Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-650-24-wyrok-nsa-z-2025-04-03--ii-osk-650-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II OSK 650/24

Wyrok NSA z 3 kwietnia 2025 r., II OSK 650/24 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

3 kwietnia 2025

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia del. WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Op 189/23 w sprawie ze skargi K. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 28 marca 2019 r. Nr VII/85/19 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1\. oddala skargę kasacyjną; 2\. zasądza od K. M. na rzecz Rady Miejskiej w Brzegu kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B650%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B3%2Bkwietnia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B650%252F24)

## Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Op 189/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), oddalił skargę K. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 28 marca 2019 r., Nr VII/85/19 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. K. M. złożył skargę kasacyjną, którą zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając Sądowi I instancji: I. w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a naruszenie prawa materialnego, a to: - art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej "u.p.z.p.") przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu przez Sąd w zaskarżonym wyroku, że w niniejszej sprawie zachodzi zgodność pomiędzy miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zaskarżonym zakresie a Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy miasta Brzegu przyjętego uchwałą nr XXXI1/291/10 Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 29 czerwca 2001 r. zmienionej uchwałą nr XL/344/08 Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 30 grudnia 2008 r., podczas gdy zaskarżone postanowienia planu miejscowego są sprzeczne z treścią wspomnianego Studium; - art. 20 ust. 1 zw. z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. przez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie w zaskarżonym wyroku, że nie doszło do istotnego naruszenia trybu sporządzania planu miejscowego, podczas gdy do takiego naruszenia doszło z uwagi na istnienie sprzeczności pomiędzy treścią planu a zapisami studium; - art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 1 ust. 3 u.p.z.p. przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu przez Sąd w zaskarżonym wyroku, że w stanie faktycznym sprawy nie doszło do naruszenia władztwa planistycznego gminy, podczas gdy zaskarżone zmiany planów miejscowych wprowadzają takie ograniczenia prawa własności skarżącego, że wykraczają poza granice tego władztwa, z uwagi na to, że uniemożliwią mu wykorzystywanie przedmiotowego terenu w dotychczasowy sposób, ze względu na treść art. 396 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne. Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz rozpoznanie skargi i stwierdzenie nieważności uchwały nr VI1/85/19 Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta Brzeg, uchwalonych: uchwałą nr XVIII/142/03 Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 19 grudnia 2003 r., uchwałą nr LIV/372/14 Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 30 maja 2014 r., uchwałą nr IX/55/II Rady Miejskiej Brzegu z dnia 29 kwietnia 2011 r. oraz uchwałą nr VII/25/II Rady Miejskiej Brzegu z dnia 4 marca 2011 r., dla obszaru w granicach uchwalonego Parku Kulturowego Książęce Miasta Brzeg oraz przyległych obszarów w rejonach ul. Chocimskiej, ul. Błonie, ul. Kępy Młyńskiej i Placu Drzewnego w zaskarżonej części. Rada Miejska Brzegu w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 193 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji oraz Sąd pierwszej instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przedstawiony został w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw. Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zawarte w niej zarzuty nie mogły podważyć oceny Sądu Wojewódzkiego zawartej w zaskarżonym wyroku. Niezasadne okazały się zarzuty skargi kasacyjnej odnoszące się do naruszenia przepisów art. 20 ust 1 w związku z art. 28 ust. 1 u.p.z.p., które zdaniem skarżącego polegało na nieprawidłowym przyjęciu przez Sąd Wojewódzki w zaskarżonym wyroku, że nie doszło do sprzeczności pomiędzy zaskarżonymi postanowieniami planu miejscowego a zapisami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy miasta Brzegu (dalej: Studium). W skardze kasacyjnej wskazano, że przeznaczenie w planie nieruchomości skarżącego (działki \[...\]) pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i usługową (ozn. H2 MW-U, H13 MW-U) nie jest zgodne z treścią Studium i powinno skutkować stwierdzeniem nieważności tej części zaskarżonej Uchwały. Tymczasem Sąd Wojewódzki zasadnie przyjął, że przy ocenie zachowania wymogu ustanowionego w art. 20 ust. 1 u.p.z.p. należało uwzględnić nie tylko te zapisy Studium, które określają podstawowe klasy przeznaczenia terenów, ale też zapisy wskazujące przeznaczenie "uzupełniające". W uzasadnieniu wyroku Sąd Wojewódzki trafnie wyjaśnił, że ustanowiona w art. 20 ust. 1 u.p.z.p. zasada oznacza, iż pomiędzy treścią studium, a postanowieniami planu miejscowego nie musi zachodzić pełna zgodność, wystarczy aby nie było sprzeczności pomiędzy tymi ustaleniami. Wymagany bowiem brak sprzeczności planu z zapisami studium nie może być utożsamiony z identycznością postanowień obu aktów. Słusznie Sąd zaakcentował, że studium określa kierunki zmian w przeznaczeniu terenów, a nie przeznaczenie terenów. W rezultacie zgodność między treścią studium, a treścią planu miejscowego powinno się postrzegać jako kontynuację zasad zagospodarowania terenu ustalonych ogólnie w studium i podlegających sprecyzowaniu w planie miejscowym. Konsekwentnie Sąd Wojewódzki wskazał w uzasadnieniu wyroku na zapisy Studium określające podstawowy kierunek przeznaczenia przedmiotowych terenów, oznaczonych symbolami P2 (zespoły aktywności gospodarczej – kulturowe i współczesne, E4 (zespoły rekreacyjno-sportowe), E2 (zespoły przywodne). Nadto zwrócił uwagę na dopuszczone w ramach tych symboli uzupełniające przeznaczenie terenów, obejmujące m.in. zabudowę wielorodzinną oraz jednorodzinną. W świetle dokonanych ustaleń co do treści Studium, nie zakwestionowanych w skardze kasacyjnej, uprawnione było wnioskowanie Sądu Wojewódzkiego, że ustalone w planie przeznaczenie nieruchomości skarżącego jak terenów zabudowy mieszkaniowej lub usługowej nie jest sprzeczne z zapisami Studium, które m.in. takie funkcje terenów przewidują. Zauważyć trzeba, że w skardze kasacyjnej całkowicie pominięto przyjęty w treści Studium całokształt kierunków przeznaczenia podstawowego i uzupełniającego przedmiotowych terenów, a ograniczono się tylko do zapisów wyznaczających główne kierunki zespołów funkcjonalno-przestrzennych. Wobec powyższego chybione okazały się twierdzenia, że w sprawie wystąpiło istotne naruszenie art. 20 ust. 1 u.p.z.p., które powinno skutkować zastosowaniem przez Sąd Wojewódzki art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Za bezzasadny należało uznać również zarzut skargi kasacyjnej, w którym podniesiono naruszenie art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust 3 u.p.z.p. Wbrew stanowisku strony skarżącej, Sąd Wojewódzki kierując się właściwą wykładnią wymienionych przepisów stwierdził prawidłowo, że zaskarżone postanowienia planu miejscowego – ustalające przeznaczenie nieruchomości skarżącego jako terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub zabudowy usługowej – nie stanowią nadmiernej ingerencji w prawo własności skarżącego i nie zostały podjęte przez Gminą z przekroczeniem władztwa planistycznego. Zauważyć trzeba, że wynikająca z przepisów z przepisów art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.p.z.p. samodzielność gminy w zakresie wykonywania zadań planistycznych nie jest nieograniczona, co wiąże się z koniecznością poszanowania prawa własności i innych wartości wymienionych w art. 1 ust. 2 u.p.z.p. Sąd Wojewódzki odnosząc się do regulacji wynikających z wymienionych przepisów trafnie zaznaczył, że w myśl art. 1 ust. 2 u.p.z.p., ochrona prawa własności jest jedną z wartości, które organ planistyczny musi przy uchwalaniu planu wyważyć, stosownie do realizowanych celów w ramach kształtowania i prowadzenia polityki przestrzennej na terenie gminy. Jednocześnie Sąd Wojewódzki zastrzegł, że ingerencja w prawo własności jest dopuszczalna, gdy pozostaje w racjonalnej i odpowiedniej proporcji do celów, dla osiągnięcia których ustanawia się określone ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości. Sąd Wojewódzki zaakcentował ponadto, że zgodnie z art. 1 ust. 3 u.p.z.p. ustalając przeznaczenie terenu lub określając potencjalny sposób zagospodarowania i korzystania z terenu, organ waży interes publiczny i interesy prywatne, w tym zgłaszane w postaci wniosków i uwag, zmierzające do ochrony istniejącego stanu zagospodarowania terenu, jak i zmian w zakresie jego zagospodarowania, a także analizy ekonomiczne, środowiskowe i społeczne. Mając na względzie powyższe uwarunkowania prawne, Sąd Wojewódzki zwrócił uwagę na istotne okoliczności sprawy: - po pierwsze, organ uchwałodawczy przy określeniu przeznaczenia terenu obejmującego nieruchomości skarżącego uwzględnił wniosek Powiatowego Konserwatora Zabytków o ustalenie przeznaczenia w postaci zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usług lub usług w celu znalezienia nowych funkcji dla zabytkowych budynków dawnego kompleksu młyna oraz przywrócenia pierwotnych walorów estetycznych zabudowy; - po drugie, na terenie działki nr \[...\] nie funkcjonuje mała elektrownia wodna (MEW), co według skarżącego miało uzasadniać zmianę przeznaczenia nieruchomości na teren obiektów produkcji energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych w zakresie hydroenergii; - po trzecie, zawarta 8 września 2022 r. umowa o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej potwierdza, że postanowienia kwestionowanego planu nie stanowią przeszkody w wykorzystaniu nieruchomości skarżącego wedle jego zamierzeń. Skoro ustalenia faktyczne dokonane w powyższym zakresie nie zostały w skardze kasacyjnej podważone, to na aprobatę zasługiwały wnioski Sądu Wojewódzkiego, wskazujące na prawidłowe wyważenie interesu prawnego skarżącego oraz interesu publicznego. Słusznie też Sąd Wojewódzki zwrócił uwagę na brak aktywności skarżącego w toku procedury planistycznej, bowiem ani nie zgłosił on żadnych uwag do wyłożonego projektu zmiany planów miejscowych, ani też nie uczestniczył w dyskusji publicznej nad projektem. Powołując się przy tym na orzecznictwo, Sąd Wojewódzki trafnie zaznaczył, że w sytuacji gdy właściciel nieruchomości objętej planem nie skorzystał z instrumentów prawnych przewidzianych przez ustawodawcę na etapie sporządzania planu miejscowego, to nie może skutecznie zarzucać organom gmin przekroczenia granic władztwa planistycznego (por. wyrok NSA z 6 września 2011r. II OSK 1208/11). W takim stanie sprawy uzasadniona była ocena Sądu Wojewódzkiego, że wprowadzone przez organ planistyczny ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości skarżącego nie naruszają zasady proporcjonalności oraz mieszczą się w granicach przysługującego gminie władztwa planistycznego. Stanowiska Sądu nie mogły podważyć sformułowane w skardze kasacyjnej ogólnikowe stwierdzenia, że zmiana planu mogła być uchwalona z zachowaniem równowagi między chronionymi prawem wartościami, "wystarczyło bowiem chociażby dopuścić na spornych terenach prowadzenie działalności gospodarczej". Zaznaczyć należy, że w skardze kasacyjnej nie przytoczono żadnych przepisów prawa odnoszących się do interesu prawnego skarżącego, które miałyby zostać naruszone w następstwie uchwalonego planu miejscowego, poza art. 396 ust. 1 pkt 7 Prawa wodnego. Jednak odnośnie powołanego przepisu Prawa wodnego, Sąd Wojewódzki trafnie stwierdził, że nie miał on zastosowania w procedurze uchwalenia planu miejscowego, a ponadto w myśl art. 35 u.p.z.p. tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z planem. W skardze kasacyjnej nie zawarto argumentacji, która mogłaby skutecznie podważyć ocenę Sądu co do możliwości korzystania z własnych nieruchomości przez skarżącego w sposób dotychczasowy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej mylnie wskazano też na art. 17 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, gdyż przewidziane w nim zakazy i ograniczenia odnoszą się do uchwały o utworzeniu parku kulturowego (art. 16 ust. 2 tej ustawy), a nie do uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlegała oddaleniu, zgodnie z art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. ----------------------- 3

## Informacje o sprawie

Data wpływu

28 marca 2024

Symbol z opisem

[6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6150-miejscowy-plan-zagospodarowania-przestrzennego)

Hasła tematyczne

Zagospodarowanie przestrzenne

Skarżony organ

Rada Miasta

Sędziowie

Jan Szuma Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący sprawozdawca/ Paweł Miładowski

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20180001945)  
art. 20 ust 1, art. 28 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 1 ust 3 , art. 35 · Dz.U. 2018 poz. 1945
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240000935)  
art. 184 · Dz.U. 2024 poz. 935

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Op 189/23 - Wyrok WSA w Opolu z 2023-12-29](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-op-189-23-wyrok-wsa-w-opolu-z-2023-12-29--ii-sa-op-189-23)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Kr 188/25 · 3 kwietnia 2025Wyrok WSA w Krakowie z 3 kwietnia 2025 r., II SA/Kr 188/25 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-kr-188-25-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2025-04-03--ii-sa-kr-188-25)
* [Sygnatura: II OSK 2134/22 · 3 kwietnia 2025Wyrok NSA z 3 kwietnia 2025 r., II OSK 2134/22 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2134-22-wyrok-nsa-z-2025-04-03--ii-osk-2134-22)
* [Sygnatura: VII SA/Wa 1260/24 · 3 kwietnia 2025Wyrok WSA w Warszawie z 3 kwietnia 2025 r., VII SA/Wa 1260/24 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-1260-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-04-03--vii-sa-wa-1260-24)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/2563945965)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-650-24-wyrok-nsa-z-2025-04-03--ii-osk-650-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-650-24-wyrok-nsa-z-2025-04-03--ii-osk-650-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-650-24-wyrok-nsa-z-2025-04-03--ii-osk-650-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-650-24-wyrok-nsa-z-2025-04-03--ii-osk-650-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-650-24-wyrok-nsa-z-2025-04-03--ii-osk-650-24#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-650-24-wyrok-nsa-z-2025-04-03--ii-osk-650-24#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-650-24-wyrok-nsa-z-2025-04-03--ii-osk-650-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B650%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B3%2Bkwietnia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B650%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
