Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2068-26-wyrok-nsa-z-2026-10-06--ii-osk-2068-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II OSK 2068/26

Wyrok NSA z 6 października 2026 r., II OSK 2068/26 – pozwolenie na budowę

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

6 października 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SA/Kr 291/26 w sprawie ze sprzeciwów M.W. i W.K. od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 22 stycznia 2026 r. znak WI-I.7840.2.94.2025.SE w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B2068%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B6%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B2068%252F26)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 9 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SA/Kr 291/26 oddalił sprzeciwy M.W. i W.K. od decyzji Wojewody Małopolskiego z 22 stycznia 2026 r., znak WI-I.7840.2.94.2025.SE w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł W.K. zaskarżając wyrok w całości i zarzucając na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a." naruszenie: 1\. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 64e p.p.s.a. oraz w zw. z art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 418 ze zm.), dalej: "k.p.a.", poprzez bezpodstawne oddalenie sprzeciwu i uznanie, że Wojewoda Małopolski był uprawniony do wydania decyzji kasacyjnej, podczas gdy organ odwoławczy naruszył granice uznania określone w art. 138 § 2 k.p.a., a Sąd pierwszej instancji zaniechał należytej kontroli w tym zakresie; 2\. art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 64e p.p.s.a., polegające na wadliwym i powierzchownym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, poprzez automatyczne podzielenie stanowiska organu odwoławczego bez samodzielnej, dogłębnej oceny, czy braki postępowania dowodowego przed organem I instancji rzeczywiście uniemożliwiały merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy przez Wojewodę przy zastosowaniu art. 136 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że wprowadzenie do postępowania pominiętych podmiotów mogło nastąpić przed Wojewodą Małopolskim, co skróciłoby czas trwania procedury administracyjnej i zapobiegło rażącej przewlekłości postępowania. W ocenie skarżącego kasacyjnie Sąd zbyt rygorystycznie i formalistycznie zinterpretował zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.). Przeniesienie ciężaru naprawy błędów techniczno-proceduralnych z powrotem na organ I instancji powoduje nieuzasadnione wydłużenie postępowania, co narusza konstytucyjne standardy prawa do załatwienia sprawy w rozsądnym terminie. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania toczącego się przed sądem pierwszej instancji. Zgodnie z art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej formułowanej przez stronę skarżącą, organy administracji publicznej oraz Sąd pierwszej instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny został przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W niniejszej sprawie kluczowa jest kwestia pominięcia w postępowaniu przed organem I instancji – Prezydentem Miasta Krakowa właścicieli działek leżących w obszarze oddziaływania inwestycji. Brak zapewnienia czynnego udziału wszystkim podmiotom, którym przysługiwał przymiot strony nie jest w niniejszej sprawie kwestionowany. Odmienne są natomiast stanowiska skarżącego kasacyjnie oraz organu odnośnie możliwości sanowania ww. nieprawidłowości. Zdaniem skarżącego kasacyjnie uwzględnienie pominiętych podmiotów mogło nastąpić przed organem odwoławczym co skróciłoby czas procedowania w sprawie, natomiast w ocenie Wojewody organ odwoławczy nie może naprawić skutków takich naruszeń we własnym zakresie, szczególnie w trybie art. 136 k.p.a. Wobec powyższego, w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 64e p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy inwestor – G. Sp. z o.o., złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: Budowa budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z częścią usługową, garażem podziemnym, wewnętrznymi instalacjami, a także powierzchniowych utwardzeń terenu i ogrodzeń oraz przebudową odcinka napowietrznej linii energetycznej nn, na terenie dz. nr \[...\], \[...\], \[...\] obr. \[...\], jedn. ewid. K., przy ul. \[...\] w K.. Inwestycja planowana była na działce nr \[...\] – stanowiącej własność Z.B. oraz na działkach nr \[...\] i \[...\] – będących własnością inwestora. W projekcie jako obszar oddziaływania wyznaczono wyłącznie teren inwestycji, tj. ww. działki. Natomiast organ I instancji rozszerzył ww. obszar o działki nr \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\] obręb \[...\], jedn. ewid. K.. Prezydent Miasta Krakowa uwzględnił bowiem, że ww. działki stanowią nieruchomości bezpośrednio sąsiadujące z terenem inwestycji i usytuowane są w pasie wzdłuż ulicy N., w jednym ciągu z tym terenem. Są one położone – podobnie jak działki inwestycyjne – na obszarze określonym w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako MW/U.1 – tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub usługowej, dla którego plan ustala możliwość stosunkowo intensywnej zabudowy (wskazując m. in. maksymalną wysokość zabudowy: 25 m oraz maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy: 4,2). W związku z powyższym organ I instancji uznał, że projektując zabudowę na ww. działkach i analizując spełnienie przez projekty warunków opisanych w § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r., poz. 1225 ze zm.), ich projektanci będą musieli uwzględnić wzajemne zacienianie i przesłanianie budynku inwestora i budynków na działkach stron. Oznacza to, że planowany przez inwestora budynek wprowadza ograniczenia w zabudowie ww. działek sąsiednich – co wypełnia definicję obszaru oddziaływania obiektu określoną w art. 3 pkt. 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 418 ze zm.). Jednakże, mimo uznania, że ww. działki leżą w obszarze oddziaływania inwestycji, Prezydent Miasta Krakowa nie doręczył decyzji udzielającej pozwolenia na budowę właścicielom działki nr \[...\] – spółce M. Sp. z o.o., B.D. oraz B.G.. Nie doręczono jej także właścicielowi działki inwestycyjnej nr \[...\] – Z.B.. Nie ulega wątpliwości, że właściciel nieruchomości objętej obszarem oddziaływania wywołanym przez inwestycję ma interes prawny w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Słusznie zatem wskazał Wojewoda, a Sąd pierwszej instancji stanowisko to podtrzymał, że właścicielom ww. działek winien być zapewniony udział w postepowaniu i realizacja wszelkich związanych z nim praw procesowych. Tymczasem uprawnione podmioty nie brały udziału w postępowaniu, ponieważ organ I instancji nie uwzględnił ich jako stron. Ponadto – w ocenie organu odwoławczego – jako działkę położoną w obszarze oddziaływania inwestycji uznać należało także graniczącą z terenem inwestycji działkę nr \[...\]. Działka ta stanowi własność Skarbu Państwa i pozostaje w użytkowaniu wieczystym T. SA. Wojewoda zauważył, że działka ta położona jest na terenie, dla którego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wskazano przeznaczenie: Teren infrastruktury technicznej – elektroenergetyka, oznaczony symbolem E.1, o podstawowym przeznaczeniu pod lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych z zakresu infrastruktury elektroenergetyki. Na działce tej obecnie znajduje się infrastruktura elektroenergetyczna ale nie można wykluczyć przyszłej zabudowy budynkami z zakresu infrastruktury elektroenergetyki, w których mogłyby znajdować się pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi. W przypadku projektowania takiej zabudowy konieczne byłoby uwzględnienie warunków wynikających z ewentualnego przesłaniania przez budynek o wysokości zbliżonej do 25 m, projektowany na działkach nr \[...\], \[...\] i \[...\]. Rację ma zatem Wojewoda przyjmując, że przedmiotowa inwestycja oddziałuje na teren działki \[...\], wprowadzając potencjalne ograniczenia w zabudowie tego terenu. Słusznie uznał organ odwoławczy, że nieprawidłowość w ustaleniu obszaru oddziaływania obiektu ma bezpośrednie przełożenie na ustalenie kręgu stron postępowania i uniemożliwia ewentualne wydanie decyzji utrzymującej w mocy pozwolenie na budowę, z uwagi na możliwość naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania (brak udziału w postępowaniu pierwszoinstancyjnym wszystkich stron postępowania). Mając powyższe na uwadze uznać należy, że Wojewoda prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. Organ I instancji przy wydawaniu decyzji pominął bowiem niektórych właścicieli działek znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji z uwagi na niedoręczenie im decyzji oraz błędne ustalenie wpływu obszaru oddziaływania przedmiotowej inwestycji na nieruchomości sąsiadujące (okoliczność ta nie była kwestionowana w skardze kasacyjnej). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że jeżeli w postępowaniu administracyjnym nie uczestniczyły wszystkie strony, to organ odwoławczy zobowiązany jest zastosować art. 138 § 2 k.p.a., albowiem postępowanie administracyjne jest postępowaniem dwuinstancyjnym, co wynika z art. 15 k.p.a., a pozbawienie strony udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji prowadziłoby do wadliwości wydanej przez ten organ decyzji. Skoro bowiem sprawa rozstrzygana w postępowaniu odwoławczym musi być tożsama ze sprawą rozpatrzoną i rozstrzygniętą przez organ I instancji, a tożsamość ta musi dotyczyć tak elementów przedmiotowych jak i podmiotowych, to niezastosowanie przez organ drugiej instancji art. 138 § 2 k.p.a. prowadziłoby do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania wyrażonej w art. 15 k.p.a. (por. wyroki NSA z: 18 sierpnia 2017 r., II OSK 2952/15; 14 stycznia 2015 r., I OSK 1946/14; 12 lipca 2011 r., II OSK 1180/10; 4 grudnia 2008 r., I OSK 1862/07). Tym samym pominięcie przez organ stron postępowania, których nieruchomości znajdują się obszarze oddziaływania inwestycji, stanowiło wystarczającą podstawę do uchylenia decyzji organu I instancji. Zarzuty sprzeciwu okazały się zatem nieuzasadnione. Decyzja Wojewody nie mogła być inna, gdyż odmienne orzeczenie organu odwoławczego byłoby obarczone wadą, polegającą na naruszeniu zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wątpliwości organu odwoławczego nie można było wyeliminować w trybie przewidzianym przez art. 136 k.p.a., a uchylenie przez Wojewodę decyzji organu I instancji i przekazanie temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia, przy prawidłowym określeniu stron postępowania oraz zagwarantowaniu im czynnego udziału w tym postępowaniu, należy ocenić jako w pełni uzasadnione. Nie można również w niniejszej sprawie doszukać się wskazywanego w skardze kasacyjnej naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. i to w stopniu, który mógłby prowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku. Zasadniczo wadliwość uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego z art. 141 § 4 p.p.s.a., w sytuacji gdy sporządzone jest ono w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku. Taki przypadek w niniejszej sprawie nie zachodzi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnienie zaskarżonego wyroku zostało skonstruowane w taki sposób, że możliwa była jego instancyjna kontrola. Z tych względów, na podstawie art. 184 p.p.s.a. oraz art. 182 § 2a i § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

13 sierpnia 2026

Symbol z opisem

[6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6010-pozwolenie-na-budowe-uzytkowanie-obiektu-lub-jego-czesci-wykonywanie-robot-budowlanych-innych-niz-budowa-obiektu-prz)

Skarżony organ

Wojewoda

Sędziowie

Jerzy Stankowski /przewodniczący sprawozdawca/

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Kr 291/26 - Wyrok WSA w Krakowie z 2026-04-09](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-kr-291-26-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2026-04-09--ii-sa-kr-291-26)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Ol 331/26 · 6 października 2026Wyrok WSA w Olsztynie z 6 października 2026 r., II SA/Ol 331/26 – pozwolenie na budowę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ol-331-26-wyrok-wsa-w-olsztynie-z-2026-10-06--ii-sa-ol-331-26)
* [Sygnatura: II SA/Kr 773/26 · 6 października 2026Wyrok WSA w Krakowie z 6 października 2026 r., II SA/Kr 773/26 – pozwolenie na budowę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-kr-773-26-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2026-10-06--ii-sa-kr-773-26)
* [Sygnatura: VII SA/Wa 3186/25 · 6 października 2026Wyrok WSA w Warszawie z 6 października 2026 r., VII SA/Wa 3186/25 – pozwolenie na budowę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-3186-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-10-06--vii-sa-wa-3186-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/05CEF53500)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2068-26-wyrok-nsa-z-2026-10-06--ii-osk-2068-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2068-26-wyrok-nsa-z-2026-10-06--ii-osk-2068-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2068-26-wyrok-nsa-z-2026-10-06--ii-osk-2068-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2068-26-wyrok-nsa-z-2026-10-06--ii-osk-2068-26#informacje)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2068-26-wyrok-nsa-z-2026-10-06--ii-osk-2068-26#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2068-26-wyrok-nsa-z-2026-10-06--ii-osk-2068-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B2068%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B6%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B2068%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
