Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wr-511-26-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-10-22--i-sa-wr-511-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wr 511/26

Wyrok WSA we Wrocławiu z 22 października 2026 r., I SA/Wr 511/26 – podatek od towarów i usług

Wynik

\*Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego w części

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Data orzeczenia

22 października 2026

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Tadeusz Haberka, Sędzia WSA Jarosław Horobiowski, Protokolant referent Izabela Kremza po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale I w dniu 22 października 2026 r. sprawy ze skargi Grupy VAT Gmina N. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 kwietnia 2026 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.1197.2025.2.KC w przedmiocie podatku od towarów i usług. I) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe; II) zasądza na rzecz Skarżącej od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 697 (słownie sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWr%2B511%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bwe%2BWroc%25C5%2582awiu.%2BData%253A%2B22%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2B%2AUchylono%2Binterpretacj%25C4%2599%2Bprzepis%25C3%25B3w%2Bprawa%2Bpodatkowego%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWr%2B511%252F26)

## Uzasadnienie

1\. Postępowanie przed organem podatkowym. 1.1\. Przedmiotem skargi Grupy VAT Gmina N. (dalej: Grupa/Grupa VAT/Skarżąca) jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej organ podatkowy) z dnia 9 kwietnia 2026 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.1197.2025.2.KC w przedmiocie podatku od towarów i usług (dalej VAT). Stosownie do treści art. 141 § 4 PPSA uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron. Nie ma potrzeby przepisywania akt sprawy na podstawie, których Sąd w niniejszej sprawie orzeka zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej PPSA), co w niniejszym uzasadnieniu uczyniono. 1.2\. Z akt sprawy wynika, że w dniu 23 grudnia 2015 r. na podstawie art. 14r § 1 w zw. z 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.; dalej OP) złożony został wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który został uzupełniony pismem procesowym z dnia 11 lutego 2026 r. Przedmiotem wniosku jest kwestia określenia proporcji dla poszczególnych rodzajów czynności Grupy VAT, która będzie utworzona przez Gminę i Miasto N. wraz ze spółką komunalną działającą pod nazwą "H. sp. z o. o." , w której pozostaje jedynym wspólnikiem Spółki funkcje Zgromadzenia Wspólników pełni Burmistrz N. We wniosku podzielono czynności na siedem grup dla których wskazano metody wyliczania prewspółczynników do odliczenia podatku naliczonego jakie chce zastosować Grupa VAT po jej utworzeniu. Co się tyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszanych (zarówno inwestycyjnych, jak i bieżących) związanych z działalnością opisaną jako grupa nr 1 za pomocą rzeczywistego prewspółczynnika przy zastosowaniu wzoru wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z działalnością całej Grupy VAT i brakiem możliwości przyporządkowania poniesionego wydatku do konkretnego członka Grupy VAT oraz brakiem możliwości przyporządkowania wydatków w całości do konkretnego rodzaju działalności (tj. do czynności opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu VAT) z zastosowaniem prewspółczynnika wyliczonego dla całej Grupy VAT przy zastosowaniu wzoru wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego (pytanie oznaczone we wniosku nr 7), z uwagi na to, że stanowisko uznano za prawidłowe i nie jest przedmiotem sporu to stan faktyczny w tym zakresie nie został uwzględniony w uzasadnieniu wyroku. W zakresie działalności cmentarnej (grupa nr 2), opisanej na s. 10-12 wniosku, podkreślono, że w ramach Grupy VAT, niemal całość przychodów będzie dotyczyła działalności opodatkowanej VAT. Jedynie sporadycznie mogą wystąpić czynności poza zakresem opodatkowania VAT (nieodpłatne pochówki). Wydatki ponoszone w ramach tego sektora działalności będą częściowo przyporządkowane do działalności Spółki, a częściowo do działalności Gminy. W takim przypadku najbardziej racjonalne – zdaniem Grupy VAT - będzie odliczenie VAT według proporcji opartej na liczbie pochówków dokonanych w danym roku odpłatnie (czynności opodatkowane VAT) w całkowitej liczbie pochówków zrealizowanych na terenie gminnych cmentarzy w danym roku (tj. zarówno pochówków dokonanych odpłatnie jak i pochówków dokonanych nieodpłatnie). W zakresie działalności związanej z oczyszczaniem miasta i utrzymaniem porządku (grupa nr 3), opisanej na s. 12-13, po utworzeniu Grupy VAT wydatki będą w części związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych (czynności wykonywane na rzecz podmiotów trzecich), a częściowo będą dotyczyć czynności pozostających poza zakresem VAT (przyporządkowanych do Gminy jako realizacja zadań własnych). W takim przypadku najbardziej racjonalne wydaje się odliczenie VAT według proporcji opartej na obrocie Spółki z tego rodzaju działalności. W zakresie działalności związanej z gospodarowaniem odpadami (grupa nr 4), opisanej na s. 13-14 wniosku, wydatki ponoszone w ramach tego sektora działalności będą w całości przyporządkowane do działalności Spółki, która jest podmiotem odpowiedzialnym za świadczenie usług z zakresu gospodarki odpadami na terenie Gminy. Gmina, co do zasady, nie zajmuje się tego rodzaju działalnością, a w związku z tym również nie ponosi wydatków z nią związanych. W takim przypadku najbardziej racjonalne jest odliczenie VAT według proporcji opartej na obrocie Spółki z tego rodzaju działalności. W zakresie działalności związanej z zarządzaniem i administracją lokali (grupa nr 5), opisanej na s. 15-16, po utworzeniu Grupy VAT wydatki będą w części związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych (czynności wykonywane na rzecz podmiotów trzecich), a częściowo będą dotyczyć czynności pozostających poza zakresem VAT (związanych z realizacją zadań własnych Gminy). W takim przypadku najbardziej racjonalne jest odliczenie VAT według proporcji opartej na obrocie Spółki z tego rodzaju działalności. W zakresie działalności ogólnej, związanej z funkcjonowaniem Spółki jako całości, (grupa nr 6), opisanej na s. 6 wniosku, tego typu wydatki dotyczą tak naprawdę całej działalności Spółki. Są one więc związane zarówno z działalności opodatkowaną, jak i działalnością zwolnioną (jeżeli taka wystąpi) oraz czynnościami które pozostawać będą poza zakresem VAT (czynności takie pojawią się po zawiązaniu Grupy VAT). Nie da się więc do nich zastosować alokacji bezpośredniej w przypadku podatku naliczonego i koniecznym będzie odliczenie VAT przy zastosowaniu prewspółczynnika. W takim przypadku zdaniem Grupy najbardziej racjonalne wydaje się odliczenie VAT według proporcji opartej na obrocie całej Spółki. W związku z powyższym zadano pytania (nr 2 - 6): Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Grupie VAT (a technicznie członkom Grupy VAT czyli Gminie i Spółce), będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszanych (zarówno inwestycyjnych, jak i bieżących) związanych z działalnością opisaną jako grupa nr 2 za pomocą rzeczywistego prewspółczynnika przy zastosowaniu wzoru wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego? Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Grupie VAT (a technicznie członkom Grupy VAT czyli Gminie i Spółce), będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszanych (zarówno inwestycyjnych, jak i bieżących) związanych z działalnością opisaną jako grupa nr 3 za pomocą rzeczywistego prewspółczynnika przy zastosowaniu wzoru wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego? Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Grupie VAT (a technicznie członkom Grupy VAT czyli Gminie i Spółce), będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszanych (zarówno inwestycyjnych, jak i bieżących) związanych z działalnością opisaną jako grupa nr 4 za pomocą rzeczywistego prewspółczynnika przy zastosowaniu wzoru wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego? Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Grupie VAT (a technicznie członkom Grupy VAT czyli Gminie i Spółce), będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszanych (zarówno inwestycyjnych, jak i bieżących) związanych z działalnością opisaną jako grupa nr 5 za pomocą rzeczywistego prewspółczynnika przy zastosowaniu wzoru wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego? Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Grupie VAT (a technicznie członkom Grupy VAT czyli Gminie i Spółce), będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszanych (zarówno inwestycyjnych, jak i bieżących) związanych z działalnością opisaną jako grupa nr 6 za pomocą rzeczywistego prewspółczynnika przy zastosowaniu wzoru wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego? Odnośnie pytania nr 2, w ocenie Grupy, w związku z ponoszeniem wydatków mieszanych (zarówno bieżących, jak i inwestycyjnych) związanych z działalnością cmentarną (opisaną jako grupa nr 2), Grupie VAT będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z zastosowaniem proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.; dalej uVAT). Stanowisko Spółki przedstawiono na s. 27-36 wniosku. Odnośnie pytania nr 3, w ocenie Grupy, w związku z ponoszeniem wydatków mieszanych (zarówno bieżących, jak i inwestycyjnych) związanych oczyszczaniem miasta i utrzymaniem czystości w Gminie (opisane jako grupa nr 3), Grupie VAT będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z zastosowaniem proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a uVAT, przy zastosowaniu wzoru wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego (w oparciu o kryterium wartości obrotu). Stanowisko Spółki przedstawiono na s. 36-44 wniosku. Odnośnie pytania nr 4, w ocenie Grupy, w związku z ponoszeniem wydatków mieszanych (zarówno bieżących, jak i inwestycyjnych) związanych z gospodarowaniem odpadami (opisanych we wniosku jako grupa nr 4), Grupie VAT będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z zastosowaniem proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a uVAT, przy zastosowaniu wzoru wskazanego w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (w oparciu o kryterium wartości obrotu). Stanowisko Spółki przedstawiono na s. 44-52 wniosku. Odnośnie pytania nr 5, w ocenie Grupy, w związku z ponoszeniem wydatków mieszanych (zarówno bieżących, jak i inwestycyjnych) związanych z zakresu administracji i zarządzania lokalami (opisaną jako grupa nr 5), Grupie VAT będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z zastosowaniem proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a uVAT, przy zastosowaniu wzoru wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego (w oparciu o kryterium wartości obrotu). Stanowisko Spółki przedstawiono na s. 52-60 wniosku. Odnośnie pytania nr 6, w ocenie Grupy, w związku z ponoszeniem wydatków ogólnych, związanych z całościowym funkcjonowaniem Spółki (opisane jako grupa nr 6), Grupie VAT będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z zastosowaniem proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a uVAT, przy zastosowaniu wzoru wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego (w oparciu o kryterium wartości obrotu). Stanowisko Spółki przedstawiono na s. 60-67 wniosku. 1.3\. W powołanej na wstępie interpretacji indywidualnej uznano stanowisko Grupy w części dotyczącej pytań nr 2-6 za nieprawidłowe. Odwołano się do treści art. 2 pkt 6, art. 2 pkt 22, art. 2 pkt 47, art. 2 pkt 48, art. 5 ust. 1 pkt 1, , art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 8c ust. 1-3, art. 15 ust. 1, 2 i 6, art. 15a ust. 1 – 6, art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 2b –ust. 2h; art. 90 ust. 1-4, ust. 8-10, ust. 10c-10d uVAT; art. 11, art. 13 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z dnia 11 grudnia 2006 r. Nr L 347, s. 1; dalej dyrektywa VAT); art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2025 r., poz. 1153 ze zm.) i wskazano, że Grupa VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach wskazanych w uVAT, tj. w zakresie, w jakim zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jeśli towary i usługi nabywane przez Grupę VAT są wykorzystywane zarówno do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, jak i do sprzedaży zwolnionej od VAT wykonywanej przez tę Grupę VAT, jest ona zobowiązana do przyporządkowywania dokonywanych zakupów do tych dwóch rodzajów. Jest to realizacja zasady alokacji bezpośredniej – podstawowej zasady odliczania VAT. Podobne zasady dotyczą również wykorzystania nabytych przez Grupę VAT towarów i usług do działalności gospodarczej, jak i działalności pozostającej poza sferą podatku VAT. W sytuacji, gdy dokonywane przez Grupę VAT (przez poszczególnych jej członków) zakupy towarów i usług służą zarówno działalności gospodarczej, jak i działalności pozostającej poza zakresem VAT oraz nie jest możliwe bezpośrednie ich przyporządkowanie do któregoś z rodzajów tej działalności, podatek naliczony do odliczenia ustala się z wykorzystaniem tzw. prewspółczynnika. Zastosowanie przepisów o prewspółczynniku poprzedza stosowanie regulacji przewidujących dokonywanie bezpośredniej alokacji podatku naliczonego. Stosowanie prewspółczynnika stanowi kolejny etap odliczenia w przypadku braku możliwości alokacji zakupu wprost do prowadzonej działalności gospodarczej lub poza nią. Przed utworzeniem Grupy VAT istotne jest ustalenie czy podmioty zawiązujące Grupę VAT stosują, tzw. prewspółczynnik, tj. dokonują zakupów, które będą służyć działalności gospodarczej jak i działalności pozostającej poza sferą podatku VAT i w związku z tym odliczają podatek VAT zgodnie z ustalonym dla nich prewspółczynnikiem proporcji. W przypadku, gdy każdy z członków Grupy VAT przed jej utworzeniem stosował prewspółczynnik oraz po zawiązaniu Grupy VAT nadal będą dokonywane zakupy służące działalności gospodarczej, jak i działalności pozostającej poza sferą VAT, Grupa VAT posługuje się prewspółczynnikami stosowanymi przez poszczególnych członków w roku zawiązania Grupy VAT. Sposób (metodę) ustalania tego prewspółczynnika zasadniczo wybiera podatnik. Wyliczony dla członka Grupy VAT prewspółczynnik znajdzie zasadniczo zastosowanie do zakupów towarów i usług dokonywanych przez tego członka Grupy VAT, wykorzystywanych do celów "mieszanych", które mogą być przyporządkowane do tego członka Grupy VAT. Odnośnie metody obliczenia prewspółczynnika dla grupy 2, organ podatkowy uznał, że metoda ta jest zbyt uproszczona i nieprecyzyjna, a co za tym idzie – nie może być uznana za najbardziej reprezentatywną. Przedstawiony przez Grupę sposób określenia proporcji nie może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Grupę działalności, bowiem założenia przyjęte przy obliczaniu wysokości klucza odliczenia przez Grupę nie potwierdzają takiego stanowiska. Liczba pochówków odpłatnych i nieodpłatnych nie odzwierciedla bowiem w sposób wystarczający stopnia wykorzystania poniesionych wydatków. Przyjęcie liczby pochówków jako jedynego kryterium powoduje, że wskaźnik może być zaburzony przez nadzwyczajne lub jednorazowe zdarzenia, np. większą liczbę bezpłatnych pochówków w wyniku katastrofy czy klęski żywiołowej. W takim przypadku proporcja mogłaby spaść lub wzrosnąć w sposób całkowicie oderwany od faktycznego wykorzystania ponoszonych wydatków na działalność cmentarną. Podkreślono, że większość wydatków ponoszonych w związku z utrzymaniem cmentarzy ma charakter stały i nie zależy od liczby pochówków w danym roku. Dotyczy to w szczególności kosztów utrzymania alejek, oświetlenia, zieleni, ogrodzeń, budynków oraz infrastruktury towarzyszącej. Wydatki te ponoszone są niezależnie od tego, ilu pochówków dokonano, a tym bardziej – ile z nich miało charakter odpłatny. Cmentarze służą realizacji różnych zadań – zarówno tych, które mieszczą się w pojęciu działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, jak i tych, które są realizowane w ramach władztwa publicznego i w ogóle nie podlegają opodatkowaniu. Metoda oparta wyłącznie na liczbie pochówków nie rozróżnia tych czynności i nie uwzględnia odmiennych sposobów i zakresów korzystania z infrastruktury. Zatem, przedstawiony przez Grupę sposób obliczenia prewspółczynnika dla grupy nr 2 – działalności cmentarnej ustalony jako udział liczby osób pochowanych w danym roku odpłatnie w całkowitej liczbie osób pochowanych ogółem w danym roku, zdaniem organu podatkowego, nie może zostać uznany za reprezentatywny, bowiem sposób ten nie odzwierciedla w pełni wielkości czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej i czynności wykonywanych poza działalnością gospodarczą w związku z działalnością cmentarną Grupy VAT. Uznano, że zastosowanie ww. metody w analizowanej sprawie może prowadzić do nieadekwatnego odliczenia podatku naliczonego – niezgodnego z rzeczywistością. Zdaniem organu podatkowego, zaproponowana przez Grupę metoda jest nieprecyzyjna. Odnosząc się do propozycji 3-5 organ podatkowy zauważył, że zgodnie z art. 86 ust. 3c pkt 3 uVAT wykorzystuje się następujące dane: roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza. Zatem – jak wynika z powyższego – metoda ta obejmuje roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika, przy czym chodzi tu o całą działalność podatnika, tj. całą Grupę VAT a nie jej poszczególne grupy działalności. Zaproponowane przez Grupę wzory do wyliczeń prewspółczynników dla grup nr 3-5 nie będą obejmować takich przychodów, będą obejmować obroty/przychody związane z poszczególnymi grupami działalności, a nie całej Grupy VAT. Zdaniem organu podatkowego Grupa wskazuje, że przy wyliczaniu prewspółczynników z grup 3-5 nie będą brane pod uwagę dotacje, subwencje i dopłaty o podobnych charakterze, bowiem przy wyliczaniu prewspółczynnika w oparciu o dane za 2024 r., jak i 2025 r. tego rodzaju przychody nie wystąpiły. Jeżeli natomiast tego rodzaju przychody by wystąpiły, wówczas zostałyby one uwzględnione w kalkulacji proporcji (przy czym w praktyce jest to bardzo mało prawdopodobne). Podkreślenia wymaga jednak, że skoro przedstawione przez Grupę metody będą również stosowane przez każdego członka Grupy VAT wykonującego działalność w zakresie działalności nr 3-5, w opinii organu podatkowego metody te powinny również uwzględniać dotacje, subwencje i/lub dopłaty o podobnym charakterze, którą otrzymała, czy otrzyma Gmina na działalność oczyszczania miasta i utrzymania porządku, działalność związaną gospodarowaniem odpadami oraz działalność związaną z administracją i zarządzaniem lokalami. Natomiast z opisu sprawy nie wynika, aby dotacji, subwencji i/lub dopłat o podobnym charakterze, która otrzymała, czy otrzyma Gmina wliczane będą do metod kalkulacji prewspółczynników. Jak bowiem Grupa wskazuje, Spółka jest podmiotem prawa publicznego (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) i utrzymuje się jedynie z własnej działalności gospodarczej. Natomiast zadania własne jednostki samorządu terytorialnego mogą być realizowane zarówno w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak i poza działalnością gospodarczą. Przyjęte przez Grupę metody, które będą również stosowane przez każdego członka Grupy VAT wykonującego działalność w zakresie działalności nr 3-5 nie będą uwzględniać tych elementów prowadzonej działalności, które mają wpływ na jej prowadzenie i funkcjonowanie. Proponowane przez Grupę metody pomijają środki (dotacje) otrzymane na sfinansowanie wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie oczyszczania miasta i utrzymania porządku, gospodarowania odpadami oraz działalnością związaną z administracją i zarządzaniem lokalami. W konsekwencji uznano, że sposoby określenia proporcji dla Grupy nr 2, 3, 4, 5 zaproponowane przez Grupę nie mogą zostać uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć. Grupa nie przedstawiła przesłanek pozwalających na stwierdzenie, że przedstawione sposoby będą gwarantowały, że zakres wykorzystywania do działalności gospodarczej nabywanych towarów i usług będzie odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny. Wręcz przeciwnie, przedstawione sposoby nie są w pełni obiektywne i nie są w stanie precyzyjnie odzwierciedlić stopnia wykorzystania wydatków do działalności gospodarczej oraz do działalności innej niż gospodarcza. Proponowane prewspółczynniki Spółki nie odzwierciedlają specyfiki działalności Grupy VAT, a tym samym, nie będą zapewniać dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej Grupy VAT czynności opodatkowane. Do wydatków poniesionych w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej związanej z Grupą nr 2, 3, 4, 5 (które to wydatki, jak wynika z opisu sprawy, będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych oraz do działalności wykonywanej poza zakresem VAT, a bezpośrednie przyporządkowanie tych zakupów w całości do działalności gospodarczej, nie będzie możliwe oraz nie będzie możliwości przyporządkowania dokonywanych zakupów do danego członka Grupy VAT) należy stosować prewspółczynnik Grupy VAT. W pierwszym roku funkcjonowania Grupy VAT, w myśl art. 86 ust. 2e uVAT, Grupa VAT ustala prewspółczynnik szacunkowo i zawiadamia o tym naczelnika urzędu skarbowego. W konsekwencji, nie będzie przysługiwało Grupie prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszanych (zarówno inwestycyjnych, jak i bieżących) związanych z działalnością opisaną jako Grupa nr 2, 3, 4, 5 za pomocą rzeczywistego prewspółczynnika przy zastosowaniu wzorów wskazanych przez Grupę. Organ podatkowy uznał, że w przypadku kosztów ogólnych funkcjonowania Spółki relacja obrotów nie będzie stanowić miary rzeczywistego wykorzystania tych wydatków do działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza zakresem VAT, gdyż koszty te będą miały charakter stały i nie będą uzależnione od poziomu sprzedaży. Zaproponowany sposób kalkulacji opiera się na strukturze sprzedaży podlegającej opodatkowaniu VAT oraz sprzedaży zwolnionej, co w istocie odpowiada konstrukcji również wykorzystania proporcji, o której mowa w art. 90 uVAT. Wysokość obrotu z poszczególnych rodzajów działalności nie będzie odzwierciedlać stopnia zaangażowania zasobów administracyjnych i zarządczych w ich obsługę. Grupa nie wykazała, że metoda obrotowa będzie najbardziej reprezentatywna w odniesieniu do kosztów ogólnych, które z natury rzeczy nie będą pozostawały w bezpośredniej relacji do wysokości sprzedaży. Metoda oparta na strukturze obrotu prowadzi do zmiennego wskaźnika w zależności od poziomu sprzedaży, podczas gdy koszty ogólne mają charakter stały i służą całokształtowi działalności niezależnie od jej bieżącego poziomu. Należy również zauważyć, że skoro proponowane prewspółczynniki dla grupy nr 2, 3, 4, 5 nie będą odzwierciedlały specyfiki działalności Grupy VAT, to prewspółczynnik dla działalności ogólnej związanej z funkcjonowaniem Spółki tym bardziej nie będzie odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny. Jednocześnie odnosząc się do metody ustalenia prewspółczynnika dla grupy nr 6 – działalności ogólnej związanej z funkcjonowaniem Spółki jako całości, nasuwa się spostrzeżenie, że tego rodzaju wydatki ponoszone przez Spółkę będą przecież związane z działalnością całej Grupę VAT, nie tylko Spółki. W konsekwencji, sposób określenia prewspółczynników dla grup nr 2-6 zaproponowany przez Grupę, nie będzie mógł zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć. Grupa nie przedstawiła przesłanek pozwalających na stwierdzenie, że przedstawione sposoby będą gwarantowały, że zakres wykorzystywania do działalności gospodarczej nabywanych towarów i usług będzie odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny. Wręcz przeciwnie, przedstawione sposoby obliczenia prewspółczynnika nie są/nie będą w pełni obiektywne i nie będą w stanie precyzyjnie odzwierciedlić stopnia wykorzystania wydatków do działalności gospodarczej oraz do działalności innej niż gospodarcza. Proponowane prewspółczynniki nie odzwierciedlają specyfiki działalności Grupy VAT, a tym samym, nie będą zapewniać dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej Grupy VAT czynności opodatkowane. Proponowane prewspółczynniki dla poszczególnych grup Grupy VAT nie będą odnosić się do całokształtu działalności Grupy VAT. Do wydatków poniesionych w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej związanej z grupą 2-6, należy stosować prewspółczynnik Grupy VAT, a nie pojedynczego jej członka czy grupy. W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia odrębnych proporcji dla poszczególnych grup \[czynności\], gdyż przedstawione metody nie wykazują reprezentatywności dla całokształtu działalności podatnika. Proponowane przez Grupę ustalenie sposobu określenia proporcji odnoszące się do poszczególnych grup działalności utworzonej Grupy VAT mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której w ramach jednego podatnika funkcjonowałoby równolegle kilka sposobów określenia prewspółczynnika, a mnogość sposobów określenia proporcji, wykreowanych w sposób przedstawiony przez Skarżącą spowodowałaby, że odliczenie podatku naliczonego byłoby nieczytelne. Dodatkowo należy zauważyć, że Grupa nie wskazała żadnych innych alternatywnych metod liczenia prewspółczynników dla porównania i wskazania różnic, aby móc ocenić prawidłowość zasadności wyboru zaproponowanych prewspółczynników i aby potwierdzić, że zaproponowane metody są najbardziej reprezentatywne i odpowiadają specyfice prowadzanej działalności. Proponowane metody nie mogą być "najłatwiejsze" do wyliczenia, ale muszą obiektywnie odzwierciedlać zakres, w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do działalności opodatkowanej. Zatem, w powyższych przypadkach, ustalając wysokość odliczenia VAT powinni stosować prewspółczynnik przyjęty dla rozliczeń całej Grupy VAT. Podsumowując nie będzie Stronie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszanych (zarówno inwestycyjnych, jak i bieżących) związanych z działalnością opisaną jako grupa nr 2-6 za pomocą rzeczywistego prewspółczynnika przy zastosowaniu wzorów przez nią wskazanych. 2\. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji. 2.1\. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zaskarżono interpretację indywidualną zarzucając naruszenie: I) przepisów prawa materialnego; tj. błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 90 ust. 10c i 10d uVAT w zw. z art. 86 ust. 2e i 2g uVAT, poprzez nieprawidłowe uznanie przez organ podatkowy, że działalności wykonywanych przez Spółkę lub Gminę w ramach poszczególnych Grup (2-6) nie da się przypisać do konkretnego członka Grupy VAT, zatem do odliczenia VAT należy stosować prewspółczynnik dla całej Grupy VAT; błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a, art. 86 ust. 2b oraz z art. 86 ust. 2c uVAT, poprzez zakwestionowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu sposobu określenia proporcji wskazanego przez Stronę skarżącą we wniosku o wydanie Interpretacji jako nieprawidłowy, gdyż m.in.: stosowanie zaproponowanych przez Grupę metod odliczenia nie zapewnia obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane czynności opodatkowane; proponowane prewspółczynniki Spółki jako członka Grupy VAT nie odnoszą się do całokształtu Grupy VAT; w przypadku kalkulacji prewspółczynników z grup 3-6 nie uwzględniono dotacji otrzymanych przez Gminę, a jedynie dotacje otrzymane przez Spółkę; organ podatkowy stwierdził, że w analizowanej sprawie nie ma możliwości zastosowania indywidualnego sposobu określenia proporcji (prewspółczynnika) dla poszczególnych sektorów działalności z zastosowaniem kryterium przychodowego (grupa nr 3-6) oraz kryterium opartego o ilość pochówków (grupa nr 2) z uwagi na fakt, iż zaprezentowane przez Grupę proporcje nie są liczone zgodnie ze wzorem zawartym w art. 86 ust. 2c pkt 3 uVAT, przy jednoczesnym zezwoleniu na ustalenie odrębnej proporcji dla działalności wodno-kanalizacyjnej, która to nie jest zgodna z żadną z wymienionych metod w art. 86 ust. 2c uVAT; argumentacja Grupy VAT nie zawiera wskazania dostatecznych powodów, dla których przedstawione metody przychodowe (grupa nr 3-6) oraz oparte o kryterium ilościowe (grupa nr 2) najbardziej odpowiadają specyfice prowadzonej przez Stronę skarżącą działalności; Skarżąca nie przedstawiła wiarygodnych przesłanek pozwalających na stwierdzenie, że przedstawiony sposób będzie gwarantował, że zakres wykorzystywania do działalności gospodarczej nabywanych towarów i usług będzie odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny; Skarżąca nie wskazała żadnych innych alternatywnych metod liczenia prewspółczynników dla porównania i wskazania różnic, aby móc ocenić prawidłowość zasadności wyboru zaproponowanych prewspółczynników, aby potwierdzić, że zaproponowane metody są najbardziej reprezentatywne; organ podatkowy uznał, że skoro Grupa VAT nie jest/nie będzie w stanie precyzyjnie określić pełnego zakresu czynności wykonywanych w ramach tego sektora (2-6), nie można uznać, że przyjęta metoda zapewnia/będzie zapewniała obiektywne i najbardziej reprezentatywne określenie proporcji; organ podatkowy uznał, że ustalenie sposobu określenia proporcji odnoszące się do poszczególnych sektorów/grup działalności utworzonej Grupy VAT mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której w ramach jednego podatnika funkcjonowałoby równolegle kilka sposobów określenia prewspółczynnika, a mnogość sposobów określenia proporcji, wykreowanych w sposób przedstawiony przez Skarżącą spowodowałaby, że odliczenie podatku naliczonego byłoby nieczytelne; naruszenie przepisu art. 86 ust. 2a uVAT w zw. z art. 173 ust. 2 dyrektywy VAT, poprzez jego błędną wykładnię bowiem organ podatkowy wskazał, że przepis ten nie przewiduje możliwości odrębnego liczenia proporcji w odniesieniu do różnych sektorów działalności podatnika, podczas gdy jednocześnie organ zgodził się na zastosowanie indywidualnej proporcji dla działalności wodno-kanalizacyjnej; II) przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy: tj. art. 14b § 1-3 i art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h OP, poprzez dokonanie przez organ podatkowy nieuprawnionej ingerencji w opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, co w konsekwencji doprowadziło do błędnej interpretacji stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W zaskarżonej interpretacji organ podatkowy przyjął błędne założenie, iż nie ma możliwości przyporządkowania danego wydatku do konkretnego członka Grupy VAT, podczas gdy Skarżąca w żadnym fragmencie opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nie wskazała, aby tego rodzaju okoliczności występowały; naruszenie przepisu art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h OP polegające na nieodniesieniu się do całości przedstawionej przez Skarżącą argumentacji, a w szczególności pominięcie w wydanej interpretacji przywołanego orzecznictwa polskich sądów administracyjnych oraz niedokonanie uzasadnienia prawnego oceny stanowiska Skarżącej; art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h OP, poprzez zawarcie w uzasadnieniu stanowiska organu podatkowego tez, które są ze sobą wewnętrznie sprzeczne co powoduje, że motywy którymi kierował się ten organ są kompletnie niezrozumiałe i niejasne; art. 124 OP, poprzez zaniechanie dokładnej wykładni przepisów będących istotą sporu, czego skutkiem jest brak pełnego, sformułowanego zgodnie z obowiązującymi przepisami uzasadnienia prawnego interpretacji. Wniesiono o uchylenie zaskarżonej Interpretacji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. 2.2\. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. 3\. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: 3.1\. Skarga jest zasadna albowiem zaskarżona interpretacja indywidualna narusza zarówno przepisy prawa procesowego, jak i prawa materialnego w sposób, mający wpływ, w tym istotny, na wynik sprawy. 3.2\. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej PPSA) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a PPSA). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną \[...\] (art. 134 § 1 PPSA). 3.3\. Spór w niniejszej sprawie dotyczy kwestii czy przedstawione przez Skarżącą prewspółczynniki dla poszczególnych rodzajów czynności w ramach zidentyfikowanych pięciu grup mają walor rzeczywisty, który pozwala na odliczenie VAT. Zdaniem Skarżącej przedstawione przez nią prewspółczynniki są najbardziej reprezentatywne celem odliczenia VAT związanego z czynnościami opodatkowanymi. Stanowiska tego nie podziela organ podatkowy. W tak zakreślonym sporze rację należy przyznać Skarżącej. 3.4\. Stosownie do treści art. 14b § 1 OP Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 OP). Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 OP). W myśl art. 14c § 1 OP interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2 OP). W sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, \[...\] (art. 14h OP). Zgodnie z art. 120 OP organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 OP). 3.5\. Należy przypomnieć, że organ podatkowy wydający interpretację indywidualną jest bezwzględnie związany opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionym przez wnioskodawcę. Nie może on prowadzić postępowania dowodowego, przyjmować domniemań faktycznych, ani modyfikować twierdzeń strony (por. wyroki NSA z dnia: 28 sierpnia 2026 r. sygn. akt I FSK 95/24; 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt I FSK 659/15, CBOSA). Organ podatkowy wbrew jednoznacznym deklaracjom zawartym we wniosku bezpodstawnie przyjął założenie, że ponoszonych wydatków nie należy przyporządkować do konkretnego członka Grupy VAT lecz do całej Grupy VAT (por. np. s. 120 zaskarżonej interpretacji). Ponadto organ podatkowy zdyskwalifikował metody obrotowe dla grup nr 3–5, zarzucając Skarżącej, że nie uwzględniła dotacji, subwencji i dopłat otrzymywanych przez Gminę. Tymczasem Strona wprost oświadczyła we wniosku, że przy kalkulacji wskaźników tego rodzaju przychody nie wystąpiły, a ich pojawienie się w przyszłości jest w praktyce mało prawdopodobne (oraz że w razie ich ewentualnego wystąpienia zostaną one uwzględnione). Negowanie stanowiska Skarżącej, poprzez zarzut nieuwzględnienia kategorii finansowych, których brak w opisie zdarzenia przyszłego wyraźnie wyartykułowano, jak też oparcie negatywnej oceny na zniekształconym przez organ podatkowy opisie zdarzenia przyszłego stanowi przekroczenie kompetencji organu interpretacyjnego określonych w przepisach art. 14b § 1 - § 3 OP i art. 14c § 1 i § 2 OP. Zasadny jest zarzut skargi dotyczący przepisów prawa procesowego a kwestionujący argumentację organu podatkowego, zgodnie z którą Skarżąca "nie przedstawiła wiarygodnych przesłanek", "nie udowodniła w pełni obiektywnego charakteru metody" oraz "nie wskazała metod alternatywnych dla porównania". Postępowanie interpretacyjne nie jest postępowaniem dowodowym ani kontrolnym. Wnioskodawca ma obowiązek wyczerpująco przedstawić zdarzenie przyszłe i własne stanowisko, a nie przeprowadzać dowody czy analizy ekonometryczne na potwierdzenie wyższości wybranej metody nad innymi metodami hipotetycznymi. Żaden przepis prawa podatkowego nie nakłada na podatnika obowiązku prezentowania "metod alternatywnych" pod rygorem uznania jego stanowiska za nieprawidłowe. Wymóg ten został wykreowany przez organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji indywidualnej bez jakiejkolwiek podstawy prawnej. Należy też podkreślić, że zaskarżona interpretacja indywidualna wykazuje cechy uzasadnienia pozornego (fasadowego). Na 128 stronach wydanego aktu aż 91 stron stanowi mechaniczne powielenie treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wezwania, odpowiedzi na wezwanie oraz in extenso przytoczonych przepisów prawa. Sama objętość aktu nie świadczy per se o rzetelności przeprowadzonego przez organ podatkowy wywodu prawnego. Sąd stwierdza, że w części poświęconej ocenie pytań nr 2–6 organ podatkowy uchylił się od przeprowadzenia rzeczywistego procesu wykładni operatywnej. Zamiast tego organ podatkowy wplótł w treść wywodu prawnego obszerne fragmenty opisu zdarzenia przyszłego, po czym w odniesieniu do zróżnicowanych rodzajów działalności (działalność cmentarna, oczyszczanie miasta, gospodarka odpadami, zarządzanie lokalami, koszty zarządu) posłużył się powielanymi szablonowo, tożsamymi formułkami odrzucającymi stanowisko Skarżącej. Organ podatkowy w sposób całkowicie lakoniczny i formalny przemilczał przywołane we wniosku orzecznictwo sądów administracyjnych, ograniczając się do powtarzalnej klauzuli, że wyroki zapadają w indywidualnych sprawach i nie wiążą organu podatkowego w tej sprawie (s. 124 zaskarżonej interpretacji). Słusznie zauważa Skarżąca, że w przypadku prewspółczynnika grupy 2 (świadczenie usług cmentarnych), jest już ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych, które w razie zajęcia przez organ podatkowy odmiennego stanowiska należałoby przeanalizować i dać temu wyraz w uzasadnieniu, wskazując na wadliwość zawartej tam argumentacji (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2022 r. sygn. akt I FSK 1032/19, CBOSA). Takie działanie narusza wyrażoną w art. 121 § 1 OP zasadę zaufania do organów podatkowych, zwłaszcza w sytuacji, gdy orzecznictwo to dotyczyło tożsamych problemów prawnych (możliwości stosowania wskaźników cząstkowych/sektorowych w działalności komunalnej). Wartym podkreślenia jest również to, że organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji indywidualnej pominął także "Objaśnienia podatkowe w zakresie grupy VAT z dnia 11 października 2022 r." wydane przez Ministra Finansów na podstawie art. 14a § 1 pkt 2 OP, które zgodnie z art. 14n § 4 pkt 1 OP w sytuacji zastosowania się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do objaśnień podatkowych powoduje objęcie go ochroną przewidzianą w art. 14k–14m OP. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w sprawie doszło do naruszenia wskazywanych w skardze przepisów prawa procesowego, tj. art. 14b § 1–3, art. 14c § 1–2 w zw. z art. 120 i art. 121 § 1 OP; art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h OP w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Już samo wykazane wyżej naruszenia przepisów prawa procesowego było podstawą do uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej. 3.6\. Mając na względzie, że organ podatkowy zobowiązany będzie do ponownego wydania interpretacji indywidualnej należy też odnieść się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, albowiem tak naprawdę one determinują właściwy sposób wykładni przepisów uVAT, w oparciu o które organ podatkowy wyda interpretację indywidualną. 3.7\. Stawiany przez Skarżącą zarzut naruszenia art. 90 ust. 10c i 10d w zw. z art. 86 ust. 2e i 2g uVAT, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie należy uznać za uzasadniony. Stosownie do treści art. 90 ust. 10c uVAT w przypadku grupy VAT proporcję, o której mowa w ust. 2, przyjmuje się odrębnie dla każdego jej członka, przy czym w roku, w którym ta grupa VAT uzyskała status podatnika, proporcję tę przyjmuje się w wartości ustalonej przez członków grupy VAT na moment jej utworzenia. Przepisy ust. 3-6 i 8-10, art. 90a, art. 90b oraz art. 91 ust. 1-9 stosuje się odpowiednio. W przypadku gdy grupa VAT dokonuje nabyć towarów lub usług, które są wykorzystywane przez tę grupę VAT do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, oraz nie jest możliwe przyporządkowanie tych czynności do poszczególnych członków grupy VAT, grupa VAT jest obowiązana do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z tymi czynnościami, w stosunku do których przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego w sposób określony w ust. 1\. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w zdaniu pierwszym, grupa VAT jest obowiązana do ustalenia proporcji, o której mowa w ust. 2\. Proporcja, o której mowa w zdaniu drugim, jest wyliczana szacunkowo. Przepisy ust. 3-6 i 8-10, art. 90a, art. 90b oraz art. 91 ust. 1-9 stosuje się odpowiednio (art. 90 ust. 10d uVAT). Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25\. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 (art. 86 ust. 2e uVAT). Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio (art. 86 ust. 2g uVAT). Organ podatkowy dokonał nieuprawnionego odwrócenia ustawowej hierarchii ustalania zakresu odliczenia podatku naliczonego w grupie VAT. Z konstrukcji grupy VAT oraz z systemowych zasad odliczania wynika, że podstawowym mechanizmem jest alokacja bezpośrednia, a w przypadku wydatków o charakterze mieszanym w pierwszej kolejności stosuje się prewspółczynnik oraz współczynnik ustalony dla danego członka grupy VAT, do którego dany wydatek można przyporządkować. Instytucja prewspółczynnika oraz współczynnika dla całej grupy VAT (art. 90 ust. 10d w zw. z art. 86 ust. 2g uVAT) ma charakter subsydiarny (ostateczny) i znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy wydatku obiektywnie nie da się przyporządkować do działalności konkretnego członka (np. ogólne koszty powołania lub zarządzania Grupą). Twierdzenie organu podatkowego, że realizacja przez Spółkę czynności na rzecz Gminy uniemożliwia przypisanie ponoszonych przez Spółkę wydatków operacyjnych (w grupach 3–6) do tego członka, opiera się na błędzie logicznym i prawnym. Relacje rozliczeniowe wewnątrz grupy VAT (pozbawione fakturowania i neutralne podatkowo) nie zacierają tożsamości podmiotowej i organizacyjnej członka ponoszącego dany koszt. Wydatki związane z funkcjonowaniem infrastruktury cmentarnej, sprzętu do oczyszczania miasta, śmieciarek czy administracji lokalami są bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą Spółki, co zostało skrupulatnie przedstawione we wniosku. 3.8\. Stawiany zarzut błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a, 2b i 2c uVAT kwestionujący odrzucenie zaproponowanych proporcji cząstkowych zasługuje na pełne uwzględnienie. W myśl art. 86 ust. 1 uVAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124\. W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć (art. 86 ust. 2a uVAT). Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli: 1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz 2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe (art. 86 ust. 2b uVAT). Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane: 1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością; 2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością; 3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza; 4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością (art. 86 ust. 2c uVAT). Przepis art. 86 ust. 2a uVAT nakazuje wybór metody, która najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć. Wymienione w art. 86 ust. 2c uVAT metody są jedynie przykładowe (ustawodawca użył sformułowania "w szczególności"). Organ podatkowy nie ma zatem prawa dyskwalifikować metody tylko dlatego, że nie powiela ona dosłownie formuły z art. 86 ust. 2c pkt 3 uVAT. Argument organu podatkowego, że mnogość metod doprowadzi do sytuacji, w której odliczenie podatku naliczonego stanie się "nieczytelne", jest całkowicie bezzasadny. Przepisy nie nakazują stosowania metody "najprostszej" ani "najbardziej czytelnej dla organu", lecz metody najbardziej obiektywnie odzwierciedlającej stopień zaangażowania wydatków w działalność gospodarczą. Podatnik prowadzący wielobranżową działalność ma prawo do wyodrębnienia prewspółczynników sektorowych (dla poszczególnych rodzajów działalności), jeżeli jednolity wskaźnik ogólny wypaczałby wynik odliczenia i prowadził do naruszenia neutralności VAT (por. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2018 r. sygn. akt I FSK 219/18, CBOSA). 3.9\. W pytaniu nr 1 organ podatkowy uznał za prawidłowe zastosowanie indywidualnego prewspółczynnika cząstkowego dla działalności wodno-kanalizacyjnej (grupa nr 1), opartego na kryterium wolumenu wody i ścieków, który nie jest wymieniony w art. 86 ust. 2c uVAT. Jednocześnie przy pytaniach 2–6 organ podatkowy zanegował możliwość stosowania tzw. wskaźników sektorowych, twierdząc, że: (a) ustawa nie przewiduje rozbicia na sektory w ramach jednego podatnika, (b) prewspółczynniki muszą odnosić się do całej Grupy VAT, (c) metody te nie powielają wzoru z art. 86 ust. 2c pkt 3 uVAT. Organ podatkowy w ramach jednej interpretacji zaprezentował dwa wykluczające się poglądy prawne: zaakceptował metodę sektorową dla jednego rodzaju działalności Grupy, po czym zanegował samą dopuszczalność tworzenia metod sektorowych dla pozostałych działalności tej samej Grupy. Stanowi to widoczną niespójność wykładni art. 86 ust. 2a uVAT, czym naruszono art. 86 ust. 2c uVAT w zw. z art. 173 ust. 2 dyrektywy VAT (dotyczącego marginesu swobody państwa członkowskiego przy określaniu proporcji). 3.10\. Z tych też względów uchylono zaskarżoną interpretację w części w jakiej uznano stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe na podstawie art. 146 § 1 PPSA w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) PPSA. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 PPSA oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687). Na kwotę kosztów sądowych składa się wpis sądowy w wysokości 200 zł, opłata skarbowa z tytułu udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz kwota wynagrodzenia pełnomocnika – doradcy podatkowego w wysokości 480 zł. 3.11\. Ponownie rozpoznając wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie pytań nr 2–6, organ podatkowy zobowiązany jest do wyeliminowania wad konstrukcyjnych dotychczasowego aktu, w szczególności zjawiska pozorności (fasadowości) uzasadnienia prawnego oraz nieuprawnionego wykraczania poza ramy zakreślone przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W tym celu organ podatkowy winien zastosować się do następujących wskazań co do dalszego postępowania. Organ podatkowy musi zrezygnować z mechanicznego przepisywania całości pism procesowych, wezwań, odpowiedzi oraz cytowania in extenso przepisów prawa, które zajęły ponad 70% objętości pierwotnego aktu. W części sprawozdawczej należy ograniczyć się do zwięzłego, syntetycznego przedstawienia elementów zdarzenia przyszłego kluczowych dla rozstrzygnięcia pytań 2–6\. Niedopuszczalne jest zastępowanie wywodu prawnego ponownym wplataniem fragmentów opisu zdarzenia przyszłego w treść uzasadnienia prawnego. Zdarzenie przyszłe stanowi punkt wyjścia, a nie treść procesu subsumcji. Organ podatkowy nie może posługiwać się identyczną, uniwersalną matrycą tekstową powielaną mechanicznie przy każdym z pytań. Każda z wyodrębnionych grup działalności (grupa 2 – działalność cmentarna, grupy 3–5 – działalność w zakresie utrzymania porządku, odpadów, lokali, grupa 6 – koszty ogólne) posiada odmienną specyfikę ekonomiczną, którą organ podatkowy ma obowiązek ocenić w sposób zindywidualizowany, wykazując konkretne argumenty prawne odnoszące się wprost do danego typu działalności, a nie ogólnikowe formuły negujące. Dodatkowo organ podatkowy ma obowiązek orzekać w granicach okoliczności faktycznych podanych przez Skarżącą (art. 14b § 1–3 OP). Skoro Grupa jednoznacznie wskazała, że w analizowanych okresach nie wystąpiły dotacje, subwencje ani inne dopłaty, a ich wystąpienie w przyszłości jest w praktyce wysoce nieprawdopodobne, organowi nie wolno budować negatywnej oceny prawnej na zarzucie pominięcia dotacji Gminy w kalkulacji wskaźników Spółki. Organ podatkowy jest związany stanem braku dotacji. Ewentualne pojawienie się dotacji w działalności Grupy stanowi zmianę stanu faktycznego, co z mocy prawa wyłącza funkcję ochronną interpretacji, bez potrzeby antycypowania tego przez organ podatkowy. Organ podatkowy nie może wbrew wnioskowi Grupy zakładać, że ponoszonych przez Spółkę wydatków "nie da się przyporządkować do konkretnego członka Grupy VAT". Dokonywanie zakupów przez Spółkę na potrzeby własnych pionów operacyjnych (nawet jeśli ich efekty służą następnie świadczeniom wewnątrz Grupy) jest zdarzeniem obiektywnie alokowalnym podmiotowo. Organ podatkowy powinien zatem uwzględnić wykładnię prawa zawartą w niniejszym wyroku, a dokonując ponownej oceny stanowiska nie może pomijać orzecznictwa sądów administracyjnych, ani objaśnień MF w sprawie grup VAT.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

19 czerwca 2026

Symbol z opisem

[6110 Podatek od towarów i usług 6560](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6110-podatek-od-towarow-i-uslug)

Hasła tematyczne

Podatek od towarów i usług

Skarżony organ

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

Sędziowie

Dagmara Dominik-Ogińska /przewodniczący sprawozdawca/ Jarosław Horobiowski Tadeusz Haberka

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250000111)  
art. 14b par. 1-3, art. 14c par. 1,2, art. 120, art. 121 par. 1 w zw. z art. 14h · Dz.U. 2025 poz. 111
* [Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250000775)  
art. 2 pkt 6, art. 2 pkt 22, art. 2 pkt 47, art. 2 pkt 48, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 8c ust. 1-3, art. 15 ust. 1,2,6, art. 15a ust. 1-6, art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 2b-2h, art. 90 ust. 1-4, 8-10, 10c-10d · Dz.U. 2025 poz. 775
* Dyrektywa Rady z dnia 28 listopada 2006 r. Nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej  
art. 173 · Dz.U.UE.L 2006 nr 347 poz. 1

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I FSK 169/24 · 22 października 2026Wyrok NSA z 22 października 2026 r., I FSK 169/24 – podatek od towarów i usług](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fsk-169-24-wyrok-nsa-z-2026-10-22--i-fsk-169-24)
* [Sygnatura: I FSK 140/24 · 22 października 2026Postanowienie NSA z 22 października 2026 r., I FSK 140/24 – podatek od towarów i usług](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fsk-140-24-postanowienie-nsa-z-2026-10-22--i-fsk-140-24)
* [Sygnatura: I FSK 748/23 · 22 października 2026Wyrok NSA z 22 października 2026 r., I FSK 748/23 – podatek od towarów i usług](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fsk-748-23-wyrok-nsa-z-2026-10-22--i-fsk-748-23)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/341AFBF769)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wr-511-26-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-10-22--i-sa-wr-511-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wr-511-26-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-10-22--i-sa-wr-511-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wr-511-26-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-10-22--i-sa-wr-511-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wr-511-26-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-10-22--i-sa-wr-511-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wr-511-26-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-10-22--i-sa-wr-511-26#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wr-511-26-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-10-22--i-sa-wr-511-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWr%2B511%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bwe%2BWroc%25C5%2582awiu.%2BData%253A%2B22%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2B%2AUchylono%2Binterpretacj%25C4%2599%2Bprzepis%25C3%25B3w%2Bprawa%2Bpodatkowego%2Bw%2Bcz%25C4%2599%25C5%259Bci.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWr%2B511%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
