Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-929-17-wyrok-nsa-z-2017-12-04--ii-gsk-929-17

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II GSK 929/17

Wyrok NSA z 4 grudnia 2017 r., II GSK 929/17 – rybołówstwo morskie

Wynik

Wznowiono postępowanie przed NSA, uchylono wyrok NSA, uchylono wyrok WSA i umorzono postępowanie

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

4 grudnia 2017

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska (spr.) Sędzia NSA Gabriela Jyż sędzia del. WSA Dorota Dąbek Protokolant Agata Skorupska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi R. B. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 279/11 w sprawie ze skargi kasacyjnej R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 862/10 w sprawie ze skarg R. B. na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] marca 2010 r. nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie 1\. wznawia postępowanie sądowe, 2\. uchyla wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 279/11 oraz poprzedzający go wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 862/10 - oba w części odnoszącej się do decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] marca 2010 r., znak: nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\], nr \[...\] i w tym zakresie umarza postępowanie sądowe, 3\. oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego w zakresie w jakim Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 279/11 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 862/10 oddalającego skargi na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] marca 2010 r., znak: nr \[...\], nr \[...\]. 4\. zasądza od Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej na rzecz R. B. 8.240 (osiem tysięcy dwieście czterdzieści) złotych, tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BGSK%2B929%252F17.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B4%2Bgrudnia%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BWznowiono%2Bpost%25C4%2599powanie%2Bprzed%2BNSA%252C%2Buchylono%2Bwyrok%2BNSA%252C%2Buchylono%2Bwyrok%2BWSA%2Bi%2Bumorzono%2Bpost%25C4%2599powanie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BGSK%2B929%252F17)

## Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 9 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 279/11, oddalił skargę kasacyjną R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 862/10, oddalającego skargi R. B. na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[...\] marca 2010 r., o numerach: \[1\], \[2\], \[3\], \[4\], \[5\], \[6\], \[7\], \[8\], \[9\], \[10\] w przedmiocie wymierzenia, na podstawie § 3 pkt 20 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie (Dz. U. Nr 76, poz. 671, dalej: rozporządzenie z dnia 21 kwietnia 2005 r.), kary pieniężnej w łącznej wysokości 103.500 zł. R. B. pismem z \[...\] czerwca 2015 r. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wskazując jako podstawę wznowienia wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 17 marca 2015 r., sygn. akt K 31/13, zgodnie z którym przepisy § 2–5 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2005 r. w zakresie, w jakim określają dolne granice kar pieniężnych, są niezgodne z art. 63 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 62, poz. 574 ze zm., dalej: ustawa o rybołówstwie) w związku z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji. Skarżący wniósł o uchylenie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w całości oraz uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 862/10 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania w obu instancjach oraz kosztów postępowania wznowieniowego. Uzasadniając skargę o wznowienie postępowania, skarżący podkreślił, że Trybunał Konstytucyjny uznał, iż w ustawie o rybołówstwie nie została ustanowiona dolna granica kar, zaś Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ustalając w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r. dolne stawki kar, spowodował, że w przypadku stwierdzenia określonego naruszenia, organ wymierzający karę nie może nałożyć kary w wysokości niższej niż przewidziana w rozporządzeniu. W konsekwencji uniemożliwił realne stosowanie kryterium szkodliwości czynu. Zgodnie z upoważnieniem zawartym w art. 63 ust. 4 ustawy o rybołówstwie, Minister miał jedynie "zróżnicować" kary przewidziane w ustawie, co nie może być odczytane jako upoważnienie do "zaostrzenia" regulacji w stosunku do stanu prawnego wynikającego z decyzji ustawodawcy. Regulacja zawarta w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r., w ocenie Trybunału, pogarsza sytuację podmiotu gdyż ustanawia dolny pułap odpowiedzialności, podczas gdy w ustawie takiego pułapu brak. W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania sądowego organ wniósł o jego zawieszenie do czasu rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowań administracyjnych zakończonych decyzjami Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] marca 2010 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. W załączeniu organ przedstawił wniosek skarżącego z \[...\] kwietnia 2015 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznymi decyzjami Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[...\] marca 2010 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisu § 3 pkt 20 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar za naruszenie przepisów o rybołówstwie wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący przyłączył się do wniosku o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania o wznowienie prowadzonego przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 grudnia 2015 r. sygn. akt II GSK 1544/15 zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzjami z \[...\] września 2015 r., wydanymi na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 1 oraz z art. 145a k.p.a. stwierdził wydanie z naruszeniem prawa ostatecznych decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[...\] marca 2010 r., o numerach: \[1\], \[3\], \[4\], \[5\], \[7\], \[8\], \[9\], \[10\] oraz poprzedzających je decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w G. W uzasadnieniach decyzji organ stwierdził, że mimo zaistnienia ustawowej przesłanki wznowienia w postępowaniach zakończonych decyzjami z \[...\] marca 2010 r., uchylenie dotychczasowych rozstrzygnięć i wydanie nowych decyzji rozstrzygających o istocie spraw było wyłączone z uwagi na wystąpienie negatywnej przesłanki określonej w art. 146 § 1 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem, uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Wobec tego, że od doręczenia decyzji w sprawach objętych wnioskiem o wznowienie postępowania upłynęło ponad pięć lat, a zatem nie można uchylić decyzji w trybie wznowieniowym, należało stwierdzić wydanie decyzji z naruszeniem prawa przy jednoczesnym wskazaniu, że powodem, dla którego organ nie uchylił decyzji jest upływ pięcioletniego terminu. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzjami z \[...\] września 2015 r. odmówił uchylenia ostatecznych decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[...\] marca 2010 r., o numerach: \[2\], \[6\] oraz poprzedzających je decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w G. W uzasadnieniach decyzji organ podniósł, że kara pieniężna została wymierzona w oparciu o kwotę uzyskaną ze sprzedaży nielegalnie złowionych ryb, a nie w oparciu o dolną granicę określoną w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r., którego przepisy § 2-5 w zakresie, w jakim określają dolne granice kar pieniężnych zakwestionował Trybunał Konstytucyjny. W takiej sytuacji, zdaniem organu, nie została spełniona przesłanka wymieniona w art. 145a k.p.a. Skarżący złożył wnioski o ponowne rozpatrzenie spraw, które następnie cofnął. Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi decyzjami z \[...\] listopada 2016 r. o numerach: \[01\] , \[02\] , \[03\] , \[04\] , \[05\] , \[06\] , \[07\] , \[08\] , \[09\] , \[10\] umorzył postępowania z wniosków o ponowne rozpatrzenie spraw. Następnie Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej pismem z \[...\] stycznia 2017 r. wniósł o podjęcie zawieszonego na zgodny wniosek stron postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 17 marca 2017 r. podjął zawieszone postępowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania jest częściowo zasadna. Na wstępie należy podnieść, że w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 czerwca 2010 r., sygn. akt II GPS 1/10 (ONSAiWSA 2010, nr 5, poz. 81), wyjaśniono, że przepis art. 272 § 1 p.p.s.a. "stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w każdym przypadku, gdy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą obejmuje akt normatywny, jaki stosował lub powinien stosować sąd administracyjny lub organ administracji publicznej w sprawie". Mając na uwadze ogólną moc wiążącą uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.) oraz cel zmierzający do realizacji prawa strony skarżącej do ponownego rozpoznania sprawy w związku z wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z 17 marca 2015 r. o sygnaturze K 31/13, dotyczącego zgodności z konstytucją przepisów ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie (Dz. U. z 2009 r., Nr 76, poz. 671), w sytuacji gdy skarga o wznowienie postępowania dotyczyła sprawy w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga o wznowienie postępowania wniesiona przez R. B. opiera się na ustawowej przesłance wznowienia postępowania w związku z czym postanowił wznowić postępowanie w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem i rozpoznać sprawę na nowo w granicach zakreślonych podstawą wznowienia (art. 282 § 1 p.p.s.a.) Uwzględniając, że Trybunał Konstytucyjny przywołanym wyrokiem z 17 marca 2015 r., w punkcie 4a) sentencji orzekł, że § 2 – 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o rybołówstwie, w zakresie w jakim określają dolne granice kar pieniężnych są niezgodne z art. 63 ust. 2 i 4 ustawy o rybołówstwie w związku z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji oraz bezsprzeczny fakt, iż rozstrzygnięcia organów, których sprawa dotyczy, mocą których wymierzono stronom karę pieniężną, wydane były na podstawie § 3 pkt 20 rozporządzenia z dnia 10 kwietnia 2005 r., uchyleniu, stosownie do art. 282 § 2 p.p.s.a., podlegał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 279/11 oraz poprzedzający go wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 862/10, w części rozstrzygającej o zgodności z prawem decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[...\] marca 2010 r. o numerach: \[1\], \[3\], \[4\], \[5\], \[7\], \[8\], \[9\], \[10\] . Wobec zaś okoliczności, że skarżący we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego i w skardze o wznowienie postępowania sądowego powołał się na tą samą podstawę wznowienia oraz, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po przeprowadzeniu wznowionego postępowania decyzjami z \[...\] września 2015 r., na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 1 oraz z art. 145a k.p.a., stwierdził wydanie z naruszeniem prawa wymienionych wyżej ostatecznych decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[...\] marca 2010 r. w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych z uwagi na upływ terminu określonego w art. 146 § 1 k.p.a. i w ten sposób zostały zakończone postępowania w sprawie wznowienia postępowań zakończonych tymi decyzjami z \[...\] marca 2010 r., należało uznać, że postępowanie sądowe, w omawianym zakresie, stało się bezprzedmiotowe, co uzasadniało jego umorzenie na podstawie art. 282 § 2 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W wyniku ponownego rozpoznania skargi, z uwagi na treść art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nie byłoby bowiem możliwe wydanie innego orzeczenia, niż odpowiadające w swej istocie decyzjom Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[...\] września 2015 r. W takim stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 2 sentencji wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie są zasadne skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 279/11, w zakresie, w jakim została oddalona skarga kasacyjna R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 862/10, oddalającego skargi na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[...\] marca 2010 r., o numerach: \[6\] i \[2\]. W sprawach zakończonych wymienionymi decyzjami Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[...\] marca 2010 r. kary pieniężne zostały nałożone w wysokości wyższej niż dolna granica określona w § 3 pkt 20 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2005 r. (odpowiednio: 11.000 zł i 12.500 zł). W tym miejscu należy zauważyć, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 17 marca 2015 r. w sprawie K 31/13 jest wyrokiem zakresowym, nie wywołuje więc skutku określonego w art. 190 ust. 1 i 3 Konstytucji RP, tj. utraty mocy obowiązującej zakwestionowanego aktu normatywnego. Powoduje jednak konieczność takiej wykładni przepisów, aby jej wynik nie był sprzeczny ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku Trybunału. Z tego też względu w pierwszej kolejności trzeba zwrócić uwagę na motywy, którymi kierował się Trybunał Konstytucyjny wydając powołane orzeczenie. Trybunał, rozważając konstytucyjność § 2 – 5 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2005 r. stwierdził, że na podstawie upoważnienia zawartego w art. 63 ust. 4 ustawy o rybołówstwie minister został umocowany do zróżnicowania wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, z uwzględnieniem kryterium rodzaju oraz społecznej szkodliwości naruszenia. W ocenie Trybunału Minister Rolnictwa, określając w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r. górne granice kar, nie wykroczył poza wysokość określoną w ustawie, jednak - w części dotyczącej określenia dolnej granicy kary za dane przekroczenie - zaostrzył reżim przewidziany w ustawie o rybołówstwie. Trybunał Konstytucyjny zauważył, że ustawodawca nie ustanowił dolnej granicy kar, zaś minister, ustalając dolne stawki, spowodował, że w wypadku stwierdzenia określonego naruszenia, organ wymierzający kary (okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego) nie może nałożyć kary w wysokości niższej niż przewidziana w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r. Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że zgodnie z upoważnieniem zawartym w art. 63 ust. 4 ustawy o rybołówstwie, minister miał jedynie "zróżnicować" kary przewidziane w ustawie, co nie może być odczytane jako upoważnienie do "zaostrzenia" regulacji w stosunku do stanu prawnego wynikającego z decyzji ustawodawcy. W ocenie Trybunału regulacja zawarta w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r. pogarsza sytuację podmiotu; ustanawia dolny pułap odpowiedzialności, podczas gdy w ustawie takiego pułapu brak. Przyjętego rozwiązania nie usprawiedliwia argument, że upoważnienie do wydania rozporządzenia nakazuje miarkować ("różnicować") odpowiedzialność w zależności od rodzaju naruszenia i jego społecznej szkodliwości. Niewątpliwie przewidziane w rozporządzeniu szerokie "widełki", pozwalają na indywidualizację kary sprowadzającą się do uwzględnienia w procesie stosowania sankcji administracyjnej zasady proporcjonalności i sprawiedliwości (słuszności), w zgodzie z ogólnymi zasadami k.p.a., to jednak nie do organu wykonawczego należy konstruowanie zasad odpowiedzialności za naruszenie przepisów o rybołówstwie. W konkluzji Trybunał stwierdził, że wprowadzenie kary minimalnej nie ma dostatecznej podstawy prawnej, nie mieści się w ogólnym upoważnieniu do określenia wysokości kar. Ustanowienie kary minimalnej ogranicza w istotny sposób możliwość zrealizowania w procesie wymierzania kar sformułowanej w art. 63 ust. 4 ustawy o rybołówstwie dyrektywy różnicowania kar w zależności od rodzaju naruszenia i społecznej jego szkodliwości. Uwzględniając charakter omawianego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego oraz okoliczność, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzjami z \[...\] marca 2010 r., o numerach: \[6\] i \[2\] nałożył kary pieniężne w wysokości odpowiadającej kwotom uzyskanym przez R. B. ze sprzedaży dorsza pochodzącego z nielegalnych połowów, które były wyższe, niż dolna granica kary określona w § 3 pkt 20 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2005 r., należało uznać, że powołana podstawa wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego nie mogła doprowadzić do zakwestionowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 279/11, w zakresie, w jakim została oddalona skarga kasacyjna R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 862/10, oddalającego skargi na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[...\] marca 2010 r., o numerach: \[6\] i \[2\]. Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 3 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 276 w związku z art. 203 pkt 1 i art. 206 p.p.s.a. Kwota zasądzonych kosztów postępowania sądowego obejmuje wpis od skargi o wznowienie i skargi kasacyjnej, opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem i opłaty za czynności adwokackie ustalone na podstawie § 14 pkt 2 lit. a) i b) w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 461) - w części w jakiej skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego została uwzględniona.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

17 marca 2017

Symbol z opisem

[6167 Rybołówstwo morskie, i rybactwo śródlądowe](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6167-rybolowstwo-morskie-i-rybactwo-srodladowe)

Skarżony organ

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Sędziowie

Dorota Dąbek Gabriela Jyż Joanna Kabat-Rembelska /przewodniczący sprawozdawca/

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II GSK 279/11 - Wyrok NSA z 2012-03-09](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-279-11-wyrok-nsa-z-2012-03-09--ii-gsk-279-11)
* [IV SA/Wa 862/10 - Wyrok WSA w Warszawie z 2010-10-28](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-862-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2010-10-28--iv-sa-wa-862-10)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II GSK 1563/15 · 1 grudnia 2017Postanowienie NSA z 1 grudnia 2017 r., II GSK 1563/15 – rybołówstwo morskie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1563-15-postanowienie-nsa-z-2017-12-01--ii-gsk-1563-15)
* [Sygnatura: II GSK 1569/15 · 21 listopada 2017Postanowienie NSA z 21 listopada 2017 r., II GSK 1569/15 – rybołówstwo morskie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1569-15-postanowienie-nsa-z-2017-11-21--ii-gsk-1569-15)
* [Sygnatura: II GSK 1570/15 · 17 listopada 2017Postanowienie NSA z 17 listopada 2017 r., II GSK 1570/15 – rybołówstwo morskie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1570-15-postanowienie-nsa-z-2017-11-17--ii-gsk-1570-15)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/324E0F4167)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-929-17-wyrok-nsa-z-2017-12-04--ii-gsk-929-17#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-929-17-wyrok-nsa-z-2017-12-04--ii-gsk-929-17#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-929-17-wyrok-nsa-z-2017-12-04--ii-gsk-929-17#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-929-17-wyrok-nsa-z-2017-12-04--ii-gsk-929-17#informacje)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-929-17-wyrok-nsa-z-2017-12-04--ii-gsk-929-17#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-929-17-wyrok-nsa-z-2017-12-04--ii-gsk-929-17#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BGSK%2B929%252F17.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B4%2Bgrudnia%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BWznowiono%2Bpost%25C4%2599powanie%2Bprzed%2BNSA%252C%2Buchylono%2Bwyrok%2BNSA%252C%2Buchylono%2Bwyrok%2BWSA%2Bi%2Bumorzono%2Bpost%25C4%2599powanie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BGSK%2B929%252F17)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
