Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-oz-964-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-29--ii-oz-964-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II OZ 964/26

Postanowienie NSA z 29 września 2026 r., II OZ 964/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

29 września 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2026 r. sygn. akt II SA/Gd 88/26 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. w S. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 24 listopada 2025 r. nr \[...\] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOZ%2B964%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B29%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bza%25C5%25BCalenie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOZ%2B964%252F26)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 10 czerwca 2026 r., sygn. akt II SA/Gd 88/26, odmówił C. w S. wstrzymania wykonania decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 24 listopada 2025 r., nr \[...\], w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji C. w S. (dalej jako: skarżący) wniósł skargę na ww. decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 24 listopada 2025 r., uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Słupska z dnia 1 lipca 2025 r. i nakazującą skarżącemu rozbiórkę rozbudowanej części Restauracji \[...\], przy ul. \[...\] w \[...\], tj. zabudowanego tarasu letniego w konstrukcji drewnianej o wymiarach 18,80 x 3,24 m i wysokości całkowitej 3,59 m wraz ze wsporczą konstrukcją słupową i 16 stopniami fundamentowymi (pkt 2 tiret pierwsze) oraz doprowadzenie elewacji budynku, do której przylega taras, do stanu poprzedniego (pkt 2 tiret drugie). W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzupełniony pismem procesowym z dnia 12 maja 2026 r., w którym wskazano, że wykonanie nakazu opisanego w decyzji polega na fizycznym zniszczeniu substancji materialnej obiektu. Skutki rozbiórki mają charakter z natury rzeczy nieodwracalny, co spełnia ustawowe pojęcie "skutków trudnych do odwrócenia". Po drugie, wykonanie nakazu rozbiórki wiąże się z poniesieniem przez stronę skarżącą znacznych kosztów obejmujących: wynagrodzenie kierownika robót rozbiórkowych posiadającego wymagane uprawnienia, koszty prac demontażowych, koszty zabezpieczeń terenu, koszty wywozu i utylizacji odpadów budowlanych, koszty doprowadzenia elewacji budynku do stanu poprzedniego. W razie uwzględnienia skargi przez Sąd, te wydatki będą stanowić bezpośrednią szkodę majątkową, której uzyskanie zwrotu od organu, choć teoretycznie możliwe, jest w praktyce długotrwałe i obarczone istotnym ryzykiem. Dodatkowo strona traci wartość samego obiektu, której odtworzenie po wybudowaniu na nowo byłoby związane z koniecznością ponownego pozyskania pozwolenia na budowę i ponownego wykonania robót budowlanych, co generuje dalsze koszty wielokrotnie przewyższające koszty samej rozbiórki. Podniesiono też, że obiekt funkcjonuje od wielu lat. Organ na żadnym etapie postępowania nie wszczął postępowania w trybie art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (zła kondycja techniczna obiektu), nie wydał także zakazu użytkowania obiektu. Oznacza to, że organ nie kwalifikował obiektu jako zagrażającego bezpieczeństwu publicznemu. W tych okolicznościach wstrzymanie wykonania decyzji do czasu zakończenia postępowania sądowego nie wiąże się z żadnym konkretnym zagrożeniem dla interesu publicznego. Co więcej, sama decyzja kwestionuje tryb prowadzenia postępowania odwoławczego, w szczególności co do precyzji wezwania, którego niewykonanie stanowiło formalną podstawę do zastosowania sankcji rozbiórki. Wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi zniweczyłoby skuteczność ewentualnego pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia Sądu. Rozpoznając powyższy wniosek Sąd pierwszej instancji wskazał, że w złożonym wniosku powołano się na znaczne straty finansowe, jakie skarżący poniesie w związku z rozbiórką i naprawą elewacji, a koszty obejmować będą wynagrodzenie kierownika robót rozbiórkowych posiadającego wymagane uprawnienia, koszty prac demontażowych, koszty zabezpieczeń terenu, koszty wywozu i utylizacji odpadów budowlanych, koszty doprowadzenia elewacji budynku do stanu poprzedniego. W ocenie Sądu meriti, powołując się na kwestie finansowe strona nie przedstawiła żadnych okoliczności i dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, ani dokładniejszych szacunków dotyczących kosztów rozbiórki, co uniemożliwiło Sądowi konfrontację przewidywanych kosztów wykonania zaskarżonej decyzji z możliwościami finansowymi skarżącego. Tymczasem, do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o sytuacji majątkowej strony, gdyż zweryfikowanie tego, czy wykonanie zaskarżonego aktu odbędzie się z uszczerbkiem dla jej majątku, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej aktualnym stanie majątkowym, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych zasobach pieniężnych, obciążeniach, czy ponoszonych wydatkach. Tak więc, nie znając sytuacji majątkowej strony skarżącej, Sąd Wojewódzki nie mógł z urzędu założyć, że poniesienie wskazanych (bliżej niedookreślonych) kosztów spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Rozmiary i konstrukcja obiektu (drewniany taras), a także jego charakter (dodatkowa, nie główna, przestrzeń restauracji) co do zasady nie wskazują, aby rozbiórka wymagała takich nakładów i wysiłków jak np. rozbiórka i odbudowa domu jednorodzinnego o przeciętnych parametrach, czy rozbiórka całego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Natomiast kwestia utraty substancji obiektu również nie jest bezpośrednią konsekwencją rozbiórki, a sposobu jej wykonania. Takim zaś negatywnym skutkom nieprawidłowej rozbiórki zobowiązany może zapobiec ustanawiając odpowiedniego kierownika robót rozbiórkowych, do czego zresztą został decyzją zobowiązany. Argumentacja dotycząca tego, że dotychczas organ nie podejmował wobec spornego tarasu letniego działań prawnych również nie mogła mieć znaczenia dla wstrzymania wykonalności decyzji administracyjnej, gdyż dotychczasowe niekorzystanie przez organ nadzoru budowlanego ze swoich kompetencji i dorozumiane akceptowanie obiektu nie stanowi przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Natomiast ewentualne kwestie odnoszące się do merytoryki zaskarżonej decyzji, tj. właściwego trybu procedowania przez organ, pozostają poza zakresem rozważań na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła: 1) na podstawie art. 194 § 1 pkt 2 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 61 § 3 P.p.s.a. - o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie w całości wykonania decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 24 listopada 2025 r., nr \[...\], do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego; 2) ewentualnie, w razie niepodzielenia wniosku wskazanego w pkt 1, o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania; 3) rozpoznanie zażalenia w możliwie pilnym terminie, ponieważ wykonanie decyzji prowadzi do fizycznej likwidacji części obiektu budowlanego oraz ingerencji w elewację i funkcjonalne zamknięcie budynku restauracji, 4) przeprowadzenie dowodu z dwóch fotografii wykonanych od wewnątrz sali restauracyjnej, stanowiących załączniki nr 1 i 2 do niniejszego zażalenia, na okoliczność trwałego i funkcjonalnego połączenia zabudowanego tarasu z budynkiem, istnienia ciągu wysokich przeszkleń i drzwi w elewacji, bezpośredniego sąsiedztwa instalacji grzewczej oraz zakresu robót zabezpieczających i odtworzeniowych koniecznych po wykonaniu rozbiórki; 5) przeprowadzenie dowodu z treści decyzji organów nadzoru budowlanego oraz dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych, na okoliczność tego, że nakaz obejmuje nie tylko demontaż elementów drewnianych, lecz rozbiórkę zabudowanego tarasu o wymiarach 18,80 m na 3,24 m i wysokości 3,59 m, wraz z konstrukcją wsporczą, szesnastoma stopami fundamentowymi oraz doprowadzeniem elewacji budynku do stanu poprzedniego. Na tej podstawie zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: - naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wykazanie przesłanki trudnych do odwrócenia skutków wymaga w każdym przypadku przedstawienia szczegółowych danych o całej sytuacji finansowej skarżącego i kosztorysu rozbiórki, mimo że przesłanka ta ma charakter samodzielny, a w niniejszej sprawie wynika już z rodzaju, zakresu i nieodwracalnego charakteru obowiązku określonego w decyzji; - naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie i odmowę ochrony tymczasowej, mimo że wykonanie decyzji prowadzi do trwałej ingerencji w substancję budowlaną, usunięcia konstrukcji wsporczej i fundamentów, odsłonięcia elewacji budynku restauracji oraz konieczności wykonania robót zabezpieczających i odtworzeniowych; - błąd w ustaleniach przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na sprowadzeniu przedmiotu rozbiórki do dodatkowej, lekkiej i drewnianej przestrzeni restauracji, podczas gdy nakaz obejmuje zabudowaną część restauracji trwale połączoną z budynkiem, konstrukcję wsporczą, szesnaście stóp fundamentowych oraz odtworzenie elewacji; - naruszenie zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego przez uznanie, że brak szczegółowego kosztorysu uniemożliwia ocenę znacznego nakładu prac i środków, chociaż z samego zakresu nakazu wynika konieczność udziału kierownika robót, rozbiórki elementów fundamentowych, zabezpieczenia czynnego budynku restauracji i odtworzenia jego elewacji; - wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia polegającą na przyjęciu, że rozbiórka obiektu przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego co do zasady wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a następnie odmowie zastosowania tej oceny do nakazu, który prowadzi do fizycznej likwidacji obiektu oraz zmian w elewacji budynku; - dokonanie bez podstawy dowodowej ustalenia o technicznej możliwości demontażu spornego obiektu bez utraty jego substancji, przez stwierdzenie, że utrata ta zależy wyłącznie od sposobu prowadzenia rozbiórki, mimo braku opinii technicznej, projektu rozbiórki lub innych danych pozwalających na takie ustalenie. W uzasadnieniu zażalenia powyższe zarzuty dodatkowo umotywowano. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że w okolicznościach sprawy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności świadczących o zaistnieniu przesłanek ww. wstrzymania spoczywa na wnioskodawcy. Powinien on wykazać we wniosku o wstrzymanie wykonania okoliczności, które powiązane z wykonaniem zaskarżonej decyzji, mogą w jego aktualnej sytuacji doprowadzić do wystąpienia przesłanek wstrzymania. Rolą Sądu jest ocena całości materiału zgromadzonego w sprawie pod kątem wykazania przez wnioskodawcę zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma na celu uchronić stronę postępowania przed negatywnymi skutkami wykonania tych aktów lub czynności do czasu kiedy Sąd rozpoznając skargę oceni legalność tego aktu lub czynności. Jednakże nie chodzi tutaj o jakiekolwiek skutki czy też jakiekolwiek szkody. Z uwagi na fakt, że instytucja wstrzymania jest wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznych, to ustawodawca uznał, że podstawą wstrzymania będą okoliczności uprawdopodabniające wystąpienie niebezpieczeństwa "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków". Przesłanki te należy oceniać w okolicznościach konkretnej sprawy. W przypadku rozbiórki obiektu budowlanego, która sama ze swej istoty powoduje szkodę w postaci poniesienia wymiernych, zazwyczaj wysokich kosztów unicestwienia obiektu budowlanego należałoby wykazać, że poza tą normalną szkodą związaną z wykonaniem tego charakteru decyzji, rozbiórce mogą towarzyszyć inne jeszcze okoliczności, które wykraczają poza te podstawowe skutki jakie związane są z jej istotą. Chodzić tu może o poniesienie takich wysokich kosztów rozbiórki, które w zestawieniu z sytuacją majątkową strony, prowadzić mogą do pozbawienia środków koniecznych do jej funkcjonowania. Jeśli szacunkowe koszty rozbiórki są tak wysokie, że doprowadzić mogą np. do niewypłacalności strony, to są to znaczne szkody w stosunku do szkód zazwyczaj związanych z rozbiórką obiektu budowlanego. Z uwagi na powyższe domaganie się przez Sąd I instancji przedstawienia szacunkowych kosztów rozbiórki dobudowanego tarasu oraz sytuacji majątkowej strony skarżącej zobowiązanej do rozbiórki miało uzasadnienie, bowiem mogłoby stanowić podstawę dla twierdzeń Sądu, że rozbiórka ta w sytuacji skarżącego może prowadzić do wystąpienia niebezpieczeństwa znacznej szkody. Podobnie należy interpretować przesłankę trudnych do odwrócenia skutków. Skoro rozbiórka prowadzi ze swej istoty do unicestwienia obiektu budowlanego, który jest jej przedmiotem, to wykazać należy, że rozbiórka będzie skutkowała zaistnieniem w sytuacji zobowiązanego innego rodzaju trudnymi od odwrócenia skutkami. Gdyby bowiem poprzestać na stwierdzeniu, że rozbiórka wywołuje trudne do odwrócenia skutki w postaci zniszczenia obiektu budowlanego, to każda decyzja o rozbiórce z automatu musiałaby prowadzić do wstrzymania wykonania tej decyzji przez Sąd. Wówczas złożenie wniosku o wstrzymanie powinno prowadzić do wstrzymania wykonalności decyzji rozbiórkowej a przecież ustawodawca wyraźnie stwierdził, że decyzję należy ocenić pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak tej oceny przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie w przypadku decyzji rozbiórkowej czyniłby istnienie instytucji wstrzymania wykonania tej decyzji przez sąd zbędnym. Wynika z tego, że w przypadku decyzji rozbiórkowej wnioskujący musi przedstawić okoliczności i poprzeć je stosowną dokumentacją, które wywołają w Sądzie przekonanie, że poza zwykłymi skutkami decyzji rozbiórkowej prawdopodobne jest w sytuacji zobowiązanego wystąpienie innych skutków, które można kwalifikować jako przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, ponieważ Sąd pierwszej instancji trafnie stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został przez wnioskodawcę właściwie uzasadniony, co uniemożliwiało wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Jak już była wcześniej mowa konieczność wykonania nakazu rozbiórki łączy się zasadniczo zawsze z określonymi dolegliwościami, nie można jednak wykonania tego rodzaju decyzji w każdych warunkach na zasadzie automatyzmu postrzegać jako zaistnienia niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków czy też spowodowania znacznej szkody. Ocenę wystąpienia tychże skutków i rozważenie rozmiaru szkody należy zawsze odnosić do zindywidualizowanego przedmiotu rozbiórki, rodzaju wymaganych prac, jak i przede wszystkim sytuacji zobowiązanego. W niniejszej sprawie skarżący pominął obowiązek odniesienia się do wskazanych kwestii, na co Sąd I instancji trafnie zwrócił uwagę. Sam fakt, że rozbiórka doprowadzi do trudnych od odwrócenia skutków, co łączy się z kosztami prac rozbiórkowych, zniszczeniem użytych do budowy materiałów i przywrócenie rozbudowy do stanu poprzedniego wymagałoby nakładu czasu i środków nie uzasadnia zastosowania instytucji wstrzymania, a właśnie do tego sprowadza się argumentacja zażalenia. W zażaleniu brak ten nie został naprawiony. Nie przedstawiono żadnej skonkretyzowanej argumentacji odwołującej się do wysokości utraty nakładów finansowych poniesionych na realizację obiektu, jak i obowiązku poniesienia nakładów w celu wykonania nałożonego obowiązku (szacunkowe koszty rozbiórki). Powinna ona zostać przedstawiona Sądowi w takiej formie, która pozwalałaby jednoznacznie ocenić, czy wskazany chociażby w przybliżony sposób koszt wykonania nakazanych robót rozbiórkowych jest wysoki, jak też stwierdzić, czy wiek i stan zachowania obiektu w sytuacji rozebrania przedmiotowego tarasu nie stwarzałaby zagrożenia dla stabilności tego budynku jako całości i czy mógłby zostać bez trudu przywrócony do stanu poprzedniego, przez co odwrócenie skutku jego likwidacji nie tylko byłoby technicznie możliwe, ale również nie wiązałoby się ze znaczną szkodą dla strony skarżącej. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności spoczywał na skarżącym, toteż jej zaniechania nie mógł w tym zakresie uzupełnić Sąd, dokonując samodzielnie w toku postępowania stosownych ustaleń faktycznych. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

12 sierpnia 2026

Symbol z opisem

[6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6014-rozbiorka-budowli-lub-innego-obiektu-budowlanego-dokonanie-oceny-stanu-technicznego-obiektu-doprowadzenie-obiektu-do-s)

Skarżony organ

Inspektor Nadzoru Budowlanego

Sędziowie

Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SA/Po 838/26 · 29 września 2026Postanowienie WSA w Poznaniu z 29 września 2026 r., III SA/Po 838/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-838-26-postanowienie-wsa-w-poznaniu-z-2026-09-29--iii-sa-po-838-26)
* [Sygnatura: II SA/Łd 272/26 · 29 września 2026Wyrok WSA w Łodzi z 29 września 2026 r., II SA/Łd 272/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ld-272-26-wyrok-wsa-w-lodzi-z-2026-09-29--ii-sa-ld-272-26)
* [Sygnatura: II SA/Łd 417/26 · 29 września 2026Wyrok WSA w Łodzi z 29 września 2026 r., II SA/Łd 417/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ld-417-26-wyrok-wsa-w-lodzi-z-2026-09-29--ii-sa-ld-417-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/5A4AAC06E8)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-oz-964-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-29--ii-oz-964-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-oz-964-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-29--ii-oz-964-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-oz-964-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-29--ii-oz-964-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-oz-964-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-29--ii-oz-964-26#informacje)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-oz-964-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-29--ii-oz-964-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOZ%2B964%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B29%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bza%25C5%25BCalenie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOZ%2B964%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
