizuje się z chwilą ustania stosunku służbowego (por. wyrok WSA w Poznaniu z 9 kwietnia 2026 r., III SA/Po 323/26, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjęcie wykładni proponowanej przez skarżącego prowadziłoby natomiast do rezultatu trudnego do pogodzenia z aksjologią analizowanej regulacji, umożliwiając byłym funkcjonariuszom inicjowanie w dowolnym, niczym nieograniczonym czasie postępowań o przyznanie świadczenia przewidzianego jako element uposażenia osób pozostających w czynnej służbie. Bez skutecznie złożonego wniosku prawo funkcjonariusza do zakwaterowania w ogóle się nie konkretyzuje. Skoro zaś skarżący w dacie złożenia wniosku nie był już funkcjonariuszem w służbie czynnej, nie spełniał podstawowej przesłanki podmiotowej wynikającej z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, a jego wniosek nie mógł wywołać oczekiwanego przez niego skutku. Podstaw do odmiennej oceny nie dostarczają również przepisy przejściowe zawarte w ustawie nowelizującej z dnia 12 września 2025 r. Przede wszystkim w myśl art. 13 ust. 1 tej ustawy decyzje o przyznaniu prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wydane funkcjonariuszom m.in. Policji na podstawie przepisów dotychczasowych wygasają z dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej. Z kolei jak wynika z treści art. 14 i art. 15 tej ustawy, celem zawartych w tych przepisach regulacji było umożliwienie wypłaty świadczenia mieszkaniowego, z wyrównaniem od 1 lipca 2025 r., a więc za okres poprzedzający wejście w życie nowej regulacji, funkcjonariuszom pozostającym w służbie czynnej, zatem – analogicznie jak w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji – uprawnienie to zostało powiązane przez ustawodawcę ze statusem osoby pozostającej w służbie w dacie złożenia wniosku. Regulacja przejściowa nie zniosła wymogu posiadania statusu policjanta w momencie wystąpienia z wnioskiem ani nie ustanowiła samodzielnego, odrębnego uprawnienia byłych funkcjonariuszy do żądania wypłaty świadczenia po zakończeniu służby. Przewidziane w niej wyrównanie ma charakter akcesoryjny względem świadczenia głównego – przysługuje temu, komu przyznano świadczenie mieszkaniowe i określa jedynie początkową datę okresu, za który świadczenie to podlega wypłacie. Nie było również podstaw do uwzględnienia podnoszonej przez skarżącego argumentacji odwołującej się do zasad konstytucyjnych. Zasada ochrony praw nabytych, wywodzona z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, obejmuje prawa nabyte słusznie, to jest ukształtowane ostatecznie, względnie maksymalnie ukształtowane ekspektatywy takich praw. Zasada ta, jakkolwiek zakazuje arbitralnego znoszenia lub ograniczania praw podmiotowych przysługujących jednostce lub innym podmiotom prywatnym występującym w obrocie prawnym, nie wyklucza jednak a limine stanowienia regulacji, które znoszą lub ograniczają prawa podmiotowe. Ocena dopuszczalności wyjątków od zasady ochrony praw nabytych wymaga m.in. rozważenia czy oczekiwanie jednostki, że prawa uznane przez państwo będą realizowane, jest usprawiedliwione (słuszne). Zasada ochrony praw nabytych chroni bowiem wyłącznie oczekiwania usprawiedliwione i racjonalne. Istnieją dziedziny życia i sytuacje, w których jednostka musi liczyć się z tym, że zmiana warunków społecznych lub gospodarczych może wymagać zmian regulacji prawnych, w tym również zmian, które znoszą lub ograniczają dotychczas zagwarantowane prawa podmiotowe (por. m.in. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 5 grudnia 2013 r., K 27/13, OTK-A 2013/9/134) Adresaci norm prawnych nie mogą zatem oczekiwać całkowitego braku zmian ustawodawczych, co w okolicznościach rozpatrywanej sprawy ma znaczenie o tyle istotne, jeśli weźmie się pod uwagę cel uprawnień przewidzianych w rozdziale 8 ustawy o Policji. Uprawnienia te służą mianowicie nie tylko ochronie interesów funkcjonariuszy, ale także realizacji interesu ogólnospołecznego, pozwalając na pogodzenie interesów funkcjonariuszy z potrzebami służby. Stanowią one ważny instrument umożliwiający realizację zadań publicznych nałożonych na Policję. Celem rozważanych uprawnień jest bowiem zapewnienie dyspozycyjności funkcjonariuszy Policji i ułatwienie organom władzy publicznej przenoszenia ich z miejscowości do miejscowości, stosownie do bieżących potrzeb w zakresie ochrony bezpieczeństwa obywateli i porządku publicznego. Z powyższego wynika, iż cele tej regulacji mogą być realizowane wobec policjantów w służbie czynnej. Z kolei wydane w sprawie skarżącego orzeczenia sądowe oraz decyzje administracyjne, na które powoływał się on w skardze, a których skutkiem wypłacany był mu równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, zapadły w innym stanie prawnym, w którym prawo do tego świadczenia istniało. Jednakże z dniem 1 lipca 2025 r. przepis art. 92 ustawy o Policji, którego ust. 1 przewidywał prawo policjanta do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, utracił moc, zaś na mocy przywołanego wyżej art. 13 ust. 1 ustawy nowelizującej decyzje o przyznaniu prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wygasły z mocy prawa. Jeśli chodzi natomiast o prawo do zakwaterowania przewidziane przez art. 88 ustawy o Policji w obecnym brzmieniu (którego jedną z form jest świadczenie mieszkaniowe), to jak już wskazano wyżej, skarżący – nie będący funkcjonariuszem Policji w służbie czynnej – nie spełnia przesłanek do nabycia tego prawa. W toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się naruszeń procedury, które miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Nie było podstaw do przyjęcia, by organy zgromadziły i rozpatrzyły materiał dowodowy w niewystarczającym zakresie, czy też w sposób wybiórczy bądź nieobiektywny. O naruszeniu prawa materialnego czy też przepisów postępowania nie świadczy również fakt, iż organ wydał w sprawie decyzję niezgodną z oczekiwaniem strony skarżącej. W sprawie zostały zastosowane właściwe przepisy prawa materialnego, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

5 maja 2026

Symbol z opisem

[6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6212-rownowaznik-za-brak-lokalu-mieszkalnego-i-za-remont-lokalu-mieszkalnego)

Hasła tematyczne

Policja

Skarżony organ

Komendant Policji

Sędziowie

Grażyna Staniszewska /przewodniczący/ Jacek Jaśkiewicz Krzysztof Rogalski /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250001691)  
art. 61 § 3 · Dz.U. 2025 poz. 1691
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 151 · Dz.U. 2026 poz. 143
* [Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20210001882)  
art. 88 ust. 1 i ust, 2 · Dz.U. 2021 poz. 1882

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Wa 2203/25 · 28 lipca 2026Wyrok WSA w Warszawie z 28 lipca 2026 r., II SA/Wa 2203/25 – równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-2203-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-07-28--ii-sa-wa-2203-25)
* [Sygnatura: III SA/Kr 655/26 · 14 lipca 2026Wyrok WSA w Krakowie z 14 lipca 2026 r., III SA/Kr 655/26 – równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-kr-655-26-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2026-07-14--iii-sa-kr-655-26)
* [Sygnatura: III OZ 317/26 · 8 lipca 2026Postanowienie NSA z 8 lipca 2026 r., III OZ 317/26 – równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-oz-317-26-postanowienie-nsa-z-2026-07-08--iii-oz-317-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/7230181521)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-299-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-08--ii-sa-go-299-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-299-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-08--ii-sa-go-299-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-299-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-08--ii-sa-go-299-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-299-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-08--ii-sa-go-299-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-299-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-08--ii-sa-go-299-26#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-go-299-26-wyrok-wsa-w-gorzowie-wlkp-z-2026-10-08--ii-sa-go-299-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FGo%2B299%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGorzowie%2BWlkp..%2BData%253A%2B8%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FGo%2B299%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
