Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1233-13-wyrok-nsa-z-2013-07-09--ii-osk-1233-13

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II OSK 1233/13

Wyrok NSA z 9 lipca 2013 r., II OSK 1233/13 – pozwolenie na budowę

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

9 lipca 2013

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz /spr./ Sędziowie sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sędzia del. NSA Jerzy Stankowski Protokolant asystent sędziego Katarzyna Ślizak po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 176/13 w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia \[...\] listopada 2012 r. znak \[...\] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B1233%252F13.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B9%2Blipca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B1233%252F13)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 176/13 oddalił skargę K. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia \[...\] listopada 2012 r. znak \[...\] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy: Wojewoda M. decyzją z dnia \[...\] marca 2010 r., Nr \[...\] na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad pozwolenia na budowę węzła drogowego na przecięciu drogi krajowej nr \[...\] \[...\] – \[...\] z ul. \[...\] w Ł., odcinek km \[...\] wraz z przebudową infrastruktury technicznej – obiekty budowlane kategorii XXV.XXVIII i XXVI. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołań D. S. oraz R. i W. małż. B. decyzją z dnia \[...\] sierpnia 2010 r. znak: \[...\] uchylił decyzję Wojewody M. dnia \[...\] marca 2010 r., Nr \[...\] w części dotyczącej nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności i w tej części umorzył postępowanie organu pierwszej instancji, w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności w/w decyzji wystąpił K. G. K. G. przedstawił decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia \[...\] kwietnia 2006 r., znak: \[...\], uzgadniającą i udzielającą W. O. i K. G. pozwolenia na budowę tymczasowego zjazdu publicznego z drogi krajowej nr \[...\] (zlokalizowanego w km \[...\]) do działki nr ew. \[...\] w Ł. oraz decyzję Wojewody M. z dnia \[...\] sierpnia 2006 r., Nr \[...\], znak: \[...\], zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającą K. G. pozwolenia na budowę zjazdu tymczasowego z południowej jezdni w pasie drogi krajowej nr \[...\] (działka nr \[...\]) w km \[...\] dla potrzeb działki nr ew. \[...\] w Ł. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku K. G. decyzją z dnia \[...\] września 2012 r., znak: \[...\] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia \[...\] sierpnia 2010 r. znak: \[...\]. Po rozpatrzeniu wniosku K. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia \[...\] listopada 2012 r., znak: \[...\] utrzymał w/w decyzję w mocy. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego kontrolowana decyzja nie jest obarczona żadną z wad o których mowa w art. 156 § 1 k.p.a. Analiza akt sprawy wykazała, że inwestycja jest zgodna z wymaganiami zawartymi w decyzji Ministra Infrastruktury z dnia \[...\] lipca 2009 r., znak: \[...\], oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody M. z dnia \[...\] stycznia 2009 r., znak: \[...\], ustalającej lokalizację drogi dla inwestycji pn.: "Budowa węzła drogowego na przecięciu drogi krajowej nr \[...\] \[...\] – \[...\] z ul. \[...\], odcinek km \[...\] (istn. km \[...\]) wraz z przebudową infrastruktury technicznej". Projekt przedmiotowej inwestycji jest również zgodny z warunkami zawartymi: w decyzji Burmistrza Ł. z dnia \[...\] maja 2008 r., znak: \[...\] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie węzła drogowego na przecięciu drogi krajowej nr \[...\] \[...\] – \[...\] z ul. \[...\] w Ł. i w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia \[...\] stycznia 2010 r., znak: \[...\]. Zatwierdzony projekt budowlany uwzględnia również warunki określone w decyzji Starosty W. z dnia \[...\] stycznia 2009 r., znak: \[...\], udzielającej Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji \[...\] Sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzenie do rzeki Wisły wylotem kanalizacji sanitarnej Ø 800 mm zlokalizowanym na jej lewym brzegu w km. \[...\] mieszaniny ścieków komunalnych. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko z którego wynika, że w dacie wydawania pozwolenia na budowę organ nie posiadał wiedzy o faktycznym istnieniu zjazdu na działce nr ew. \[...\] bezpośrednio na drogę krajową nr \[...\], a K. G. w postępowaniu zwykłym takiej okoliczności nie podnosił dlatego okoliczność ta stanowi przesłankę wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał także swoje wcześniejsze ustalenia z których wynika, że zaprojektowana droga dojazdowa na odcinku biegnącym bezpośrednio wzdłuż działki nr ew. \[...\] oraz łącząca się z nią ul. \[...\] posiadają status drogi serwisowej o klasie technicznej "D". Zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie szerokość pasa ruchu w metrach na drodze klasy D – droga dojazdowa na terenie zabudowanym na ulicy jednopasmowej powinna wynosić 3, 00 – 3,50 m, nie zaś 6 metrów jak twierdzi wnioskodawca. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego droga dojazdowa o szerokości 5 m spełnia warunek określony w w/w przepisie rozporządzenia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego za nieuzasadnioną uznał również argumentację wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącą rażącego naruszenia przepisu § 16 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (zwiększenie szerokości pasa ruchu na łuku kołowym). Z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika bowiem, że szerokość pasa ruchu w/w drogi na łukach kołowych została zwiększona i w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie narusza w sposób rażący postanowień przepisu § 16 ust. 1 pkt 2 w/w rozporządzenia z dnia 2 marca 1999 r. (dotyczącego m. in. dróg klasy D). Odnosząc się natomiast do zarzutu zalewania działki nr ew. \[...\] przez wody opadowe, wskazać należy, że w przypadku obu w/w dróg dojazdowych według projektu budowlanego zastosowano dwuprocentowe pochylenie poprzeczne jezdni co jest zgodne z § 17 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Wojewody M. z dnia \[...\] marca 2010 r. Nr \[...\], znak: \[...\] (Projekt architektoniczno - budowlany tom 02, Ark. 2/7), drogi dojazdowe stanowiące ulice \[...\] i \[...\] posiadają zaprojektowaną drogową kanalizację deszczową. Kanalizacja deszczowa przewiduje przejęcie wody z nawierzchni i rowu drogowego przez kanały deszczowe do studzienek kontrolno - rewizyjnych (projekt budowlany - Tom 4.1 Odwodnienie drogi - kanalizacja deszczowa). W związku z powyższym w ocenie organu brak jest podstaw do stwierdzenia, że został naruszony przepis § 101 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł K. G., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, zarzucając wydanie obu decyzji z naruszeniem: 1) przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niewłaściwą interpretację i odmowę stwierdzenia nieważności decyzji, pomimo wystąpienia przesłanek zastosowania tego przepisu; 2) naruszenie przepisów § 7 ust. 1, § 15 ust. 1 i § 16 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez błędne stwierdzenie, że droga klasy "L" w zabudowie o charakterze usługowym, może mieć szerokość 5 m, oraz błędne uznanie że droga dojazdowa do działki nr \[...\] w Ł. jest drogą klasy "D"; 3) naruszenie przepisu art. 7 i 77 k.p.a , poprzez pominięcie faktu istnienia zjazdu z drogi krajowej nr \[...\] do działki nr \[...\] w Ł. oraz błędne ustalenie, że brak świadomości Wojewody M. przy wydawaniu decyzji z dnia \[...\] marca 2010r., Nr \[...\], o istnieniu decyzji GDDKiA z dnia \[...\] kwietnia 2006 r. w z sprawie udzielenia wnioskodawcy pozwolenia na budowę zjazdu z drogi krajowej nr \[...\] na działkę nr \[...\] w Ł., stanowi przesłankę wznowieniową, podczas gdy taka niewiedza organu wynikała z rażącego naruszenia obowiązku zgromadzenia materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ tak zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja nie naruszają prawa, a tylko w takim zakresie dopuszczalna jest ich sądowa kontrola. Sąd podkreślił, że postępowanie prowadzone na podstawie art. 156 § 1 k.p.a. jest nadzwyczajnym trybem postępowania i stanowi wyłom od ogólnej zasady trwałości i stabilności decyzji określonej w art. 16 k.p.a. Celem postępowania nieważnościowego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji decyzji w granicach określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Przepis art. 156 § 1 k.p.a. nie uprawnia bowiem organu orzekającego do rozpatrywania sprawy merytorycznie "co do jej istoty" tak jak w postępowaniu odwoławczym lecz wyłącznie w granicach określonych w art. 156 § 1 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie Sąd kontrolował decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia \[...\] listopada 2012 r., znak: \[...\], którą Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia \[...\] września 2012 r., znak: \[...\]. Zaskarżona decyzja wydana została w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ( Dz. U. nr 80, poz. 721 ze zm ). Decyzja ta została poprzedzona decyzją Wojewody M. z dnia \[...\] stycznia 2009 r. o ustaleniu lokalizacji drogi, która została utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia \[...\] lipca 2009 r., a skarga oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1722/09\. Decyzją lokalizacyjną zostały określone między innymi wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi (w pkt 5 decyzji) oraz warunki techniczne realizacji inwestycji (w pkt 3 decyzji). Z wymagań dotyczących powiązania drogi z innymi drogami publicznymi wynika, że w ramach przedsięwzięcia przewiduje się zmiany w powiązaniu dróg polegające m.in. na odcięciu bezpośredniego połączenia dróg gminnych (ulice \[...\], \[...\] i \[...\]) i powiązanie ich z drogą krajową poprzez budowę drogi serwisowej połączonej z ul. \[...\] i dalej węzłem drogowym. W warunkach technicznych realizacji inwestycji określono drogi serwisowe jako drogi klasy technicznej "D" oraz określono zmiany w dotychczasowej infrastrukturze technicznej dotyczące odwodnienia drogi. W ocenie Sądu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie uznał, iż kontrolowana decyzja nie jest obarczona żadną z wad o których mowa w art. 156 § 1 k.p.a. Wbrew zarzutom skarżącego kwestionowana decyzja nie jest obarczona wadą rażącego naruszenia prawa. Badana decyzja spełnia wymagania określone w decyzji lokalizacyjnej dotyczące powiązania drogi krajowej nr \[...\] z innymi drogami publicznymi. Sąd wskazał, że z prawidłowych ustaleń Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dokonanych w wyniku analizy projektu budowlanego (tom nr 02 – część drogowa) wynika, iż decyzją Wojewody M. z dnia \[...\] marca 2010 r., Nr \[...\] o pozwoleniu na budowę węzła drogowego odcięto bezpośrednie połączenie dróg gminnych z drogą krajową nr \[...\] i zaprojektowano drogę serwisową, łączącą się z drogą krajową nr \[...\]. Droga serwisowa posiada szerokość 5 m i stanowi drogę dojazdową do działki skarżącego nr ew. \[...\]. Na działce skarżącego nr ew. \[...\] przy granicy z sąsiednią działką nr ew. \[...\] zaprojektowano zjazd publiczny na serwisową drogę dojazdową. Likwidacja istniejącego wcześniej zjazdu tymczasowego z działki skarżącego nr ew. \[...\] bezpośrednio na drogę krajową nr \[...\] była przewidziana decyzją lokalizacyjną, zgodnie z którą zjazd na drogę krajową będzie się odbywał poprzez drogę serwisową. Okoliczności tej nie dostrzegł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, który ocenił istnienie tymczasowego zjazdu na działce nr ew. \[...\] jako okoliczność nową, nieznaną organowi w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę, która może stanowić przesłankę wznowienia postępowania. Wbrew zarzutom skargi Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ocenił, iż zaprojektowana droga dojazdowa o szerokości 5 m do działki nr ew. \[...\] jest drogą klasy D i spełnia normy określone § 15 ust 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r., nr 43, poz. 430 ze zm. ). W ocenie Sądu kontrolowana decyzja nie narusza w sposób rażący § 16 ust. 1 pkt 2 wyżej wymienionego rozporządzenia gdyż z projektu budowlanego wynika, że szerokość pasa ruchu drogi dojazdowej na łukach kołowych została zwiększona. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo także ocenił rozwiązania projektowe dotyczące 2 % pochylenia poprzecznego jezdni jako zgodne z § 17 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie oraz rozwiązania projektowe dotyczące drogowej kanalizacji deszczowej, które nie naruszają § 101 w/w warunków technicznych. W ocenie Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie wskazał, że inwestor spełnił wszystkie wymogi stawiane przez Prawo budowlane niezbędne dla uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a rozwiązania projektowe nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym stwierdzenie nieważności decyzji. Projekt budowlany jest kompletny i sporządzony został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, które złożyły oświadczenia o wykonaniu projektu zgodnie z wymogami prawa, warunkami technicznymi i przepisami obowiązującymi w tym zakresie, Sąd zwrócił również uwagę, że ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 716) uchylono art. 35 ust. 2, w którym dopuszczano możliwość badania przez organ administracyjny wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, zgodności projektu architektoniczno - budowlanego z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5\. Taka zmiana świadczy, że w obecnym stanie prawnym organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada takiego uprawnienia. Kontrola stosowania przepisów techniczno-budowlanych została przesunięta do postępowania dyscyplinarnego członka izby samorządu zawodowego. Przed wydaniem pozwolenia na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej może natomiast sprawdzać zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami techniczno-budowlanymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02., Nr 153, poz.1270 ze zm. ), dalej p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył K. G., zaskarżając wyrok w całości, zarzucając: 1) naruszenie przepisu prawa procesowego - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, dalej p.u.s.a. i art. 3 § 2 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 2 oraz art. 151 p.p.s.a., poprzez ich niewłaściwą interpretację i w konsekwencji oddalenie skargi na decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji, pomimo wystąpienia przesłanek zastosowania przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; 2) naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. i art. 3 § 2 pkt 1, art. 145 §1 pkt 2 oraz art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 6, 7 i 77 k.p.a., poprzez ich niewłaściwą interpretację i nieprzeprowadzenie właściwej kontroli decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, polegające na pominięciu faktu, iż decyzje podlegające kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pozbawiły skarżącego, z rażącym naruszeniem prawa, zjazdu z drogi krajowej nr \[...\] do działki nr \[...\] w Ł., pomimo ważnych i obowiązujących decyzji o usytuowaniu tego zjazdu, wydanych na rzecz skarżącego; 3) naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 29 ust. 3 ustawy o drogach publicznych w zw. z art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane w zw. z art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. i art. 3 § 2 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 2 oraz art. 151 p.p.s.a., poprzez ich niewłaściwą interpretację i dowolne ustalenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że usunięcie zjazdu z drogi krajowej nr \[...\] do działki nr ew. \[...\] w Ł., było zgodne z decyzją lokalizacyjną, pomimo braku decyzji uchylającej decyzje wydane skarżącemu w przedmiocie usytuowania zjazdu, oraz pomimo braku wymaganego pozwolenia na rozbiórkę zjazdu. Wobec powyższego skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W piśmie procesowym z dnia 5 czerwca 2013 r. uczestnik postępowania \[...\] Sp. z o.o. z siedzibą w P. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego wyroku Sądu I instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie kontroli Sądu I instancji poddana została decyzja wydana w postępowaniu nadzwyczajnym, jakim jest postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd kontrolował zatem legalność zaskarżonej decyzji jedynie w kontekście przesłanek stwierdzenia nieważności wskazanych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. rażącego naruszenia prawa. Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się do wykazania, że Sąd I instancji pominął fakt, iż skarżący, z rażącym naruszeniem prawa, został pozbawiony zjazdu z drogi krajowej nr \[...\] do działki nr \[...\] w Ł., pomimo pozostających w obrocie prawnym decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia \[...\] kwietnia 2006 r. o uzgodnieniu projektu budowlanego i zezwoleniu na budowę zjazdu z drogi krajowej nr \[...\] na działkę skarżącego nr ew. \[...\] w Ł., postanowienia GDDKiA z dnia \[...\] lutego 2006 r. w sprawie uzgodnienia tejże inwestycji stosownie do przepisu art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych oraz decyzji Wojewody M. z dnia \[...\] sierpnia 2006 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zjazdu. Przede wszystkim wskazać należy, że z rozstrzygnięć, na które powołuje się skarżący kasacyjnie wynika, że uzgodnienia i wydane zezwolenia dotyczyły inwestycji tymczasowej. W decyzji z dnia \[...\] kwietnia 2006 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad uzgodnił projekt budowlany i zezwolił na budowę tymczasowego zjazdu publicznego z drogi krajowej nr \[...\] do działki o nr ew. \[...\] w Ł., wskazując, że pozostałe ustalenia, zawarte w postanowieniu GDDKiA z dnia \[...\] lutego 2006 r. są nadal obowiązujące. W pkt 2 postanowienia GDDKiA z dnia \[...\] lutego 2006 r. zawarto zastrzeżenie, że z uwagi na fakt, iż działka nr \[...\] w całości będzie zajęta na potrzeby drogowe (budowa drogi łącznikowej węzła "\[...\]"), zjazd z drogi nr \[...\], jak również zagospodarowanie omawianej działki mogą być dopuszczone tylko na zasadzie tymczasowości. Z kolei w pkt 3 analizowanego postanowienia stwierdzono, że z chwilą uzyskania decyzji lokalizacyjnej dla przebudowy drogi nr \[...\] właściciel lub dzierżawca działki niezwłocznie przystąpi do likwidacji istniejących naniesień na działce nr \[...\]. Powyższa likwidacja odbędzie się na koszt właściciela lub dzierżawcy działki. Decyzją z dnia \[...\] sierpnia 2006 r. Wojewoda M. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę zjazdu tymczasowego, w pkt 1 lit. k, zastrzegając, że inwestor zobowiązany jest dostosować się do warunków decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia \[...\] kwietnia 2006 r. Mając na względzie powołane wyżej rozstrzygnięcia podkreślić należy, że z postanowień w nich zawartych wynika, że ze względu na planowaną inwestycję drogową (budowa drogi łącznikowej węzła "\[...\]"), skarżący uzyskał jedynie zezwolenie na realizację inwestycji tymczasowej. Bez znaczenia pozostaje zaś okoliczność, czy działka skarżącego została zajęta pod inwestycję drogową, bowiem zgodnie z powołanym pkt 3 postanowienia GDDKiA z dnia \[...\] lutego 2006 r. z chwilą uzyskania decyzji lokalizacyjnej dla przebudowy drogi nr \[...\] skarżący był zobowiązany do likwidacji zjazdu. Z powyższego postanowienia wyraźnie wynika zatem, na jakich warunkach skarżący otrzymał uzgodnienie dla zamierzonej inwestycji i na jakich warunkach będzie musiał dokonać jej rozbiórki. Sąd I instancji prawidłowo zatem uznał, że likwidacja zjazdu z drogi krajowej nr \[...\] do działki nr ew. \[...\] w Ł. została dokonana zgodnie z prawem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, uznając podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty za niezasadne, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę kasacyjną.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

16 maja 2013

Symbol z opisem

[6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6010-pozwolenie-na-budowe-uzytkowanie-obiektu-lub-jego-czesci-wykonywanie-robot-budowlanych-innych-niz-budowa-obiektu-prz)

Hasła tematyczne

Budowlane prawo

Skarżony organ

Inspektor Nadzoru Budowlanego

Sędziowie

Arkadiusz Despot - Mładanowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Jerzy Stankowski Jerzy Stelmasiak

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19600300168)  
art. 156 par. 1 · Dz.U. 1960 nr 30 poz. 168

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [VII SA/Wa 176/13 - Wyrok WSA w Warszawie z 2013-03-08](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vii-sa-wa-176-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-03-08--vii-sa-wa-176-13)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II OZ 548/13 · 9 lipca 2013Postanowienie NSA z 9 lipca 2013 r., II OZ 548/13 – pozwolenie na budowę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-oz-548-13-postanowienie-nsa-z-2013-07-09--ii-oz-548-13)
* [Sygnatura: II OZ 547/13 · 5 lipca 2013Postanowienie NSA z 5 lipca 2013 r., II OZ 547/13 – pozwolenie na budowę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-oz-547-13-postanowienie-nsa-z-2013-07-05--ii-oz-547-13)
* [Sygnatura: II OSK 1583/13 · 4 lipca 2013Postanowienie NSA z 4 lipca 2013 r., II OSK 1583/13 – pozwolenie na budowę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1583-13-postanowienie-nsa-z-2013-07-04--ii-osk-1583-13)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/E2B2C155E0)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1233-13-wyrok-nsa-z-2013-07-09--ii-osk-1233-13#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1233-13-wyrok-nsa-z-2013-07-09--ii-osk-1233-13#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1233-13-wyrok-nsa-z-2013-07-09--ii-osk-1233-13#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1233-13-wyrok-nsa-z-2013-07-09--ii-osk-1233-13#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1233-13-wyrok-nsa-z-2013-07-09--ii-osk-1233-13#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1233-13-wyrok-nsa-z-2013-07-09--ii-osk-1233-13#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-1233-13-wyrok-nsa-z-2013-07-09--ii-osk-1233-13#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BOSK%2B1233%252F13.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B9%2Blipca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BOSK%2B1233%252F13)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
