Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1397-13-wyrok-nsa-z-2014-10-23--ii-gsk-1397-13

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II GSK 1397/13

Wyrok NSA z 23 października 2014 r., II GSK 1397/13 – usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

23 października 2014

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Drachal Sędzia NSA Maria Myślińska Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska (spr.) Protokolant Agata Próchniewska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 12/13 w sprawie ze skargi M. Spółki z o.o. w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia \[...\] października 2012 r. nr \[...\] w przedmiocie określenia terminu zakończenia negocjacji oddala skargę kasacyjną

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BGSK%2B1397%252F13.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B23%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2014.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BGSK%2B1397%252F13)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 5 kwietnia 2013 r. (sygn. akt VI SA/Wa 12/13) w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z \[...\] października 2012 r. nr \[...\] w przedmiocie określenia terminu zakończenia negocjacji, uchylił zaskarżone postanowienie oraz orzekł, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym: T. S.A. z siedzibą w W. (dalej: T. S.A.) pismem z \[...\] września 2012 r. wystąpiła do M. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: M.) o zmianę warunków współpracy określonych w decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: Prezes UKE) z \[...\] sierpnia 2009 r. zastępującej umowę o połączeniu sieci pomiędzy T. S.A. a M. w zakresie rozliczeń za zakańczanie połączeń głosowych w sieci M.. Następnie T. S.A. pismem z \[...\] września 2012 r. złożyła, na podstawie art. 27 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. nr 171, poz. 1800 ze zm. – dalej jako: P.t.), do Prezesa UKE wniosek o wydanie postanowienia określającego termin zakończenia negocjacji w przedmiocie zmiany zasad współpracy określonych w decyzji Prezesa UKE z \[...\] sierpnia 2009 r. w zakresie rozliczeń za zakańczanie połączeń głosowych w sieci M., wnosząc o określenie tego terminu na \[...\] października 2012 r. Prezes UKE zawiadomił strony o wszczęciu \[...\] września 2012 r. postępowania administracyjnego o wydanie postanowienia określającego termin zakończenia negocjacji pomiędzy T. S.A. a M., dotyczących zmiany warunków współpracy określonych w decyzji z \[...\] sierpnia 2009 r. oraz zwrócił się do M. o przedstawienie w terminie 7 dni stanowiska w przedmiocie wniosku T. S.A.. M. wniósł o nieuwzględnienie wniosku złożonego przez T. S.A. Prezes UKE postanowieniem z \[...\] października 2012 r., na podstawie art. 27 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 i art. 206 ust. 1 P.t. oraz art. 123 K.p.a., określił na dzień \[...\] listopada 2012 r. termin zakończenia negocjacji rozpoczętych \[...\] września 2012 r. wraz z doręczeniem M. wniosku T. S.A. o zmianę warunków współpracy określonych w decyzji z \[...\] sierpnia 2009 r., w zakresie warunków zakańczania połączeń głosowych w sieci M.. Prezes UKE stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi przypadek realizujący hipotezę normy prawnej zawartej w art. 27 ust. 1 oraz art. 30 ust. 1 P.t., co daje Prezesowi UKE podstawę do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Następnie zauważył, że termin wskazany przez stronę wnioskującą o określenie terminu zakończenia negocjacji nie jest wiążący dla organu. Termin taki powinien być jedynie nie dłuższy niż 90 dni, licząc od dnia wystąpienia z wnioskiem o zawarcie umowy o dostępie telekomunikacyjnym, co wynika z treści art. 27 ust. 1 P.t. Wyjaśnił, że brak jest w powołanym przepisie ograniczeń, które miałyby skutkować koniecznością odmowy określenia terminu zakończenia negocjacji. Prezes UKE podkreślił, że określenie terminu zakończenia negocjacji zmierza do przyspieszenia procesu uzgadniania warunków współpracy stron w zakresie rozliczeń za zakańczanie połączeń głosowych w sieci M. lub do rozstrzygnięcia kwestii spornych w drodze decyzji administracyjnej. Szybkie rozstrzygnięcie kwestii spornych dotyczących rozliczeń z tytułu świadczonych usług umożliwi sprawną współpracę stron, co z kolei przyczyni się do poprawy stanu konkurencji na krajowym rynku telekomunikacyjnym. Prezes UKE wyjaśnił, że określając termin zakończenia negocjacji wziął pod uwagę stopień zaawansowania negocjacji i uznał, że okres do prowadzenia negocjacji, który rozpoczął się wraz z doręczeniem wniosku T. S.A. do M. w dniu \[...\] września 2012 r. jest wystarczający, by strony mogły pozytywnie zakończyć negocjacje. Podkreślił, że nawet po upływie terminu wyznaczonego postanowieniem, strony mogą nadal prowadzić negocjacje, co w efekcie może skutkować ustaleniem warunków współpracy w oparciu o umowę cywilną. Termin wyznaczony przez Prezesa UKE daje natomiast stronom prawo do wystąpienia do Prezesa UKE, z wnioskiem o rozstrzygnięcie kwestii spornej w terminie krótszym niż 90 dni od dnia wystąpienia przez T. S.A. z wnioskiem o zmianę decyzji Prezesa UKE z \[...\] sierpnia 2009 r. M. wniosła skargę na postanowienie z \[...\] października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uwzględnił skargę, uznając, że zaskarżone postanowienie Prezesa UKE zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności Sąd wyjaśnił, że kwestia określenia terminu zakończenia negocjacji o zawarcie umowy o dostępie telekomunikacyjnym – zdaniem składu orzekającego – stanowiła sprawę sądowoadministracyjną w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Natomiast postanowienie wydane na podstawie art. 27 ust. 1 P.t. jest władczym rozstrzygnięciem organu regulacyjnego o terminie zakończenia negocjacji o zawarcie umowy o dostępie telekomunikacyjnym i rozstrzyga sprawę co do istoty. Zatem mieści się ono w katalogu postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. W ocenie WSA, Prezes UKE określając termin zakończenia negocjacji naruszył art. 27 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 P.t. przez błędne ich zastosowanie. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, z językowego brzmienia przepisu art. 30 ust. 1 P.t. nie wymagającego żadnych zabiegów interpretacyjnych wprost wynika, że zakresem jego unormowania objęte są wyłącznie zmiany istniejących umów o dostępie telekomunikacyjnym. Zawarte w powołanym przepisie odesłanie do przepisów art. 26, 27, 28 i 33 P.t. oznacza, że przepisy te mają odpowiednie zastosowanie do sytuacji, gdy umowy te mają być zmieniane. Przy czym taki zakres regulacji omawianego przepisu znajduje również potwierdzenie w przepisie art. 28 P.t., który po pierwsze w ust. 6 reguluje tryb zmiany decyzji o dostępie telekomunikacyjnym stanowiąc, że w przypadkach w nim wymienionych Prezes UKE na wniosek lub z urzędu może zmienić decyzję o dostępie telekomunikacyjnym, a po drugie w ust. 5 normuje kwestie zawarcia umowy o dostępie telekomunikacyjnym, w warunkach funkcjonowania w obrocie decyzji o takim dostępie stanowiąc, że wówczas decyzja o dostępie telekomunikacyjnym wygasa z mocy prawa w części objętej umową. Powołane przepisy rozróżniają zatem sytuacje: zmiany zawartych umów o dostępie telekomunikacyjnym, zmiany decyzji o dostępie telekomunikacyjnym oraz zawarcia umowy o dostępie telekomunikacyjnym, uregulowanym już w akcie administracyjnym zastępującym umowę. Innymi słowy czym innym jest sytuacja zmiany zawartych umów o dostępie telekomunikacyjnym, a czym innym ich zawieranie na etapie, gdy wydana została przez organ regulacyjny decyzja w tym przedmiocie. W tej ostatniej bowiem sytuacji nie dochodzi do zmiany umowy, lecz do swoistego zastąpienia decyzji umową przez wygaśnięcie jej z mocy prawa (art. 28 ust. 5 P.t.), gdy zainteresowane strony bez władczej ingerencji organu regulacyjnego uzgodnią kwestie związane z dostępem telekomunikacyjnym. Natomiast gdy nie osiągną konsensusu, wówczas każda z nich może wystąpić do Prezesa UKE o jej zmianę w trybie art. 28 ust. 6 P.t. Sąd powołał się także na pogląd wyrażany w piśmiennictwie, zgodnie z którym przepis art. 30 P.t. ma zastosowanie do zmian umów dokonywanych przez strony, nie ma on natomiast zastosowania do negocjacji w celu zawarcia umowy powodującej wygaśnięcie w całości lub w części decyzji administracyjnej o dostępie telekomunikacyjnym. Wobec tego, że przepis art. 30 P.t. stanowi wyłącznie o zmianie treści umowy, działanie mające na celu wyeliminowanie decyzji nie jest objęte jego dyspozycją. Decyzja administracyjna nie jest umową, a jedynie ją zastępuje. Strony negocjujące umowę, która ma zastąpić decyzję, nie mogą odwoływać się do Prezesa UKE w celu skrócenia okresu negocjacji (St. Piątek, Prawo telekomunikacyjne, Komentarz, Warszawa 2005 r., str. 289). W ocenie WSA Prezes UKE określając, na podstawie art. 27 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 P.t., termin zakończenia negocjacji pomiędzy T. S.A. a M. dotyczących zmiany warunków współpracy określonych w decyzji Prezesa UKE z 21 października 2011 r. zastępującej umowę o połączeniu sieci pomiędzy T. S.A. a M. w zakresie rozliczeń za zakańczanie połączeń głosowych w sieci M. naruszył wymienione przepisy przez błędne ich zastosowanie. Powołane przepisy nie mają bowiem zastosowania w przypadku prowadzenia negocjacji w celu zawarcia umowy o dostępie telekomunikacyjnym, uregulowanym już w akcie administracyjnym zastępującym umowę. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej zaskarżył opisany wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., poprzez uchylenie – pomimo braku przesłanek do wydania orzeczenia o takiej treści – postanowienia Prezesa UKE z \[...\] października 2012 r. nr \[...\], określającego termin zakończenia negocjacji pomiędzy stronami; - art. 152 p.p.s.a. poprzez stwierdzenie, że postanowienie, nie podlega wykonaniu; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 27 ust. 1 P.t. w związku z art. 30 ust. 1 P.t. oraz art. 28 ust. 4 P.t., poprzez przyjęcie, że Prezes UKE nie może określić terminu zakończenia negocjacji w przypadku gdy wcześniej została wydana decyzja zastępująca umowę o dostępie telekomunikacyjnym, a strony prowadzą rozmowy w przedmiocie zawarcia pomiędzy nimi umowy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 27 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 oraz 28 ust. 4 P.t. zmierza do wykazania, że Prezes UKE był uprawniony do wyznaczenia terminu zakończenia negocjacji w przypadku, gdy wcześniej została wydana decyzja zastępująca umowę o dostępie telekomunikacyjnym, a strony prowadzą rozmowy w przedmiocie zawarcia umowy zastępującej decyzję. Organ wywodził, że decyzja o dostępie telekomunikacyjnym zastępuje umowę o dostępie, gdyż skutek prawny decyzji i umowy jest taki sam (ukształtowanie wzajemnych praw i obowiązków adresatów decyzji lub stron umowy). Decyzja zastępująca umowę może być zmieniana w takim samym trybie jak umowa zawarta pomiędzy stronami w toku negocjacji (art. 28 ust. 5 P.t.). W związku z tym przepis art. 30 ust. 1 P.t. ma zastosowanie także w przypadku takim jak w rozpoznawanej sprawie. Zdaniem Prezesa UKE treść powołanego przepisu i jego umiejscowienie bezpośrednio za przepisem art. 29 P.t. regulującym kwestie zmiany umowy o dostępie telekomunikacyjnym, nie mogą nasuwać wątpliwości, że art. 30 ust. 1 P.t. jest w istocie jedynie zabiegiem legislacyjnym polegającym na odpowiednim stosowaniu wskazanych w nim przepisów do zmiany umów o dostępie telekomunikacyjnym. Wskazana technika ustawodawcza nie może być natomiast równoznaczna, jak błędnie przyjął WSA, z wyłączeniem stosowania art. 27 ust. 1 P.t. w przypadkach, których nie dotyczy art. 30 ust. 1 P.t., w tym zmiany decyzji w drodze umowy o dostępie telekomunikacyjnym zawartej przez strony. Ponadto, zdaniem organu, samodzielnym przepisem pozwalającym na określenie terminu negocjacji zmiany decyzji o dostępie telekomunikacyjnym jest wprost art. 27 ust. 1 P.t. Prezes UKE wyraził pogląd, że zarówno negocjacje dotyczące zmiany umowy o dostępie telekomunikacyjnym, jak i negocjacje dotyczące zmiany decyzji zastępującej taką umowę są negocjacjami o zawarcie umowy o dostępie telekomunikacyjnym, a więc wprost mieszczą się w dyspozycji przepisu art. 27 ust. 1 P.t. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzut naruszenia art. 27 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 oraz art. 28 ust. 4 P.t. za chybiony. Wbrew stanowisku Prezesa UKE uprawnienia do wydania postanowienia określającego termin zakończenia negocjacji w przypadku, gdy wcześniej została wydana decyzja o dostępie telekomunikacyjnym, a strony prowadzą rozmowy dotyczące zmiany decyzji zastępującej umowę o dostępie telekomunikacyjnym, nie można wyprowadzać z treści art. 28 ust. 4 P.t. Zgodnie z powołanym przepisem decyzja o dostępie telekomunikacyjnym zastępuje umowę o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie objętym decyzją. Oznacza to, że decyzja o dostępie telekomunikacyjnym wywołuje skutki materialnoprawne takie jak umowa o dostępie telekomunikacyjnym, w szczególności kształtuje stosunek cywilnoprawny pomiędzy przedsiębiorcami w zakresie dostępu telekomunikacyjnego i rozliczeń. Jednocześnie wspomniana decyzja dotyczy stosunków administracyjnoprawnych powstających między organem administracji publicznej a adresatami decyzji. Prezes UKE ma kompetencje do egzekwowania treści decyzji i nakładania kar pieniężnych w przypadku jej niewykonania, a także modyfikowania stosunku zobowiązaniowego w drodze kolejnych decyzji administracyjnych. Powyższe prowadzi do wniosku, że chociaż decyzja o dostępie zastępuje umowę o dostępie, to nie traci swego charakteru ze wszystkimi konsekwencjami w sferze stosunków administracyjnoprawnych. W związku z tym Prezes UKE błędnie uznał, że skoro decyzja o dostępie telekomunikacyjnym zastępuje umowę to w istocie należy traktować ją jak umowę w tym w zakresie trybu i warunków zmiany umowy. Tymczasem z art. 30 ust. 1 P.t. wprost wynika, że odesłanie do odpowiedniego stosowania art. 26 – 28 i art. 33 Prawa telekomunikacyjnego odnosi się wyłącznie do zmiany umów. Dyspozycją art. 30 ust. 1 P.t. nie jest natomiast objęta sytuacja zmiany, w drodze umowy, postanowień decyzji o dostępie telekomunikacyjnym. W takim przypadku, jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, nie jest możliwe stosowanie przepisów, do których odsyła art. 30 ust. 1 P.t., w tym wyłączone jest określanie przez Prezesa UKE, na podstawie art. 27 ust. 1 P.t. terminu zakończenia negocjacji. Dodać należy, że ustawodawca wyraźnie odróżnia umowę o dostępie telekomunikacyjnym od decyzji zastępującej taką umowę, wprowadzając chociażby odmienne tryby ich zmiany. W związku z tym, gdyby tak jak oczekuje strona wnosząca skargę kasacyjną, dyspozycją art. 30 ust. 1 P.t., miały zostać objęte także umowy zastępujące decyzje o dostępie telekomunikacyjnym, ustawodawca dałby temu z pewnością wyraz w treści powołanego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że nietrafne jest również stanowisko skarżącego, że art. 27 ust. 1 P.t. stanowi samodzielną podstawę do podjęcia postanowienia określającego termin zakończenia negocjacji prowadzonych przez podmioty będące wcześniej adresatami decyzji o dostępie. Ustawodawca różnicuje tryb zawierania umowy o dostępie i zmiany tej umowy, podobnie czyni to w odniesieniu do decyzji zastępującej umowę o dostępie. Tylko w przypadku zmiany umowy o dostępie telekomunikacyjnym ustawodawca przewidział odpowiednie stosowanie art. 27 ust. 1 P.t. Gdyby rzeczywiście uznać, że umowa zmieniająca umowę o dostępie telekomunikacyjnym lub decyzję wydaną w tym przedmiocie była decyzją o dostępie, to zbędne byłoby stanowienie w art. 30 ust. 1 P.t. o odpowiednim stosowaniu między innymi art. 27 ust. 1 do zmiany umów o dostępie. Podsumowując Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że art. 30 ust. 1 P.t. ma zastosowanie wyłącznie do zmiany umów o dostępie telekomunikacyjnym, a w związku z tym zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem powołanego przepisu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oczywiście niesłuszny jest zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Według Prezesa UKE do naruszenia powołanego przepisu doszło poprzez uchylenie – pomimo braku przesłanek do wydania orzeczenia o takiej treści – postanowienia Prezesa UKE z \[...\] października 2012 r., określającego termin zakończenia negocjacji pomiędzy T. S.A. a M., w przedmiocie zmiany warunków współpracy określonych w decyzji Prezesa UKE z \[...\] sierpnia 2009 r. W myśl powołanego przepisu sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Należy zauważyć, że art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., który reguluje sposób rozstrzygnięcia sprawy, nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, gdyż błąd w postaci uwzględnienia lub oddalenia skargi przez sąd pierwszej instancji jest następstwem uchybienia innym przepisom procedury sądowoadministracyjnej, stosowanym w fazie wcześniejszej niż etap orzekania tj. w fazie kontroli zaskarżonego aktu. Podstawą skargi kasacyjnej wymienioną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. mogą być jedynie przepisy regulujące proces dochodzenia do rozstrzygnięcia, a nie przepis określający samo rozstrzygnięcie (por. H. Knysiak – Molczyk, Skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, LexisNexis Warszawa 2009, s. 240 i powołane tam orzecznictwo). Należy dodać, że do naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. mogłoby dojść jedynie wyjątkowo, gdyby sąd nadał orzeczeniu inną formułę niż przewidziana w powołanym przepisie. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego chybiony jest zarzut naruszenia art. 152 p.p.s.a. Powołany przepis stanowi, że "W razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.". Prezes UKE zarzucając naruszenie art. 152 p.p.s.a. a więc przepisu postępowania nie wyjaśnił jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć zarzucane naruszenie. Tym samym konstrukcja omawianego zarzutu nie odpowiada w pełni warunkom określonym w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny ogranicza się do stwierdzenia, że zastosowanie art. 152 p.p.s.a jest konsekwencją uwzględnienia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny. W piśmiennictwie podnosi się, że jest to obligatoryjny element każdego wyroku uwzględniającego skargę (por. Z. Kmieciak glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 lipca 2004 r. sygn. akt OSK 591/04, OSP 2005, z. 4 s. 207). W związku z tym stwierdzenie w wyroku wydanym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, nie może być traktowane jako naruszenie art. 152 p.p.s.a. Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

9 lipca 2013

Symbol z opisem

[6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6254-uslugi-telekomunikacyjne-i-eksploatacja-sieci-telekomunikacyjnych)

Hasła tematyczne

Telekomunikacja

Skarżony organ

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

Sędziowie

Janusz Drachal /przewodniczący/ Joanna Kabat-Rembelska /sprawozdawca/ Maria Myślińska

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20041711800)  
art. 27 ust. 1, art. 28 ust. 4 i 5, art. 30 ust. 1 · Dz.U. 2004 nr 171 poz. 1800
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20120000270)  
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a · Dz.U. 2012 poz. 270

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [VI SA/Wa 12/13 - Wyrok WSA w Warszawie z 2013-04-05](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-12-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-04-05--vi-sa-wa-12-13)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II GSK 1306/13 · 23 października 2014Wyrok NSA z 23 października 2014 r., II GSK 1306/13 – usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1306-13-wyrok-nsa-z-2014-10-23--ii-gsk-1306-13)
* [Sygnatura: II GSK 1339/13 · 23 października 2014Wyrok NSA z 23 października 2014 r., II GSK 1339/13 – usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1339-13-wyrok-nsa-z-2014-10-23--ii-gsk-1339-13)
* [Sygnatura: VI SA/Wa 1411/14 · 15 października 2014Postanowienie WSA w Warszawie z 15 października 2014 r., VI SA/Wa 1411/14 – usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/vi-sa-wa-1411-14-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2014-10-15--vi-sa-wa-1411-14)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/5F90B093BF)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1397-13-wyrok-nsa-z-2014-10-23--ii-gsk-1397-13#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1397-13-wyrok-nsa-z-2014-10-23--ii-gsk-1397-13#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1397-13-wyrok-nsa-z-2014-10-23--ii-gsk-1397-13#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1397-13-wyrok-nsa-z-2014-10-23--ii-gsk-1397-13#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1397-13-wyrok-nsa-z-2014-10-23--ii-gsk-1397-13#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1397-13-wyrok-nsa-z-2014-10-23--ii-gsk-1397-13#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-1397-13-wyrok-nsa-z-2014-10-23--ii-gsk-1397-13#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BGSK%2B1397%252F13.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B23%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2014.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BGSK%2B1397%252F13)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
