Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-1481-25-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-1481-25

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# II FSK 1481/25

Wyrok NSA z 16 kwietnia 2026 r., II FSK 1481/25 – podatek dochodowy od osób fizycznych

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

16 kwietnia 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia WSA (del.) Artur Kot (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 września 2025 r. sygn. akt I SA/Lu 268/25 w sprawie ze skargi W. B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 kwietnia 2025 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.149.2025.1.EC w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz W. B. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BFSK%2B1481%252F25.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BFSK%2B1481%252F25)

## Uzasadnienie

1\. Wyrokiem z 19 września 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 268/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej jako "WSA" lub "sąd pierwszej instancji") uwzględnił skargę W. B. (dalej "skarżący") i uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej "Dyrektor KIS", "DKIS" lub "organ podatkowy") z 8 kwietnia 2025 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Pełen tekst powyższego wyroku (oraz innych orzeczeń sądów administracyjnych przywołanych poniżej) dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (w skrócie "CBOSA", adres: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). 2.1\. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik Dyrektora KIS (radca prawny). Wystąpił o uchylenie ww. wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy WSA do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Na podstawie przepisów art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zw. dalej "ppsa") organ podatkowy postawił wyrokowi WSA zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego (1) oraz przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (2), tj. naruszenie: 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 146 § 1 ppsa w zw. art. 14 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; zw. dalej "updof") poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu przez sąd, że w warunkach niniejszej sprawy spłata udziału kapitałowego skarżącego przez drugiego wspólnika w spółce jawnej może być traktowana jako przychód otrzymany ze zbycia składników majątkowych otrzymanych w związku z likwidacją spółki, gdy tymczasem w chwili spłaty nie doszło jeszcze do likwidacji bytu prawnego spółki, a skarżący otrzyma w ramach spłaty od drugiego wspólnika zapłatę, stanowiącą równowartość przypadającego jemu udziału w majątku spółki, co stanowi wypłatę z własnych środków drugiego wspólnika; 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 146 § 1 ppsa w zw. art. 14b § 1, art. 14c § 1 i 2, a także art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.; zw. dalej "Op") poprzez niezasadne uchylenie zaskarżonej do WSA interpretacji, na skutek przyjęcia, że organ wskutek błędnej, a zarazem nieznajdującej uzasadnienia w powszechnie przyjętych dyrektywach językowych i pozajęzykowych wykładni art. 14 ust. 3 pkt 10 updof, wykreował pozaustawowy warunek zastosowania zwolnienia podatkowego, tymczasem zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 10 updof do przychodów nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika z tytułu likwidacji spółki, zaś w niniejszej sprawie wspólnik otrzymuje równowartość przypadającego jemu udziału w majątku spółki w wyniku zawartej umowy notarialnej z drugim wspólnikiem, w przeddzień kierowanego wniosku o rozwiązanie spółki. 2.2\. Pełnomocnik skarżącego (radca prawny) w odpowiedzi na skargę kasacyjną wystąpił o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. 3\. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skargę kasacyjną należy oddalić, zgodnie z art. 184 ppsa, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw. 3.1\. W świetle art. 193 zdanie drugie ppsa uzasadnienie wyroku ogranicza się do oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Tytułem przypomnienia wskazać jednak należy, że istota sporu dotyczy oceny zasadności stanowiska WSA, który przyjął, że spłata udziału kapitałowego skarżącego przez drugiego wspólnika nie może być traktowana jako przychód ze zbycia składników majątkowych otrzymanych w związku z likwidacją spółki jawnej, skoro skarżący nie nabył uprzednio tychże składników do swego majątku. Kluczowe znaczenie dla wyniku sprawy ma w ocenie WSA art. 14 ust. 3 pkt 10 updof. Zarzut procesowy skargi kasacyjnej jest związany z zarzutem materialnoprawnym i ma charakter wtórny wobec zarzutu naruszenia art. 14 ust. 3 pkt 10 updof poprzez błędną wykładnię. Nadto sposób sformułowania zarzutu materialnoprawnego w petitum skargi kasacyjnej wskazuje na niewłaściwe zastosowanie przez WSA art. 14 ust. 3 pkt 10 updof, a nie jego błędną wykładnię. W ocenie DKIS czynność prawną – w postaci umowy zawartej w formie aktu notarialnego – dokonaną pomiędzy wspólnikami spółki jawnej w dniu poprzedzającym podjęcie przez nich uchwały o zakończeniu działalności przez ową spółkę bez przeprowadzenia likwidacji w rozumieniu przepisów art. 67-85 ustawy z 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.; dalej "Ksh"), należy traktować jako odpłatne zbycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 updof, tj. jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Brak jest natomiast rozważań co do wykładni art. 14 ust. 3 pkt 10 updof i oceny sposobu zastosowania tego przepisu na tle okoliczności faktycznych (zdarzenia przyszłego) rozpoznawanej sprawy przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji. Dodać warto, że niesporne są rozważania WSA dokonane na tle przepisów art. 1 § 2, art. 4 § 1 pkt 1, art. 51 § 1-3, art. 58 § 1, art. 67 § 1 oraz art. 82 § 1 i 2 Ksh, a także na tle art. 5a pkt 26 i 28, art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b oraz art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b updof. Bezsporny jest także stan faktyczny sprawy (zdarzenie przyszłe). 3.2\. Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że zastosowanie w sprawie znajdował art. 146 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika jednak, na jakiej podstawie WSA przyjął, że podstawę prawną rozstrzygnięcia sprawy stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa. Zarzut skargi kasacyjnej co do naruszenia tego przepisu okazał się jednak nieuzasadniony, a przez to chybiony. Skoro uchylony akt został wydany z naruszeniem prawa materialnego, to w niniejszej sprawie wskazane wyżej uchybienie procesowe WSA nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Dodać warto, że w skardze kasacyjnej brak jest zarzutu dotyczącego naruszenia przez WSA art. 141 § 4 ppsa. Jak już wyżej wskazano, podstawę argumentacji DKIS stanowią rozważania dotyczące odrębności czynności prawnej w postaci umowy zawartej w formie aktu notarialnego pomiędzy wspólnikami spółki jawnej w czasie, gdy ta spółka jeszcze istniała (w dniu poprzedzającym podjęcie uchwały o zaprzestaniu działalności owej spółki). Warto nadto zauważyć, że DKIS nie odniósł się do jednego z kluczowych elementów argumentacji WSA związanej z prawem własności nieruchomości rolnych będących przedmiotem owej umowy zawartej w formie aktu notarialnego. Nie wyjaśnił również, na jakiej podstawie przyjął, że skarżący uzyskał przysporzenie, które można byłoby uznać za przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 updof. Istotne przy tym jest, że Dyrektor KIS nie podjął nawet próby podważenia stanowiska WSA co do sposobu rozumienia pojęcia "likwidacji", o jakiej mowa w art. 14 ust. 3 pkt 10 updof. Nie wskazał nadto konsekwencji nieodpłatnego przeniesienia własności nieruchomości spółki. Organ podatkowy z jednej strony wywodzi, że "w chwili spłaty nie doszło jeszcze do likwidacji bytu prawnego spółki, a skarżący otrzyma w ramach spłaty od drugiego wspólnika zapłatę, stanowiącą równowartość przypadającego jemu udziału w majątku spółki, co stanowi wypłatę z własnych środków drugiego wspólnika", a z drugiej strony nie wyjaśnia w sposób spójny i logiczny wpływu tego spostrzeżenia na wynik niniejszej sprawy w świetle art. 10 ust. 3 pkt 10 i pkt 12 lit. b w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 17 lit. b updof. Przypomnieć należy, że zdaniem DKIS w wyniku dokonania ww. "odrębnej czynności" zastosowanie w sprawie znajduje art. 10 ust. 1 pkt 3 updof. W skardze kasacyjnej brak jest jednak stosownych rozważań dotyczących ww. przepisów regulujących konsekwencje likwidacji działalności spółki osobowej (spółki jawnej). DKIS nie wyjaśnił w jaki sposób należałoby traktować strony omawianej umowy sporządzonej w formie aktu notarialnego, mocą której jedynym właścicielem majątku (nieruchomości) spółki jawnej stał się jeden ze wspólników, zaś drugi wspólnik uzyskał z tego tytułu odpowiednią spłatę. Stanowisko Dyrektora KIS jest zatem nieuzasadnione, a w świetle powyższych uwag błędne. 3.3\. Sąd pierwszej instancji przyjął, że kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma art. 14 ust. 3 pkt 10 updof, który stanowi, że do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki. Pojęcie "likwidacji" nie zostało jednak zdefiniowane. Zgodzić należy się z WSA, że pojęcie to odnosić należy do każdego zgodnego z prawem sposobu zakończenia działalności spółki osobowej (ustania jej bytu prawnego), wskutek czego dochodzi m.in. do podziału między wspólników majątku spółki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zakończenie działalności (rozwiązanie) spółki jawnej na skutek stosownej uchwały wspólników należy traktować jako jej likwidację w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 10 updof. Istotne jest, że następnego dnia miał zostać złożony wniosek do Krajowego Rejestru Sądowego w przedmiocie rozwiązania spółki jawnej. Powtórzyć warto, że DKIS nie przedstawia stosownej argumentacji wskazującej na datę likwidacji spółki oraz strony omawianej "odrębnej czynności", która powoduje u skarżącego powstanie przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 updof na skutek uzyskania bliżej nieokreślonego przysporzenia. WSA trafnie wskazał, że na gruncie art. 14 ust. 3 pkt 10 updof nie jest istotne, w jaki sposób została przeprowadzona likwidacja spółki. Istotna może być jednak data dokonania tej likwidacji w zestawieniu z innymi czynnościami prawnymi zmierzającymi do rozwiązania spółki (zakończenia jej działalności). Kluczowe znaczenie dla wyniku sprawy ma zaś odpowiedź na pytanie, czy skarżący otrzymał środki pieniężne z tytułu likwidacji spółki jawnej, czy też na skutek dokonania innych czynności prawnych z jego udziałem. Ogólne rozważania DKIS (zasadniczo trafne) w zakresie "przysporzenia" jako koniecznego elementu pojęcia "przychód", wymagają skonkretyzowania na tle stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wskazanego we wniosku o wydanie interpretacji. Na marginesie powyższych rozważań warto wskazać, mając na uwadze zarówno argumentację stron, jak i sądu pierwszej instancji, że wbrew zapatrywaniu skarżącego oraz wbrew temu, co wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, regulacja prawna przewidziana w art. 14 ust. 3 pkt 10 updof nie wprowadza zwolnienia podatkowego. Skoro spór prowadzony jest na tle wykładni art. 14 ust. 3 pkt 10 updof, nadto w tym zakresie przedstawił swoje stanowisko skarżący (w ramach art. 14b § 3 Op), natomiast DKIS rozstrzygał sprawę w oderwaniu od tej kwestii, czego nie dostrzegł sąd pierwszej instancji, to z uwagi na treść skargi kasacyjnej oraz art. 183 § 1 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny został pozbawiony możliwości wiążącego wypowiadania się odnośnie do oczekiwanego przez skarżącego zwolnienia podatkowego. Wykładnia językowa art. 14 ust. 3 pkt 10 updof prowadzi wyłącznie do stwierdzenia, że do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, czyli do przychodów z (pozarolniczej) działalności gospodarczej, nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki. W konsekwencji sąd pierwszej instancji pochopnie zgodził się ze stanowiskiem skarżącego w tak określonym sporze prawnym (zob. s. 4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Rozpoznawana sprawa różni się nadto od sprawy będącej przedmiotem rozważań NSA w przywołanym przez sąd pierwszej instancji wyroku z 11 lipca 2024 r. (II FSK 1342/21). 3.4\. W świetle powyższych rozważań nieusprawiedliwione okazały się zarzuty (procesowy i materialnoprawny) skargi kasacyjnej albowiem sposób ich sformułowania (i uzasadnienia) nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku, który odpowiada prawu pomimo częściowo błędnego uzasadnienia, o czym jest mowa wyżej. WSA zasadnie zastosował art. 146 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa albowiem DKIS nie dokonał kompleksowej wykładni przepisów regulujących konsekwencje podatkowe likwidacji spółki osobowej (jawnej) i otrzymania z tego tytułu (lub z innego tytułu) środków pieniężnych przez wspólnika takiej spółki. Nie przedstawił także stosownej argumentacji co do oceny sposobu zastosowania art. 14 ust. 3 pkt 10 updof. Zarzut materialnoprawy dotyczy błędnej wykładni art. 14 ust. 3 pkt 10 updof, aczkolwiek jego konstrukcja wskazuje na niewłaściwe zastosowanie tej regulacji. Nieuzasadnione okazało się zapatrywanie organu podatkowego jakoby WSA niezasadnie przyjął, że w warunkach niniejszej sprawy spłata udziału kapitałowego skarżącego przez drugiego wspólnika w spółce jawnej może być traktowana jako przychód otrzymany ze zbycia składników majątkowych otrzymanych w związku z likwidacją spółki. Bliżej nieokreślona "chwila spłaty" i brak "likwidacji bytu prawnego spółki" nie stanowią elementu normy prawnej wynikającej z treści art. 14 ust. 3 pkt 10 updof, a w konsekwencji nie mogą zostać uznane za argumentację prawną świadczącą o naruszeniu przez WSA tego przepisu prawa materialnego. Organ podatkowy nie wyjaśnił na czym miałoby polegać naruszenie przez WSA art. 14 ust. 1 updof, przez co zarzut naruszenia tego przepisu prawa materialnego wymyka się spod kontroli instancyjnej sprawowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zarzut procesowy skargi kasacyjnej stanowi prostą konsekwencję nieusprawiedliwionego zarzutu materialnoprawnego. Nadto DKIS nie uzasadnił zarzutu procesowego odnośnie do naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 146 § 1 ppsa w zw. art. 14b § 1, art. 14c § 1 i 2, a także art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Op. Siłą rzeczy organ podatkowy nie przedstawił argumentacji świadczącej o naruszeniu ww. przepisów przez sąd pierwszej instancji. I to w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy. W sytuacji, gdy w skardze kasacyjnej nie uzasadniono zarzutów naruszenia ww. przepisów postępowania i nie przedstawiono rozważań dotyczących "istotności" zarzucanego naruszenia w rozumieniu zarówno art. 174 pkt 2 ppsa, jak i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, zarzut naruszenia art. 146 § 1 ppsa należało uznać za nieusprawiedliwiony. Ponownie rozpoznając sprawę Dyrektor KIS obowiązany będzie uwzględnić powyższe rozważania. W pierwszej kolejności warto rozważyć kwestie własności majątku spółki jawnej, tj. kto jest właścicielem zbywanych nieruchomości (spółka czy jej wspólnicy) i kto dokonuje odpłatnego zbycia składników majątku nabytych przez spółkę jawną, na co wskazuje skarżący i WSA, jeżeli czynność ta jest dokonywana przed likwidacją (rozwiązaniem) spółki jawnej. DKIS pomija element stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wskazany przez WSA (s. 1 uzasadnienia wyroku) dotyczący nieodpłatnego przeniesienia własności nieruchomości należących do spółki. Kwestia ta nie była też przedmiotem oceny prawnej dokonywanej przez sąd pierwszej instancji. Podobnie jak i kwestia "przysporzenia" i uprzedniego opodatkowania środków, które zostały przeznaczone na nabycie przez spółkę jawną omawianych nieruchomości rolnych jako składników jej majątku powiązanego przez skarżącego (oraz przez WSA) z procesem likwidacji (rozwiązania) spółki. Również skarżący przedstawiając ogólne rozważania w tym zakresie nie powiązał ich z elementami stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionymi we wniosku o wydanie uchylonej interpretacji. Warto wskazać tytułem podsumowania, że treść interpretacji indywidualnej powinna odpowiadać wymogom przewidzianym w art. 14c § 1 i 2 Op, w tym zawierać wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym, w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy. 4\. Mając na uwadze powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, zgodnie z art. 184 ppsa. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono natomiast na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 oraz art. 209 ppsa w zw. z art. 207 § 1 i art. 179 ppsa, stosując § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.), a także uwzględniając wynik rozpoznawanej sprawy.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

10 grudnia 2025

Symbol z opisem

[6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania 6560](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6112-podatek-dochodowy-od-osob-fizycznych-w-tym-zryczaltowane-formy-opodatkowania)

Hasła tematyczne

Podatek dochodowy od osób fizycznych

Skarżony organ

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

Sędziowie

Artur Kot /sprawozdawca/ Jerzy Płusa Tomasz Zborzyński /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20190001387)  
art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 ust. 3 pkt 10 · Dz.U. 2019 poz. 1387

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I SA/Lu 268/25 - Wyrok WSA w Lublinie z 2025-09-19](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-lu-268-25-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2025-09-19--i-sa-lu-268-25)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II FSK 1576/24 · 16 kwietnia 2026Wyrok NSA z 16 kwietnia 2026 r., II FSK 1576/24 – podatek dochodowy od osób fizycznych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-1576-24-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-1576-24)
* [Sygnatura: II FSK 892/23 · 16 kwietnia 2026Wyrok NSA z 16 kwietnia 2026 r., II FSK 892/23 – podatek dochodowy od osób fizycznych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-892-23-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-892-23)
* [Sygnatura: II FSK 875/23 · 16 kwietnia 2026Wyrok NSA z 16 kwietnia 2026 r., II FSK 875/23 – podatek dochodowy od osób fizycznych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-875-23-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-875-23)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/C730B92C7A)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-1481-25-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-1481-25#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-1481-25-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-1481-25#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-1481-25-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-1481-25#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-1481-25-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-1481-25#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-1481-25-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-1481-25#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-1481-25-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-1481-25#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-fsk-1481-25-wyrok-nsa-z-2026-04-16--ii-fsk-1481-25#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BII%2BFSK%2B1481%252F25.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BII%2BFSK%2B1481%252F25)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
