Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-795-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-10--i-sa-wa-795-21

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 795/21

Wyrok WSA w Warszawie z 10 marca 2022 r., I SA/Wa 795/21 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

10 marca 2022

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, asesor WSA Anna Fyda-Kawula (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi \[...\] S.A. w \[...\] na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia \[...\] lutego 2021 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B795%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B10%2Bmarca%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B795%252F21)

## Uzasadnienie

Minister Rozwoju, Pracy i Technologii zaskarżoną decyzją z \[...\] lutego 2021 r. nr \[...\] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., zwanej dalej: k.p.a.) po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku odwołania spółki \[...\] S.A. z siedzibą w \[...\] (Skarżąca) utrzymał w mocy decyzję Wojewody \[...\] z \[...\] grudnia 2020 r. nr \[...\]. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wojewoda \[...\] decyzją z \[...\] grudnia 2020 r. na podstawie art. 34 i art. 35 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. z 2020 r., poz. 292 ze zm.) i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2001 r. w sprawie sposobu potwierdzania posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "\[...\]" gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajów dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 29), oraz art. 104 i art. 107 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku Skarżącej z \[...\] sierpnia 2016 r. odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 27 października 2000 r. przez Skarżącą prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w \[...\], obręb \[...\], obejmującego działkę nr \[...\] o pow. \[...\], dla której prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w \[...\], KW nr \[...\]. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał, że prawo własności Skarbu Państwa do tego gruntu w dniu 5 grudnia 1990 r. ustalono w oparciu o treść ww. księgi wieczystej. Burmistrz Miasta \[...\] pismami z \[...\] sierpnia 2016 r. oraz z \[...\] września 2016 r. poinformował organ, że działka nr \[...\] na dzień 5 grudnia 1990 r. zajęta była pod pas drogowy publicznej drogi gminnej ul. \[...\], która została zaliczona do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w \[...\] z \[...\] marca 1987 r. nr \[...\] w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich. Uchwałą Rady Miejskiej \[...\] z \[...\] grudnia 1990 r. Nr \[...\] w sprawie zmiany niektórych nazw ulic w mieście \[...\] - nazwa ulicy została zmieniona na ul. \[...\]. Powyższe fakty potwierdził również Starosta \[...\] w piśmie z \[...\] września 2016 r. nr \[...\]. Mimo, iż grunt stanowił na dzień 5 grudnia 1990 r. własność Skarbu Państwa oraz pomimo tego, że zdjęcia działki na portalu Geoportal potwierdzają fakt zajęcia tej działki zarówno pasem drogowym publicznej drogi gminnej ul. \[...\] (poprzednio: ul. \[...\]), jak i fragmentem linii kolejowej nr \[...\] relacji \[...\], co udokumentowała Skarżąca Wyciągiem z Ewidencji Środków Trwałych grupy I i II - to jednak ze względu na generalną klauzulę chroniącą prawa osób trzecich, w tej sprawie prawa zarządcy drogi publicznej, grunt ten nie mógł pozostawać w wyłącznym posiadaniu \[...\] i dlatego nie podlegał uwłaszczeniu. W wyniku odwołania Skarżącej, Minister Rozwoju, Pracy i Technologii zaskarżoną decyzją z \[...\] lutego 2021 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody \[...\] z \[...\] grudnia 2020 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił ustalenia organu I instancji, że nieruchomość oznaczona jako działka nr \[...\], stanowiła w dniu 5 grudnia 1990 r. własność Skarbu Państwa, co potwierdza treść księgi wieczystej nr \[...\]. Co do przesłanki posiadania gruntu przez Skarżącą w dacie 5 grudnia 1990 r. organ stwierdził, że Skarżąca przedłożyła wypis z rejestru gruntów sporządzony według stanu na dzień 16 czerwca 2016 r., wyrys z mapy ewidencyjnej z \[...\] czerwca 2016 r., oświadczenie z \[...\] sierpnia 2016 r. złożone na okoliczność zajęcia działki nr \[...\] pod infrastrukturę kolejową w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 8 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. Nr 86, poz. 789) oraz wyciąg z ewidencji środków trwałych dla działki nr \[...\], sporządzony według stanu na dzień 5 grudnia 1990 r., potwierdzający iż na ww. działce znajdują się tory główne zasadnicze linii \[...\], sieć trakcyjna \[...\], oświetlenie zewnętrzne - przejazd kolejowy km 47,970 linii nr \[...\]. Organ stwierdził, że skoro działka nr \[...\], stanowiła w dniu 5 grudnia 1990 r. drogę publiczną, a więc drogę zaliczoną na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 14, poz. 60 ze zm.) do jednej z kategorii tych dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych (art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych), to nie mogła podlegać uwłaszczeniu, jako grunt objęty prawami osób trzecich - zarządcy drogowego. Zatem brak było podstaw do stwierdzenia nabycia przez Skarżącą prawa użytkowania wieczystego tego gruntu na podstawie art. 34 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "\[...\]". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie przepisów: 1) postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 1) i 2) k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Wojewody \[...\] z \[...\] grudnia 2020 r.; 2) postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zastosowanie normy prawa materialnego do ustalonego stanu faktycznego oraz brak wyjaśnienia, z jakiego powodu organ odmówił mocy dowodowej dokumentom znajdującym się w aktach sprawy; 3) prawa materialnego, tj. art. 37a ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "\[...\]", poprzez uznanie, że nie zostały spełnione przesłanki do uwłaszczenia Skarżącej przedmiotową nieruchomością, podczas gdy Skarżąca przedłożyła niebudzące wątpliwości dowody, iż w dniu 5 grudnia 1990 r. przedmiotowa nieruchomość stanowiła grunt kolejowy i była zajęta pod infrastrukturę kolejową; 4) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w tej sprawie zaistniały przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że wobec sprzeczności treści wpisu w księdze wieczystej z treścią innych dokumentów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym, organ administracji winien był podjąć działania w kierunku poczynienia w sprawie ustaleń, zmierzających do wyjaśnienia zaistniałych rozbieżności. Zdaniem Skarżącej, w związku z powyższym zaistniały przesłanki obligatoryjnego zawieszenia postępowania przez organ administracji. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju, Pracy i Technologii wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji rozstrzygając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (...). Kontrolując wydane w sprawie decyzje zgodnie ze wskazanym wyżej kryterium Sąd stwierdził, że są one zgodne z prawem. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy art. 34 i art. 35 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2001 r. w sprawie sposobu potwierdzania posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "\[...\]" gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajów dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach. Stosownie do treści art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. grunty będące własnością Skarbu Państwa, znajdujące się w dniu 5 grudnia 1990 r. w posiadaniu \[...\], co do których \[...\] nie legitymowało się dokumentami o przekazaniu mu tych gruntów w formie prawem przewidzianej i nie legitymuje się nimi do dnia wykreślenia z rejestru przedsiębiorstw państwowych, stają się z dniem wejścia w życie ustawy (czyli z dniem 27 października 2000 r.), z mocy prawa, przedmiotem użytkowania wieczystego \[...\]. Natomiast zgodnie z art. 34 ust. 3 budynki, inne urządzenia i lokale znajdujące się na gruntach, o których mowa w ust. 1, stają się z mocy prawa, nieodpłatnie, własnością \[...\]. Zgodnie z art. 34 ust. 4 nabycie praw, o którym mowa w ust. 1 i ust. 3, nie może naruszać praw osób trzecich. Potwierdzenie posiadania przez \[...\] gruntów, o których mowa w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. dokonuje się na podstawie co najmniej jednego z dokumentów określonych w § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2001 r. w sprawie sposobu potwierdzenia posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "\[...\]" gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajów dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach, tj.: 1) odpisu z księgi wieczystej, zaświadczenia z księgi wieczystej zamkniętej lub ze zbioru dokumentów dla nieruchomości, jeżeli treść takiego odpisu lub zaświadczenia świadczy o posiadaniu gruntów przez \[...\], 2) wypisu z ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości), 3) wypisu z ewidencji środków trwałych, prowadzonej przez przedsiębiorstwo \[...\], dotyczącego budynków, budowli lub innych urządzeń trwale związanych z gruntem, 4) umowy najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy, 5) decyzji lokalizacyjnej, 6) pozwolenia na budowę, 7) dokumentu poświadczającego fakt ponoszenia przez \[...\] opłat z tytułu użytkowania nieruchomości lub zarządu nieruchomością albo płacenia podatków od nieruchomości, 8) innych dokumentów potwierdzających realizację inwestycji na posiadanym gruncie i świadczących o poniesieniu przez \[...\] własnych środków finansowych na finansowanie budowy, odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy oraz modernizacji lub likwidacji budynków, innych urządzeń i lokali, w szczególności takich, jak: a) sprawozdania dotyczące finansowania inwestycji, b) decyzje o przekazaniu środków finansowych na inwestycje, c) umowy o współfinansowaniu kosztów inwestycji, d) orzeczenia i protokoły z badania bilansów. Jak wynika z akt sprawy, sporna nieruchomość oznaczona jako działka nr \[...\], stanowiła w dniu 5 grudnia 1990 r. własność Skarbu Państwa, co potwierdza treść księgi wieczystej nr \[...\]. W rozpoznawanej sprawie została więc spełniona pierwsza z przesłanek uwłaszczenia, określonych w art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe". W zakresie zaś drugiej przesłanki, tj. posiadania przez Skarżącą spornej nieruchomości w dniu 5 grudnia 1990 r. Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, że sporna nieruchomość nie mogła podlegać uwłaszczeniu, jako grunt objęty prawami osób trzecich - zarządcy drogowego. Skarżąca przedłożyła wprawdzie wypis z rejestru gruntów sporządzony według stanu na dzień 16 czerwca 2016 r., oświadczenie z \[...\] sierpnia 2016 r. złożone na okoliczność zajęcia działki nr \[...\] pod infrastrukturę kolejową w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 8 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. Nr 86, poz. 789) oraz wyciąg z ewidencji środków trwałych dla działki nr \[...\], sporządzony według stanu na dzień 5 grudnia 1990 r., potwierdzający iż na ww. działce znajdują się tory główne zasadnicze linii \[...\], sieć trakcyjna \[...\], oświetlenie zewnętrzne - przejazd kolejowy km 47,970 linii nr \[...\]. Jak jednak prawidłowo ustaliły organy, sporna działka nr \[...\], stanowiła w dniu 5 grudnia 1990 r. drogę publiczną, a więc drogę zaliczoną na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych do jednej z kategorii tych dróg, z której stosownie do treści art. 1 tej ustawy może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Z akt sprawy wynika, że działka nr \[...\] na dzień 5 grudnia 1990 r. zajęta była pod pas drogowy publicznej drogi gminnej ul. \[...\], która została zaliczona do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w \[...\] z \[...\] marca 1987 r. nr \[...\] w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich. Uchwałą Rady Miejskiej \[...\] z \[...\] grudnia 1990 r. Nr \[...\] w sprawie zmiany niektórych nazw ulic w mieście \[...\] - nazwa ulicy \[...\] została zmieniona na ul. \[...\]. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o drogach publicznych w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 grudnia 1990 r., ul. \[...\] w \[...\] zaliczona ww. uchwałą do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich, stanowiła w tej dacie drogę publiczną. Z kolei zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) wynika, że dotychczasowe drogi gminne oraz lokalne miejskie stały się z dniem 1 stycznia 1999 r. drogami gminnymi. W sytuacji więc, gdy sporna działka wchodziła w skład drogi publicznej, to prawa osób trzecich stały na przeszkodzie uwłaszczenia Skarżącej. Ustanowienie użytkowania wieczystego spornego gruntu na rzecz Skarżącej ograniczyłoby (wyłączło) inne niż użytkownik wieczysty osoby w prawie do korzystania z danej nieruchomości (vide art. 233 k.c.), co pozostaje w sprzeczności z powszechnym prawem do korzystania z drogi publicznej i uniemożliwia zarządcy drogi wykonywanie jego ustawowych zadań. Ustanowienie użytkowania wieczystego na gruncie stanowiącym drogę publiczną w sposób oczywisty naruszałoby więc wynikający z art. 34 ust. 4 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" wymóg poszanowania praw osób trzecich (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2019 r., sygn. akt I OSK 674/16). W ocenie Sądu, organy zasadnie przyjęły, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał brak spełnienia przesłanki posiadania w dniu 5 grudnia 1990 r. przez Skarżącą spornego gruntu Skarbu Państwa. Dlatego brak było podstaw do stwierdzenia nabycia przez Skarżącą z mocy prawa z dniem 27 października 2000 r. prawa użytkowania wieczystego tego gruntu na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe". Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawny nieruchomości na datę 5 grudnia 1990 r. Nie można zatem czynić organom zarzutu naruszenia art. 7, art. 8 oraz art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak podjęcia działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nieprawidłową ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego. Organy nie naruszyły też art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie. W konsekwencji nie doszło do naruszenia przez organy art. 34 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", poprzez odmowę stwierdzenia nabycia przez Skarżącą z dniem 27 października 2000 r. ex lege prawa użytkowania wieczystego spornej działki. Wydane w sprawie decyzje organów obu instancji nie naruszają więc prawa. Zasadnie bowiem organy obu instancji przyjęły, że sporna nieruchomość nie mogła podlegać uwłaszczeniu, jako grunt objęty prawami osób trzecich - zarządcy drogowego. Przesądziło to o braku kumulatywnego spełnienia przesłanek uwłaszczenia wskazanych w art. 34 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe". Organy prawidłowo zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy i dokonały prawidłowej oceny przesłanek uwłaszczenia w odniesieniu do spornej nieruchomości oraz w należyty sposób uzasadniły zajęte stanowisko (art. 107 § 3 k.p.a.). Ze wskazanych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nastąpiło na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2095).

## Informacje o sprawie

Data wpływu

26 kwietnia 2021

Symbol z opisem

[6070 Uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6070-uwlaszczenie-panstwowych-osob-prawnych-oraz-komunalnych-osob-prawnych)

Hasła tematyczne

Gospodarka mieniem

Skarżony organ

Minister Rozwoju, Pracy i Technologii

Sędziowie

Anna Falkiewicz-Kluj /przewodniczący/ Anna Fyda-Kawula /sprawozdawca/ Małgorzata Boniecka-Płaczkowska

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230001634)  
art 151 · Dz.U. 2023 poz. 1634

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 2156/22 - Wyrok NSA z 2024-03-19](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2156-22-wyrok-nsa-z-2024-03-19--i-osk-2156-22)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 2241/21 · 10 marca 2022Wyrok WSA w Warszawie z 10 marca 2022 r., I SA/Wa 2241/21 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2241-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-10--i-sa-wa-2241-21)
* [Sygnatura: I SA/Wa 454/21 · 9 marca 2022Wyrok WSA w Warszawie z 9 marca 2022 r., I SA/Wa 454/21 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-454-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-09--i-sa-wa-454-21)
* [Sygnatura: I OSK 652/19 · 8 marca 2022Wyrok NSA z 8 marca 2022 r., I OSK 652/19 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-652-19-wyrok-nsa-z-2022-03-08--i-osk-652-19)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/06A44A629E)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-795-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-10--i-sa-wa-795-21#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-795-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-10--i-sa-wa-795-21#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-795-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-10--i-sa-wa-795-21#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-795-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-10--i-sa-wa-795-21#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-795-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-10--i-sa-wa-795-21#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-795-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-10--i-sa-wa-795-21#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-795-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-10--i-sa-wa-795-21#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B795%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B10%2Bmarca%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B795%252F21)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
