Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-805-09-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2009-10-22--i-sa-wa-805-09

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 805/09

Wyrok WSA w Warszawie z 22 października 2009 r., I SA/Wa 805/09

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

22 października 2009

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2009 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia \[...\] marca 2009 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B805%252F09.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B22%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2009.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B805%252F09)

## Uzasadnienie

Decyzją z dnia \[...\] marca 2009 r. nr \[...\] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu wniosku W. S. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia \[...\] grudnia 2008 r. nr \[...\] - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan sprawy. Decyzją z dnia \[...\] stycznia 1978 r. nr \[...\] Prezydent W. przekazał w użytkowanie F. \[...\] w W., teren położony przy ul. \[...\], \[...\], \[...\] o powierzchni \[...\] m². W decyzji określono, że przekazywany teren jest przeznaczony pod budowę ośrodka rekreacyjnego. Decyzją z dnia \[...\] sierpnia 1993 r. nr \[...\] Wojewoda \[...\] stwierdził nabycie z dniem 5 grudnia 1990 r. przez F. \[...\] w W., obecnie Spółkę z o.o. D. z siedzibą w W., prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości (położonej przy ul. \[...\], \[...\], \[...\], KW nr \[...\], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr \[...\] z o obrębu \[...\] oraz \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\] z obrębu \[...\] o łącznej powierzchni \[...\] m²), na okres 99 lat. Następnie decyzją Wojewody \[...\] z dnia \[...\] września 1993 r. nr \[...\], przedmiotowy grunt przekazany został na własność Gminie W., (potem Gmina W.). Zarząd Gminy W. decyzją z dnia \[...\] listopada 1998 r. nr \[...\] skierowaną do D. Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. \[...\] w W. ustalił, że użytkownik wieczysty przedmiotowego gruntu obowiązany jest dokonać jego zagospodarowania. Termin rozpoczęcie budowy określono na dwa lata, a zakończenia na pięć lat od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Wobec nie wniesienia odwołania decyzja stała się ostateczna w dniu 23 grudnia 1998 r. Obecnymi użytkownikami wieczystymi przedmiotowej nieruchomości (zgodnie z aktem notarialnym Rep. \[...\] nr \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2001 r.) są: W. S. i M. W. W dniu 17 lipca 2002 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wpłynął wniosek W. S. i M. W. z dnia 21 lutego 2002 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Gminy W. z dnia \[...\] listopada 1998 r. nr \[...\] ustalającej dla nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. \[...\], \[...\], \[...\], KW nr \[...\], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr \[...\] z o obrębu \[...\] oraz \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\] z obrębu \[...\] o łącznej powierzchni \[...\] m², termin rozpoczęcia i zakończenia budowy. Wnioskodawcy zarzucili przedmiotowej decyzji naruszenie art. 220 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 75 oraz 107 § 3 kpa co doprowadziło do wydania jej z rażącym naruszeniem prawa. Ich zdaniem, Zarząd Gminy prowadząc postępowanie w sprawie ustalenia terminów zabudowy nie zwrócił uwagi na fakt, że decyzja, na mocy której ustanowiono prawo użytkowania przedmiotowej nieruchomości, w ogóle nie określiła obowiązku jej zabudowy. Decyzją z dnia \[...\] listopada 2003 r. nr \[...\] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. odmówiło stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. W wyniku złożonego przez W. S. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium utrzymało w mocy swoje rozstrzygnięcie - decyzją z dnia \[...\] września 2004 r. nr \[...\]. Decyzja Kolegium z dnia \[...\] września 2004 r. nr \[...\] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez W. S. Po rozpoznaniu skargi W. S. na decyzję Kolegium z dnia \[...\] września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 marca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 990/04 uchylił obie decyzje Kolegium. Jako przyczynę uchylenia decyzji Sąd wskazał na niekompletność nadesłanych akt, co uniemożliwiło zbadanie szeregu istotnych dla sprawy okoliczności. Po ponownym rozpoznaniu wniosku W. S. i M. W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia \[...\] grudnia 2008 r. nr \[...\] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu Gminy W. z dnia \[...\] listopada 1998 r. Zdaniem Kolegium, wobec braku określenia w decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] sierpnia 1993 r. nr \[...\] terminu zagospodarowania nieruchomości, Zarząd Gminy W. decyzją z dnia \[...\] listopada 1998 r. zasadnie określił termin zagospodarowania przedmiotowego terenu, w oparciu o art. 220 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożył W. S. wskazując, że Kolegium błędnie uznało, iż decyzja Wojewody \[...\] z dnia \[...\] sierpnia 1993 r. stwierdzająca nabycie z mocy prawa przez F. \[...\] w W. prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości określała obowiązek jej zagospodarowania, a tym bardziej dokonania zabudowy przez użytkownika wieczystego. Rozpoznając powyższy wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w zaskarżonej decyzji wskazało, że w dniu 1 stycznia 1998 r. weszła w życie ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741), która w art. 220 określiła, że jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy nie były ustalone terminy zagospodarowania nieruchomości gruntowej stanowiącej przedmiot użytkowania wieczystego, właściwy organ może w ciągu roku od dnia wejścia w życie ustawy ustalić te terminy w drodze decyzji. Skoro w decyzji z dnia \[...\] sierpnia 1993 r. Wojewoda \[...\] stwierdzając o nabyciu z dniem 5 grudnia 1990 r. przez F. \[...\] gruntu położonego przy ul. \[...\], \[...\], \[...\] nie ustalił terminu jej zagospodarowania, a jedynie w pkt V określił, iż użytkownik wieczysty winien korzystać z gruntu zgodnie z jego przeznaczenie (czyli planem zagospodarowania przestrzennego), zatem zostały spełnione przesłanki do zastosowania art. 220 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wobec tego bezzasadny jest zarzut skarżącego, iż decyzja z dnia \[...\] listopada 1998 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia \[...\] marca 2009 r. wniósł W. S. wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Gminy W. z dnia \[...\] listopada 1998 r. nr \[...\]. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 220 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez uznanie, że było możliwe na podstawie jej przepisów ustalenie terminów zabudowy przedmiotowej nieruchomości, w sytuacji gdy decyzja, na podstawie której prawo to powstało nie określała obowiązku zabudowy nieruchomości będącej jej przedmiotem, a jedynie nakazywała wieczystemu użytkownikowi korzystanie z tej nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem wynikającym z planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga W. S. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia \[...\] marca 2009 r. oraz poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia \[...\] grudnia 2008 r. nie naruszają prawa. Kontrolowane w sprawie decyzje zostały wydane w ramach postępowania nieważnościowego, czyli jednego z trybów nadzwyczajnych postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż przedmiotem postępowania nadzwyczajnego winno być przeprowadzenie kontroli prawidłowości decyzji, wydanej w postępowaniu zwykłym, w tym wypadku decyzji Zarządu Gminy W. z dnia \[...\] listopada 1998 r. korzystającej z przymiotu ostateczności. Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest instytucją szczególną, która stanowi wyjątek od ogólnej zasady trwałości decyzji, o której mowa w art. 16 kpa. Procedura stwierdzenia nieważności jest odrębnym i samodzielnym postępowaniem, a zadaniem organu prowadzącego postępowanie o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji jest ocena decyzji pod kątem kwalifikowanej niezgodności z prawem, tj. czy wydana została z naruszeniem przepisów określonych w art. 156 § 1 kpa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 lutego 2006 r. (sygn. akt II OSK 490/05, publ. Lex nr 196696) wyraził pogląd, iż "w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji, istnienie jednej z przesłanek z art. 156 § 1 kpa musi być oczywiste, "widoczne gołym okiem", a nie być kwestią przypuszczeń, czy też zawiłych dociekań". Przy tym należy pamiętać, że zaistnienie przesłanek stwierdzenia nieważności ocenia się według stanu faktycznego i prawnego sprawy istniejącego w dacie wydania kwestionowanego w trybie nieważnościowym aktu. Przesłanką stwierdzenia nieważności szczególnie rozważaną na gruncie przedmiotowej sprawy było wydanie aktu z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Z brzmienia przywołanego przepisu wynika, iż nie każde naruszenie prawa pociąga za sobą nieważność decyzji, ale tylko przypadki oczywistego i ciężkiego naruszenia prawa. Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia, a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. Z zasady musi to być wada tkwiąca w samej decyzji. Przez rażące naruszenie prawa rozumie się naruszenie wyraźnej, niebudzącej wątpliwości interpretacyjnych normy prawa materialnego lub procesowego (patrz: B. Adamiak \[w:\] Adamiak, Borkowski, Komentarz, s. 335; J. Jendrośka, B. Adamiak, Zagadnienie rażącego naruszenia prawa w postępowaniu administracji, Pip 1986, nr 1, s. 71\. Odnosząc powyższe regulacje prawne i rozważania do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, iż decyzja z dnia \[...\] listopada 1998 r. - weryfikowana w postępowaniu nieważnościowym - wydana została na podstawie art. 220 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741), który określił, że jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy nie były ustalone terminy zagospodarowania nieruchomości gruntowej stanowiącej przedmiot użytkowania wieczystego, właściwy organ może w ciągu roku od dnia wejścia w życie ustawy ustalić te terminy w drodze decyzji. Jest to przepis epizodyczny, który obowiązywał tylko w okresie jednego roku od dnia wejścia w życie ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami tj. od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. Prawo użytkowania wieczystego zostało ustanowione na rzecz F. \[...\] z siedzibą w W. (poprzednika prawnego spółki z.o.o. D. w W.) na podstawie art. 2 ust. 1,2.3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.) decyzją Wojewody \[...\] z dnia \[...\] sierpnia 1993 r. nr \[...\]. Art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. określał, że nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntów, o których mowa w ust. 1 oraz własności budynków, innych urządzeń i lokali, o których mowa w ust. 2, stwierdza się decyzją wojewody w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub decyzją zarządu gminy w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy. W decyzji tej określa się również warunki użytkowania wieczystego z zachowaniem zasad określonych w art. 236 kodeksu cywilnego. Przepis ten pozwalał zatem w decyzji uwłaszczeniowej określić warunki użytkowania wieczystego do których należą: przeznaczenie gruntu oddanego w wieczyste użytkowanie, czas trwania tego prawa, jeżeli ma ono trwać krócej aniżeli 99 lat i opłata, jaką ma uiszczać użytkownik wieczysty (tak Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 16 stycznia 1970 r. III CZP 101/69 OSNC 1970/10/175). Decyzję uwłaszczeniową z dnia \[...\] sierpnia 1993 r. poprzedzała decyzja z dnia \[...\] stycznia 1978 r. nr \[...\] wydana z upoważnienia Prezydenta Miasta W., która przekazała w użytkowanie F. \[...\] teren położony przy ul. \[...\], \[...\], \[...\] o pow. \[...\] m², przeznaczony pod budowę ośrodka rekreacyjnego. W tym miejscu trzeba podkreślić, że prawo użytkowania wieczystego w przypadku uwłaszczenia jest wynikiem przekształcenia z mocy samego prawa przysługującego państwowej osobie prawnej prawa zarządu gruntem Skarbu Państwa albo gruntem stanowiącym własność gmin ze skutkiem na dzień 5 grudnia 1990 r. Istota przekształcenia prawa zarządu w trym trybie przesądza o tym, że prawo użytkowania wieczystego powstaje w okolicznościach faktycznych jakie istnieją w dniu przekształcenia, a więc i w takim celu, jakiemu służyła oddana w zarząd przedmiotowa nieruchomość. W rozpoznawanej sprawie powstanie prawa użytkowania wieczystego należy zatem wiązać z wcześniejszą decyzją z dnia \[...\] stycznia 1978 r. Skoro zatem w decyzji uwłaszczeniowej z dnia \[...\] sierpnia 1993 r. można było ustalić sposób zagospodarowania użytkowania wieczystego, a tego nie uczyniono, organ miał prawo zastosować tryb określony w art. 220 ugn. Nie można zatem zgodzić się z wywodami skargi odnoszącymi się do pierwotnego charakteru nabycia nieruchomości w trybie art. 2 ust. 1, 2, 3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. Niezasadny jest również zarzut niewykonalności decyzji z dnia \[...\] listopada 1998 r. Decyzja ta określała jedynie terminy zabudowy nieruchomości położonej przy ul. \[...\], \[...\] i \[...\], nie wskazywała natomiast sposobu zabudowy, możliwe jest zatem jej zagospodarowanie zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego. Z tych względów sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

3 czerwca 2009

Symbol z opisem

[6079 Inne o symbolu podstawowym 607](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6079-inne-o-symbolu-podstawowym-607)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Agnieszka Miernik /przewodniczący/ Elżbieta Lenart Joanna Skiba /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20021531270)  
art. 156 par. 1, art. 151 · Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
* [Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19971150741)  
art. 220 · Dz.U. 1997 nr 115 poz. 741
* [Ustawa z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19900790464)  
art. 2 ust. 1-3 · Dz.U. 1990 nr 79 poz. 464

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 491/10 - Wyrok NSA z 2011-02-02](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-491-10-wyrok-nsa-z-2011-02-02--i-osk-491-10)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 1400/09 · 22 października 2009Postanowienie WSA w Warszawie z 22 października 2009 r., I SA/Wa 1400/09](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1400-09-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2009-10-22--i-sa-wa-1400-09)
* [Sygnatura: II SAB/Sz 152/09 · 22 października 2009Postanowienie WSA w Szczecinie z 22 października 2009 r., II SAB/Sz 152/09](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-sz-152-09-postanowienie-wsa-w-szczecinie-z-2009-10-22--ii-sab-sz-152-09)
* [Sygnatura: I SA/Wa 1463/09 · 22 października 2009Postanowienie WSA w Warszawie z 22 października 2009 r., I SA/Wa 1463/09](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1463-09-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2009-10-22--i-sa-wa-1463-09)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/7579FB11F5)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-805-09-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2009-10-22--i-sa-wa-805-09#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-805-09-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2009-10-22--i-sa-wa-805-09#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-805-09-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2009-10-22--i-sa-wa-805-09#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-805-09-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2009-10-22--i-sa-wa-805-09#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-805-09-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2009-10-22--i-sa-wa-805-09#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-805-09-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2009-10-22--i-sa-wa-805-09#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-805-09-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2009-10-22--i-sa-wa-805-09#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B805%252F09.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B22%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2009.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B805%252F09)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
