Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-1082-17-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2017-12-28--ii-sa-gl-1082-17

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Gl 1082/17

Wyrok WSA w Gliwicach z 28 grudnia 2017 r., II SA/Gl 1082/17 – opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie

Wynik

Uchylono zaskarżoną decyzję

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Data orzeczenia

28 grudnia 2017

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 grudnia 2017 r. sprzeciwu S. D. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia \[...\] r. nr \[...\] w przedmiocie opłaty adiacenckiej 1) uchyla zaskarżoną decyzję w całości, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FGl%2B1082%252F17.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGliwicach.%2BData%253A%2B28%2Bgrudnia%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FGl%2B1082%252F17)

## Uzasadnienie

Wydaną na wniosek K. G. i S. D. decyzją z dnia \[...\] r. nr \[...\] Burmistrz Miasta P. dokonał podziału nieruchomości oznaczonych przed podziałem nr: 1 KW nr \[...\], 2 KW nr \[...\], 3 KW nr \[...\], 4 KW nr \[...\], 5 KW nr \[...\], 6 KW nr \[...\], 7 KW nr \[...\], 8 KW nr \[...\], 9 KW nr \[...\], 10 KW nr \[...\] i stanowiącą współwłasność wnioskodawców po ½ części. W wyniku podziału powstało 20 działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową zagrodową oraz 10 działek pod wewnętrzne drogi dojazdowe. Decyzją z dnia \[...\] r. nr \[...\] Burmistrz Miasta P., działając z urzędu, ustalił wobec S. D. opłatę adiacencką w kwocie 41.172,45 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, który nastąpił na skutek w/w podziału. W następstwie wniesionego od tej decyzji odwołania została ona uchylona a sprawa przekazana organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej też jako SKO) z dnia \[...\] r. Orzekając w sprawie ponownie Burmistrz Miasta P. decyzją z dnia \[...\] r. nr \[...\] ustalił obciążającą S. D. opłatę adiacencką w kwocie 29.210,10 zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją SKO w K. z dnia \[...\] r. nr \[...\]. W następstwie uwzględnienia wniesionej przez S. D. skargi obie powyższe decyzje zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 1344/14\. W uzasadnieniu wyroku Sąd zakwestionował prawidłowość operatu szacunkowego rzeczoznawcy majątkowego W. N., stanowiącego podstawę wyliczonej opłaty adiacenckiej. Jednocześnie Sąd stwierdził, że "Prowadząc ponownie postępowanie organ pierwszej instancji przede wszystkim zbada, czy w realiach niniejszej sprawy nie doszło do przedawnienia możliwości ustalenia opłaty adiacenckiej. Jak to bowiem wskazano powyżej stosownie do art. 98 a ust. 1 u.g.n. ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić jedynie w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna, albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. Oceny takiej Sąd dokonać nie może, akta administracyjne nie zawierają bowiem ani twierdzeń w jakiej dacie decyzja podziałowa została stronom doręczona ani informacji czy nie została ona zaskarżona. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji podaje wprawdzie jako datę ostateczności decyzji podziałowej dzień \[...\] r., brak jednak w aktach dowodów umożliwiających weryfikację tejże daty. Gdyby okazało się, co jest w świetle akt administracyjnych wysoce prawdopodobne, że istotnie okres 3-letni już upłynął to organ umorzy prowadzone postępowanie. Gdyby zaś organ ustalił, że data wskazana przez Kolegium jako data, w której decyzja podziałowa uzyskała przymiot ostateczności jest mylna i w rzeczywistości wspomniany wyżej 3-letni termin jeszcze nie upłynął, wówczas przeprowadzi postępowanie wyjaśniające, mając na względzie poczynione wyżej uwagi Sądu i odnosząc je do sporządzonego na potrzeby tego postępowania nowego operatu szacunkowego". W toku kolejnego ponownego rozpoznania sprawy sporządzony został przez rzeczoznawcę majątkowego T. K. dnia \[...\] r. nowy operat szacunkowy. Orzekając w oparciu o ten operat Burmistrz Miasta P. decyzją z dnia \[...\] r. nr \[...\] ustalił obciążającą S. D. opłatę adiacencką w wysokości 16.400, 25 zł. W uzasadnieniu co do ewentualnego przedawnienia możliwości ustalenia opłaty adiacenckiej stwierdził, że kwestię tą zbadał zgodnie z wytycznymi zawartymi w w/w wyroku WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1344/14\. Jednocześnie powołując się na wyrok NSA z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2666/12 stwierdził, że do przedawnienia tego nie doszło. W odwołaniu od tej decyzji S. D. m.in. zarzucił, że została ona wydana z naruszeniem art. 98 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm., zwanej też dalej u.g.n.) po przedawnieniu możliwości ustalenia i naliczenia opłaty adiacenckiej. Po rozpoznaniu tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia \[...\] r. nr \[...\] , wydaną z powołaniem się na treść art. 138 § 2 Kpa oraz art. 98 a u.g.n. uchyliło powyższą decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia \[...\] r. i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia SKO wskazało, że dnia 1 września 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 1509, zwaną też dalej ustawą zmieniającą). Zmianie uległ m.in. art. 98 a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 4 ust. 1 w/w ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. do spraw wszczętych na podstawie przepisów u.g.n. i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej stosuje się przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Wyjątki od tej zasady zawarto w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r., zgodnie z którym: do postępowań, o których mowa w art. 98 a ust. 1 i art. 145 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, w zakresie terminów oraz poziomu cen nieruchomości uwzględnianych w procesie wyceny nieruchomości na potrzeby ustalenia opłaty adiacenckiej, stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie zaś z obowiązującym od dnia 1 września 2017 r. i mającym zastosowanie w niniejszej sprawie art. 98 a ust. 1 b u.g.n. wartość nieruchomości przyjmuje się jako sumę wartości działek możliwych do samodzielnego zagospodarowania wchodzących w skład nieruchomości podlegającej podziałowi. Sporządzony w sprawie dnia \[...\] r. przez rzeczoznawcę majątkowego T. K. operat nie jest z tym przepisem zgodny, bowiem wyceniono w nim wartość podlegającej podziałowi nieruchomości "jako całość" a nie jako sumę wartości działek składających się na wycenianą nieruchomość. Zachodzi zatem potrzeba sporządzenia nowego operatu. Odnosząc się do treści odwołania w zakresie sposobu liczenia 3 letniego terminu na wydanie decyzji Kolegium podzieliło stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w powołanym przez organ pierwszej instancji wyroku z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2666/12, zgodnie z którym "bieg 3-letniego terminu przedawnienia określonego w przepisie art. 98 a ust. 1 u.g.n., na podstawie art. 123 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) w zw. z art. 148 ust. 2 u.g.n., znajdującym odpowiednie zastosowanie do ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wywołanego podziałem nieruchomości, przerywa wydanie przez organ ostatecznej decyzji ustalającej opłatę adiacencką. W sytuacji zaskarżenia ww decyzji do sądu administracyjnego, na podstawie art. 148 ust. 2 u.g.n. w zw. z art. 124 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin przedawnienia biegnie na nowo od dnia uprawomocnienia się wyroku sądu uchylającego decyzję ustalającą opłatę adiacencką". We wniesionym od powyższej decyzji SKO z dnia \[...\] r. sprzeciwie, reprezentowany przez radcę prawnego S. D., zarzucił, że została ona wydana z naruszeniem: 1\. art 98 a ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami, poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że w rozpatrywanej sprawie nie doszło do przedawnienia możliwości ustalenia i naliczenia opłaty adiacenckiej; 2\. art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 98 a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego zastosowanie i podjęcie decyzji o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji; 3\. art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 § 1 Kpa poprzez ich niezastosowanie i wydanie decyzji o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, podczas gdy ze względu na bezprzedmiotowość postępowania należało wydać decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji i umorzeniu postępowania. W oparciu o te zarzuty wniósł o zastosowanie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. i uchylenie w całości decyzji organów obu instancji z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, oraz zastosowanie art. 145 § 3 p.p.s.a. i umorzenie postępowania, a nadto o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na sprzeciw SKO w K. wniosło o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprzeciw na posiedzeniu niejawnym zgodnie z treścią art. 64 d § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej też dalej ustawą p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw, do postępowań, o których mowa w art. 98 a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie przedmiotowej ustawy zmieniającej, w zakresie terminów oraz poziomu cen nieruchomości uwzględnianych w procesie wyceny nieruchomości na potrzeby opłaty adiacenckiej, stosuje się przepisy dotychczasowe. Przepis ten wszedł w życie dnia 23 sierpnia 2017 r. (w zw. z treścią art. 10 pkt 2 tej ustawy), a więc obowiązywał w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że w niniejszej sprawie, w zakresie terminów związanych z ustaleniem opłaty adiacenckiej na podstawie art. 98 a ust. 1 u.g.n. ma zastosowanie treść tego przepisu obowiązująca do 22 sierpnia 2017 r. W konsekwencji ustalenie opłaty adiacnckiej mogło nastąpić w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. W niniejszej sprawie decyzja podziałowa Burmistrza Miasta P. z dnia \[...\]r., wobec niezłożenia od niej odwołania, stała się ostateczna w dniu \[...\] r. (adnotacja o stwierdzeniu jej ostateczności z tą datą na karcie 6 akt adm.). Ustalenie związanej z tą decyzją, na podstawie art. 98 a ust. 1 ustawy, opłaty adiacenckiej mogło zatem nastąpić jedynie do dnia \[...\] r. Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt I OPS 6/13 decyduje przy tym data wydania decyzji ostatecznej przez organ odwoławczy, a nie data doręczenia tej decyzji stronie. Oznacza to, że w niniejszej sprawie po \[...\]r. nie istniała podstawa materialnoprawna ustalenia obciążającej skarżącego opłaty adiacenckiej. Wszczęte w tej sprawie postępowanie jako bezprzedmiotowe powinno zostać umorzone na podstawie art. 105 § 1 Kpa w zw. z art. 98 a ust. 1 u.g.n. W orzecznictwie nie jest bowiem kwestionowane, że trzyletni termin o jakim mowa w tym ostatnim przepisie ma charakter materialnoprawny i nie podlega ani przedłużeniu ani przywróceniu. Co prawda w niniejszej sprawie przed dniem \[...\] r. zostały wydane dwie ostateczne decyzje SKO, a mianowicie dnia \[...\] r. i dnia \[...\] r., ale jako wydane na podstawie art. 138 § 2 Kpa nie kończyły one postępowania w sprawie. Kolejne decyzje tego organu, w tym decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie, zostały zaś wydane już po upływie terminu materialnoprawnego. Sąd jednocześnie nie podziela opartego na wyroku NSA z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2666/12, stanowiska SKO zawartego w zaskarżonej decyzji jakoby termin przedawnienia biegł na nowo od dnia uprawomocnienia się wyroku sądu uchylającego decyzję ustalającą opłatę adiacencką. Powoływane w tym wyroku odesłanie do treści art. 148 ust 2 u.g.n nie odnosi się bowiem do terminu w jakim powinno dojść do ustalenia opłaty adiacenckiej a jedynie do skutków zwłoki lub opóźnienia w jej zapłacie w przypadku ustalenia jej w ustawowym terminie decyzją ostateczną, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W tym przedmiocie Sąd podziela stanowisko zawarte w powołanym w sprzeciwie wyroku WSA w Białymstoku z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 779/16 oraz w wyroku NSA z dnia 6 września 2017 r. sygn. akt I OSK 303/17\. Identyczne stanowisko zostało też zawarte w wielu innych wyrokach m.in. w wyroku NSA z dnia 27 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 2815/13, wyroku WSA w Poznaniu z dnia 15 października 2015 r., sygn. akt II SA/Po 338/15 i z dnia 19 kwietnia 2017 roku, sygn. akt IV SA/Po 36/17, wyroku WSA w Gliwicach z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 581/14 i wyroku WSA w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2016 r. Za taką interpretacją liczenia tego terminu przemawia też kierunek nowelizacji art. 98 a ust. 1 u.g.n w/w ustawą zmieniającą przez wprowadzenie terminu trzyletniego nie do wydania decyzji ostatecznej a do wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Na gruncie niniejszej sprawy przesądzająca w związku z treścią art. 153 ustawy p.p.s.a. ma w tej kwestii przytoczona wyżej ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wydanym w tej sprawie wyroku tut. Sądu z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 1344/14, którym organy orzekające jak i Sąd przy rozpoznawaniu niniejszego sprzeciwu były związane. Z oceny tej i wskazań jednoznacznie wynika, że uchylenie tym wyrokiem decyzji organów obu instancji nie powoduje, że trzyletni termin przedawnienia zaczyna biec na nowo. Oceny tej i wskazań organy obu instancji z oczywistym naruszeniem art. 153 ustawy p.p.s.a. nie uwzględniły. Nie wzięły organy orzekające pod uwagę, że Sąd nakazując w poprzednim wydanym w tej sprawie wyroku zbadanie kwestii przedawnienia jednoznacznie przesądził, że uchylenie tym wyrokiem wcześniejszej decyzji SKO z dnia \[...\] r. nie daje podstaw do liczenia trzyletniego terminu przedawnienia od nowa od daty uprawomocnienia się tego wyroku, co przyjęło SKO przy wydawaniu decyzji kontrolowanej obecnie przez Sąd. Przyjmując prawidłowo, że doszło w niniejszej sprawie do upływu materialnoprawnego terminu przedawnienia ustalenia opłaty adicenckiej SKO powinno wydać decyzję opartą na treści art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, tj. uchylić decyzję organu pierwszej instancji w całości i umorzyć postępowanie pierwszej instancji w całości. Nie było zaś potrzeby i podstaw do orzekania na podstawie art. 138 § 2 Kpa. Zaskarżona decyzja została zatem wydana z naruszeniem tego przepisu. Wobec powyższego w uwzględnieniu sprzeciwu decyzja SKO podlegała uchyleniu na podstawie art. 151 a § 1 w zw. z art. 64 c ustawy p.p.s.a. W tym względzie Sąd orzekł mając na uwadze wynikającą z powyższych przepisów odrębność i ograniczenie co do treści merytorycznego orzeczenia jakie może być wydane przez Sąd w uwzględnieniu sprzeciwu. O kosztach postępowania sądowego orzeczono stosownie do jego wyniku na postawie art. 200, art. 205 § 2, art. 209 i art 211 ustawy p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.). mr

## Informacje o sprawie

Data wpływu

20 listopada 2017

Symbol z opisem

[6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6073-oplaty-adiacenckie-oraz-oplaty-za-niezagospodarowanie-nieruchomosci-w-zakreslonym-terminie)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Bonifacy Bronkowski /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20160002147)  
art. 98 a ust. 1 · Dz.U. 2016 poz. 2147
* [Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20170001509)  
w zw. z art. 4 ust. 3 · Dz.U. 2017 poz. 1509

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OZ 351/18 - Postanowienie NSA z 2018-04-18](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-oz-351-18-postanowienie-nsa-z-2018-04-18--i-oz-351-18)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Gl 1081/17 · 28 grudnia 2017Wyrok WSA w Gliwicach z 28 grudnia 2017 r., II SA/Gl 1081/17 – opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-1081-17-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2017-12-28--ii-sa-gl-1081-17)
* [Sygnatura: II SA/Bd 1229/17 · 28 grudnia 2017Wyrok WSA w Bydgoszczy z 28 grudnia 2017 r., II SA/Bd 1229/17 – opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bd-1229-17-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2017-12-28--ii-sa-bd-1229-17)
* [Sygnatura: II SA/Bd 1230/17 · 28 grudnia 2017Wyrok WSA w Bydgoszczy z 28 grudnia 2017 r., II SA/Bd 1230/17 – opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bd-1230-17-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2017-12-28--ii-sa-bd-1230-17)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/F2DFB0A70C)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-1082-17-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2017-12-28--ii-sa-gl-1082-17#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-1082-17-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2017-12-28--ii-sa-gl-1082-17#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-1082-17-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2017-12-28--ii-sa-gl-1082-17#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-1082-17-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2017-12-28--ii-sa-gl-1082-17#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-1082-17-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2017-12-28--ii-sa-gl-1082-17#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-1082-17-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2017-12-28--ii-sa-gl-1082-17#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-1082-17-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2017-12-28--ii-sa-gl-1082-17#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FGl%2B1082%252F17.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BGliwicach.%2BData%253A%2B28%2Bgrudnia%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FGl%2B1082%252F17)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
