Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1603-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-22--ii-osk-1603-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II OSK 1603/26

Postanowienie NSA z 22 września 2026 r., II OSK 1603/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

22 września 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 22 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L.P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 kwietnia 2026 r. sygn. akt II SAB/Lu 63/26 o odrzuceniu skargi L.P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy Terespol w przedmiocie wniosku o uchwalenie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B1603%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B22%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B1603%252F26)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SAB/Lu 63/26, odrzucił skargę L.P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy Terespol w przedmiocie wniosku o uchwalenie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji pismem z dnia 31 stycznia 2026 r. L.P. - dalej: "skarżąca" wniosła skargę na Wójta Gminy Terespol w przedmiocie: "przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany uchwały nr X/81/2003 r. Rady Gminy Terespol z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Terespol w stosunku do działek nr \[..\] i \[...\], obręb \[...\], gm. \[...\]". W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że upłynął już ponad rok od czasu pozytywnego rozpatrzenia na sesji Rady Gminy w dniu 16 grudnia 2024 r. złożonego przez nią wniosku w sprawie zmiany ww. uchwały z 2003 r. W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej ze względu na brak kognicji sądu, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wskazanym na wstępie postanowieniem Sąd pierwszej instancji uznał wniesioną skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Jak podniesiono w uzasadnieniu, skarga na bezczynność jest dopuszczalna wówczas, gdy żądane przez skarżącą działanie miałoby przybrać formę decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych aktów lub czynności podejmowanych w ramach ogólnego postępowania administracyjnego lub postępowania podatkowego. Natomiast w rozpoznawanej sprawie skarga ma za przedmiot przewlekłe (zdaniem skarżącej) prowadzenie postępowania w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1130, ze zm.; dalej: "u.p.z.p.", a zatem aktem normatywnym, a nie indywidualnym aktem administracyjnym. Procedura planistyczna nie jest postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej, konkretnego podmiotu, w drodze decyzji administracyjnej. Zbyt długie (zdaniem skarżącej) prowadzenie czynności przez organy gminy w toku procedury planistycznej nie mieści się w zakresie ani art. 3 § 2 pkt 8, ani pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej: "P.p.s.a.". Podstawa do zaskarżenia "przewlekłego" prowadzenia postępowania w sprawie uchwalenia albo zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wynika również z żadnego przepisu szczególnego. Takiej podstawy nie tworzy w szczególności art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 1153, ze zm.) - dalej: "u.s.g.", umożliwiający wniesienie skargi do sądu administracyjnego w sytuacji, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Co do zasady żaden przepis prawa nie nakłada na gminę obowiązku uchwalenia, albo zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (z wyjątkiem przypadków wskazanych w przepisach odrębnych, do których odsyła art. 14 ust. 7 u.p.z.p.; żaden z tych przypadków nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie). Nie ma więc żadnej podstawy do twierdzenia, że w rozpoznawanej sprawie organy gminy nie wykonują czynności nakazanej prawem. Nie ma też żadnych przepisów prawa określających termin uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie nawet wskazujących terminy realizacji poszczególnych etapów w procedurze planistycznej, (co słusznie zauważa organ w odpowiedzi na skargę). Nie ma zatem żadnego punktu odniesienia dla oceny, czy organy gminy, po podjęciu uchwały intencyjnej (o przystąpieniu do zmiany planu miejscowego) podejmowały dalsze czynności we właściwych okresach czasu. Konkludując, Sąd Wojewódzki orzekł, że skarga w przedmiocie niemieszczącym się w zakresie kognicji sądu administracyjnego podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła L.P. Zaskarżając rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w całości, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie usunięcia nieprawidłowości uchwały poprzez zmianę tejże uchwały nr X/81/2003 Rady Gminy Terespol jest niedopuszczalna, podczas gdy przedmiot sprawy mieści się w zakresie kontroli sądu administracyjnego jako skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, 2) art. 149 § 1a i 2 P.p.s.a. przez ich niezastosowanie - wskutek przedwczesnego i nieuzasadnionego odrzucenia skargi - chociaż w sprawie spełnione były przesłanki do merytorycznego rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego i wydania orzeczenia co do istoty sprawy, w tym stwierdzenia przewlekłości z rażącym naruszeniem prawa oraz rozważenia wymierzenia organowi grzywny. 3) art 141 § 4 P.p.s.a. przez sporządzenie uzasadnienia w sposób uniemożliwiający kontrolę kasacyjną, w szczególności: - pominięcie analizy stanu sprawy z punktu widzenia przesłanek skargi na przewlekłość postępowania, w tym czasu trwania postępowania i czynności faktycznie podejmowanych przez organ, - brak odniesienia się do podstawowych twierdzeń i zarzutów skarżącej dotyczących naruszenia art 7, 8, 12, 35 § 1 w zw. z art 37 § 1 K.p.a., - naruszeniu art 141 § 4 P.p.s.a. przez sporządzenie uzasadnienia postanowienia w sposób uniemożliwiający kontrolę kasacyjną, tj. bez wskazania precyzyjnej podstawy prawnej i faktycznej, bez wyjaśnienia, dlaczego uznano skargę za niedopuszczalną oraz bez odniesienia się do podniesionych zarzutów naruszenia prawa własności (art. 140 K.c.) oraz Konstytucji (art. 7 i art. 32). Wskazane uchybienia proceduralne doprowadziły, w ocenie autora skargi kasacyjnej, do pozbawienia skarżącej merytorycznego rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, a więc miały istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 P.p.s.a. a także w konsekwencji uniemożliwia odtworzenie toku rozumowania Sądu oraz dokonanie skutecznej kontroli zaskarżonego postanowienia. Uchybienia te również mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż nie pozwoliły na stwierdzenie, czy Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepisy określające dopuszczalność skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, które trwa ponad rok i uniemożliwia wykonywanie przeze mnie prawa własności w granicach określonych ustawami i zasadami współżycia społecznego (art. 140 K.c.). W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w Lublinie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powyższe zarzuty dodatkowo umotywowano. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie wskazać, że procedurę uchwalania planu miejscowego, w tym jego zmiany, regulują przepisy u.p.z.p. Zgodnie z art. 27 u.p.z.p., zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane. Stosownie zaś do art. 20 ust. 1 u.p.z.p., plan miejscowy uchwala rada gminy. Z mocy art. 14 ust. 8 u.p.z.p., plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego. Nie budzi więc wątpliwości, że z treści art. 3 § 2 P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że skarga na bezczynność nie obejmuje działań administracji publicznej opisanych w pkt 5, tj. stanowienia aktów prawa miejscowego. W związku z powyższym, brak podjęcia uchwały w przedmiocie zmiany planu miejscowego nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie: decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zmianę planu miejscowego należy rozpatrywać w kategoriach władztwa planistycznego gminy. Stosownie bowiem do art. 14 ust. 4 u.p.z.p. uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy lub na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta. Tylko zatem te podmioty są uprawnione do uruchomienia procedury planistycznej. Natomiast wnioski innych podmiotów w tym zakresie podlegają analizie dokonywanej przez organ wykonawczy gminy na podstawie art. 31 ust. 1 u.p.z.p., której wyniki są przedstawiane radzie gminy. Należy wyraźnie podkreślić, że ocena konieczności wprowadzenia zmian w aktach planistycznych należy do gminy. Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że podstawą wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość w uchwalaniu aktu prawa miejscowego, czy też jego zmiany, nie może być również art. 101a ust. 1 u.s.g. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jednym z podstawowych warunków koniecznych do uwzględnienia skargi wniesionej na bezczynność organu gminy w trybie art. 101a u.s.g. jest istnienie normy prawnej nakazującej organowi gminy wykonanie określonych czynności. Musi zatem istnieć ustawowy obowiązek do podjęcia przez organ określonych czynności, aby można było mówić - w razie jego niewykonania - o bezczynności organu. Niezasadna będzie skarga w sytuacji, gdy organ uchwałodawczy ma jedynie możliwość, a nie obowiązek podjęcia stosownej uchwały (por. wyrok NSA z 5 marca 2020 r., sygn. akt II OSK 1131/18, LEX nr 3065324). Skoro więc rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji okazało się prawidłowe i zgodne z prawem, a podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie zdołały orzeczenia tego podważyć, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

29 czerwca 2026

Symbol z opisem

[6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 659](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6150-miejscowy-plan-zagospodarowania-przestrzennego)

Skarżony organ

Wójt Gminy

Sędziowie

Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SAB/Lu 63/26 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2026-04-08](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-lu-63-26-postanowienie-wsa-w-lublinie-z-2026-04-08--ii-sab-lu-63-26)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SAB/Lu 63/26 · 8 kwietnia 2026Postanowienie WSA w Lublinie z 8 kwietnia 2026 r., II SAB/Lu 63/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-lu-63-26-postanowienie-wsa-w-lublinie-z-2026-04-08--ii-sab-lu-63-26)
* [Sygnatura: VIII SAB/Wa 26/25 · 24 lipca 2025Wyrok WSA w Warszawie z 24 lipca 2025 r., VIII SAB/Wa 26/25 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sab-wa-26-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-07-24--viii-sab-wa-26-25)
* [Sygnatura: II SAB/Lu 26/25 · 5 marca 2025Postanowienie WSA w Lublinie z 5 marca 2025 r., II SAB/Lu 26/25 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-lu-26-25-postanowienie-wsa-w-lublinie-z-2025-03-05--ii-sab-lu-26-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/4CA739F4FF)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1603-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-22--ii-osk-1603-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1603-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-22--ii-osk-1603-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1603-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-22--ii-osk-1603-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1603-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-22--ii-osk-1603-26#informacje)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1603-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-22--ii-osk-1603-26#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1603-26-postanowienie-nsa-z-2026-09-22--ii-osk-1603-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B1603%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B22%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B1603%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
