Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2294-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--ii-osk-2294-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II OSK 2294/26

Postanowienie NSA z 28 października 2026 r., II OSK 2294/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Wynik

Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

28 października 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T.C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 czerwca 2026 r. sygn. akt II SA/Gl 161/26 odrzucającego skargę T.C. na uchwałę Rady Miasta Radzionków z dnia 27 listopada 2025 r. nr XX/192/2025 w przedmiocie planu ogólnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B2294%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B28%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCone%2Bpostanowienie%2Bi%2Bprzekazano%2Bspraw%25C4%2599%2Bdo%2Bponownego%2Brozpoznania%2Bprzez%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw....%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B2294%252F26)

## Uzasadnienie

1\. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 11 czerwca 2026 r. sygn. akt II SA/Gl 161/26 odrzucił skargę T.C. (dalej: skarżący) na uchwałę Rady Miasta Radzionków z 27 listopada 2025 r. nr XX/192/2025 w przedmiocie planu ogólnego oraz zwrócił skarżącemu wpis od skargi. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał, aby jego interes prawny został naruszony zaskarżoną uchwałą w sposób uzasadniający przyznanie mu legitymacji do wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2025 r. poz. 1153, dalej: usg). Wyjaśnił, że plan ogólny gminy jest aktem prawa miejscowego o charakterze ogólnym, określającym politykę przestrzenną gminy oraz ramowe zasady kształtowania ładu przestrzennego. W rozpoznawanej sprawie nieruchomość skarżącego została objęta strefą wielofunkcyjną z zabudową mieszkaniową jednorodzinną (\[...\]), natomiast kwestionowane przez niego ustalenia dotyczą stref planistycznych \[...\] i \[...\], obejmujących nieruchomości sąsiednie. Sąd wskazał, że wprawdzie doszło do zmiany przeznaczenia terenów bezpośrednio sąsiadujących z nieruchomością skarżącego - z szeroko pojętych terenów zieleni na strefę wielofunkcyjną z zabudową mieszkaniową jednorodzinną oraz strefę usługową - sama jednak ta okoliczność nie przesądza o naruszeniu jego interesu prawnego. Odnosząc się do argumentacji skarżącego, który wskazywał na pogorszenie warunków hydrologicznych, zwiększenie uciążliwości środowiskowych, hałasowych i komunikacyjnych, naruszenie walorów krajobrazowych i rekreacyjnych oraz wpływ ustaleń planu ogólnego na sposób zagospodarowania i wartość jego nieruchomości, Sąd stwierdził, że skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby ustalenia zaskarżonego aktu skutkować miały naruszeniem jakiegokolwiek przysługującego mu prawa podmiotowego. Podkreślono, że podstawą zaskarżenia uchwały jest nie tylko jej niezgodność z prawem, lecz również naruszenie konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień skarżącego. Z punktu widzenia ochrony prawa własności istotne jest zatem ustalenie, czy doszło do przekroczenia obowiązujących norm oraz ograniczenia uprawnień właścicielskich. W ocenie Sądu powoływanie się na art. 140 i art. 144 Kodeksu cywilnego byłoby zasadne jedynie wówczas, gdyby ustalenia aktu planistycznego dotyczące nieruchomości będącej źródłem immisji prowadziły do przekroczenia ich dopuszczalnego zakresu na nieruchomościach sąsiednich. Sferę prawnie chronioną wyznacza ustalenie, że oddziaływanie inwestycji na inną nieruchomość przekracza przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Oddziaływania muszą przekraczać określony przepisami dopuszczalny minimalny poziom negatywnego wpływu na nieruchomość sąsiednią. Zaskarżona uchwała nie zmienia przeznaczenia nieruchomości skarżącego, a planistyczna zmiana przeznaczenia terenów sąsiednich nie wpływa bezpośrednio na naruszenie interesu prawnego skarżącego. Przeznaczenie terenów oznaczonych symbolami \[...\] i \[...\] na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej nie powoduje bowiem zmian w zakresie uprawnień skarżącego wynikających z prawa własności nieruchomości ani nie narusza istoty tego prawa. Nie wkracza również w sferę jego uprawnień rzeczowych do nieruchomości sąsiednich, wobec czego może co najwyżej dotyczyć interesu faktycznego, a nie prawnego w rozumieniu art. 101 usg. W postępowaniu ze skargi na uchwałę w przedmiocie planu ogólnego nie można również rozstrzygać sporów dotyczących korzystania z określonego terenu. Zwrócono nadto uwagę na charakter prawny i skutki ustaleń planu ogólnego, wskazując, że są one uwzględniane przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz stanowią podstawę prawną decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Sąd podkreślił jednak, że w przypadku rozpoznawania wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany podlega ocenie pod względem zgodności z aktualnie obowiązującym planem miejscowym, a nie planem ogólnym. Jednocześnie zauważył, że organ nie planuje obecnie zmiany obowiązującego planu miejscowego, a nawet w przypadku jej dokonania przeznaczenie terenu określone w planie ogólnym nie musi zostać wprost przeniesione do planu miejscowego. W konsekwencji Sąd uznał, że skarżący nie wykazał naruszenia przysługującego mu interesu prawnego przez zaskarżoną uchwałę, co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: Ppsa). 2\. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł skarżący, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie: 1) prawa materialnego: a) art. 101 ust. 1 usg poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że uchwała w sprawie planu ogólnego gminy co do zasady nie może naruszać interesu prawnego właściciela nieruchomości, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu wymaga każdorazowego zbadania, czy konkretny akt prawa miejscowego, ze względu na swoją treść, funkcję oraz skutki prawne, ingeruje w indywidualną sytuację prawną skarżącego, a naruszenie interesu prawnego może wynikać również z tego, że plan ogólny - jako akt prawa miejscowego - w sposób wiążący i definitywny wyznacza dopuszczalne kierunki przyszłego zagospodarowania przestrzennego, determinując tym samym granice wykonywania prawa własności, b) przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określających charakter prawny, funkcję oraz skutki prawne planu ogólnego gminy, w szczególności art. 13a ust. 5, art. 13b oraz przepisów regulujących jego moc wiążącą wobec miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i decyzji o warunkach zabudowy, poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że plan ogólny ma wyłącznie charakter kierunkowy i nie wywołuje skutków prawnych w sferze praw właścicieli nieruchomości, podczas gdy plan ogólny jest aktem prawa miejscowego o charakterze normatywnym, którego ustalenia od chwili wejścia w życie wiążą organy gminy przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy, zamykając katalog dopuszczalnych przyszłych rozwiązań planistycznych, a tym samym już z chwilą wejścia w życie kształtując sytuację prawną właścicieli nieruchomości, 2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: a) art. 58 § 1 pkt 5a Ppsa w zw. z art. 101 ust. 1 usg poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na odrzuceniu skargi wskutek przyjęcia, że charakter prawny planu ogólnego wyklucza możliwość naruszenia interesu prawnego właściciela nieruchomości, bez dokonania indywidualnej oceny treści zaskarżonej uchwały, jej konkretnych ustaleń odnoszących się do nieruchomości skarżącego oraz rzeczywistego wpływu tych ustaleń na jego sytuację prawną, co doprowadziło do zastąpienia wymaganej przez art. 101 ust. 1 usg oceny konkretnego przypadku abstrakcyjnym założeniem odnoszącym się do wszystkich planów ogólnych, a w konsekwencji do bezzasadnego odrzucenia skargi bez przeprowadzenia merytorycznej kontroli legalności zaskarżonej uchwały, b) art. 141 § 4 w zw. z art. 166 Ppsa poprzez sporządzenie uzasadnienia postanowienia, które nie zawiera rzeczywistych motywów rozstrzygnięcia odnoszących się do zasadniczego problemu prawnego przedstawionego w skardze, lecz ogranicza się do przedstawienia ogólnych rozważań dotyczących charakteru planu ogólnego oraz przesłanek legitymacji skargowej, bez wyjaśnienia przyczyn odrzucenia argumentacji skarżącego dotyczącej skutków prawnych planu ogólnego dla jego sytuacji prawnej, co uniemożliwia odtworzenie toku rozumowania Sądu oraz przeprowadzenie skutecznej kontroli kasacyjnej. W oparciu o wskazane zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania oraz pozostawienie temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, ewentualnie zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wniesiono nadto o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z akt sprawy sądowoadministracyjnej prowadzonej przed WSA oraz uwzględnienie wszystkich dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych dotyczących procedury uchwalenia planu ogólnego Gminy Radzionków jako materiału służącego ocenie zasadności zarzutów kasacyjnych. 3\. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Gmina Radzionków wniosła o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. 4\. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1\. Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie. 4.2\. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że stosownie do art. 101 ust. 1 usg każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć tę uchwałę do sądu administracyjnego. Legitymacja skargowa nie przysługuje każdemu zainteresowanemu zgodnością uchwały z prawem, lecz wyłącznie temu, kto wykaże naruszenie własnego interesu prawnego — indywidualnego, konkretnego i aktualnego, znajdującego oparcie w normie prawa materialnego. Skarga w tym trybie nie ma charakteru actio popularis (por. wyrok SN z 7 marca 2003 r., sygn. akt III RN 42/02; wyroki NSA z 1 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1437/04; z 3 września 2004 r., sygn. akt OSK 476/04; z 14 września 2012 r., sygn. akt II OSK 1541/12). 4.3\. Naruszenie interesu prawnego, stanowiące przesłankę legitymacji skargowej, należy odróżnić od naruszenia prawa uzasadniającego stwierdzenie nieważności uchwały. Ustalenie, że postanowienia aktu prawa miejscowego ingerują w indywidualną sytuację prawną skarżącego, otwiera drogę do merytorycznej kontroli legalności, nie przesądzając o jej wyniku. Dopuszczalne jest bowiem takie ukształtowanie sytuacji prawnej w akcie planistycznym, które narusza interes prawny w rozumieniu art. 101 ust. 1 usg, lecz mieści się w granicach władztwa planistycznego gminy. 4.4\. W przypadku zaskarżenia uchwały planistycznej źródłem interesu prawnego może być prawo własności nieruchomości, chronione na podstawie art. 140 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 64 Konstytucji RP. Uprawnienia właścicielskie pozostają w bezpośrednim związku z prawnie określonym sposobem zagospodarowania przestrzeni. Ustalenia aktów planistycznych mogą oddziaływać na treść i sposób wykonywania prawa własności zarówno w odniesieniu do nieruchomości bezpośrednio objętej regulacją, jak i nieruchomości sąsiednich, jeżeli przyjęte rozwiązania pozostają w dostatecznie konkretnym związku z prawnie chronioną sytuacją właściciela. Potwierdza to art. 6 ust. 2 pkt 2 (obecnie Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm., dalej: upzp), który przyznaje każdemu prawo do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób. Nie oznacza to jednak prawa do niezmienności zagospodarowania otoczenia. 4.5\. Ocena naruszenia interesu prawnego wymaga uwzględnienia charakteru prawnego planu ogólnego gminy. Plan ten został wprowadzony ustawą z 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jako nowy instrument planistyczny, zastępujący studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Zasadnicza różnica polega na nadaniu planowi ogólnemu charakteru aktu prawa miejscowego (art. 13a ust. 7 upzp). Plan ogólny nie jest zatem wyłącznie dokumentem wyznaczającym kierunki polityki przestrzennej, lecz aktem normatywnym wywołującym przewidziane ustawą skutki prawne. 4.6\. Normatywny charakter planu ogólnego wynika z ustawowo określonego przedmiotu jego regulacji. Na podstawie art. 13a ust. 4 upzp w planie ogólnym obligatoryjnie określa się strefy planistyczne oraz gminne standardy urbanistyczne, a fakultatywnie — obszary uzupełnienia zabudowy i obszary zabudowy śródmiejskiej. Każda ze stref posiada określony profil funkcjonalny wyznaczający rodzaje terenów możliwych do uwzględnienia w przyszłych rozwiązaniach planistycznych (art. 13c upzp). Ustalenia planu ogólnego mają charakter wiążący wobec planów miejscowych oraz decyzji o warunkach zabudowy. Na podstawie bowiem art. 13a ust. 5 pkt 1 upzp ustalenia dotyczące stref planistycznych, standardów urbanistycznych i obszarów zabudowy śródmiejskiej uwzględnia się przy sporządzaniu planów miejscowych i stanowią one podstawę prawną decyzji o warunkach zabudowy. Zgodność planu miejscowego z planem ogólnym wynika natomiast z art. 20 ust. 1 i 3 upzp — przeznaczenie terenu musi mieścić się w profilu funkcjonalnym strefy, a parametry zagospodarowania muszą odpowiadać wymaganiom planu ogólnego. W konsekwencji plan ogólny, choć nie przesądza samodzielnie o możliwości realizacji konkretnej inwestycji, wyznacza dopuszczalny zakres przyszłych rozwiązań planistycznych. Jego ustalenia mają znaczenie nie tylko dla przyszłych czynności organów planistycznych, lecz również dla sytuacji prawnej właścicieli nieruchomości, ponieważ określają normatywne ramy wykonywania przysługujących im uprawnień. 4.7\. Nie zmienia tej oceny okoliczność, że plan ogólny nie stanowi podstawy decyzji innych niż wymienione w art. 13a ust. 5 upzp ani podstawy sprawdzenia zgodności projektu budowlanego (art. 13a ust. 6 upzp), jak również to, że wejście w życie planu ogólnego nie powoduje utraty mocy obowiązujących planów miejscowych. Okoliczności te wyznaczają zakres oddziaływania planu ogólnego, lecz nie pozbawiają jego ustaleń charakteru normatywnego. Nie ma podstaw do utożsamiania braku bezpośredniej realizacji inwestycji na podstawie planu ogólnego z brakiem jego wpływu na sytuację prawną właścicieli nieruchomości. Zasadnicze znaczenie ma zatem nie tylko to, czy ustalenia planu ogólnego bezpośrednio zmieniają sposób korzystania z nieruchomości, lecz również to, czy przez ustanowienie prawnie wiążących ram przyszłego zagospodarowania oddziałują na indywidualną sytuację prawną właściciela. Odmienna wykładnia prowadziłaby do nieuzasadnionego ograniczenia sądowej kontroli planu ogólnego, pomimo nadania mu przez ustawodawcę charakteru aktu prawa miejscowego. 4.8\. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy — skarżący jest właścicielem objętej planem ogólnym nieruchomości stanowiącej dz. ew. nr \[...\], położonej w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną (\[...\]). Przedmiotem jego zastrzeżeń są rozwiązania przyjęte dla terenów sąsiednich, oznaczonych symbolami \[...\] i \[...\]. Jak ustalił Sąd I instancji, nieruchomość skarżącego graniczy ze strefą \[...\], na południe od której wyznaczono strefę usługową \[...\]. W obowiązującym planie miejscowym nieruchomość skarżącego położona jest na terenie \[...\], sąsiadującym z terenem \[...\] (zieleń urządzona, sport i rekreacja), zaś w poprzednio obowiązującym studium dla terenów sąsiednich przewidywano funkcję zieleni nieurządzonej i korytarzy ekologicznych (\[...\]). Zaskarżony plan ogólny wprowadził zatem dla tych terenów odmienne ramy przyszłego zagospodarowania, dopuszczające zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, a w dalszym sąsiedztwie również funkcje usługowe. 4.9\. Wyznaczenie strefy \[...\] bezpośrednio graniczącej z nieruchomością skarżącego oznacza dopuszczenie w ramach przyszłych ustaleń planistycznych funkcji zabudowy mieszkaniowej na terenach dotychczas związanych z funkcją zieleni. Nie jest to wyłącznie zapowiedź możliwej zmiany polityki przestrzennej, lecz ustalenie wynikające z obowiązującego aktu prawa miejscowego. Ustalenia dotyczące nieruchomości sąsiednich mogą wpływać na sposób wykonywania prawa własności przez skarżącego, nawet jeżeli nie zmieniają bezpośrednio przeznaczenia jego nieruchomości — prawo własności nie jest bowiem wykonywane w oderwaniu od prawnego sposobu zagospodarowania otaczającej przestrzeni. Sam fakt, że zaskarżony plan ogólny nie zmienia strefy planistycznej obejmującej nieruchomość skarżącego, nie wyklucza naruszenia jego interesu prawnego. Nie oznacza to jednak automatycznego przyznania legitymacji do kwestionowania wszystkich ustaleń planu dotyczących terenów sąsiednich — każdorazowo konieczne jest wykazanie konkretnego związku pomiędzy treścią zaskarżonych ustaleń a prawnie chronioną sytuacją skarżącego. 4.10\. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji nie nadał należytego znaczenia wskazanym okolicznościom, koncentrując argumentację na braku bezpośredniej zmiany przeznaczenia nieruchomości skarżącego oraz na tym, że plan ogólny nie stanowi samodzielnej podstawy realizacji inwestycji budowlanych. Nie można również podzielić stanowiska Sądu I instancji w zakresie, w jakim uzależnił skuteczność powołania się na art. 140 i art. 144 Kodeksu cywilnego od wykazania, że ustalenia planu prowadzą do przekroczenia dopuszczalnego zakresu immisji. Przedmiotem oceny na etapie badania dopuszczalności skargi nie jest ustalenie, czy doszło już do zakłócenia korzystania z nieruchomości ponad przeciętną miarę, lecz czy przyjęte rozwiązania pozostają w dostatecznie konkretnym związku z prawnie chronionymi uprawnieniami skarżącego. Samo istnienie prawnej możliwości zagospodarowania sąsiedniej nieruchomości w określony sposób należy bowiem odróżnić od faktycznego wystąpienia uciążliwości. 4.11\. W rozpoznawanej sprawie związek między ustaleniami planu ogólnego a interesem prawnym skarżącego wynika z łącznego wystąpienia kilku okoliczności: skarżący jest właścicielem nieruchomości mieszkaniowej, położonej w bezpośrednim sąsiedztwie terenów, dla których plan ogólny dopuścił nową funkcję zabudowy; zmiana dotyczy terenów dotychczas związanych z funkcją zieleni; ustalenia te nie mają charakteru kierunkowego, lecz określają wiążące ramy przyszłych rozwiązań planistycznych. Okoliczności te, oceniane łącznie, pozwalają przyjąć, że zaskarżona uchwała oddziałuje na prawnie chronioną sferę uprawnień skarżącego. Nie ma rozstrzygającego znaczenia okoliczność, że organ gminy nie planuje obecnie zmiany obowiązującego planu miejscowego. Obowiązywanie tego planu oznacza jedynie, że do czasu jego zmiany realizacja inwestycji podlega ustalonym w nim zasadom. Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby uzależnienie możliwości zaskarżenia aktu prawa miejscowego od podjęcia przez organ dalszych czynności planistycznych, mimo że rozwiązania normatywne zostały już ustanowione. 4.12\. W konsekwencji skarżący wykazał naruszenie interesu prawnego w rozumieniu art. 101 ust. 1 usg. Źródłem tego interesu jest prawo własności nieruchomości objętej planem ogólnym, natomiast jego naruszenie wynika z normatywnego określenia możliwości przyszłego zagospodarowania terenów sąsiednich, pozostających w bezpośrednim związku z warunkami korzystania z tej nieruchomości. Nie było zatem podstaw do zakwalifikowania jego interesu wyłącznie jako faktycznego i odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a Ppsa. Powyższa ocena nie oznacza jednak, że skarżącemu przysługuje legitymacja do kwestionowania wszystkich ustaleń planu ogólnego — zakres kontroli powinien pozostawać w związku z naruszeniem indywidualnego interesu prawnego. 4.13\. Za nietrafny należało natomiast uznać zarzut skarżącego, jakoby Sąd I instancji z góry przyjął, że plan ogólny nie może zostać skutecznie zaskarżony przez właściciela nieruchomości. Stanowisko takie nie wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Sąd I instancji dokonał oceny, czy w konkretnych okolicznościach skarżący wykazał naruszenie interesu prawnego. Wadliwość zaskarżonego postanowienia polega nie na przyjęciu ogólnej zasady wyłączającej możliwość zaskarżenia planów ogólnych, lecz na błędnej ocenie prawnego znaczenia ustalonych okoliczności i niedostatecznym uwzględnieniu normatywnych skutków zaskarżonego aktu. 4.14\. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 141 § 4 Ppsa w zw. z art. 166 Ppsa. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zawiera przedstawienie okoliczności sprawy, wskazanie podstawy prawnej oraz argumentację wyjaśniającą przyczyny rozstrzygnięcia. Okoliczność, że przedstawiona ocena prawna okazała się nieprawidłowa, nie oznacza naruszenia wymagań konstrukcyjnych uzasadnienia orzeczenia. 4.15\. Konkludując, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji nieprawidłowo ocenił przesłanki legitymacji skargowej określone w art. 101 ust. 1 usg, pomijając należyte znaczenie normatywnego charakteru planu ogólnego oraz prawnych następstw wyznaczenia na terenach sąsiednich stref planistycznych dopuszczających nowe funkcje zabudowy. Ustalenia te pozostają w dostatecznie konkretnym związku z wykonywaniem przez skarżącego prawa własności, co uzasadnia przyznanie legitymacji skargowej. Ponownie rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien przeprowadzić merytoryczną kontrolę legalności zaskarżonej uchwały, z uwzględnieniem zakresu naruszenia interesu prawnego skarżącego oraz wymagań wynikających z przepisów regulujących zasady i tryb sporządzania planu ogólnego. Samo stwierdzenie istnienia legitymacji skargowej nie przesądza bowiem, czy kwestionowane ustalenia zostały przyjęte z naruszeniem prawa. 4.16\. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i 3 Ppsa, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego nie orzeczono, ponieważ stosownie do art. 203 i 204 Ppsa o kosztach postępowania kasacyjnego sąd orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, co nie ma miejsca w przypadku skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

3 września 2026

Symbol z opisem

[6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6150-miejscowy-plan-zagospodarowania-przestrzennego)

Hasła tematyczne

Planowanie przestrzenne

Skarżony organ

Rada Miasta

Sędziowie

Mirosław Gdesz /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000538)  
art. 101 ust. 1 · Dz.U. 2026 poz. 538
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 58 § 1 pkt 5a · Dz.U. 2026 poz. 143

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Gl 161/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2026-06-11](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-161-26-postanowienie-wsa-w-gliwicach-z-2026-06-11--ii-sa-gl-161-26)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Gd 1051/26 · 28 października 2026Postanowienie WSA w Gdańsku z 28 października 2026 r., II SA/Gd 1051/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gd-1051-26-postanowienie-wsa-w-gdansku-z-2026-10-28--ii-sa-gd-1051-26)
* [Sygnatura: II SA/Kr 772/26 · 28 października 2026Wyrok WSA w Krakowie z 28 października 2026 r., II SA/Kr 772/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-kr-772-26-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2026-10-28--ii-sa-kr-772-26)
* [Sygnatura: II SA/Rz 472/26 · 27 października 2026Postanowienie WSA w Rzeszowie z 27 października 2026 r., II SA/Rz 472/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-rz-472-26-postanowienie-wsa-w-rzeszowie-z-2026-10-27--ii-sa-rz-472-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/9FF753DF87)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2294-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--ii-osk-2294-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2294-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--ii-osk-2294-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2294-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--ii-osk-2294-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2294-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--ii-osk-2294-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2294-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--ii-osk-2294-26#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2294-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--ii-osk-2294-26#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2294-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--ii-osk-2294-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B2294%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B28%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCone%2Bpostanowienie%2Bi%2Bprzekazano%2Bspraw%25C4%2599%2Bdo%2Bponownego%2Brozpoznania%2Bprzez%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw....%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B2294%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
