Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-843-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-10-20--i-sa-wa-843-16

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 843/16

Wyrok WSA w Warszawie z 20 października 2016 r., I SA/Wa 843/16 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

20 października 2016

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant starszy referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2016 r. sprawy ze skargi O. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia \[...\] marca 2003 r. nr \[...\] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B843%252F16.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B20%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2016.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B843%252F16)

## Uzasadnienie

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia \[...\] marca 2003 r., nr \[...\] : a) uchylił własną decyzję z dnia \[...\] października 2002 r. w zakresie dotyczącym działki nr \[...\] o pow. 14,70 ha oraz – powstałych z działki nr \[...\] – działek nr \[...\] do nr \[...\] o pow. 5,3637 ha i w tym zakresie stwierdził, że decyzja uwłaszczeniowa Wojewody W. nr \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1995 r. została wydana z naruszeniem prawa, przy czym nie jest możliwe stwierdzenie nieważności tej decyzji w powyższym zakresie, z uwagi na nieodwracalne skutki prawne; b) utrzymał w mocy własną decyzję z dnia \[...\] października 2002 r. w zakresie nie objętym lit. a, tj. w odniesieniu do działki nr \[...\] o pow. 0,05 ha i – powstałych z działki nr \[...\] – działek nr \[...\] o pow. 1,5318 ha i nr \[...\] o pow. 115,6428 ha. Z ustaleń organu nadzorczego wynika, że Wojewoda W. , działając na podstawie art. 2 ust. 1 – 3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm.), decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] lutego 1994 r. odmówił stwierdzenia nabycia z dniem \[...\] grudnia 1990 r. przez T. S.A. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w R. w obrębie E. , gm. W. , i oznaczonego jako działka nr \[...\] o pow. 137,2900 ha oraz nabycia własności budynków położonych na tym gruncie, motywując, że Skarb Państwa nie posiada udokumentowanego prawa własności i brak było prawa zarządu. Z wnioskiem o uwłaszczenie wystąpiła "P. " w W. , wnosząc o stwierdzenie uwłaszczenia na rzecz "P.". Od decyzji odmownej T.S.A. Centrum w W. złożyło odwołanie, które pismem z dnia 21 grudnia 1994 r., zostało wycofane, z jednoczesnym żądaniem wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 KPA i wskazaniem, że dotarto do dokumentów mających świadczyć o prawie własności Skarbu Państwa. Z kolei Wojewoda W. , działając na podstawie art. 155 KPA w związku z art. 2 ust. 1-3 ww. ustawy z dnia \[...\] września 1990 r. i przepisami ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. z 1991 r. nr 30 poz. 127 ze zm.), decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1995 r. uchylił w całości poprzednią decyzję z dnia \[...\] lutego 1994 r. i stwierdził nabycie z dniem \[...\] grudnia 1990 r. przez "P. " prawa użytkowania wieczystego zabudowanego gruntu Skarbu Państwa położonego we wsi E. o pow. 137,2900 ha, oznaczonego jako działki nr \[...\] , \[...\] i \[...\] (działki te odpowiadają poprzedniej działce nr \[...\] ) oraz odpłatne nabycie własności budynków, budowli i urządzeń znajdujących się na tym gruncie ze wskazaniem, że zobowiązania z tego tytułu wygasły. Następnie Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej Wojewody W. z dnia \[...\] grudnia 1995 r., o czym strony zostały zawiadomione zawiadomieniem z dnia 13 sierpnia 2002 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ decyzją z dnia \[...\] października 2002 r. stwierdził nieważność decyzji z dnia \[...\] grudnia 1995 r. Wnioski o powtórne rozpatrzenie sprawy wnieśli T. S.A. oraz Starosta O. . Ponownie rozpatrując sprawę organ nadzoru stwierdził, że od decyzji z dnia \[...\] lutego 1994 r. odmawiającej uwłaszczenia wniesiono odwołanie, które pismem z dnia 21 grudnia 1994 r. zostało cofnięte. Nie została jednak wydana decyzja w trybie art. 138 § 1 pkt 3 KPA o umorzeniu postępowania odwoławczego. Niewątpliwie zaistniało uchybienie ze strony organu administracji, polegające na nierozstrzygnięciu wniosku o cofnięcie odwołania i wniosek ten pozostał w aktach organu wojewódzkiego. Może to wskazywać na nieostateczność decyzji z dnia \[...\] lutego 1994 r. Kolejnym uchybienie organu wojewódzkiego jest to, że z akt sprawy nie wynika, aby którakolwiek ze stron złożyła wniosek w trybie art. 155 KPA o zmianę decyzji, a postępowanie w tym zakresie nie zostało wszczęte z urzędu. Skoro wydanie decyzji winno być poprzedzone postępowaniem administracyjnym, to wydanie decyzji bez takiego postępowania należy uznać za wszczęte z naruszeniem art. 61 § 1 i § 4 oraz art. 155 KPA, co wyczerpuje przesłankę określoną w art. 156 § 1 pkt 2 KPA. Organ nadzoru ustalił także, że prawa rzeczowe do działek nr \[...\] do \[...\] , powstałych z podziału działki nr \[...\] , wywodzącej się z działki nr \[...\] , aktami notarialnymi z lat 2000 – 2002, sprzedano na rzecz osób trzecich. Natomiast działkę nr \[...\] o pow. 14,70 ha, aktem notarialnym z dnia \[...\] grudnia 1996 r., sprzedano na rzecz gminy W. , a następnie działki powstałe z podziału działki nr \[...\] były przedmiotem dalszego obrotu prawnego. W odniesieniu do tych działek organ uznał, że wystąpiły nieodwracalne skutki prawne w rozumieniu art. 156 § 2KPA. Natomiast prawa rzeczowe do pozostałych działek nie zostały zbyte. Uwzględniając powyższe ustalenia organ orzekł jak w sentencji decyzji. Skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniosła T. S.A. z siedzibą w W. , której następcą prawnym jest O. S.A. w W. i która wstąpiła do sprawy w charakterze skarżącego. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 KPA poprzez bezpodstawne przyjęcie, że Wojewoda W. , wydając decyzję nr \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1995 r., rażąco naruszył prawo, tj. art. 61 § 1 i § 4 oraz art. 155 KPA. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Kontrolowana w przedmiotowym postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzja Wojewody W. z dnia \[...\] grudnia 1995 r., nr \[...\] , została wydana w trybie art. 155 KPA. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, tryb ten ma zastosowanie wyłącznie do decyzji ostatecznej. Istotne jest więc zatem ustalenie czy uchylana tą decyzją decyzja Wojewody W. z dnia \[...\] lutego 1994 r., nr \[...\] , miała walor ostateczności. Z materiału dokumentacyjnego wynika, że od decyzji z dnia \[...\] lutego 1994 r. T. S.A. w W. wniosła odwołanie, które następnie pismem z dnia 21 grudnia 1994 r. zostało cofnięte. Cofnięcie odwołania przez stronę, która je wniosła nie skutkuje automatycznie, że decyzja organu I instancji staje się ostateczna. Cofnięcie odwołania podlega kontroli ze strony organu odwoławczego, który nie uwzględni odwołania, jeżeli prowadziłoby to do utrzymania w mocy decyzji naruszającej prawo lub interes społeczny, co wynika z art. 137 KPA. O odmowie cofnięcia odwołania organ odwoławczy powinien orzec w formie postanowienia (art. 123 KPA), na które nie służy zażalenie. Jeżeli zaś organ odwoławczy nie dopatrzy się przesłanek negatywnych z art. 137 zd. 2 KPA, to cofnięcie odwołania jest skuteczne, a następstwem skutecznego cofnięcia odwołania jest umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 KPA. W rozpatrywanej sprawie żadne ze wskazanych wyżej rozstrzygnięć przez organ odwoławczy nie zostało wydane, gdyż organ I instancji w ogóle nie przedstawił organowi odwoławczemu akt sprawy wraz z odwołaniem, do czego jest obowiązany z mocy art. 133 KPA. Tylko w sytuacji zastosowania trybu z art. 132 KPA, czyli trybu autokontroli, organ I instancji nie przesyła odwołania wraz z aktami sprawy organowi II instancji. W przedmiotowej sprawie organ I instancji nie zastosował trybu autokontroli. Ma więc tu miejsce taka sytuacja, że postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem od decyzji z dnia \[...\] lutego 1994 r. nie zostało zakończone procesowo przez organ odwoławczy i nadal jest "otwarte". Taka sytuacja spowodowana jest tym, że organ I instancji nie przesłał organowi odwoławczemu odwołania wraz z aktami sprawy do czasu orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie, co oczywiście świadczy o tym, że jest on w bezczynności. Sytuacji tej nie zmienia fakt cofnięcia odwołania przez stronę, która je wniosła, bowiem kompetencje do rozstrzygania w przedmiocie wniesionego odwołania, jak i jego cofnięcia, przysługują wyłącznie organowi odwoławczemu. Wszystko to wskazuje w sposób oczywisty, że decyzja Wojewody W. z dnia \[...\] lutego 1994 r. o odmowie uwłaszczenia nie stała się ostateczna do chwili orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie i tym bardziej nie była ostateczna w dacie wydania przez Wojewodę W. kontrolowanej w przedmiotowym postępowaniu decyzji z dnia \[...\] grudnia 1995 r. Zastosowanie więc trybu z art. 155 KPA do decyzji nieostatecznej jest niedopuszczalne i stanowi rażące naruszenie tego przepisu, co już uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w tym trybie jako dotkniętej wadą nieważności, określoną w art. 156 § 1 pkt 2 KPA. Nadto należy również mieć na uwadze i to, że tryb z art. 155 KPA może mieć zastosowanie tylko do decyzji ostatecznej, na mocy której strona nabyła prawo. Natomiast decyzja z dnia \[...\] lutego 1994 r. jest decyzją odmowną, co oznacza, że na jej mocy żadna ze stron nie nabyła prawa. Oznacza to, że tryb z art. 155 KPA z tego względu do decyzji z dnia \[...\] lutego 1994 r. nie mógł być zastosowany nawet, gdyby decyzja ta była ostateczna. To również powoduje, że decyzja z dnia \[...\] grudnia 1995 r. rażąco narusza art. 155 KPA. Z tych już tylko powodów decyzja Wojewody W. winna być wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jej nieważności, co prawidłowo uznał organ nadzoru w zaskarżonej decyzji. Również prawidłowo organ ten ustalił, że co do części nieruchomości objętych decyzją z dnia \[...\] grudnia 1995 r., decyzja ta wywołała nieodwracalne skutki prawne w rozumieniu art. 156 § 2 KPA, a zatem co do tych nieruchomości, szczegółowo opisanych w decyzji, należało stwierdzić, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Zatem zarzuty skargi naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 KPA są bezzasadne, co uzasadnia jej oddalenie. Skutkiem zaskarżonej decyzji jest to, że organ odwoławczy winien rozstrzygnąć w zakresie postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody W. z dnia \[...\] lutego 1994 r., przy czym należy zauważyć, że procedowanie może dotyczyć tylko tych nieruchomości co do, których w postepowaniu nieważnościowym organ stwierdził nieważności decyzji Wojewody W. z dnia \[...\] grudnia 1995 r. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

14 czerwca 2016

Symbol z opisem

[6070 Uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6070-uwlaszczenie-panstwowych-osob-prawnych-oraz-komunalnych-osob-prawnych)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Minister Budownictwa

Sędziowie

Dariusz Pirogowicz Emilia Lewandowska /przewodniczący sprawozdawca/ Małgorzata Boniecka-Płaczkowska

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20160000718)  
art. 151 · Dz.U. 2016 poz. 718
* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19600300168)  
art. 123, art. 137, art. 155 · Dz.U. 1960 nr 30 poz. 168

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 3405/18 - Wyrok NSA z 2021-04-13](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-3405-18-wyrok-nsa-z-2021-04-13--i-osk-3405-18)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I OSK 2833/14 · 14 października 2016Wyrok NSA z 14 października 2016 r., I OSK 2833/14 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2833-14-wyrok-nsa-z-2016-10-14--i-osk-2833-14)
* [Sygnatura: I OSK 3033/14 · 14 października 2016Wyrok NSA z 14 października 2016 r., I OSK 3033/14 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-3033-14-wyrok-nsa-z-2016-10-14--i-osk-3033-14)
* [Sygnatura: I SA/Wa 1020/16 · 13 października 2016Wyrok WSA w Warszawie z 13 października 2016 r., I SA/Wa 1020/16 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1020-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-10-13--i-sa-wa-1020-16)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/1401C76F83)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-843-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-10-20--i-sa-wa-843-16#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-843-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-10-20--i-sa-wa-843-16#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-843-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-10-20--i-sa-wa-843-16#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-843-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-10-20--i-sa-wa-843-16#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-843-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-10-20--i-sa-wa-843-16#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-843-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-10-20--i-sa-wa-843-16#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-843-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-10-20--i-sa-wa-843-16#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B843%252F16.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B20%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2016.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B843%252F16)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
