Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-onp-8-17-postanowienie-nsa-z-2017-12-19--ii-onp-8-17

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II ONP 8/17

Postanowienie NSA z 19 grudnia 2017 r., II ONP 8/17 – opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości

Wynik

Odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

19 grudnia 2017

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Dnia 19 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 22/17 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia \[...\] listopada 2016 r. nr \[...\] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: 1\. odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, 2\. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BONP%2B8%252F17.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B19%2Bgrudnia%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOdrzucono%2Bskarg%25C4%2599%2Bo%2Bstwierdzenie%2Bniezgodno%25C5%259Bci%2Bz%2Bprawem%2Bprawomocnego%2Borzeczenia.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BONP%2B8%252F17)

## Uzasadnienie

Skarżący J. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 22/17, którym oddalono jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z \[...\] listopada 2016 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji tego organu administracji z \[...\] kwietnia 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy G. z \[...\] stycznia 2013 r. o ustaleniu skarżącemu opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek jej podziału. Skarga ta została wniesiona w następujących istotnych okolicznościach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 3 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 551/13, oddalił skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z \[...\] kwietnia 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy G. z \[...\] stycznia 2013 r. o ustaleniu skarżącemu opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek jej podziału. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 28 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 1306/14, oddalił skargę kasacyjną skarżącego od tego wyroku. 11 czerwca 2016 r. skarżący złożył podanie o stwierdzenie nieważności decyzji SKO w L. z \[...\] kwietnia 2013 r. SKO w L. decyzją z \[...\] września 2016 r., utrzymaną w mocy decyzją z \[...\] listopada 2016 r., odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji. Skarżący od decyzji SKO w L. z \[...\] listopada 2016 r. wniósł skargę do WSA w Lublinie, w której po raz pierwszy w tej sprawie podniósł, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z \[...\] kwietnia 2013 r. została wydana po upływie trzech lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna i powołał się na uchwałę NSA z 25 listopada 2013 r., sygn. akt I OPS 6/13\. WSA w Lublinie skargę oddalił wyrokiem z 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 22/17, przyjmując, że nie jest dopuszczalne domaganie się stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, od której sąd administracyjny prawomocnie oddalił skargę. W tym względzie Sąd powołał się na uchwałę NSA z 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I OPS 6/09\. Ponadto Sąd przyznał rację skarżącemu, że doszło do naruszenia prawa przez to, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z \[...\] kwietnia 2013 r. została wydana po upływie trzech lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna, stwierdzając, że nie może tego uwzględnić, gdyż jest związany prawomocnym wyrokiem WSA w Lublinie z 3 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 551/13\. Zaznaczył jednakże, że "(s)kuteczne zakwestionowanie tej decyzji jest możliwe jedynie w drodze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu na podstawie art. 285a i nast. p.p.s.a.". Skarżący od wyroku WSA w Lublinie z 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 22/17, nie wniósł skargi kasacyjnej. Wniósł natomiast skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku WSA w Lublinie z 3 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 551/13, która została przez NSA odrzucona postanowieniem z 13 września 2017 r., sygn. akt II ONP 5/17, z tego powodu, że Sąd przyjął, iż w istocie wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczy wyroku NSA z 28 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 1306/14, i nie spełnia wymogów określonych w art. 285a § 3 p.p.s.a. W tych okolicznościach skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 22/17\. W skardze tej zarzucił naruszenie: - art. 98a ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 7 Konstytucji RP przez niezastosowanie tych przepisów, polegające na tym, że WSA w Lublinie, mimo iż zauważył naruszenie powołanego przepisu ustawy o gospodarce nieruchomościami, to "odmówił stwierdzenia nieważności, wydanych z rażącym naruszeniem prawa decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w tym przedmiocie", - art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 269 § 1 p.p.s.a., polegające na oddaleniu skargi, pomimo że zgodnie z ostatnio powołanym przepisem żaden skład sądu administracyjnego nie może rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem NSA wyrażonym w uchwale siedmiu sędziów, przy czym odniósł to do uchwały NSA z 25 listopada 2013 r., sygn. akt I OPS 6/13\. Ponadto podniósł, że "(w) związku z uprawomocnieniem się przedmiotowego wyroku zmiana ani uchylenie zaskarżonego wyroku (strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych) w drodze innych środków prawnych aniżeli niniejsza skarga nie jest możliwe, a niezgodność z prawem w tym przypadku wynika z naruszenia podstawowych konstytucyjnych zasad porządku prawnego (art. 7 Konstytucji RP) w rozumieniu art. 285a § 2 p.p.s.a.". Rozpoznając skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Rozpoznawana skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została wniesiona od prawomocnego wyroku, od którego nie wniesiono skargi kasacyjnej. W takim przypadku skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, jak wynika z art. 285a § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), jeżeli jest to wyjątkowy przypadek oraz gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. W razie wniesienia w takich okolicznościach skargi skarżący jest zobowiązany wykazać w niej, że występuje wyjątkowy przypadek uzasadniający jej wniesienie (art. 285e § 1 pkt 5 in fine p.p.s.a.). Skarga wniesiona na podstawie art. 285a § 2 p.p.s.a., w której nie wskazano, że występuje wyjątkowy przypadek uzasadniający jej wniesienie, podlega odrzuceniu bez wzywania do usunięcia tego braku skargi (art. 285f § 2 i art. 285h § 1 p.p.s.a.). Ponadto skarga podlega odrzuceniu, jeżeli nie zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 285a § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze NSA uznał, że wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu po pierwsze, dlatego, że nie wykazano w niej, że występuje wyjątkowy przypadek uzasadniający jej wniesienie, po drugie dlatego, że nie występuje wyjątek, o którym mowa w art. 285a § 2 p.p.s.a. Odnosząc się do pierwszej przyczyny odrzucenia rozpoznawanej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wskazać należy, że z porównania dwóch pierwszych paragrafów art. 285a p.p.s.a. wynika, że wyjątkowy przypadek, o którym mowa w art. 285a § 2 p.p.s.a., to okoliczności, które uzasadniają wniesienie takiej skargi, mimo że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych przed uprawomocnieniem się zaskarżonego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie chodziło więc o wykazanie szczególnych przyczyn, z powodu których skarżący nie wniósł skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Lublinie z 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 22/17\. Skarżący żadnych takich szczególnych przyczyn nie wykazał. Natomiast z okoliczności sprawy wynika, że przyczyną tego, że skarżący nie wniósł od tego wyroku skargi kasacyjnej był wybór innego sposobu postępowania. Zamiast wnieść skargę kasacyjną od wyroku z 11 maja 2017 r., skarżący wniósł bowiem skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z 3 lutego 2014 r. Odnosząc się do drugiej przyczyny odrzucenia rozpoznawanej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wskazać należy, że z art. 285a § 2 p.p.s.a. wynika, iż występują dwie okoliczności, które muszą zachodzić łącznie, uzasadniające dopuszczalność takiej skargi, mimo że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych. Jest to wyjątkowy przypadek oraz fakt, że niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. W związku z tym art. 285h § 2 p.p.s.a., w części, w której dotyczy art. 285a § 2 p.p.s.a., należy rozumieć w ten sposób, że skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia odrzuca się, gdy okaże się, że nie zachodzi wyjątkowy przypadek oraz że niezgodność z prawem nie wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Pierwsza ze wskazanych przesłanek została już dowiedziona, gdyż skarżący wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 285e § 1 pkt 5 p.p.s.a. nie wykazał w skardze, że występuje wyjątkowy przypadek. Druga ze wskazanych przesłanek także nie zachodzi, gdyż skarżący naruszenie podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela wywodzi z art. 7 Konstytucji RP, ale pomija zupełnie, że zaskarżony skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wyrok WSA w Lublinie z 11 maja 2017 r. opiera się także na jednej z podstawowych zasad porządku prawnego, mianowicie związaniu prawomocnym wyrokiem sądu. Przypomnieć bowiem należy, że wyrok ten nie dotyczył bezpośrednio decyzji SKO w L. z \[...\] kwietnia 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy G. z \[...\] stycznia 2013 r. o ustaleniu skarżącemu opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek jej podziału, ale decyzji SKO w L. z \[...\] listopada 2016 r. w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji, wydanej po tym, jak skarga na pierwszą ze wskazanych decyzji SKO w L. została prawomocnie oddalona przez sąd administracyjny. Zdaniem NSA, w tych okolicznościach wyrok WSA w Lublinie z 11 maja 2017 r. nie tylko, że nie narusza podstawowe zasady porządku prawnego, konstytucyjne wolności oraz prawa człowieka i obywatela, ale w ogóle, w zasadniczej kwestii, dotyczącej możliwości stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej po tym, jak sąd administracyjny prawomocnie oddalił od niej skargę, nie narusza prawa. Zauważyć należy, że WSA w Lublinie powołał się na uchwałę NSA z 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I OPS 6/09, w której przyjęto, że żądanie strony stwierdzenia nieważności decyzji, na którą skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 k.p.a.) wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ administracji publicznej ustali wystąpienie - ze względu na wydany uprzednio wyrok sądu - przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym. Uchwała ta jest wyrazem stanowiska, według którego co do zasady nie jest dopuszczalne wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, na którą skarga do sądu administracyjnego została oddalona. Brak więc podstaw do przyjęcia, że wyrok WSA w Lublinie z 11 maja 2017 r. o oddaleniu skargi na decyzję organu administracji, którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji, na którą skarga do sądu administracyjnego została prawomocnie oddalona, jest niezgodny z prawem z powodu naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Mając powyższe na uwadze NSA, na podstawie art. 285h § 1 w zw. z art. 285e § 1 pkt 5 p.p.s.a. oraz art. 285h § 2 w zw. z art. 285a § 2 p.p.s.a., odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Ponadto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. NSA orzekł o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu sądowego.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

27 listopada 2017

Symbol z opisem

[6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6157-oplaty-zwiazane-ze-wzrostem-wartosci-nieruchomosci)

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Jerzy Stelmasiak Małgorzata Masternak - Kubiak Zdzisław Kostka /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20170001369)  
art. 285h par. 1, art. 285e par. 1 pkt 5, art. 285 h par. 2, art. 285 a par. 2 · Dz.U. 2017 poz. 1369

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II OSK 693/16 · 15 grudnia 2017Wyrok NSA z 15 grudnia 2017 r., II OSK 693/16 – opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-osk-693-16-wyrok-nsa-z-2017-12-15--ii-osk-693-16)
* [Sygnatura: II SA/Gl 822/17 · 15 grudnia 2017Wyrok WSA w Gliwicach z 15 grudnia 2017 r., II SA/Gl 822/17 – opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-822-17-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2017-12-15--ii-sa-gl-822-17)
* [Sygnatura: II SA/Gl 940/17 · 15 grudnia 2017Wyrok WSA w Gliwicach z 15 grudnia 2017 r., II SA/Gl 940/17 – opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-940-17-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2017-12-15--ii-sa-gl-940-17)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/D5CF70F7F3)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-onp-8-17-postanowienie-nsa-z-2017-12-19--ii-onp-8-17#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-onp-8-17-postanowienie-nsa-z-2017-12-19--ii-onp-8-17#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-onp-8-17-postanowienie-nsa-z-2017-12-19--ii-onp-8-17#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-onp-8-17-postanowienie-nsa-z-2017-12-19--ii-onp-8-17#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-onp-8-17-postanowienie-nsa-z-2017-12-19--ii-onp-8-17#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-onp-8-17-postanowienie-nsa-z-2017-12-19--ii-onp-8-17#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BONP%2B8%252F17.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B19%2Bgrudnia%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOdrzucono%2Bskarg%25C4%2599%2Bo%2Bstwierdzenie%2Bniezgodno%25C5%259Bci%2Bz%2Bprawem%2Bprawomocnego%2Borzeczenia.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BONP%2B8%252F17)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
