Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bd-1027-24-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2025-04-15--ii-sa-bd-1027-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II SA/Bd 1027/24

Wyrok WSA w Bydgoszczy z 15 kwietnia 2025 r., II SA/Bd 1027/24 – rozgraniczenia nieruchomości

Wynik

uchylono zaskarżoną decyzję

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Data orzeczenia

15 kwietnia 2025

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia \[...\] września 2024 r. nr \[...\] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości 1\. uchyla zaskarżoną decyzję; 2\. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego S. D. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FBd%2B1027%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BBydgoszczy.%2BData%253A%2B15%2Bkwietnia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2Buchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FBd%2B1027%252F24)

## Uzasadnienie

Na podstawie art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 572 – dalej Kpa), art. 34 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1752 ze zm.), w zw. z rozporządzeniem Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. z 1999 r. Nr 45, poz. 453), po wyznaczeniu Burmistrza B. jako organu właściwego do załatwienia sprawy na mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) z dnia \[...\] 2022 r., znak: \[...\], decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] 2024 r. znak: \[...\] Burmistrz B. umorzył postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości oznaczonej jako działka nr \[...\], obręb \[...\], Gmina, stanowiącej własność Gmina, dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], z nieruchomościami położonymi w obrębie ewidencyjnym \[...\], Gmina, oznaczonymi jako: działka nr \[...\], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], stanowiącej własność Gmina; działka nr \[...\], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], stanowiącej własność Gmina; działka nr \[...\], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], stanowiącej współwłasność S. D. i A. D.; działka nr \[...\], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], stanowiącej współwłasność S. D. i A. D.; działka nr \[...\], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], stanowiącej własność Województwo; działka nr \[...\], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], stanowiącej własność Skarbu Państwa; 7) działka nr \[...\], dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], stanowiącej własność Skarbu Państwa oraz przekazał sprawę z urzędu do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w M.. Odwołanie od powyższej decyzji złożył S. D. (zwany dalej stroną skarżącą), wnosząc o jej uchylenie oraz zarzucając naruszenie przez organ przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: 1) art. 6 i 7 Kpa polegającego na naruszeniu zasady legalności i praworządności poprzez nieprawidłowe i bezpodstawne postępowanie organu, a mianowicie przeprowadzenie postępowania o rozgraniczenie w szerszym zakresie, aniżeli wynikające ze wskazania przewidzianego w pkt 2 postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022 r. (sygn. akt \[...\]), w którym wskazano na rozgraniczenie działki nr \[...\] z działkami nr \[...\], a tym samym samowolne określenie zakresu rozgraniczenia stanowi naruszenie zasady działania organów na podstawie przepisów prawa, art. 8 Kpa poprzez wydanie przez Burmistrza B. decyzji pozbawiającej obywatela zaufania do organów państwa, z uwagi na przeprowadzenie postępowania o rozgraniczenie w szerszym zakresie, aniżeli wynikające ze wskazania przewidzianego w pkt 2 postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022 r. (sygn. akt \[...\]), art. 26 § 3 w zw. z art. 25 § 1 pkt 1 oraz art. 24 § 1 pkt 1 Kpa poprzez ich zastosowanie i wyznaczenie Burmistrza B. jako właściwego do załatwienia sprawy, który w sposób dowolny przeprowadził postępowanie w szerszym zakresie, aniżeli wynikające ze wskazania przewidzianego w pkt 2 postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022 r. (sygn. akt \[...\]). SKO decyzją z dnia \[...\] 2024 r., nr \[...\] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu SKO podało, że na mocy własnego postanowienia z dnia \[...\] 2022 r., znak: \[...\], wyłączyło Wójta Gmina od udziału w postępowaniu i wskazało Burmistrza B., jako organ właściwy do rozpoznania sprawy o rozgraniczenie nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjny \[...\], Gmina, oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr \[...\], stanowiącej własność Gmina. SKO wskazało, że w dniu \[...\] 2022 r., na mocy postanowienia nr \[...\] (\[...\]) Burmistrz B. wszczął postępowanie administracyjne o rozgraniczenie nieruchomości stanowiącej własność Gmina, oznaczonej ewidencyjnie jako działka \[...\], obręb \[...\], Gmina, dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], z nieruchomościami sąsiednimi, oznaczonymi ewidencyjnie jako działki nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\] i nr \[...\], obręb \[...\], Gmina. W wyniku wszczętego postępowania organy ustaliły, że działki nr \[...\] i nr \[...\] stanowią własność Gmina, działki nr \[...\] i nr \[...\] stanowią współwłasność strony skarżącej, działki nr \[...\] i nr \[...\] stanowią własność Skarbu Państwa, w stosunku do których prawo własności wykonuje Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, a działka nr \[...\] znajduje się w zarządzie Zarządu Dróg Wojewódzkich w B. zaś strony postępowania organ I instancji ustalił na podstawie dokumentacji przesłanej przez SKO wraz z postanowieniem z dnia \[...\] 2022 r., znak: \[...\]. W toku postępowania organ I instancji ustalił, że istnieją rozbieżności pomiędzy danymi ujawnionymi w ewidencji gruntów prowadzonej przez Starostwo Powiatowe w M. i treścią ksiąg wieczystych prowadzonych przez Sąd Rejonowy w M., mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, skutkujące błędnie ustalonymi stronami postępowania bądź nieuwzględnieniem stron postępowania mających interes prawny w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, którym przysługuje prawo czynnego udziału w czynnościach rozgraniczających. Z poczynionych przez organ prowadzący postępowanie ustaleń wynikało, że: dla działki nr \[...\], obręb \[...\], w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], z treści której wynika, że jako właściciel w/w działki wpisane jest Województwo; dla działki nr \[...\], obręb \[...\], w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], z treści której wynika, że jako właściciel w/w działki wpisany jest Skarb Państwa; 3) dla działki nr \[...\], obręb \[...\], w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], z treści której wynika, że jako właściciel w/w działki wpisany jest Skarb Państwa - Urząd Powiatowy w M.. W ocenie SKO słusznie zauważył organ I instancji, że bezprzedmiotowe stało się prowadzenie postępowania w zakresie dotyczącym rozgraniczenia działki nr \[...\], stanowiącej własność Gmina, z działkami nr \[...\], nr \[...\] i nr \[...\], obręb \[...\], gm. D., w stosunku do błędnie ustalonych stron postępowania, tj. Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa - Oddziału Terenowego w B. oraz Zarządu Dróg Wojewódzkich w B., wskutek rozbieżności pomiędzy katastrem nieruchomości i zapisami ksiąg wieczystych. Wobec powyższych okoliczności Burmistrz B. na mocy decyzji nr \[...\] (\[...\]) z dnia \[...\] 2023 r. umorzył postępowanie w stosunku do Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa - Oddziału Terenowego w B. oraz Zarządu Dróg Wojewódzkich w B. i wydał postanowienie nr \[...\] (\[...\]) z dnia \[...\] 2023 r. o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego uznając za strony postępowania Województwo - Urząd Marszałkowski w T. jako właściciela działki nr \[...\], obręb \[...\], Gmina oraz Skarb Państwa -Starostwo Powiatowe w M. jako właściciela działek nr \[...\] i nr \[...\], obręb \[...\], Gmina. Czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości objętych postępowaniem zostały przeprowadzone przez uprawnionego geodetę w dniu \[...\] 2024 r., z których został sporządzony protokół graniczny. SKO wskazało, że, w czynnościach ustalenia przebiegu granic brali udział: skarżący oraz D. Ś. - przedstawiciel Urzędu Gmina. Skarżący oświadczył, że nie zgadza się z tymczasowo ustalonymi granicami części działki nr \[...\], obręb \[...\], Gmina i wniósł o przekazanie sprawy do sądu, odmawiając jednocześnie podpisania protokołu granicznego, co geodeta odnotował w pkt. 9.2., pkt. 13 i pkt. 18 protokołu granicznego. Wobec sporu co do przebiegu linii granicznych i nie zawarcia ugody w przedmiotowym zakresie, organ I instancji zdaniem SKO w sposób właściwy umorzył postępowanie i przekazał sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Strona skarżąca złożyła skargę na powyższą decyzję, wnosząc zarówno o jej uchylenie jak i uchylenie decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 6, art. 7 i art. 8 § 1 i 2 Kpa poprzez naruszenie zasady legalności i praworządności oraz prowadzenie przez organ postępowania w sposób niebudzący zaufania oraz w sposób nieobiektywny, z uwagi na wydanie przez SKO decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji umarzającej postępowanie administracyjne o rozgraniczenie nieruchomości oznaczonej jako działka nr \[...\], obręb \[...\], Gmina z nieruchomościami oznaczonymi jako działki nr \[...\] w związku z przyjęciem, iż Burmistrz B. został wyznaczony jako organ właściwy do rozpoznania sprawy o rozgraniczenie nieruchomości stanowiącej działkę nr \[...\], położonej w obrębie ewidencyjnym \[...\], Gmina, w sytuacji gdy w pkt 2 postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022 r. (znak: \[...\]) wskazano na rozgraniczenie działki nr \[...\] z działkami nr \[...\], a tym samym organ wyznaczony - Burmistrz B. działał poza właściwością mu przyznaną, gdyż zakres przeprowadzonego postępowania rozgraniczonego był szerszy, aniżeli ten do jakiego został organ I instancji wyznaczony, gdyż dotyczył także nieruchomości stanowiących działki nr \[...\], które nie zostały wskazane w ww. postanowieniu SKO, a tym samym brak było podstaw do załatwienia przez organ I instancji sprawy w zakresie szerszym, aniżeli ten, który został wskazany przez SKO, a tym samym decyzja organu I instancji jest nieprawidłowa i powinna zostać uchylona przez SKO, art. 26 § 2 Kpa w zw. z art. 25 § 1 pkt 1 Kpa i art. 24 § 1 pkt 1 Kpa poprzez załatwienie sprawy przez organ I instancji niezgodnie z postanowieniem SKO z dnia \[...\] 2022 r. (znak: \[...\]), którym wyznaczono Burmistrza B. jako właściwego do rozpatrzenia sprawy o rozgraniczenie działki nr \[...\] z działkami nr \[...\], położonymi w miejscowości S., a tym samym samowolne rozszerzenie zakresu postępowania o rozgraniczenie spowodowało, iż organ wyznaczony - Burmistrz B. działał poza właściwością mu przyznaną, dlatego też, decyzja SKO oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji winny zostać uchylone, art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa oraz art. 80 Kpa w zw. z art. 140 Kpa poprzez przekroczenie przez SKO granic swobodnej oceny dowodów i ustalenie stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy w sposób skutkujący uznaniem, iż została spełniona przesłanka do umorzenia postępowania o rozgraniczenie, w sytuacji, gdy w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy ona nie zaistniała, gdyż nastąpiło przekroczenie przez organ I instancji granic uprawnienia przyznanego przez SKO do załatwienia sprawy, art. 15 Kpa poprzez nierozpatrzenie przez SKO zarzutów strony podniesionych w toku postępowania, po wydaniu decyzji przez organ I instancji i brak ustosunkowania się do nich w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, art. 11 Kpa i art. 107 § 3 Kpa poprzez naruszenie zasady przekonywania i uniemożliwienie stronie kontroli poprawności decyzji z uwagi na brak ustosunkowania się przez SKO w uzasadnieniu decyzji do wskazanych w odwołaniu zarzutów naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Pismem z dnia \[...\] 2025 r. strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji SKO oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji ewentualnie o ich uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że niniejsza skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: ,,p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie spawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 119 pkt 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została na decyzję SKO z dnia \[...\] 2024 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza B. z dnia \[...\] 2024 r., który na podstawie art. 34 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, w zw. z rozporządzeniem Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości, po wyznaczeniu Burmistrza B. jako organu właściwego do załatwienia sprawy na mocy postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022 r., znak: \[...\], umorzył postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości oznaczonej jako działka nr \[...\], obręb \[...\], Gmina, stanowiącej własność Gmina, dla której w Sądzie Rejonowym w M. prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\], z nieruchomościami sąsiednimi położonymi w obrębie ewidencyjnym \[...\], Gmina oraz przekazał sprawę z urzędu do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w M.. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły z powodu sporu co do przebiegu linii granicznych i nie zawarcia ugody w przedmiotowym zakresie i dlatego zdaniem SKO organ I instancji w sposób właściwy umorzył postępowanie i przekazał sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Jednakże strona skarżąca zarówno w odwołaniu jak i w skardze podniosła naruszenie przez organ przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1) art. 6 i 7 Kpa polegającego na naruszeniu zasady legalności i praworządności poprzez nieprawidłowe i bezpodstawne postępowanie organu, a mianowicie przeprowadzenie postępowania o rozgraniczenie w szerszym zakresie, aniżeli wynikające ze wskazania przewidzianego w pkt 2 postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022 r. (sygn. akt \[...\]), w którym wskazano na rozgraniczenie działki nr \[...\] z działkami nr \[...\], a tym samym samowolne określenie zakresu rozgraniczenia stanowi naruszenie zasady działania organów na podstawie przepisów prawa, 2) art. 8 Kpa poprzez wydanie przez Burmistrza B. decyzji pozbawiającej obywatela zaufania do organów państwa, z uwagi na przeprowadzenie postępowania o rozgraniczenie w szerszym zakresie, aniżeli wynikające ze wskazania przewidzianego w pkt 2 postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022 r. (Sygn. akt \[...\]), 3) art. 26 § 3 w zw. z art. 25 § 1 pkt 1 oraz art. 24 § 1 pkt 1 Kpa poprzez ich zastosowanie i wyznaczenie Burmistrza B. jako właściwego do załatwienia sprawy, który w sposób dowolny przeprowadził postępowanie w szerszym zakresie, aniżeli wynikające ze wskazania przewidzianego w pkt 2 postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022 r. (sygn. akt \[...\]). W tym miejscu podkreślić należy, że powyższe zarzuty skargi stanowiły powtórzenie zarzutów wskazanych przez skarżącego w odwołaniu z dnia \[...\] 2024r. Skarżący w zarzutach skargi jako istotę uchybienia organów podniósł przeprowadzenie postępowania o rozgraniczenie w zakresie szerszym niż wynikało z punktu 2 postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022r., sygn. \[...\] w przedmiocie wyłączenia Wójta Gmina od udziału w postępowaniu i wskazania Burmistrza B., jako organu właściwego do rozpoznania sprawy o rozgraniczenie nieruchomości spornej działki nr \[...\]. W ocenie Sądu wobec tak nakreślonego przez skarżącego uchybienia organów niezbędne było w pierwszej kolejności przeanalizowanie treści powyższego postanowienia, aby określić właściwość Burmistrza B. co do zakresu wydania decyzji w przedmiocie rozgraniczenia. Przeprowadzenie przez Sąd zbadania treści powyższego postanowienia okazało się niemożliwe z uwagi na niekompletność akt postępowania administracyjnego nie tylko w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ale również na etapie postępowania przed organem I instancji. W aktach organu I instancji Sąd stwierdził przede wszystkim brak kluczowego dla ocenianej sprawy dowodu w świetle przedstawionych zarzutów w odwołaniu i skardze do Sądu, a mianowicie postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022r. Powyższe ustalania Sądu dowodzą, że SKO nie zbadało w wyniku rozpoznawania odwołania zarzutów podniesionych przez skarżącego, a swoje orzeczenie oparło na niekompletnym materiale dowodowym. Organ odwoławczy nie przeanalizował akt organu I instancji, rozstrzygniecie oparł na niepełnym materiale dowodowym, co skutkowało niemożnością dokonania swobodnej oceny dowodów. Mając na uwadze powyższe, przede wszystkim należy stwierdzić, że SKO w zaskarżonej decyzji w ogóle nie odniosło się do ww zarzutów strony skarżącej. Ponadto SKO w swojej decyzji nie zawarło uzasadnienia prawnego tj. nie podało w oparciu o jakie przepisy prawa materialnego podjęło zaskarżone rozstrzygnięcie. Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonej decyzji, wykazała, że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, którą organ odwoławczy powinien brać pod uwagę przy rozpoznawaniu sprawy, jest wynikająca z art. 15 Kpa zasada dwuinstancyjności. Zgodnie z tą zasadą organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę będącą przedmiotem postępowania przed organem I instancji. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozważeniu materiału dowodowego i rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji. Organ odwoławczy rozpoznaje więc sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie. W tym kontekście należy podkreślić, że przepisy art. 7 i art. 77 § 1 Kpa nakładają na organy administracji obowiązek ustalenia prawdy obiektywnej i podejmowania rozstrzygnięcia na podstawie wszechstronnie wyjaśnionego stanu faktycznego, przy zastosowaniu wszelkich koniecznych środków dowodowych, z uwzględnieniem słusznego interesu strony. Podkreślić również należy, że ustanowiona w art. 80 Kpa zasada swobodnej oceny dowodów zobowiązuje do oparcia się przez organ na przekonujących podstawach - wskazanych w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, stosownie do treści przepisu art. 107 § 3 Kpa - i z całą pewnością nie polega na formułowaniu ocen w sposób dowolny. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd zaskarżonej decyzji. Tylko postępowanie przeprowadzone w opisany wyżej sposób stanowi o spełnieniu warunku wydania decyzji o przekonującej treści. W myśl zasady ustalonej w art. 8 § 1 Kpa organy administracji zobowiązane są przy tym prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, co wyraża się m.in. w podejmowaniu czynności zmierzających do dokonania wyczerpującej oceny. Zasada ta wiąże się z zasadą przekonywania sformułowaną w art. 11 Kpa, zgodnie z którą organy powinny wyjaśniać zasadność przesłanek, jakimi kierują się przy załatwieniu sprawy. W odniesieniu do tej zasady, jak również zasady wynikającej z art. 8 § 1 Kpa, doniosłą rolę pełni z kolei uzasadnienie decyzji, które nie może być sformułowane ogólnikowo i w przypadku postępowania odwoławczego powinno służyć przekonaniu strony odwołującej się do tego, że rozważono wszystkie istotne okoliczności faktyczne sprawy. W uzasadnieniu decyzji należy przedstawić - w sposób spójny, logiczny i wyczerpujący - tok rozumowania organu, obrazujący proces konkretyzacji stosunku administracyjnoprawnego w danej sprawie, aby możliwe było dokonanie w postępowaniu sądowym weryfikacji zajętego przez organ stanowiska. W przeciwnym razie weryfikacja ta jest niemożliwa. Zdaniem Sądu orzekające w sprawie SKO nie sprostało powyższym obowiązkom, naruszając wskazane wyżej przepisy. Stanowisko SKO nie zostało wystarczająco uzasadnione zarówno w sferze faktycznej, jak i w sferze prawnej. Stosownie do powyższego, badając prawidłowość zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że uzasadnienie ocenianej decyzji nie spełnia wymogów art. 107 § 3 Kpa, ponieważ jest zbyt ogólnikowe, nie odnosi się w ogóle do zarzutów strony skarżącej i nie tłumaczy w sposób wystarczający motywów wydanego rozstrzygnięcia. Wskazać również należy, że uzasadniając swoje rozstrzygnięcie SKO w istocie ograniczyło się do kwestii przedstawienia stanu faktycznego sprawy, podczas gdy w odwołaniu od decyzji organu I instancji strona skarżąca wprost wskazała, iż zaskarża ją w całości. Brak jest również uzasadnienia prawnego. Zgodnie z art. 107 § 3 Kpa uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Z przywołanych przepisów wynika zatem obowiązek wskazania oraz wyjaśnienia zarówno okoliczności faktycznych jak i przepisów prawa, które zadecydowały o treści rozstrzygnięcia. Sąd doszedł do przekonania, że uchybienia w postaci niewyjaśnienia w sposób dostateczny podstawy prawnej wydanej decyzji z uwzględnieniem okoliczności faktycznych sprawy, stanowi o podjęciu rozstrzygnięcia z naruszeniem przede wszystkim wymogów określonych w art. 107 § 3 Kpa. Zdaniem Sądu dokonana przez SKO ocena jest niepełna i nie uzasadnia wystarczająco podjętego rozstrzygnięcia. Nie pozwala przy tym na odtworzenie toku myślowego oraz poglądu prawnego SKO, a także nie przekonuje o słuszności podjętego rozstrzygnięcia. Stwierdzone uchybienia przepisów prawa procesowego mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ SKO w ogóle nie odniosło się do zarzutów odwołania, kwestionujących przeprowadzenie postępowania o rozgraniczenie w szerszym zakresie, aniżeli wynikające ze wskazania przewidzianego w pkt 2 postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022 r. (sygn. akt \[...\]). Powyższe stanowi podstawę do postawienia SKO skutecznego zarzutu naruszenia przede wszystkim art. 107 § 3 Kpa oraz zasady prawdy obiektywnej i obowiązku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa) oraz zasad ustalonych w art. 8 § 1, art. 11 oraz art. 15 Kpa. W tym stanie rzeczy Sąd - na podstawie 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję, o czym orzekł w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania, zawarte w punkcie 2 wyroku, uzasadnia przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na wysokość tych kosztów składa się wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935) w kwocie 480 zł, wpis sądowy w kwocie 200 zł oraz opłata skarbowa uiszczona od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Rzeczą organu przy ponownym rozpatrywaniu sprawy będzie uwzględnienie przedstawionej oceny prawnej i usunięcie dostrzeżonych naruszeń prawa zgodnie z dyspozycją art. 153 p.p.s.a. Przede wszystkim SKO powinno ponownie rozpoznać sprawę w jej całokształcie – w tym odnieść się do zarzutów odwołania tj. przekroczenia przez organ I instancji granic uprawnienia przyznanego przez SKO do załatwienia sprawy w oparciu o pełny materiał dowodowy - dokumenty związane z postępowaniem administracyjnym w sprawie wydania postanowienia SKO z dnia \[...\] 2022 r. sygn. akt \[...\]. Uzasadnienie decyzji powinno spełniać wymogi, określone w art. 107 § 3 Kpa.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

29 listopada 2024

Symbol z opisem

[6122 Rozgraniczenia nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6122-rozgraniczenia-nieruchomosci)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Anna Klotz /przewodniczący sprawozdawca/ Grzegorz Saniewski Renata Owczarzak

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240000572)  
art. 107 par. 3 · Dz.U. 2024 poz. 572

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Bd 1028/24 · 15 kwietnia 2025Wyrok WSA w Bydgoszczy z 15 kwietnia 2025 r., II SA/Bd 1028/24 – rozgraniczenia nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bd-1028-24-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2025-04-15--ii-sa-bd-1028-24)
* [Sygnatura: II SA/Gl 1642/24 · 11 kwietnia 2025Wyrok WSA w Gliwicach z 11 kwietnia 2025 r., II SA/Gl 1642/24 – rozgraniczenia nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-1642-24-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2025-04-11--ii-sa-gl-1642-24)
* [Sygnatura: III SA/Kr 1574/24 · 10 kwietnia 2025Wyrok WSA w Krakowie z 10 kwietnia 2025 r., III SA/Kr 1574/24 – rozgraniczenia nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-kr-1574-24-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2025-04-10--iii-sa-kr-1574-24)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/B4EB098BC0)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bd-1027-24-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2025-04-15--ii-sa-bd-1027-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bd-1027-24-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2025-04-15--ii-sa-bd-1027-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bd-1027-24-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2025-04-15--ii-sa-bd-1027-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bd-1027-24-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2025-04-15--ii-sa-bd-1027-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bd-1027-24-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2025-04-15--ii-sa-bd-1027-24#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bd-1027-24-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2025-04-15--ii-sa-bd-1027-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BSA%252FBd%2B1027%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BBydgoszczy.%2BData%253A%2B15%2Bkwietnia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2Buchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BSA%252FBd%2B1027%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
