Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-ow-15-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-16--ii-ow-15-21

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II OW 15/21

Postanowienie NSA z 16 listopada 2021 r., II OW 15/21

Wynik

Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

16 listopada 2021

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Dnia 16 listopada 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku \[...\] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2021 r. nr \[...\] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy \[...\] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w \[...\] a Prezydentem Miasta \[...\] w przedmiocie organu właściwego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia postanawia: wskazać Prezydenta Miasta \[...\] jako organ właściwy w sprawie.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOW%2B15%252F21.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B16%2Blistopada%2B2021.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BWskazano%2Borgan%2Bw%25C5%2582a%25C5%259Bciwy%2Bdo%2Brozpoznania%2Bsprawy.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOW%2B15%252F21)

## Uzasadnienie

\[...\] Wojewódzki Konserwator Zabytków w \[...\] wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim, a Prezydentem Miasta \[...\] dotyczącego organu właściwego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Wniosek został złożony w związku z następującymi okolicznościami. Prezydent Miasta \[...\] decyzją z \[...\] listopada 2019 r., powołując się na art. 88 ust. 1 pkt 1 oraz art. 89 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1614 ze zm.) wymierzył \[...\] Sp. z o.o. w K. administracyjną karę pieniężną za usunięcie bez wymaganego zezwolenia dwóch orzechów włoskich z działki nr \[...\] z obrębu \[...\] przy ul. \[...\] w K. W uzasadnieniu decyzji m.in. wskazano, że działka nr \[...\] położona jest na terenie zabytkowego układu urbanistycznego \[...\] oraz że na usunięcie drzew nie zostało wydane wymagane zezwolenie \[...\] Konserwatora Zabytków w \[...\], przy czym z akt administracyjnych wynika, że działka ta jest objęta decyzją Konserwatora Okręgu \[...\] z \[...\] lutego 1934 r. o uznaniu rozplanowania dzielnic Miasta \[...\] za zabytek w rozumieniu ówcześnie obowiązującego rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o opiece nad zabytkami (Dz.U. nr 29, poz. 265 ze zm.). Z akt wynika też, że decyzja Prezydenta Miasta \[...\] z \[...\] listopada 2019 r. została wydana m.in. na skutek pisma Naczelnika Oddziału Straży Miejskiej Miasta \[...\] z 25 marca 2019 r., skierowanego do Urzędu Miasta \[...\] Wydziału Kształtowania Środowiska, przy którym przesłano materiały dotyczące usunięcia drzew z działki nr \[...\]. Na skutek odwołania podmiotu zobowiązanego do zapłaty administracyjnej kary pieniężnej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w \[...\] decyzją z \[...\] stycznia 2020 r. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta \[...\] z \[...\] listopada 2019 r. i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego przyczyną wydania decyzji na podstawie art. 138 § 2 Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) było ustalenie tego organu, według którego w postępowaniu administracyjnym, w którym wydano zaskarżoną odwołaniem decyzję, nie brały udziału wszystkie strony postępowania, mianowicie wszyscy współwłaściciele nieruchomości, na której rosły usunięte drzewa. Ponownie rozpoznając sprawę Prezydent Miasta \[...\] decyzją z \[...\] marca 2020 r., powołując się na art. 105 § 1 k.p.a. i art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody, umorzył postępowanie administracyjne. Z uzasadnienia decyzji wynika, że Prezydent Miasta \[...\] uznał, iż nie jest właściwy w sprawie ponieważ organem właściwym jest na podstawie art. 107d ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 282) \[...\] Wojewódzki Konserwator Zabytków w \[...\]. Uzasadniając swoje stanowisko Prezydent Miasta \[...\] odwołał się szeroko do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także do jednego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Po wydaniu decyzji o umorzeniu postępowania Prezydent Miasta \[...\], powołując się na art. 65 § 1 k.p.a., pismem z 25 czerwca 2020 r. przekazał wspomniane pismo Naczelnika Oddziału Straży Miejskiej Miasta \[...\] z 25 marca 2019 r. \[...\] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków w \[...\] według właściwości. W piśmie tym powołano się na art. 83a ust. 1 i art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody oraz art. 107d ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, a także na orzecznictwo sądów administracyjnych. \[...\] Wojewódzki Konserwator Zabytków w \[...\] pismem z 8 marca 2021 r. zwrócił Prezydentowi Miasta \[...\] pismo z 25 czerwca 2020 r. twierdząc, że nie jest właściwy w sprawie, której ono dotyczy. Podał, że działka nr \[...\] nie jest wpisana indywidualnie do rejestru zabytków, lecz znajduje się na terenie zabytkowego układu urbanistycznego \[...\] wpisanego do rejestru zabytków decyzją z \[...\] lutego 1934 r. Wskazał, że z sentencji tej decyzji nie wynika, aby obejmowała ona ochroną jakąkolwiek formę zaprojektowanej zieleni. Prezydent Miasta \[...\] w odpowiedzi na pismo \[...\] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w \[...\] z 8 marca 2021 r. pismem z 6 kwietnia 2021 r. ponownie przedstawił stanowisko, według którego w ocenie Prezydenta Miasta \[...\] nie jest on właściwy w sprawie usunięcia drzew z działki nr \[...\]. W tych okolicznościach \[...\] Wojewódzki Konserwator Zabytków w \[...\] złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, wskazując jako organ właściwy Prezydenta Miasta \[...\]. W ocenie \[...\] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w \[...\], mimo że był on właściwy na podstawie art. 83a ust. 1 ustawy o ochronie przyrody do wydania decyzji o zezwoleniu na usunięcie drzew z działki nr \[...\], to nie jest on z tego powodu właściwy do wydania decyzji o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie tych drzew bez wymaganego zezwolenia. Zdaniem \[...\] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w \[...\] z art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody jednoznacznie wynika, że organem właściwym w takiej sprawie jest wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Ponadto według Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w \[...\] jego właściwości do wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego pozwolenia nie wynika z art. 107d ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, gdyż powołany przepis stanowi podstawę wymierzenia sankcji administracyjnej w przypadku braku pozwolenia konserwatorskiego, a nie innej decyzji konserwatora zabytków. Podkreślono, że wpisanie do rejestru zabytków układu urbanistycznego wymaga uzyskania zezwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na usunięcie drzew, o którym mowa w art. 83a ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, a nie pozwolenia konserwatorskiego, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Prezydent Miasta \[...\], powtarzając dotychczasową argumentację, wniósł o wskazanie \[...\] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w \[...\] jako organu właściwego do nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego pozwolenia. Rozpoznając spór kompetencyjny Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wskazane okoliczności uzasadniają stwierdzenie, że w sprawie doszło do negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy organem jednostki samorządu terytorialnego i organem administracji rządowej w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Nie ulega wątpliwości, że żaden z organów administracji będących w sporze nie uznaje swojej właściwości. Wyrazem stanowiska Prezydenta Miasta \[...\] jest przede wszystkim decyzja tego organu z \[...\] marca 2020 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego, zaś stanowisko \[...\] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w \[...\] najpełniej oddaje wniosek tego organu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Nie można też pomijać stanowisk obu organów administracji przedstawianych w pismach, którymi przekazywano sprawę według właściwości. Zaznaczyć jednakże dla porządku należy, że powołanie się przez Prezydenta Miasta \[...\] w piśmie z 25 czerwca 2020 r. na art. 65 § 1 k.p.a. nie jest trafne, gdyż powołany przepis dotyczy przekazania podania, czyli – jak wynika z art. 63 § 1 k.p.a. - żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia. Natomiast pismo Naczelnika Oddziału Straży Miejskiej Miasta \[...\] z 25 marca 2019 r. nie było żadną taką czynnością. Stanowiło ono po prostu źródło informacji, która została wykorzystana przez Prezydenta Miasta \[...\] do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Powyższa konstatacja nie wyklucza możliwości przekazania sprawy administracyjnej wszczętej z urzędu według właściwości innemu organowi administracji (co może następnie zrodzić spór o właściwość albo spór kompetencyjny) w szczególności wówczas, gdy organ administracji w toku wszczętego z urzędu postępowania dojdzie do wniosku, że nie jest jednak właściwy w sprawie i umorzy z tego powodu prowadzone przez siebie postępowanie administracyjne. Zauważyć jednakże należy, że nie jest dopuszczalne wszczęcie sporu o właściwość albo sporu kompetencyjnego, gdy organ administracji po stwierdzeniu braku swojej właściwości umorzy z tego powodu postępowanie administracyjne, zaś wydana w związku z tym decyzja administracyjna zostanie zaskarżona do sądu administracyjnego, a sąd administracyjny prawomocnie skargę oddali przyjmując, że stanowisko organu administracji, co do braku jego właściwości, jest zgodne z prawem. Jest to uzasadnione treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze. zm.), w którym stanowi się, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Niemniej z okoliczności rozpoznawanego sporu kompetencyjnego nie wynika, aby podjęta przez Prezydenta Miasta \[...\] decyzja z \[...\] marca 2020 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego została zaskarżona do sądu administracyjnego. Nadto w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Prezydent Miasta \[...\] przyznał, że decyzja ta stała się ostateczna 9 czerwca 2020 r. Uwzględniając powyższe NSA uznał, że w sprawie zachodzi negatywny spór kompetencyjny, który może być rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 4 i art. 15 § 2 p.p.s.a., a także na podstawie art. 22 § 2 k.p.a. Ramy prawne zaistniałego w sprawie sporu kompetencyjnego zakreślają przepisy prawa, które potencjalnie mogą stanowić podstawę do określenia właściwości organów administracji w sprawie nałożenia (administracyjnej) kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia (pozwolenia). Zgodnie z art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1098 ze zm.) zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, a w przypadku gdy zezwolenie dotyczy usunięcia drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części wpisanej do rejestru zabytków - wojewódzki konserwator zabytków. W uchwale NSA z 19 października 2015 r., sygn. akt II OPS 3/15, wyjaśniono, że zgodnie z powołanym przepisem organem właściwym do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości, na której znajduje się wpisany do rejestru zabytków układ urbanistyczny, ruralistyczny lub zespół budowlany w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. b w związku z art. 3 pkt 12 i 13 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, jest wojewódzki konserwator zabytków. W myśl art. 88 ust. 1 pkt 1 wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za usunięcie drzewa lub krzewu bez wymaganego zezwolenia. W szczególnej sytuacji, mianowicie gdy drzewa zostały usunięte z nieruchomości będącej własnością gminy (z wyjątkiem nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym innego podmiotu), kompetencje wynikające z art. 88 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy przechodzą na starostę albo marszałka województwa. Wynika to z art. 90 powołanej ustawy, w którym stanowi się, że czynności, o których mowa w art. 83-89 ustawy o ochronie przyrody, w zakresie, w jakim są one wykonywane przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, w odniesieniu do nieruchomości będących własnością gminy wykonuje starosta (ustęp pierwszy) oraz że jeżeli prezydent miasta na prawach powiatu sprawuje funkcję starosty, czynności, o których mowa w ustępie pierwszym, wykonuje marszałek województwa (ustęp drugi). Zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 710 ze zm.) pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru, w tym prac polegających na usunięciu drzewa lub krzewu z nieruchomości lub jej części będącej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem lub inną formą zaprojektowanej zieleni. Z kolei według art. 107d ust. 1 powołanej ustawy, kto bez pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków podejmuje działania, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 do 500 000 zł, zaś w myśl art. 107d ust. 5 powołanej ustawy karę pieniężną, o której mowa m.in. w ustępie pierwszym powołanego art. 107d, nakłada w drodze decyzji organ ochrony zabytków, który wydał pozwolenie bądź był właściwy do wydania pozwolenia. Z przedstawionych przepisów, w szczególności z art. 107d ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wynika, że wojewódzki konserwator zabytków jest właściwy w sprawie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez pozwolenia jedynie wówczas, gdy wymagane było pozwolenie na usunięcie drzew, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, czyli wówczas, gdy drzewa zostały usunięte z nieruchomości lub jej części będącej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem lub inną formą zaprojektowanej zieleni. Wojewódzki konserwator zabytków nie jest właściwy w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody, czyli kary wymierzanej za usunięcie drzew bez zezwolenia wymaganego stosownie do art. 83a ust. 1 powołanej ustawy. Wojewódzki konserwator zabytków nie jest właściwy w sprawie wymierzenia tej administracyjnej kary pieniężnej także wtedy, gdy był na podstawie art. 83a ust. 1 ustawy o ochronie przyrody właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzew. Uwzględniając powyższe w ocenie NSA art. 107d ust. 1 i 5 w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami powinien być wykładany w ten sposób, że wojewódzki konserwator zabytków jest właściwy do wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego pozwolenia na podstawie art. 107d ust. 1 powołanej ustawy, jedynie wtedy, gdy wymagane było pozwolenie na usunięcie drzew, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, czyli wówczas, gdy drzewa zostały usunięte z nieruchomości lub jej części będącej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem lub inną formą zaprojektowanej zieleni. Mając na uwadze wskazany sposób wykładni przepisów prawa wskazać należy, że w toku sporu kompetencyjnego nie podnoszono, aby drzewa zostały usunięte z nieruchomości lub jej części będącej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem lub inną formą zaprojektowanej zieleni. Także z twierdzeń dotyczących decyzji z zakresu ochrony zabytków, obejmującej działkę nr \[...\], a więc decyzji Konserwatora Okręgu \[...\] z \[...\] lutego 1934 r., nie wynika, aby przedmiotem ochrony były park, ogród lub inna forma zaprojektowanej zieleni. Ponadto z akt nie wynika, aby działka nr \[...\] stanowiła własność Gminy Miasta \[...\]. Z decyzji SKO w \[...\] z \[...\] stycznia 2020 r. wynika, że stanowi ona współwłasność jednej osoby fizycznej oraz podmiotu, na który nałożono decyzją z \[...\] listopada 2019 r. administracyjną karę pieniężną. Uwzględniając powyższe NSA uznał, że organem właściwym w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie dwóch orzechów włoskich z działki nr \[...\] jest Prezydent Miasta \[...\]. Właściwość rzeczowa tego organu administracji wynika z art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody, zaś właściwość miejscowa z art. 21 § 1 pkt 1 k.p.a. Sprawy administracyjne związane z usunięciem (wycięciem) drzew to sprawy dotyczące nieruchomości, gdyż zgodnie z art. 48 k.c. drzewa są częścią składową gruntu. Stanowisko przyjęte przez NSA nie jest sprzeczne z orzeczeniami, na które powoływał się Prezydent Miasta \[...\] w pismach z 25 czerwca 2020 r., 6 kwietnia 2021 r. oraz w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, gdyż wszystkie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego powołane przez Prezydenta Miasta \[...\] dotyczyły usunięcia drzew z nieruchomości lub jej części, gdy przedmiotem ochrony była zaprojektowana forma zieleni, mianowicie "zespół architektoniczno - budowlany wraz z zielenią", zaś powołane orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dotyczyło folwarku wraz "z parkiem, sadem i stawami". Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

12 maja 2021

Symbol z opisem

[6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6365-inne-zezwolenia-zgody-i-nakazy-z-zakresu-ochrony-zabytkow)

Skarżony organ

Prezydent Miasta

Sędziowie

Jacek Chlebny /przewodniczący/ Małgorzata Miron Zdzisław Kostka /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20190002325)  
art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 · Dz.U. 2019 poz. 2325
* [Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20210000710)  
art. 36 ust. 1 pkt 1, art. 107d ust. 1 · Dz.U. 2021 poz. 710
* [Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20210001098)  
art. 83a ust. 1, art. 88 ust. 1 pkt 1 · Dz.U. 2021 poz. 1098

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II OW 87/20 · 17 listopada 2020Postanowienie NSA z 17 listopada 2020 r., II OW 87/20](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-ow-87-20-postanowienie-nsa-z-2020-11-17--ii-ow-87-20)
* [Sygnatura: II OW 92/19 · 22 października 2019Postanowienie NSA z 22 października 2019 r., II OW 92/19](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-ow-92-19-postanowienie-nsa-z-2019-10-22--ii-ow-92-19)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/2752EC5E72)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-ow-15-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-16--ii-ow-15-21#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-ow-15-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-16--ii-ow-15-21#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-ow-15-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-16--ii-ow-15-21#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-ow-15-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-16--ii-ow-15-21#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-ow-15-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-16--ii-ow-15-21#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-ow-15-21-postanowienie-nsa-z-2021-11-16--ii-ow-15-21#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOW%2B15%252F21.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B16%2Blistopada%2B2021.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BWskazano%2Borgan%2Bw%25C5%2582a%25C5%259Bciwy%2Bdo%2Brozpoznania%2Bsprawy.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOW%2B15%252F21)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
