Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-3543-19-wyrok-nsa-z-2022-11-09--ii-osk-3543-19

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II OSK 3543/19

Wyrok NSA z 9 listopada 2022 r., II OSK 3543/19 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Wynik

Uchylono zaskarżony wyrok i stwierdzono nieważność uchwały w części Zasądzono zwrot kosztów postępowania

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

9 listopada 2022

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Arkadiusz Despot – Mładanowicz Sędziowie: sędzia NSA Tomasz Bąkowski (spr.) sędzia del. NSA Jerzy Stankowski Protokolant: st. inspektor sądowy Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2022 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Gl 259/19 w sprawie ze skargi A. P. na uchwałę Rady Miejskiej w D. z dnia \[...\] 2008 r., nr \[...\] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1\. uchyla zaskarżony wyrok i stwierdza nieważność § 15 i § 19 zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w D. z dnia \[...\] 2008 r., nr \[...\] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta D. dla terenów położonych w rejonie zbiornika P. w odniesieniu do działki \[...\] k.m. \[...\]; 2\. zasądza od Gminy Miasta D. na rzecz A. P. kwotę 1407 (jeden tysiąc czterysta siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B3543%252F19.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B9%2Blistopada%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Bstwierdzono%2Bniewa%25C5%25BCno%25C5%259B%25C4%2587%2Buchwa%25C5%2582y%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci%2BZas%25C4%2585dzono%2Bzwrot%2Bkoszt%25C3%25B3w%2Bpost%25C4%2599powania.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B3543%252F19)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 17 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Gl 259/19, oddalił skargę A. P. na uchwałę Rady Miejskiej w D. z dnia \[...\] 2008 r., nr \[...\] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Rada Miejska w D. uchwałą z dnia \[...\] 2008 r., nr \[...\] uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta D. dla terenów położonych w rejonie zbiornika P. A. P. złożył skargę na ww. uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarzucając jej naruszenie: 1) art. 9 ust. 1-4 oraz art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1945 ze zm., dalej: "u.p.z.p."), wobec braku zgodności planu z obowiązującym dla danego terenu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, co skutkuje nieważnością uchwały z mocy art. 28 ust. 1 u.p.z.p.; 2) art. 1 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p. oraz art. 3 i 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm., dalej: "Konstytucja RP"), poprzez bezzasadne ograniczenie skarżącego użytkownika wieczystego w prawach nabytych; 3) art. 7 Konstytucji RP (zasada praworządności) i art. 6 ust. 1 u.p.z.p., poprzez przekroczenie władztwa planistycznego wobec nieprzeznaczenia terenu działki skarżącego pod zabudowę mieszkaniową. Zaskarżając wskazaną wyżej uchwałę w całości (na rozprawie doprecyzowując, że w części dotyczącej działki skarżącego), wniesiono o stwierdzenie jej nieważności i zasądzenie od Rady Miejskiej w D. zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W uzasadnieniu podano m. in., że skarżący A. P. jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej przy ulicy P. w D., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr \[...\], karta mapy \[...\]. Przedmiotowe prawo użytkowania wieczystego nieruchomości skarżący nabył na podstawie aktu notarialnego z dnia \[...\] 2006 r., nr rep. \[...\]. W chwili nabycia w ewidencji gruntów i budynków działka nr \[...\] była oznaczona symbolem "Bi" – inne tereny zabudowane. W uchwalonym planie teren działki nr \[...\] został oznaczony symbolami 4L i 2KP. Symbole te oznaczają, że została ona przeznaczona pod zadrzewienia, obiekty małej architektury, ścieżki piesze i rowerowe, zieleń urządzoną, sieci infrastruktury technicznej oraz parkingi, zieleń towarzyszącą, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej. Tym samym została wykluczona możliwość przeznaczenia jakiejkolwiek części tej nieruchomości pod zabudowę mieszkaniową. Zdaniem skarżącego, zaskarżona uchwała jest niezgodna ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta D. przyjętym uchwałą nr \[...\] Rady Miejskiej w D. z dnia \[...\] 2008 r. Zgodnie z ustaleniami przyjętymi w Studium, działka nr \[...\] jest w części przeznaczona pod zabudowę. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w D. wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu podano m.in., że w zaskarżonym planie miejscowym teren działki nr \[...\] znajduje się w przeważającej części na obszarze oznaczonym symbolem 4L (§ 15 zaskarżonej uchwały) o przeznaczeniu podstawowym pod zadrzewienia wraz z przeznaczeniem dopuszczalnym m in. pod zieleń urządzoną i obiekty małej architektury. Pozostały zachodni fragment przedmiotowej działki, znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 2KP – teren parkingów (§ 19 zaskarżonej uchwały). Natomiast w Studium teren, na którym zlokalizowana jest przeważająca część działki, znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem D9ZL – tereny lasów i zadrzewień, natomiast podstawowym przeznaczeniem południowo-zachodniej części działki jest zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, mieszkaniowa jednorodzinna, mieszkaniowo – usługowa (symbol D2MW2), przy czym dopuszcza się przeznaczenie tej części pod tereny przestrzeni publicznych, w tym place i tereny zieleni urządzeniami sportowo – rekreacyjnymi, a także pod zieleń osiedlową ogólnodostępną oraz zieleń towarzyszącą. Dodatkowo w punkcie dotyczącym wytycznych dla planów miejscowych przewidziano możliwość utrzymania istniejących funkcji niewymienionych w przeznaczeniu podstawowym i dopuszczalnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi. Podzielając zaś stanowisko organu podniósł, że porównując wyrysy ze Studium i z zaskarżonego m.p.z.p. widać, że w obszarze granic działki \[...\] k. m. \[...\] teren D9ZL (studium) pokrywa się z terenem 4L (plan). Jak wynika z wypisu ze Studium na obszarze oznaczonym ZL, zajmującym większość działki, nie jest przewidziana zabudowa mieszkaniowa. Zatem dopuszczenie w planie zabudowy całości działki byłoby sprzeczne ze Studium. Zaskarżony plan w żaden sposób nie zmienia dotychczasowego wykorzystania terenu, czyli zadrzewień. Plan sankcjonuje dotychczasowy stan zagospodarowania, czyli zadrzewienia w okolicy zbiornika P., w celu uniknięcia nadmiernej zabudowy tego terenu i zniszczenia jego walorów przyrodniczych. Tym samym Sąd I instancji nie dopatrzył się sprzeczności ustaleń zaskarżonego planu z treścią studium. Według Sądu, nie ma też znaczenia oznaczenie nieruchomości symbolem "Bi" w ewidencji gruntów i budynków. Wpisy w ewidencji mają charakter wtórny wobec konkretnych zdarzeń prawnych i służą tylko celom porządkowym, informacyjnym. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł A. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok został zaskarżony w całości. Wyrokowi zarzucono na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz.1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie: 1\. art. 9 ust. 1-4 oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p., wobec braku zgodności planu z obowiązującym dla danego terenu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, co skutkuje nieważnością uchwały z mocy art. 28 ust. 1; 2\. art. 1 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p. oraz art. 3 i 64 Konstytucji RP poprzez bezzasadne ograniczenie skarżącego użytkownika wieczystego w prawach nabytych; 3\. art. 7 Konstytucji RP (zasada praworządności), art. 6 ust. 1 u.p.z.p., poprzez przekroczenie władztwa planistycznego wobec nieprzeznaczenia terenu działki skarżącego pod zabudowę mieszkaniową. Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Gliwicach oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej a w razie nieuwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie w całości. W uzasadnieniu organ odniósł się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności sprawę rozpoznano w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są trafne. Nie można bowiem zgodzić się z twierdzeniem, że w zakresie objętym kontrolą sądową pomiędzy ustaleniami planu oraz treścią obowiązującego Studium zachodzi sprzeczność. Zatem w tym względzie należy przyznać rację Sądowi I instancji. Co prawda południowo – zachodnia część działki, której skarżący jest użytkownikiem wieczystym, jest przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i jednorodzinną (symbol D2MW2), jednakże w ustaleniach Studium dopuszcza się przeznaczenie tej części działki pod tereny przestrzeni publicznych, w tym place i tereny zieleni z urządzeniami sportowo – rekreacyjnymi, zieleń osiedlową ogólnodostępną, zieleń towarzyszącą, a także możliwość utrzymania istniejących funkcji niewymienionych w przeznaczeniu podstawowym i dopuszczalnym. Tak sformułowane ustalenia wykluczają uznanie przeznaczenia w planie miejscowym działki \[...\] k. m. \[...\] pod zadrzewienia, obiekty małej architektury, ścieżki piesze i rowerowe, zieleń urządzoną, za niezgodne z treścią Studium. Dlatego też w tych okolicznościach zarzut naruszenia art. 9 ust. 1-4 oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p., skutkującego nieważnością uchwały z mocy art. 28 ust. 1 u.p.z.p. nie jest zasadny. Natomiast należy uznać za usprawiedliwiony zarzut nadużycia przysługującego gminie władztwa planistycznego, wyrażającego się m.in. w tym, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego współkształtują wraz z innymi przepisami sposób wykonywania prawa własności nieruchomości (art. 6 ust. 1 u.p.z.p.). Przeznaczenie całej działki (której skarżący jest użytkownikiem wieczystym) pod zadrzewienia, obiekty małej architektury, ścieżki piesze i rowerowe, zieleń urządzoną, sieci infrastruktury technicznej oraz parkingi, zieleń towarzyszącą, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, a więc na cele określone w Studium jako dopuszczalne, chociaż według tego aktu przeznaczeniem podstawowym, w odniesieniu do części tej działki, jest zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna bądź jednorodzinna, pozostaje w sprzeczności z konstytucyjną normą wywodzoną z art. 64 Konstytucji RP. Zgodnie z ust. 3 tego artykułu: "Własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności." Należy przy tym zaznaczyć, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem prezentowanym w doktrynie i orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, użyte w Konstytucji RP pojęcie własności obejmuje swym zakresem znaczeniowym także inne prawa majątkowe, w tym użytkowanie wieczyste. Przyjęte w zaskarżonym planie ustalenia wyłączające możliwość zabudowy działki \[...\] k. m. \[...\], w zakresie w jakim wskazuje na to treść Studium, sprawiają że nabyta w użytkowanie wieczyste nieruchomość w celu jej zabudowy staje się dla skarżącego bezużyteczna. Należy zatem przyjąć, że istota prawa, którym dysponuje została naruszona, a naruszenie to nie znajduje podstaw usprawiedliwionych normami wynikającymi z obowiązującego (ustawowego) porządku prawnego. Ponadto, ustalenia planu odnoszące się do działki \[...\] k. m. \[...\], dokonane w oparciu o przewidziane w treści Studium dopuszczalne przeznaczenia, alternatywne wobec przeznaczenia podstawowego, jakim jest zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna bądź jednorodzinna, pozostają w sprzeczności z zasadą uwzględniania prawa własności w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wywodzoną z art. 1 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p. Również w tym przypadku termin prawo własności, należy rozumieć szeroko i odnosić je również do użytkowania wieczystego (por. przykładowo wyrok NSA z 14.03.2018 r., II OSK 1281/16, LEX nr 2469106; wyrok NSA z 2.12.2021 r., II OSK 1585/21, LEX nr 3308513; wyrok NSA z 2.12.2021 r., II OSK 1585/21, LEX nr 3308513). Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 147 § 1 oraz 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

13 listopada 2019

Symbol z opisem

[6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6150-miejscowy-plan-zagospodarowania-przestrzennego)

Hasła tematyczne

Zagospodarowanie przestrzenne

Skarżony organ

Rada Miasta

Sędziowie

Arkadiusz Despot - Mładanowicz /przewodniczący/ Jerzy Stankowski Tomasz Bąkowski /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20180001945)  
art. 9 ust. 1-4, art. 20 ust. 1, art. 28 ust. 1 · Dz.U. 2018 poz. 1945

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Gl 259/19 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2019-07-17](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-259-19-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2019-07-17--ii-sa-gl-259-19)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: IV SA/Po 639/19 · 9 listopada 2022Wyrok WSA w Poznaniu z 9 listopada 2022 r., IV SA/Po 639/19 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-po-639-19-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2022-11-09--iv-sa-po-639-19)
* [Sygnatura: II SA/Gd 263/22 · 9 listopada 2022Wyrok WSA w Gdańsku z 9 listopada 2022 r., II SA/Gd 263/22 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gd-263-22-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2022-11-09--ii-sa-gd-263-22)
* [Sygnatura: VII SA/Wa 844/22 · 9 listopada 2022Postanowienie WSA w Warszawie z 9 listopada 2022 r., VII SA/Wa 844/22 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-844-22-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2022-11-09--vii-sa-wa-844-22)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/4FA1A70007)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-3543-19-wyrok-nsa-z-2022-11-09--ii-osk-3543-19#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-3543-19-wyrok-nsa-z-2022-11-09--ii-osk-3543-19#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-3543-19-wyrok-nsa-z-2022-11-09--ii-osk-3543-19#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-3543-19-wyrok-nsa-z-2022-11-09--ii-osk-3543-19#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-3543-19-wyrok-nsa-z-2022-11-09--ii-osk-3543-19#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-3543-19-wyrok-nsa-z-2022-11-09--ii-osk-3543-19#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-3543-19-wyrok-nsa-z-2022-11-09--ii-osk-3543-19#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B3543%252F19.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B9%2Blistopada%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Bstwierdzono%2Bniewa%25C5%25BCno%25C5%259B%25C4%2587%2Buchwa%25C5%2582y%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci%2BZas%25C4%2585dzono%2Bzwrot%2Bkoszt%25C3%25B3w%2Bpost%25C4%2599powania.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B3543%252F19)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
