Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wa-305-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-04--i-sab-wa-305-21

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SAB/Wa 305/21

Wyrok WSA w Warszawie z 4 lutego 2022 r., I SAB/Wa 305/21 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich

Wynik

Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

4 lutego 2022

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędzia WSA Łukasz Trochym po rozpoznaniu 4 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. B., A. M., M. M., M. S., A. G., M. M., A. M. i E. Z. na bezczynność Ministra Rozwoju i Technologii w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji 1\. zobowiązuje Ministra Rozwoju i Technologii do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Budownictwa z \[...\] listopada 1950 r. nr \[...\] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydenta \[...\] z \[...\] lutego 1950 r. nr \[...\], w terminie miesiąca od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2\. stwierdza, że Minister Rozwoju i Technologii dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o którym mowa w pkt 1, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3\. oddala skargę w pozostałej części; 4\. zasądza od Ministra Rozwoju i Technologii na rzecz P. B., A. M., M. M., M.S., A. G., M. M., A. M. i E. Z. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSAB%252FWa%2B305%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B4%2Blutego%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BZobowi%25C4%2585zano%2B...%2Bi%2Bstwierdzono%252C%2B%25C5%25BCe%2Bbezczynno%25C5%259B%25C4%2587%2Bmia%25C5%2582a%2Bmiejsce%2Bz%2Bra%25C5%25BC%25C4%2585cym%2Bnaruszeniem%2Bprawa.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSAB%252FWa%2B305%252F21)

## Uzasadnienie

\[...\], reprezentowani przez radcę prawnego \[...\], wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministerstwa Rozwoju, Pracy i Technologii (obecnie Ministra Rozwoju i Technologii), w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Budownictwa z dnia \[...\] listopada 1950 r., Nr \[...\] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej z dnia \[...\] lutego 1950 r., Nr \[...\], odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości \[...\] położonej przy ul. \[...\], hip. \[...\]. Skarga ta została wniesiona w następującym stanie faktycznym. W dniu \[...\] listopada 2011 r. do Ministerstwa Infrastruktury wpłynął przekazany przez SKO w \[...\] (zgodnie z właściwością rzeczową) wniosek \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2009 r., o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Budownictwa z dnia \[...\] listopada 1950r., Nr \[...\] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w \[...\] z dnia \[...\] lutego 1950 r., odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości \[...\] położonej przy ul. \[...\], hip. \[...\]. Na przestrzeni lat organ podejmował działania zmierzające do pozyskania materiałów dowodowych potrzebnych do załatwienia sprawy. Jednocześnie ustalała strony postępowania lub ich następców prawnych. Postanowieniem z dnia \[...\] marca 2018 r., Nr \[...\], Minister Inwestycji i Rozwoju zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie z uwagi na brak dokumentów spadkowych po \[...\], byłym współwłaścicielu przedmiotowej nieruchomości oraz po \[...\], właścicielce lokalu nr \[...\] w budynku przy ul. \[...\]. Po ustaleniu spadkobierców ww osób, postanowieniem z dnia \[...\] lipca 2019 r. organ podjął postępowanie. Od połowy 2019 r. do chwili obecnej trwa ustalanie kolejnych spadkobierców zmarłych stron postępowania. W dniu \[...\] sierpnia 2021 r. do Prezydenta \[...\] wpłynęło wezwanie \[...\], do usunięcia naruszenia prawa i wydania decyzji. W związku z niezakończeniem sprawy, w dniu \[...\] września 2021 r. \[...\] reprezentowani przez radcę prawnego \[...\], wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministerstwa Rozwoju, Pracy i Technologii (obecnie Ministra Rozwoju i Technologii), w przedmiocie rozpoznania wniosku stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Budownictwa z dnia \[...\] listopada 1950 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w \[...\] z dnia \[...\] lutego 1950 r. Skarżący wnieśli o: 1\. wyznaczenie organowi maksymalnie miesięcznego terminu na wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ww. decyzji dekretowych odmawiających przyznania prawa własności czasowej do spornej nieruchomości, 2\. rozpoznanie niniejszej skargi w postępowaniu uproszczonym 3\. stwierdzenie, że bezczynność organu oraz przewlekle prowadzenie sprawy przez organ jest zawinione; 4\. przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 2000 zł. 5\. zasądzanie od organu zwrotu na rzecz skarżących kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przypisanych prawem. Skarżący wskazali, że projekt decyzji ówczesnego Ministra Inwestycji i Rozwoju został wydany w dniu \[...\] sierpnia 2019 r. (\[...\]) w sprawie rozpatrzenia wniosku \[...\] o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Budownictwa z dnia \[...\] listopada 1950 r. oraz utrzymanego w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej z dnia \[...\] lutego 1950 r. Zatem już w dniu \[...\] sierpnia 2019 r., organ uznał, że istnieje możliwość zakończenia sprawy wydaniem decyzji. Pomimo tego od 2 lat nie doszło do wydania rozstrzygnięcia. Z uwagi na bezczynność i przewlekłość organu nie można było skończyć sprawy albowiem dochodziło do śmierci poszczególnych stron postępowania oraz konieczności zapewnienia udziału ich następców w postępowaniu. W dniu 1 sierpnia 2019 r., wszystkie strony postępowania były ustalone. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ opisał wszelkie czynności jakie podejmował w sprawie i wyjaśnił, że opóźnienia w rozpoznaniu wniosku wynikały przede wszystkim z konieczności ustalenia wszystkich stron postępowania. Podkreślił, że na przeszkodzi w rozpoznaniu sprawy nadal stoją niezakończone postępowania spadkowe. Minister podniósł również, że mając na uwadze obecny stan prawny, podkreślenia wymaga, iż zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy - kodeks postępowania administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 1491), która weszła w życie w dniu 16 września 2021 r. postępowania administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczęte po upływie trzydziestu lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem, umarza się z mocy prawa. Tym samym postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest częściowo uzasadniona. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b P.p.s.a.). Jak trafnie podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanych przepisów, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, powinien ocenić, czy załatwiając sprawę, organ administracji podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia. Wynika to z ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a. Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności organu, a tym samym wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 P.p.s.a., a więc zobowiązania organu do rozpoznania sprawy w określonym terminie. Poza sporem pozostaje bowiem, że Minister nie rozpoznał dotychczas wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Budownictwa Nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 1950r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydenta \[...\] Nr \[...\] z dnia \[...\] lutego 1950 r., odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości \[...\] położonej przy ul. \[...\], hip. \[...\] i nie wydał w sprawie stosownego rozstrzygnięcia, a więc nadal pozostaje w zwłoce. W związku z powyższym zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu przedmiotowego wniosku należało uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem miesięcznego terminu do załatwienia sprawy (pkt 1 sentencji). Wyznaczając wskazany termin Sąd miał na uwadze, że ustawą z 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, nadano nowe brzmienie art. 156 § 2 k.p.a. Zgodnie ze znowelizowanym przepisem, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, o której mowa w art. 156 § 2 k.p.a., upłynęło 30 lat nie wszczyna się postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Z kolei z art. 2 pkt 2 ww. ustawy zmieniającej wynika, że postępowania administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia wszczęte po upływie 30 lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończone przed dniem wejścia w życie tej ustawy ostateczną decyzją umarza się z mocy prawa. Zatem hipotetycznie w sytuacji gdyby w dalszym postępowaniu administracyjnym dotyczącym wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z lat 50 – tych XX wieku, sąd administracyjny prawomocnie uchylił decyzję wydaną w oparciu o wniosek strony skarżącej złożony w 2009 r., to na podstawie powyższej regulacji organ byłby zobowiązany do umorzenia postępowania z mocy prawa. Z tych przyczyn Sąd uznał, że termin jednego miesiąca będzie terminem wystarczającym do zakończenia postępowania. W odpowiedzi na skargę Minister wskazał, w związku z wprowadzoną zmianą ustawy – kodeks postępowania administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2021 r. przedmiotowe postępowanie uległo umorzeniu z mocy prawa, a co za tym idzie zakończeniu. Ze stanowiskiem takim Sąd nie może się zgodzić. Nawet ewentualne umorzenie postępowania administracyjnego z mocy prawa musi być bezwzględnie potwierdzone decyzją administracyjną (art. 105 § 1 k.p.a). Organ musi bowiem każdorazowo zbadać, czy zostały spełnione ustawowe przesłanki do umorzenia postępowania, a więc wydać decyzję deklaratoryjną, na którą stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jednocześnie Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). W ocenie Sądu, sytuacja taka wystąpiła w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych, po otrzymaniu w dniu 3 listopada 2011 r. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji dekretowych, pierwszą czynnością Prezydenta było zwrócenie się pismem z dnia \[...\] marca 2012 r. do \[...\], czy nadal podtrzymują swój wniosek z 2009 r. Po otrzymaniu informacji, w kwietniu 2012 r. w dniu podjął działania mające na celu zgromadzenie niezbędnego materiału dowodowego. Kolejne czynności w sprawie (w liczbie kilkudziesięciu) były podejmowane na przestrzeni lat w kilkumiesięcznych odstępach. Ostatnią czynnością organu było pismo z dnia \[...\] października 2019 r. skierowane do \[...\], w którym to organ wzywa do nadesłania dokumentów spadkowych po zmarłej \[...\]. Akta sprawy wskazują , że po tym piśmie organ zaniechał dalszych działań w sprawie. Wskazać należy, że jeżeli organ miał problemy z prowadzeniem postępowania z uwagi na niemożność ustalenia stron postępowania, głownie z uwagi na toczące się postępowania spadkowe, winien zawieszać postępowanie do czasu ustalenia następców prawnych. Tymczasem zrobił to raz postanowieniem z dnia \[...\] marca 2018 r. nr \[...\], które podjął po roku postanowieniem z dnia \[...\] lipca 2019 r. Jak wynika z akt sprawy o kolejnych zgonach stron postępowania powziął wiadomość we wrześniu 2019 r. Powyższe oznacza, że jedenastoletnia bezczynność w rozpoznaniu wniosku, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd nie znalazł za to wystarczająco uzasadnionych podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących o przyznanie na ich rzecz sumy pieniężnej przewidzianej w art. 149 § 2 p.p.s.a. Ta bowiem, ze względu na swój represyjno-dyscyplinujący charakter, winna być stosowana co do zasady w tego rodzaju sytuacjach, gdzie oceniając całokształt działań organu (zaniechań) można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania podjęcia decyzji w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tej dodatkowej sankcji będzie postępował tak nadal. Takich wniosków zaś w oparciu o analizę akt sprawy obecnie nie sposób wyprowadzić. Wynika to z faktu, że organ na przestrzeni lat skupiał się na gromadzeniu materiału dowodowego jednak sukcesywnie miał problemy z ustaleniem stron postępowania lub ich następców prawnych. Często był uzależniony od dobrej woli stron do których się zwracał o przeprowadzeniu postępowania spadkowego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 oraz art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. Na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 3 sentencji wyroku. O kosztach postępowania (pkt 4 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 202 § 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t. j. Dz.U. z 2018 r., poz. 265). Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie powyższego trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

21 września 2021

Symbol z opisem

[6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich 658](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6076-sprawy-objete-dekretem-o-gruntach-warszawskich)

Hasła tematyczne

Grunty warszawskie

Skarżony organ

Minister Rozwoju, Pracy i Technologii

Sędziowie

Jolanta Dargas /przewodniczący sprawozdawca/ Łukasz Trochym Magdalena Durzyńska

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220000329)  
art. 149 · Dz.U. 2022 poz. 329
* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20210000735)  
art. 35, art. 37 · Dz.U. 2021 poz. 735

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 487/23 - Wyrok NSA z 2023-12-19](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-487-23-wyrok-nsa-z-2023-12-19--i-osk-487-23)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SAB/Wa 261/21 · 4 lutego 2022Wyrok WSA w Warszawie z 4 lutego 2022 r., I SAB/Wa 261/21 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wa-261-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-04--i-sab-wa-261-21)
* [Sygnatura: I SAB/Wa 277/21 · 2 lutego 2022Wyrok WSA w Warszawie z 2 lutego 2022 r., I SAB/Wa 277/21 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wa-277-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-02--i-sab-wa-277-21)
* [Sygnatura: I SAB/Wa 247/21 · 31 stycznia 2022Wyrok WSA w Warszawie z 31 stycznia 2022 r., I SAB/Wa 247/21 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wa-247-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-01-31--i-sab-wa-247-21)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/6E127BC5B6)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wa-305-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-04--i-sab-wa-305-21#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wa-305-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-04--i-sab-wa-305-21#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wa-305-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-04--i-sab-wa-305-21#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wa-305-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-04--i-sab-wa-305-21#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wa-305-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-04--i-sab-wa-305-21#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wa-305-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-04--i-sab-wa-305-21#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sab-wa-305-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-04--i-sab-wa-305-21#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSAB%252FWa%2B305%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B4%2Blutego%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BZobowi%25C4%2585zano%2B...%2Bi%2Bstwierdzono%252C%2B%25C5%25BCe%2Bbezczynno%25C5%259B%25C4%2587%2Bmia%25C5%2582a%2Bmiejsce%2Bz%2Bra%25C5%25BC%25C4%2585cym%2Bnaruszeniem%2Bprawa.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSAB%252FWa%2B305%252F21)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
