Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2072-24-wyrok-nsa-z-2025-09-16--ii-osk-2072-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II OSK 2072/24

Wyrok NSA z 16 września 2025 r., II OSK 2072/24 – lokalizacja innej inwestycji celu publicznego

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

16 września 2025

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędziowie: sędzia NSA Tomasz Bąkowski (spr.) sędzia del. WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w dniu 16 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K.R. i S.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1415/23 w sprawie ze skargi K.R. i S.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 14 czerwca 2023 r., nr SKO.415/162/2023 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B2072%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B16%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B2072%252F24)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1415/23, oddalił skargę K.R. i S.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 14 czerwca 2023 r., nr SKO.415/162/2023 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję z 10 marca 2023 r., nr B.6733.38.2022 Wójta Gminy C. ustalającą na wniosek P. S.A. z siedzibą w L. lokalizację inwestycji celu publicznego pn.: "Budowa kablowej sieci elektroenergetycznej SN 15kV w miejscowości P., na terenie działek nr \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\], \[...\] (potok p.n. P.), \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\], \[...\], \[...\], \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\], \[...\], \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\], \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\], \[...\], \[...\], \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\], \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\], \[...\] (droga gminna), \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\], \[...\], \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\] (droga wewnętrzna), \[...\], \[...\] (droga powiatowa nr \[...\]), \[...\], \[...\], \[...\] (potok P.), \[...\] oraz umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w części dotyczącej wskazanej inwestycji położonej na działkach nr \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\] oraz na terenie części działek nr \[...\], \[...\], \[...\], \[...\] w miejscowości P., zlokalizowanych na terenie, na którym obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Terenów Lasów i Gruntów Przeznaczonych do Zalesienia w Gminie C. (uchwała Rady Gminy w C. nr \[...\] z dnia 24 sierpnia 2001 r.). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli K.R. i S.R., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości. Wyrokowi zarzucono: I. na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") naruszenie przepisów prawa materialnego przez ich niewłaściwą wykładnię oraz nieprawidłowe zastosowanie, tj.: 1\. art. 50 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2023 r. poz. 977 z poźn. zm., dalej: "u.p.z.p.") w zw. z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r. poz. 344 z późn. zm., dalej: "u.g.n.") przez błędną wykładnię i przyjęcie, że przedmiotowa inwestycja spełnia wszelkie przesłanki do wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, podczas gdy zarówno organ I jak i II instancji nawet nie zbadał czy rzeczywiście planowana inwestycja ma znaczenie lokalne lub ponadlokalne, lecz automatycznie, po spełnieniu wymogów formalnych, wydał decyzję ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego; II. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa procesowego, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, tj.: 1\. art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 p.p.s.a. polegające na niedostrzeżeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, że zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji naruszyły normy art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 84 k.p.a. przez ustalenie dopuszczalności realizacji planowanej inwestycji jedynie na podstawie materiałów przedstawionych przez wnioskodawcę, a nie zbadanie przez organ lub zlecenie niezależnemu instytutowi żadnych pomiarów, w stosunku do oddziaływania planowanej inwestycji oraz prowadzenia postępowania administracyjnego bez zachowania zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej; 3\. (oryginalna wartość numerowania – przyp. NSA) art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 151 p.p.s.a. polegające na niedostrzeżeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, że zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji naruszyły normy art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. przez zaniechanie zebrania materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, w szczególności brak zbadania przez organ administracji celu i faktycznego przeznaczenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w sytuacji, gdy faktycznie kablowa sieć energetyczna SN15KV jest niezbędna dla funkcjonowania prywatnego zakładu produkcyjnego, a jej usytuowanie nie służy pozostałym mieszkańcom i nie jest im przydatne. Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym po stwierdzeniu spełnienia ustawowych warunków przewidzianych w art. 182 § 2 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżących kasacyjnie, który wniósł skargę kasacyjną, zrzekł się rozprawy, zaś strona przeciwna nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Według art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności sprawę rozpoznano w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej formułowanej przez stronę skarżącą, organy administracji publicznej oraz Sąd I instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny został przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Za niezasadny należało uznać zarzut błędnej wykładni art. 50 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 5 u.p.z.p. w zw. z art. 6 pkt 2 u.g.n. Sąd I instancji dokonując kontroli zaskarżonej decyzji trafnie ocenił jej prawidłowość oraz przyjął właściwe znaczenie przywołanych w tym zarzucie przepisów. Uwarunkowania prawne wraz z okolicznościami faktycznymi przemawiały bowiem za tym by sprawę z wniosku P. S.A. z siedzibą w L. załatwić w drodze decyzji o lokalizacji celu publicznego. Stosownie do art. 2 pkt 5 u.p.z.p., ilekroć w przepisach u.p.z.p. jest mowa o inwestycji celu publicznego, należy przez to rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 u.g.n. Z kolei w przywołanym w tym przepisie art. 6 u.g.n., do celów publicznych zaliczono m.in.: budowę i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń (pkt 2). W świetle powyższego słusznie przyjął Sąd I instancji, że charakter planowanej inwestycji polegającej na rozbudowie sieci elektroenergetycznej służy realizacji celu publicznego niezależnie od rozmiarów planowanej inwestycji oraz liczby przyszłych jej beneficjentów, jak i źródeł jej finansowania. Ustawodawca bowiem ani w u.p.z.p. ani u.g.n. nie uzależnia nadania danej inwestycji miana inwestycji celu publicznego od wymienionych powyżej dystynkcji. Stanowisko prezentowane w tym względzie przez Sąd I instancji, które podziela również Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie, jest zbieżne z poglądami wrażanymi w wielu orzeczeniach sądów administracyjnych (por. m.in. wyroki NSA z: 5.07.2011 r., II OSK 672/11, ONSAiWSA 2012, nr 4, poz. 75; 26.04.2012 r., II OSK 264/11, LEX nr 1251986; 18.01.2022 r., II OSK 442/19, LEX nr 3336013; 15.03.2022 r., II OSK 838/21, LEX nr 3335262; 27.04.2022 r., II OSK 1020/21, LEX nr 3356857; 12.10.2022 r., II OSK 3777/19, LEX nr 3419369) oraz w piśmiennictwie prawniczym (A. Despot-Mładanowicz \[w:\] Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, wyd. III, red. A. Plucińska-Filipowicz, M. Wierzbowski, Warszawa 2018, s. 609). Publiczny charakter inwestycji polegającej na rozbudowie sieci elektroenergetycznej wynika z samego jej celu, którym jest powszechne zaopatrzenie w energię elektryczną, co znajduje swoje potwierdzenie w regulacjach ustrojowych. Zaopatrzenie w energię elektryczną jest jednym z podstawowych zadań własnych gminy służących, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 40 z późn. zm.), zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zatem cel planowanej inwestycji w dostateczny sposób świadczy o jej lokalnym, a co za tym idzie, również publicznym charakterze. Z tych też względów nie można podzielić stanowiska skarżących, którzy kwestionują charakter planowanej inwestycji przez to, że rozbudowa sieci elektroenergetycznej na podstawie zaskarżonej decyzji będzie polegała na umożliwieniu zaopatrzenia w energię elektryczną jednej nieruchomości. Nie sposób też zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 p.p.s.a. polegającego na niedostrzeżeniu przez Sąd naruszenia przez organy obu instancji art. 8 i art. 84 k.p.a. przez ustalenie realizacji planowanej inwestycji jedynie na podstawie materiałów przedstawionych przez wnioskodawcę, a nie zbadanie przez organ lub zlecenie niezależnemu instytutowi pomiarów oddziaływania planowanej inwestycji oraz prowadzenie postępowania administracyjnego bez zachowania zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej. W tym względzie należało w pełni zgodzić się ze stanowiskiem przedstawionym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, zgodnie z którym organ rozpatrujący wniosek o wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego nie jest uprawniony do ustalania dopuszczalności realizacji planowanej inwestycji na podstawie innych materiałów niż przedstawione przez wnioskodawcę. Słusznie też Sąd I instancji ustosunkowując się do zarzutu naruszenia przez organy art. 8 w zw. z art. 84 k.p.a., wskazał na art. 56 zd. 1 u.p.z.p., według którego, nie można odmówić ustalenia lokalizacji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi oraz art. 52 ust. 3 u.p.z.p., który stanowi, że nie można ponadto uzależnić wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego od spełnienia nieprzewidzianych przepisami prawa warunków lub świadczeń. Nie mógł też odnieść zamierzonego skutku zarzut naruszenia art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 151 p.p.s.a. polegający na niedostrzeżeniu przez Sąd, że organy obu instancji naruszyły art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., w szczególności przez brak zbadania celu i faktycznego przeznaczenia lokalizacji inwestycji w sytuacji, gdy kablowa sieć energetyczna SN15KV jest niezbędna dla funkcjonowania prywatnego zakładu produkcyjnego, a jej usytuowanie nie służy pozostałym mieszkańcom. Również w odniesieniu do tego zarzutu należy zgodzić się z Sądem I instancji, co to tego, że w uzasadnieniach obu decyzji w dostateczny sposób przedstawiono ustalenia stanu faktycznego, wskazano okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia jak również przepisy mające zastosowanie w sprawie, dokonując prawidłowej interpretacji ich treści. Również przeprowadzone postępowanie dowodowe w celu wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy zostało przeprowadzone przez organy administracji zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a., która wymaga, aby organ administracji publicznej dokonał ustaleń zgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy. Jak już bowiem wyżej wskazano, o charakterze inwestycji celu publicznego nie decyduje liczba, ale też, jak podnoszą to skarżący kasacyjnie, kategoria podmiotów korzystających w przyszłości z lokalizowanego przedmiotową decyzją przedsięwzięcia infrastrukturalnego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

29 sierpnia 2024

Symbol z opisem

[6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6152-lokalizacja-innej-inwestycji-celu-publicznego)

Hasła tematyczne

Zagospodarowanie przestrzenne

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Grzegorz Rząsa Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący/ Tomasz Bąkowski /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230000977)  
art. 2 pkt 5, art. 50 ust. 1 · Dz.U. 2023 poz. 977

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Rz 1415/23 - Wyrok WSA w Rzeszowie z 2024-01-23](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-rz-1415-23-wyrok-wsa-w-rzeszowie-z-2024-01-23--ii-sa-rz-1415-23)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II OSK 2150/24 · 16 września 2025Wyrok NSA z 16 września 2025 r., II OSK 2150/24 – lokalizacja innej inwestycji celu publicznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2150-24-wyrok-nsa-z-2025-09-16--ii-osk-2150-24)
* [Sygnatura: VII SA/Wa 1890/25 · 16 września 2025Postanowienie WSA w Warszawie z 16 września 2025 r., VII SA/Wa 1890/25 – lokalizacja innej inwestycji celu publicznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-1890-25-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2025-09-16--vii-sa-wa-1890-25)
* [Sygnatura: II SA/Łd 606/25 · 16 września 2025Postanowienie WSA w Łodzi z 16 września 2025 r., II SA/Łd 606/25 – lokalizacja innej inwestycji celu publicznego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ld-606-25-postanowienie-wsa-w-lodzi-z-2025-09-16--ii-sa-ld-606-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/1D7179B3FB)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2072-24-wyrok-nsa-z-2025-09-16--ii-osk-2072-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2072-24-wyrok-nsa-z-2025-09-16--ii-osk-2072-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2072-24-wyrok-nsa-z-2025-09-16--ii-osk-2072-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2072-24-wyrok-nsa-z-2025-09-16--ii-osk-2072-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2072-24-wyrok-nsa-z-2025-09-16--ii-osk-2072-24#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2072-24-wyrok-nsa-z-2025-09-16--ii-osk-2072-24#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2072-24-wyrok-nsa-z-2025-09-16--ii-osk-2072-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B2072%252F24.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B16%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2025.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B2072%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
