Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-134-21-wyrok-nsa-z-2022-06-02--ii-osk-134-21

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II OSK 134/21

Wyrok NSA z 2 czerwca 2022 r., II OSK 134/21 – uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego

Wynik

Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

2 czerwca 2022

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 września 2020 r. sygn. akt II SA/Gd 392/20 w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia \[...\] marca 2020 r. nr \[...\] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji w zakresie gruntów rolnych i leśnych 1\. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, 2\. zasądza od J. S. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B134%252F21.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B2%2Bczerwca%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Boddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B134%252F21)

## Uzasadnienie

1.1\. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 30 września 2020 r. sygn. akt II SA/Gd 392/20, po rozpoznaniu skargi J. S. (dalej skarżąca) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z \[...\] marca 2020 r. nr \[...\] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji w zakresie gruntów rolnych i leśnych, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Starosty P. z \[...\] grudnia 2019 r. nr \[...\] oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. Powyższy wyrok został wydany w następujących i okolicznościach faktycznych i prawnych: 1.2\. W związku z wnioskiem skarżącej o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie \[...\] budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z urządzeniami budowlanymi na działce oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków nr \[...\], obręb\[...\], gmina \[...\], Wójt Gminy P. wystąpił do Starosty P. o uzgodnienie w zakresie ochrony gruntów rolnych projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. 1.3\. Starosta P. postanowieniem z \[...\] grudnia 2019 r. odmówił uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych projektu ww. decyzji. W ocenie Starosty, w odniesieniu do powyższej nieruchomości nie został spełniony warunek zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze wskazany w art. 7 ust. 2a pkt 1 ustawy z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1161 ze zm.; dalej uogrl) albowiem grunt ten nie jest położony w obszarze zwartej zabudowy. 1.4\. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku postanowieniem z \[...\] marca 2020 r. utrzymało w mocy ww. postanowienie Starosty P. Kolegium zgodziło się z organem I instancji, który uznał, że w odniesieniu do działki nr \[...\] nie został spełniony warunek z art. 7 ust. 2a pkt 1 uogrl w postaci zawierania się co najmniej połowy powierzchni każdej zwartej części gruntu w obszarze zwartej zabudowy. W ocenie Kolegium z dołączonej do akt sprawy mapy ewidencyjnej wynika, że odległość między pomiędzy tymi budynkami przekracza 100 metrów, a tym samym nie ma możliwości wyznaczenia linii zwartej zabudowy i na jej podstawie obszaru zwartej zabudowy. 1.5\. We wniesionej do Sądu Wojewódzkiego skardze na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7, art. 8 oraz art. 124 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.; dalej Kpa), jak również naruszenie: art. 4 pkt 29 uogrl polegające na błędnej wykładni tego przepisu i zaakceptowaniu przez Kolegium przeprowadzonych przez Starostę P. pomiarów pomiędzy budynkami niesąsiadującymi ze sobą, co spowodowało przyjęcie przez te organy w sposób całkowicie dowolny, iż w okolicy terenu nie występuje dostateczna ilość budynków spełniających kryteria zwartej zabudowy, podczas gdy prawidłowa analiza stanu faktycznego i prawnego prowadzi do wniosku wręcz odwrotnego; art. 7 ust. 2a pkt 1 w zw. z art. 4 pkt 30 uogrl polegające na zaaprobowaniu zaniechania przez Starostę P. wyznaczenia obszaru zwartej zabudowy, nieprzeprowadzeniu analizy położenia terenu inwestycji i nieuzasadnionym uznaniu, że warunek określony w tym przepisie pozostaje niespełniony, art. 6 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 2a uogrl poprzez niedostrzeżenie, iż teren inwestycji stanowi grunt o znikomej wartości produkcyjnej. 1.6\. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. 1.7\. Powołanym na wstępie wyrokiem z 30 września 2020 r. Sąd Wojewódzki powyższą skargę uwzględnił. Sąd I instancji nie podzielił stanowiska organów, że w okolicy działki objętej planowaną inwestycją brak jest dostatecznej liczby budynków spełniających kryteria wskazane w art. 4 pkt 29 uogrl, umożliwiających wyznaczenie obszaru zwartej zabudowy. Zdaniem Sądu stanowisko to jest wynikiem błędnej wykładni kluczowego w niniejszej sprawie pojęcia "zwartej zabudowy" zdefiniowanej w art. 4 pkt 29 uogr. W myśl tego przepisu przez zwartą zabudowę należy rozumieć zgrupowanie nie mniej niż \[...\] budynków za wyjątkiem budynków o funkcji wyłącznie gospodarczej, pomiędzy którymi największa odległość sąsiadujących ze sobą budynków nie przekracza 100 m. Powyższe oznacza, że o zwartej zabudowie możemy mówić już wówczas, gdy mamy do czynienia ze zgrupowaniem \[...\] i więcej budynków, innych niż gospodarcze, położonych względem siebie w taki sposób, żeby odległości sąsiadujących ze sobą budynków nie przekraczały 100 m, czyli największa odległość pomiędzy sąsiednimi budynkami powinna wynosić do 100 m. Stanowisko organów w niniejszej sprawie opierało się na błędnym przeświadczeniu, że działka nr \[...\] nie jest zlokalizowana w zwartej zabudowie. Powyższe stanowiło wynik wadliwego rozumienia definicji pojęcia "zwartej zabudowy", w której przyjęto, że każdy z co najmniej \[...\] budynków, innych niż gospodarcze, położony powinien być względem wszystkich pozostałych w odległościach nie większych niż 100 m. Mapa ewidencyjna gruntów, stanowiąca załącznik do postanowienia Starosty P. potwierdza wadliwość stanowiska organów. Z mapy tej wynika, że wokół działki inwestycyjnej nr \[...\], na działkach nr \[...\], \[...\], \[...\], \[...\] i \[...\] oznaczono \[...\] budynków, które, jak wynika z wypisu z kartoteki budynków, nie pełnią funkcji wyłącznie gospodarczej i mogą stanowić punkt wyjścia do ustaleń w zakresie zwartej zabudowy. Ponadto, z mapy wynika, że odległości budynków sąsiadujących ze sobą nie przekracza 100 m. Przy czym, według Sądu, przekroczenie normatywnej odległości 100 m pomiędzy budynkami na działkach nr \[...\] i \[...\] o 1 m zawiera się w dopuszczalnym marginesie błędu pomiarowego, który nie mógłby wykluczyć uznania istniejącej w niniejszej sprawie konfiguracji zabudowy za zwartą w rozumieniu przepisów uogrl. 2\. Kolegium wniosło skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie prawa materialnego: 1) poprzez błędną wykładnię art. 4 pkt 29 w zw. z art. 7 ust. 2a pkt 1 uogrl wyrażającą się w nieuprawnionym przyjęciu, iż wystarczające dla objęcia pojęciem "zwartej zabudowy", o jakiej mowa w tym przepisie, jest zgrupowanie \[...\] budynków, za wyjątkiem budynków o funkcji wyłącznie gospodarczej, z których każdy położony jest względem co najmniej jednego najbliższego budynku sąsiedniego w odległości nie większej niż 100 m, podczas gdy prawidłowa wykładnia normy wywiedzionej z powyższego przepisu powinna prowadzić do wniosku, że pojęcie zwartej zabudowy obejmuje jedynie taki zespół nie mniej niż \[...\] budynków, za wyjątkiem budynków o funkcji wyłącznie gospodarczej, które położone są względem siebie w odległościach nie większych niż 100 m, to jest żadnego z tych budynków nie dzieli od każdego z pozostałych odległość większa niż 100 m; 2) poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 4 pkt 29 w zw. z art. 7 ust. 2a pkt 1 uogrl, wyrażające się w przyjęciu, że także budynki oddalone od siebie o 101 m spełniają kryterium odległości zakreślone hipotezą omawianego przepisu i mogą być uznane za tworzące "zwartą zabudowę" z uwagi na konieczność uwzględnienia "dopuszczalnego marginesu błędu pomiarowego", podczas gdy prawidłowe zastosowanie normy wywiedzionej z powyższego przepisu w okolicznościach badanej sprawy prowadzić powinno do stwierdzenia, że odległość miedzy budynkami wynosząca 101 m przekracza granice określone normą i wyklucza uznanie budynku położonego w tej odległości za budynek tworzący wraz z innymi "zwartą zabudowę". W związku z powyższym w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w Gdańsku, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 3\. Skarżąca w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie. 4\. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1\. Skargę kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są trafne. 4.2\. Skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.). W ocenie NSA rozpoznanie sprawy we wskazanym trybie było konieczne, gdyż ze względów technicznych - brak stanowiska strony co do możliwości udziału w rozprawie zdalnej - nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. 4.3\. Z uwagi na konstrukcję zarzutów dotyczących samego rozumienia pojęcia zwartej zabudowy, a także kwestii stosowania tej definicji w praktyce (odstępstwo od normatywu odległości), w pierwszej kolejności należy ocenić zarzut błędnej wykładni art. 4 pkt 29 w zw. z art. 7 ust. 2a pkt 1 uogrl. Zdaniem Kolegium w zaskarżonym wyroku błędnie przyjęto, że wystarczające dla objęcia pojęciem "zwartej zabudowy", o jakiej mowa art. 4 pkt 29 uogrl, jest zgrupowanie \[...\] budynków, za wyjątkiem budynków o funkcji wyłącznie gospodarczej, z których każdy położony jest względem co najmniej jednego najbliższego budynku sąsiedniego w odległości nie większej niż 100 m. Przedstawiona przez Sąd I instancji wykładnia sformułowania "największa odległość sąsiadujących ze sobą budynków nie przekracza 100" jest prawidłowa. Przepis art. 4 pkt 29 uogrl w sposób niezwykle czytelny stanowi, że odległość 100 m ma dotyczyć wyłącznie budynków sąsiadujących ze sobą, czyli położonych obok siebie, a nie relacji pomiędzy wszystkimi budynkami w takim zespole. W żadnym razie nie chodzi o odległości pomiędzy skrajnymi budynkami, a wyłącznie pomiędzy sąsiadującymi budynkami. Taki zespół może być bowiem bardzo rozległy i odległości pomiędzy skrajnymi budynkami mogą być wielokrotnie większe. Zarzut ten jest zatem nieusprawiedliwiony. 4.4\. Dla prawidłowej wykładni art. 4 pkt 29 uogrl celowym jest dodatkowo odwołanie się do wykładni autentycznej tego przepisu i wyjaśnienie okoliczności związanych z wprowadzeniem tego przepisu do uorgl - ustawą z 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. poz. 1338). Mianowicie wprowadzenie definicji zwartej zabudowy w art. 4 uogrl zostało zaproponowane w opinii Krajowej Rady Izby Architektów do opracowywanego projektu ustawy. Według pierwotnego brzmienia tej propozycji treść przepisu miała być następująca "zwarta zabudowa – rozumie się przez to zgrupowanie nie mniej niż \[...\] budynków, za wyjątkiem budynków o funkcji wyłącznie gospodarczej, pomiędzy którymi największa odległość nie przekracza 100 metrów". Jednak w trakcie prac podkomisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia: - poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (druk nr 2968), - poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (druk nr 3139), - przedstawionego przez Prezydenta projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (druk nr 3157) w trakcie posiedzenia w dniu 24 czerwca 2015 r. - doprecyzowano, że chodzi o odległość tylko pomiędzy sąsiednimi budynkami, aby wykluczyć jakiekolwiek wątpliwości interpretacyjne (dokładny zapis wideo obrad podkomisji dostępny na stronie https://www.sejm.gov.pl/Sejm7.nsf/transmisja.xsp?documentId=C8485683E180E478C1257E6700483FB5&symbol=TRANSMISJA\_ARCH&info=T). W tej wersji poprawka została przyjęta przez Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi po rozpatrzeniu tych projektów ustaw na posiedzeniu 2 lipca 2015 r. 4.5\. Usprawiedliwiony jest natomiast zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 4 pkt 29 w zw. z art. 7 ust. 2a pkt 1 uogrl, wyrażające się w przyjęciu, że także budynki oddalone od siebie o 101 m spełniają kryterium odległości zakreślone hipotezą omawianego przepisu i mogą być uznane za tworzące "zwartą zabudowę" z uwagi na konieczność uwzględnienia "dopuszczalnego marginesu błędu pomiarowego". W polskim systemie prawnym nie funkcjonuje pojęcie "marginesu błędu pomiarowego" danych ujętych w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z obowiązującym w dacie wydania zaskarżonych postanowień § 16 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. Nr 263, poz. 1572) średni błąd położenia punktów pomiarowej osnowy sytuacyjnej nie może być większy niż 0,10 m względem najbliższych punktów poziomej osnowy geodezyjnej. Uznanie 1m za margines błędu pomiarowego byłoby zatem niebezpiecznym precedensem dla wszelkich sporów na tle geodezyjnych pomiarów. Należy zatem w pełni zgodzić się z Kolegium, że nie znajduje żadnego uzasadnienia prawnego podjęte przez Sąd I instancji przyjęcie bliżej niesprecyzowanego i w istocie arbitralnego kryterium "dopuszczalnego błędu pomiarowego". 4.6\. Definicja zwartej zabudowy jest jednoznaczna i wymaga zachowania maksymalnej odległości 100 m pomiędzy sąsiednimi budynkami. Przekroczenie tego parametru, bez względu na wielkość przekroczenia oznacza, że nie występuje zwarta zabudowa. Przy tym w niniejszej sprawie nie jest rzeczą sporną, że odległość pomiędzy budynkami na działach nr \[...\] i \[...\] o 1 m nie spełnia ww. ustawowego wymogu. Powyższa kwestia przesądza o prawidłowości odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy z uwagi na treść art. 7 ust. 2a pkt 1\. 4.7\. Skoro zatem odmowa uzgodnienia projektu decyzji znajdowała oparcie w art. 4 pkt 29 w zw. z art. 7 ust. 2a pkt 1 uogrl, to Sąd I instancji błędnie zastosował art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej Ppsa) uchylając zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie, ponieważ skarga powinna zostać oddalona na podstawie art. 151 Ppsa. 4.8\. W tym stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 188 w zw. z art. 151 Ppsa, uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 Ppsa.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

19 stycznia 2021

Symbol z opisem

[6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6155-uzgodnienia-w-sprawach-z-zakresu-zagospodarowania-przestrzennego)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Grzegorz Czerwiński Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący/ Mirosław Gdesz /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20170001161)  
art. 4 pkt 29, art. 7 ust. 2a pkt 1 · Dz.U. 2017 poz. 1161
* [Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20112631572)  
par. 16 ust. 2 · Dz.U. 2011 nr 263 poz. 1572

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Gd 392/20 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2020-09-30](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gd-392-20-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2020-09-30--ii-sa-gd-392-20)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: VII SA/Wa 811/22 · 2 czerwca 2022Wyrok WSA w Warszawie z 2 czerwca 2022 r., VII SA/Wa 811/22 – uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-811-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-06-02--vii-sa-wa-811-22)
* [Sygnatura: II OSK 1484/19 · 2 czerwca 2022Wyrok NSA z 2 czerwca 2022 r., II OSK 1484/19 – uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1484-19-wyrok-nsa-z-2022-06-02--ii-osk-1484-19)
* [Sygnatura: VIII SA/Wa 390/22 · 2 czerwca 2022Wyrok WSA w Warszawie z 2 czerwca 2022 r., VIII SA/Wa 390/22 – uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-390-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-06-02--viii-sa-wa-390-22)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/964A9E2188)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-134-21-wyrok-nsa-z-2022-06-02--ii-osk-134-21#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-134-21-wyrok-nsa-z-2022-06-02--ii-osk-134-21#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-134-21-wyrok-nsa-z-2022-06-02--ii-osk-134-21#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-134-21-wyrok-nsa-z-2022-06-02--ii-osk-134-21#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-134-21-wyrok-nsa-z-2022-06-02--ii-osk-134-21#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-134-21-wyrok-nsa-z-2022-06-02--ii-osk-134-21#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-134-21-wyrok-nsa-z-2022-06-02--ii-osk-134-21#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B134%252F21.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B2%2Bczerwca%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Boddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B134%252F21)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
