Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-372-18-wyrok-nsa-z-2018-03-22--ii-gsk-372-18

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II GSK 372/18

Wyrok NSA z 22 marca 2018 r., II GSK 372/18 – rybołówstwo morskie

Wynik

Wznowiono postępowanie przed NSA, uchylono wyrok NSA, uchylono wyrok WSA i umorzono postępowanie

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

22 marca 2018

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zabłocka (spr.) Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia del. WSA Tomasz Smoleń Protokolant Paulina Marchewka po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi H.M. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 116/11 w sprawie ze skargi kasacyjnej H.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1063/10 w sprawie ze skarg H.M. na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[..\] kwietnia 2010 r. nr \[,,,\] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie 1\. wznawia postępowanie sądowe, 2\. uchyla wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 116/11 oraz poprzedzający go wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1063/10 - oba w części odnoszącej się do decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] kwietnia 2010 r., znak: nr \[...\], i w tym zakresie umarza postępowanie sądowe, 3\. oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego w zakresie w jakim Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 116/11 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1063/10 oddalającego skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] kwietnia 2010 r., znak: nr \[...\], 4\. zasądza od Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej na rzecz H.M. 5854 (pięć tysięcy osiemset pięćdziesiąt cztery) złote tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BGSK%2B372%252F18.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B22%2Bmarca%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BWznowiono%2Bpost%25C4%2599powanie%2Bprzed%2BNSA%252C%2Buchylono%2Bwyrok%2BNSA%252C%2Buchylono%2Bwyrok%2BWSA%2Bi%2Bumorzono%2Bpost%25C4%2599powanie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BGSK%2B372%252F18)

## Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 116/11, oddalił skargę kasacyjną H.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1063/10 oddalającego skargi H.M. na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] kwietnia 2010 r., nr \[..\], \[...\] kwietnia 2010 r., nr \[...\] i z dnia \[...\] kwietnia 2010 r., nr \[...\] w przedmiocie wymierzenia kary grzywny za naruszenie przepisów o rybołówstwie na podstawie § 3 pkt 20 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie (Dz. U. Nr 76, poz. 671, dalej: rozporządzenie z dnia 21 kwietnia 2005 r.). Pismem z dnia \[...\] czerwca 2015 r. H.M. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wskazując jako podstawę wznowienia wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 17 marca 2015 r., sygn. akt K 31/13, zgodnie z którym przepisy § 2–5 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2005 r. w zakresie, w jakim określają dolne granice kar pieniężnych, są niezgodne z art. 63 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 62, poz. 574 ze zm., dalej: ustawa o rybołówstwie) w związku z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji. Skarżący wniósł o uchylenie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w całości oraz uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1063/10 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania w obu instancjach oraz kosztów postępowania wznowieniowego. Uzasadniając skargę o wznowienie postępowania, skarżący podkreślił, że Trybunał Konstytucyjny uznał, że w ustawie o rybołówstwie nie została ustanowiona dolna granica kar, zaś Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ustalając w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r. dolne stawki kar, spowodował, że w przypadku stwierdzenia określonego naruszenia, organ wymierzający karę nie może nałożyć kary w wysokości niższej niż przewidziana w rozporządzeniu. W konsekwencji uniemożliwił realne stosowanie kryterium szkodliwości czynu. Zgodnie z upoważnieniem zawartym w art. 63 ust. 4 ustawy o rybołówstwie, Minister miał jedynie "zróżnicować" kary przewidziane w ustawie, co nie może być odczytane jako upoważnienie do "zaostrzenia" regulacji w stosunku do stanu prawnego wynikającego z decyzji ustawodawcy. Regulacja zawarta w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r., w ocenie Trybunału, pogarsza sytuację podmiotu gdyż ustanawia dolny pułap odpowiedzialności, podczas gdy w ustawie takiego pułapu brak. W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania sądowego organ wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowań administracyjnych zakończonych decyzjami Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[..\] kwietnia 2010 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. W załączeniu organ przedstawił wniosek skarżącego z dnia 7 kwietnia 2015 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznymi decyzjami Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[..\] kwietnia 2010 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisu § 3 pkt 20 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar za naruszenie przepisów o rybołówstwie wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący przyłączył się do wniosku o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania o wznowienie prowadzonego przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 listopada 2015 r. sygn. akt II GSK 1541/15 zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Decyzją z dnia \[..\] września 2015 r. nr \[...\], Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uchylił swoją decyzję z dnia \[...\] kwietnia 2010 r. nr \[...\] oraz poprzedzającą ją decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w \[...\] z dnia \[...\] listopada 2009 r. nr \[....\] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej i umorzył postępowanie. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organ wskazał art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145a oraz art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) w zw. z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1592). Decyzją z dnia \[...\] września 2015 r. nr \[...\] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uchylił swoją decyzję z dnia \[...\] kwietnia 2010 r. nr \[...\] oraz poprzedzającą ją decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w \[...\] z dnia 20 listopada 2009 r. nr \[...\] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej i umorzył postępowanie. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organ wskazał art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145a oraz art. 105 k.p.a. w zw. z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie. Decyzją z dnia \[...\] września 2015 r. nr \[...\] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia \[...\] kwietnia 2010 r. nr \[...\] utrzymującej w mocy decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w \[...\] z dnia \[..\] listopada 2009 r. nr \[...\] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że kara pieniężna została wymierzona w oparciu o kwotę uzyskaną ze sprzedaży nielegalnie złowionych ryb, a nie w oparciu o dolną granicę określoną w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r., którego przepisy § 2-5 w zakresie, w jakim określają dolne granice kar pieniężnych zakwestionował Trybunał Konstytucyjny. W takiej sytuacji, zdaniem organu, nie została spełniona przesłanka wymieniona w art. 145a k.p.a. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który następnie cofnął. Decyzją z dnia \[...\] września 2017 r., nr \[...\] Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej umorzył postępowanie z wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia \[...\] września 2015 r. nr \[...\] Pismem z dnia \[...\] września 2017 r. Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej wniósł o podjęcie zawieszonego na zgodny wniosek stron postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt II GSK 1541/15 Naczelny Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania jest częściowo zasadna. Na wstępie należy podnieść, że w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 czerwca 2010 r., sygn. akt II GPS 1/10 (ONSAiWSA 2010, nr 5, poz. 81), wyjaśniono, że przepis art. 272 § 1 p.p.s.a. "stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w każdym przypadku, gdy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą obejmuje akt normatywny, jaki stosował lub powinien stosować sąd administracyjny lub organ administracji publicznej w sprawie". Mając na uwadze ogólną moc wiążącą uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.) oraz cel zmierzający do realizacji prawa strony skarżącej do ponownego rozpoznania sprawy w związku z wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z 17 marca 2015 r. o sygnaturze K 31/13, dotyczącego zgodności z Konstytucją przepisów ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie, w sytuacji gdy skarga o wznowienie postępowania dotyczyła sprawy w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga o wznowienie postępowania wniesiona przez H.M> opiera się na ustawowej przesłance wznowienia postępowania. Uwzględniając, że Trybunał Konstytucyjny przywołanym wyrokiem z 17 marca 2015 r., w punkcie 4a) sentencji orzekł, że § 2 – 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o rybołówstwie, w zakresie w jakim określają dolne granice kar pieniężnych są niezgodne z art. 63 ust. 2 i 4 ustawy o rybołówstwie w związku z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji oraz bezsprzeczny fakt, iż rozstrzygnięcia organów, których sprawa dotyczy, mocą których wymierzono stronom karę pieniężną, wydane były na podstawie § 3 pkt 20 rozporządzenia z dnia 10 kwietnia 2005 r., uchyleniu, stosownie do art. 282 § 2 p.p.s.a., podlegał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 116/11 oraz poprzedzający go wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1063/10, w części rozstrzygającej o zgodności z prawem decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[...\] kwietnia 2010 r. \[...\] Wobec okoliczności, że skarżący w skardze o wznowienie postępowania sądowego powołał się na tą samą podstawę wznowienia oraz, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po przeprowadzeniu wznowionego postępowania: 1) decyzją z dnia \[...\] września 2015 r. nr \[...\], na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145a oraz art. 105 k.p.a., uchylił swoją decyzję z dnia \[...\] kwietnia 2010 r. nr \[...\] oraz poprzedzającą ją decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w \[...\] z dnia \[...\] listopada 2009 r. i umorzył postępowanie w sprawie; 2) decyzją z dnia \[..\] września 2015 r. nr \[...\], na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145a oraz art. 105 k.p.a., uchylił swoją decyzję z dnia \[...\] kwietnia 2010 r. nr \[..\] oraz poprzedzającą ją decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w \[...\] z dnia \[...\] listopada 2009 r. i umorzył postępowanie w sprawie; - w ten sposób zakończył postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją \[...\] kwietnia 2010 r. nr \[...\] i decyzją \[...\] kwietnia 2010 r. nr \[...\] należało uznać, że postępowanie sądowe, w omawianym zakresie, stało się bezprzedmiotowe, co uzasadniało jego umorzenie na podstawie art. 282 § 2 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W wyniku ponownego rozpoznania skargi, z uwagi na treść art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nie byłoby bowiem możliwe wydanie innego orzeczenia, niż odpowiadające w swej istocie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z \[..\] września 2015 r. nr \[...\] oraz z \[...\] września 2015 r. nr \[....\] W takim stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie jest zasadna skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 116/11, w zakresie, w jakim została oddalona skarga kasacyjna H.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1063/10, oddalającego skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] kwietnia 2010 r. nr nr \[...\] W sprawie zakończonej wskazaną decyzją kara pieniężna została nałożona w wysokości wyższej niż dolna granica określona w § 3 pkt 20 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2005 r. (28.000 zł). Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 17 marca 2015 r. w sprawie K 31/13 jest wyrokiem zakresowym, nie wywołuje więc skutku określonego w art. 190 ust. 1 i 3 Konstytucji RP, tj. utraty mocy obowiązującej zakwestionowanego aktu normatywnego. Powoduje jednak konieczność takiej wykładni przepisów, aby jej wynik nie był sprzeczny ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku Trybunału. Z tego też względu w pierwszej kolejności trzeba zwrócić uwagę na motywy, którymi kierował się Trybunał Konstytucyjny wydając powołane orzeczenie. Trybunał, rozważając konstytucyjność § 2 – 5 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2005 r. stwierdził, że na podstawie upoważnienia zawartego w art. 63 ust. 4 ustawy o rybołówstwie minister został umocowany do zróżnicowania wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, z uwzględnieniem kryterium rodzaju oraz społecznej szkodliwości naruszenia. W ocenie Trybunału Minister Rolnictwa, określając w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r. górne granice kar, nie wykroczył poza wysokość określoną w ustawie, jednak - w części dotyczącej określenia dolnej granicy kary za dane przekroczenie - zaostrzył reżim przewidziany w ustawie o rybołówstwie. Trybunał Konstytucyjny zauważył, że ustawodawca nie ustanowił dolnej granicy kar, zaś minister, ustalając dolne stawki, spowodował, że w wypadku stwierdzenia określonego naruszenia, organ wymierzający kary (okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego) nie może nałożyć kary w wysokości niższej niż przewidziana w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r. Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że zgodnie z upoważnieniem zawartym w art. 63 ust. 4 ustawy o rybołówstwie, minister miał jedynie "zróżnicować" kary przewidziane w ustawie, co nie może być odczytane jako upoważnienie do "zaostrzenia" regulacji w stosunku do stanu prawnego wynikającego z decyzji ustawodawcy. W ocenie Trybunału regulacja zawarta w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r. pogarsza sytuację podmiotu; ustanawia dolny pułap odpowiedzialności, podczas gdy w ustawie takiego pułapu brak. Przyjętego rozwiązania nie usprawiedliwia argument, że upoważnienie do wydania rozporządzenia nakazuje miarkować ("różnicować") odpowiedzialność w zależności od rodzaju naruszenia i jego społecznej szkodliwości. Niewątpliwie przewidziane w rozporządzeniu szerokie "widełki", pozwalają na indywidualizację kary sprowadzającą się do uwzględnienia w procesie stosowania sankcji administracyjnej zasady proporcjonalności i sprawiedliwości (słuszności), w zgodzie z ogólnymi zasadami k.p.a., to jednak nie do organu wykonawczego należy konstruowanie zasad odpowiedzialności za naruszenie przepisów o rybołówstwie. W konkluzji Trybunał stwierdził, że wprowadzenie kary minimalnej nie ma dostatecznej podstawy prawnej, nie mieści się w ogólnym upoważnieniu do określenia wysokości kar. Ustanowienie kary minimalnej ogranicza w istotny sposób możliwość zrealizowania w procesie wymierzania kar sformułowanej w art. 63 ust. 4 ustawy o rybołówstwie dyrektywy różnicowania kar w zależności od rodzaju naruszenia i społecznej jego szkodliwości. Uwzględniając charakter omawianego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego oraz okoliczność, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia \[...\] kwietnia 2010 r. nr \[...\] nałożył karę pieniężną w wysokości odpowiadającej kwotom uzyskanym przez H.M. ze sprzedaży dorsza pochodzącego z nielegalnego połowu, które były wyższe, niż dolna granica kary określona w § 3 pkt 20 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2005 r., należało uznać, że powołana podstawa wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego nie mogła doprowadzić do zakwestionowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 116/11, w zakresie, w jakim została oddalona skarga kasacyjna H.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1063/10, oddalającego skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] kwietnia 2010 r. nr \[...\] Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 3 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 276 w związku z art. 200 w zw. z art. 203 pkt 1 i art. 206 p.p.s.a. (punkt 4 sentencji wyroku). Kwota zasądzonych kosztów postępowania sądowego obejmuje wpis od skargi o wznowienie, skargi i skargi kasacyjnej, opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem i opłaty za czynności adwokackie ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z pkt 2 lit. b w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 461) - w części w jakiej skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego została uwzględniona.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

13 lutego 2018

Symbol z opisem

[6167 Rybołówstwo morskie, i rybactwo śródlądowe](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6167-rybolowstwo-morskie-i-rybactwo-srodladowe)

Skarżony organ

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Sędziowie

Joanna Zabłocka /przewodniczący sprawozdawca/ Krystyna Anna Stec Tomasz Smoleń

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20120000270)  
art. 272 par. 1, art. 276, art. 203 pkt 1 , art. 206 · Dz.U. 2012 poz. 270

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II GSK 116/11 - Wyrok NSA z 2012-03-15](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-116-11-wyrok-nsa-z-2012-03-15--ii-gsk-116-11)
* [IV SA/Wa 1063/10 - Wyrok WSA w Warszawie z 2010-09-27](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-1063-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2010-09-27--iv-sa-wa-1063-10)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II GSK 373/18 · 22 marca 2018Wyrok NSA z 22 marca 2018 r., II GSK 373/18 – rybołówstwo morskie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-373-18-wyrok-nsa-z-2018-03-22--ii-gsk-373-18)
* [Sygnatura: II GSK 371/18 · 22 marca 2018Wyrok NSA z 22 marca 2018 r., II GSK 371/18 – rybołówstwo morskie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-371-18-wyrok-nsa-z-2018-03-22--ii-gsk-371-18)
* [Sygnatura: II GSK 1541/15 · 13 lutego 2018Postanowienie NSA z 13 lutego 2018 r., II GSK 1541/15 – rybołówstwo morskie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1541-15-postanowienie-nsa-z-2018-02-13--ii-gsk-1541-15)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/B9FFD496A6)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-372-18-wyrok-nsa-z-2018-03-22--ii-gsk-372-18#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-372-18-wyrok-nsa-z-2018-03-22--ii-gsk-372-18#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-372-18-wyrok-nsa-z-2018-03-22--ii-gsk-372-18#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-372-18-wyrok-nsa-z-2018-03-22--ii-gsk-372-18#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-372-18-wyrok-nsa-z-2018-03-22--ii-gsk-372-18#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-372-18-wyrok-nsa-z-2018-03-22--ii-gsk-372-18#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-372-18-wyrok-nsa-z-2018-03-22--ii-gsk-372-18#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BGSK%2B372%252F18.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B22%2Bmarca%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BWznowiono%2Bpost%25C4%2599powanie%2Bprzed%2BNSA%252C%2Buchylono%2Bwyrok%2BNSA%252C%2Buchylono%2Bwyrok%2BWSA%2Bi%2Bumorzono%2Bpost%25C4%2599powanie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BGSK%2B372%252F18)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
