Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1295-16-wyrok-nsa-z-2017-04-12--ii-osk-1295-16

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II OSK 1295/16

Wyrok NSA z 12 kwietnia 2017 r., II OSK 1295/16 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Wynik

Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

12 kwietnia 2017

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędziowie Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant asystent sędziego Tomasz Bogdan Godlewski po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 183/15 w sprawie ze skargi W.T. na uchwałę Rady Gminy i Miasta w W. z dnia \[...\] maja 2014 r. nr \[...\] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru części sołectw Z., T. D., T. G., W. Z., Z.- R. w gminie W. 1\. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuję sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi; 2\. zasądza od Gminy W. na rzecz W. T. kwotę 400 (czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B1295%252F16.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B12%2Bkwietnia%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Bprzekazano%2Bspraw%25C4%2599%2Bdo%2Bponownego%2Brozpoznania%2Bprzez%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B1295%252F16)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 17 czerwca 2015 roku sygn. akt II SA/Łd 183/15 oddalił skargę W.T. (dalej skarżący) na uchwałę Rady Gminy i Miasta w W. z \[...\] r. nr \[...\]w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru części sołectw Z., T.D., T.G., W. Z., Z.-R. w gminie W.. Powyższy wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Uchwałą z \[...\]r. Rada Gminy i Miasta W., po stwierdzeniu, że plan jest zgodny ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i miasta W., uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obszaru części sołectw Z., T.D., T.G., W. Z., Z.-R. w gminie W. (dalej plan miejscowy). Skarżący, po uprzednim wezwaniu Rady Gminy i Miasta W. do usunięcia naruszenia prawa, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powołaną uchwałę w sprawie planu miejscowego, domagając się stwierdzenia jej nieważności oraz zasądzenia kosztów postępowania z powodu naruszenia art. 28 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2013 r., poz. 21; dalej upzp), w aspekcie art. 20 ust. 1 upzp w zw. z art. 17 pkt 12, 13, 14 oraz art. 18 upzp, a więc naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego i istotnego naruszenia trybu jego sporządzania. Dodatkowo skarżący podniósł zarzut braku zgodności § 8 ust. 1 pkt 6 planu miejscowego ze studium. Odpowiadając na skargę Rada Gminy i Miasta W. wniosła o jej oddalenie. Rada Gminy i Miasta W. wskazała, że skarżący nie wykazał naruszenia interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi powołanym na wstępie wyrokiem z 17 czerwca 2015 r. powyższa skargę oddalił. Jak wskazał Sąd I instancji stosownie do treści art. 101 ust. 1 stawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r. poz. 594; dalej usg) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Podmiot, skarżąc uchwałę organu gminy na podstawie art. 101 ust. 1 usg, musi wykazać istnienie związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jego konkretną, indywidualną sytuacją prawną. Sąd I instancji stwierdził, że źródłem interesu prawnego skarżącego do wniesienia skargi są normy określające prawo własności nieruchomości, skarżący jest bowiem współwłaścicielem nieruchomości oznaczonej nr ewid. \[...\], położonej w miejscowości Z., znajdującej się na terenie objętym regulacjami zaskarżonej uchwały. Niemniej jednak brak jest podstaw do skutecznego twierdzenia, że interes prawny strony skarżącej został naruszony zaskarżoną uchwałą. W przekonaniu Sądu I instancji skarżący nie wykazał, aby plan miejscowy naruszał jego interes prawny lub uprawnienie. Interesu prawnego skarżącego nie można również wywodzić z zarzucanego naruszenia art. 28 upzp w aspekcie art. 20 ust. 1 upzp w zw. z art. 17 pkt 12, 13, 14 oraz art. 18 upzp, a więc naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego i istotnego naruszenie trybu jego sporządzania, ponieważ merytoryczna ocena zasadności zarzutów skargi byłaby możliwa dopiero po ustaleniu, że zapisy zaskarżonej uchwały naruszają obiektywnie i realnie interes prawny skarżącego. Wreszcie zdaniem Sądu I instancji znaczenie dla oceny, czy skarżącemu przysługuje interes prawny w rozumieniu art. 101 ust. 1 usg, ma fakt, że nieruchomość stanowiąca współwłasność skarżącego zarówno w starym planie miejscowym, który utracił moc 31 grudnia 2002 r., jak i w planie objętym zaskarżoną uchwałą znajduje się na terenach, których dotychczasowe przeznaczenie nie uległo zmianie. Tereny te oznaczone odpowiednio symbolami "\[...\]" i "\[...\]", to niewątpliwie tereny upraw rolnych, na których, jak argumentowała w odpowiedzi na skargę Rada Gminy i Miasta W., ani poprzednio obowiązujący plan, ani też obecnie obowiązujący plan miejscowy nie dopuszczały lokalizacji fermy norek. Nie budzi zatem wątpliwości fakt, że przyjęty plan miejscowy w żaden sposób nie zmienił, nie wykluczył, ani też nie ograniczył możliwości dotychczasowego sposobu zagospodarowania nieruchomości skarżącego, a co za tym idzie - w żadnym razie nie naruszył przysługującego mu prawa własności. Nadto wskazano, że skarżący nie dostrzega różnicy pomiędzy postępowaniem administracyjnym w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla konkretnej inwestycji - jak w przypadku skarżącego w sprawie budowy fermy norek - a procedurą planistyczną związaną z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i trybem, w jakim ta procedura jest prowadzona. Skoro więc miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie ogranicza prawa własności strony skarżącej, ponieważ w żadnej mierze nie zmienia dotychczasowego kierunku przeznaczenia jego nieruchomości, nie ogranicza również możliwości zagospodarowania działki skarżącego, to nie sposób twierdzić, że realnie i bezpośrednio wpływa na przysługujące mu prawo własności, a co za tym idzie narusza przysługujący mu interes prawny. Skarżący wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżając ten wyrok w całości, skarżący zarzucił naruszenie następujących przepisów: 1) art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "Ppsa") tj. naruszenie przepisów postępowania polegające na nieodniesieniu się prze Sąd I instancji do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze, w szczególności zaś zarzutu braku zgodności planu miejscowego ze studium w zakresie § 8 ust. 1 pkt 6 planu; 2) art. 101 ust. 1 usg tj. naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe uznanie, że stan faktyczny przyjęty w sprawie nie odpowiada stanowi faktycznemu zawartemu w hipotezie normy prawnej zawartej w przepisie prawa (błąd subsumcji) tzn. Sąd I instancji niewłaściwie uznał, że interes prawny skarżącego nie został naruszony. Ponadto Sąd I instancji mylnie rozumie art. 101 ust. 1 usg; 3) art. 58 § 1 pkt 1, art. 147 § 1 oraz art. 151 Ppsa jako przepisów prawa procesowego i prawa materialnego w przywołanych wyżej podstawach kasacyjnych w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W skardze kasacyjnej powyższe zarzuty zostały szczegółowo uzasadnione. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zawiera uzasadnioną podstawę. Rozpoznając sprawę w postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 183 § 1 Ppsa ograniczony jest do sformułowanych w złożonym środku odwoławczym podstaw, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie podstawy nieważności postępowania sądowoadministracyjnego, enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 Ppsa, które wszakże w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły. Usprawiedliwiony jest kluczowy dla sprawy zarzut naruszenia art. 101 ust. 1 usg przez błędne zastosowanie tego przepisu, które sprowadza się do uznania że zaskarżony plan miejscowy nie narusza interesu prawnego skarżącego jako współwłaściciela nieruchomości objętej tym planem. Zgodnie z art. 6 ust. 1 upzp ustalenia planu miejscowego kształtują sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Oczywiste jest, iż plan miejscowy – poprzez określone w nim przeznaczenie terenu – wyznacza zakres możliwego sposobu zagospodarowania nieruchomości i w konsekwencji ogranicza sposób wykonywania prawa własności tej nieruchomości wobec oczekiwań i wyobrażeń właściciela w tym zakresie. Tożsamość ustaleń tzw. starego planu miejscowego obowiązującego do końca 2002 r. z ustaleniami zaskarżonego planu przyjętego w 2014 r. nie ma jakiegokolwiek wpływu na kwestie naruszenia interesu prawnego. Z całą pewnością wejście w życie planu zmieniło sytuacje skarżącego, który przed wejściem w życie planu mógł kształtować zabudowę w oparciu o decyzje o warunkach zabudowy pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w art. 61 upzp. Co do zasady zatem uchwalenie planu miejscowego, który w sposób bezpośredni reguluje sposób zagospodarowania nieruchomości, narusza interes prawny właścicieli nieruchomości objętych jego ustaleniami. Podobne stanowisko jest też przyjmowane w orzecznictwie NSA, (m.in. w wyroku z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II OSK 1192/09, w wyroku z 7 kwietnia 2010 r. sygn. akt II OSK 186/10, w wyroku z 2 grudnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1983/10, w wyroku z 10 sierpnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1093/11 i w wyrok z 17 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2316/11). Biorąc pod uwagę, że zaskarżony plan narusza interes prawny skarżącego obowiązkiem Sądu I instancji była merytoryczna ocena zarzutów skargi i ocena czy , stwierdzone naruszenie interesu prawnego skarżących znajduje oparcie w przepisach powszechnie obowiązujących. W świetle powyższego pozostałe podstawy kasacyjne są przedwczesne, ponieważ dotyczą merytorycznej oceny zaskarżonej uchwały. W rozpoznawanej sprawie, na obecnym jej etapie, istotna i jedyna kwestia prawna sprowadza się do oceny legitymacji skarżącego do zaskarżenia uchwały o planie miejscowym. Merytoryczna ocena zaskarżonej uchwały, czyli ocena jej zgodności z prawem będzie miała miejsce po przekazaniu sprawy Sądowi pierwszej instancji w wyniku. Rzeczą Sądu I instancji będzie więc ponowne rozpoznanie sprawy, przy uwzględnieniu całokształtu zarzutów podniesionych przez skarżącego. Konieczne będzie dokonanie takiej analizy faktycznej i prawnej, która pozwoli na ocenę, czy naruszenie interesu prawnego skarżącego stanowiące w myśl art. 101 ust. 1 usg o jego legitymacji do zaskarżenia przedmiotowej uchwały w oznaczonej części – jednocześnie wiąże się z nadużyciem przysługującego gminie władztwa planistycznego, bądź naruszeniem przepisów prawa normujących zasady i tryb sporządzania planu. Mając to wszystko na uwadze NSA, na mocy art. 185 § 1 Ppsa., uchylił zaskarżony wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W pkt 2 wyroku Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 203 pkt 1 Ppsa zasądził od Gminy W. na rzecz skarżącego kwotę 400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

1 czerwca 2016

Symbol z opisem

[6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6150-miejscowy-plan-zagospodarowania-przestrzennego)

Hasła tematyczne

Zagospodarowanie przestrzenne

Skarżony organ

Rada Gminy

Sędziowie

Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący/ Marzenna Linska - Wawrzon Mirosław Gdesz /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20160000446)  
art. 101 ust. 1 · Dz.U. 2016 poz. 446

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II OSK 2136/17 - Wyrok NSA z 2018-03-05](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-2136-17-wyrok-nsa-z-2018-03-05--ii-osk-2136-17)
* [VII SA/Wa 1295/16 - Wyrok WSA w Warszawie z 2017-05-15](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-1295-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2017-05-15--vii-sa-wa-1295-16)
* [II SA/Łd 183/15 - Wyrok WSA w Łodzi z 2015-06-17](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ld-183-15-wyrok-wsa-w-lodzi-z-2015-06-17--ii-sa-ld-183-15)
* [II OZ 1185/16 - Postanowienie NSA z 2016-10-20](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-oz-1185-16-postanowienie-nsa-z-2016-10-20--ii-oz-1185-16)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Łd 224/17 · 12 kwietnia 2017Postanowienie WSA w Łodzi z 12 kwietnia 2017 r., II SA/Łd 224/17 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ld-224-17-postanowienie-wsa-w-lodzi-z-2017-04-12--ii-sa-ld-224-17)
* [Sygnatura: IV SA/Po 149/16 · 12 kwietnia 2017Postanowienie WSA w Poznaniu z 12 kwietnia 2017 r., IV SA/Po 149/16 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-po-149-16-postanowienie-wsa-w-poznaniu-z-2017-04-12--iv-sa-po-149-16)
* [Sygnatura: II SA/Po 91/17 · 12 kwietnia 2017Wyrok WSA w Poznaniu z 12 kwietnia 2017 r., II SA/Po 91/17 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-po-91-17-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2017-04-12--ii-sa-po-91-17)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/BCFBF9BD4A)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1295-16-wyrok-nsa-z-2017-04-12--ii-osk-1295-16#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1295-16-wyrok-nsa-z-2017-04-12--ii-osk-1295-16#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1295-16-wyrok-nsa-z-2017-04-12--ii-osk-1295-16#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1295-16-wyrok-nsa-z-2017-04-12--ii-osk-1295-16#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1295-16-wyrok-nsa-z-2017-04-12--ii-osk-1295-16#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1295-16-wyrok-nsa-z-2017-04-12--ii-osk-1295-16#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1295-16-wyrok-nsa-z-2017-04-12--ii-osk-1295-16#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B1295%252F16.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B12%2Bkwietnia%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Bprzekazano%2Bspraw%25C4%2599%2Bdo%2Bponownego%2Brozpoznania%2Bprzez%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B1295%252F16)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
