Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-769-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-11--i-sa-wa-769-21

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 769/21

Wyrok WSA w Warszawie z 11 lutego 2022 r., I SA/Wa 769/21 – scalenie oraz podział nieruchomości

Wynik

Uchylono postanowienie I i II instancji

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

11 lutego 2022

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart, sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, asesor WSA Anna Fyda-Kawula (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi \[...\] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo-akcyjnej w \[...\] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2021 r. nr \[...\] w przedmiocie podziału nieruchomości 1\. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Prezydenta \[...\] z dnia \[...\] czerwca 2020 r. nr \[...\]; 2\. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\] na rzecz \[...\] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo-akcyjnej w \[...\] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B769%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B11%2Blutego%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bpostanowienie%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B769%252F21)

## Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w \[...\] zaskarżonym postanowieniem z \[...\] stycznia 2021 r. nr \[...\] po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku zażalenia \[...\] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo-akcyjnej w \[...\] (Skarżąca) na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., zwanej dalej: k.p.a.) utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta \[...\] z \[...\] czerwca 2020 r. nr \[...\] o negatywnym zaopiniowaniu podziału części nieruchomości. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Prezydent \[...\] ww. postanowieniem z \[...\] czerwca 2020 r. na podstawie art. 123 § 1 i art. 268a k.p.a. w związku z art. 93 ust. 1, 2, 4, 5 i art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 65 ze zm.) działając na wniosek Skarżącej negatywnie zaopiniował podział części nieruchomości uregulowanej w księdze wieczystej nr \[...\] oznaczonej jako dz. ew. nr \[...\] z obr. \[...\], położonej przy ul. \[...\] w Dzielnicy \[...\] przedstawiony na wstępnym projekcie podziału stanowiącym załącznik do postanowienia, jako niezgodny z uchwałą Rady Miasta \[...\] nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu cmentarza przy ul. \[...\] - część \[...\] (Dz. Urz. Woj. \[...\] z dnia \[...\], poz. \[...\]). W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów art. 93 ust. 1 i 2 oraz art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami, art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 12, art. 79a i art. 81a § 1 k.p.a. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że na nieruchomości składającej się z dz. ew. nr \[...\] i \[...\] zrealizowała przedsięwzięcie deweloperskie – budynek mieszkalny wielorodzinny obejmujący \[...\] lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży oraz powierzchnię usługową na parterze. Po wybudowaniu tego budynku zamierzała jeszcze wybudować mały budynek usługowy tak, aby wypełnić w całości postanowienia planu miejscowego, który przewiduje dla tej nieruchomości lokalizację pierzei usługowej. W konsekwencji wybudowany budynek mieszkalny wielorodzinny nie tylko spełniał wszystkie wymagania wynikające z planu miejscowego, lecz także zawierał spory zapas mający posłużyć realizacji planowanego budynku usługowego. Po podziale zabudowana budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym dz. ew. nr \[...\] i projektowana dz. ew. nr \[...\] będzie spełniała wymagane w planie miejscowym wskaźniki. SKO w \[...\] zaskarżonym postanowieniem z \[...\] stycznia 2021 r. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta \[...\] z \[...\] czerwca 2020 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że postanowienie to nie zostało prawidłowo uzasadnione, jednakże należało je utrzymać w mocy, gdyż opiniowany podział narusza zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stwierdził, że zgodność z planem miejscowym jest zasadniczym kryterium dopuszczalności podziału nieruchomości. Podział nieruchomości musi być zgodny z planem zarówno pod względem przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania działek gruntu. Zgodnie z § 25 ust. 4 pkt 2 c) planu miejscowego, maksymalna intensywność zabudowy na działce budowlanej wynosi 1,5, a wskaźnik ten zgodnie z § 2 pkt 36 planu miejscowego to największa nieprzekraczalna wartość stosunku powierzchni całkowitej wszystkich kondygnacji nadziemnych wszystkich budynków istniejących i lokalizowanych na działce budowlanej do powierzchni całkowitej działki budowlanej. W ocenie Kolegium, Skarżąca nieprawidłowo obliczyła powierzchnię całkowitą wszystkich kondygnacji nadziemnych budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Pominęła bowiem w obliczeniach powierzchnię dachu, na którym przewidziano zieleń i barierki zabezpieczające, a jego konstrukcja umożliwia korzystanie z dachu jak z tarasu - w celach rekreacyjnych lub wypoczynkowych. Dach ten należy więc traktować jako taras i w konsekwencji wliczać jego powierzchnię do powierzchni całkowitej wszystkich kondygnacji nadziemnych ww. budynku. Jest on zatem niewątpliwie związany z czwartą kondygnacją tego budynku. Należy więc uwzględnić jego powierzchnię przy obliczaniu wskaźnika intensywności zabudowy, który przekroczy określony w planie wskaźnik 1,5\. Dlatego proponowany podział, jako naruszający postanowienia § 25 ust. 4 pkt 2 c) Planu miejscowego, nie mógł uzyskać opinii pozytywnej. Przywołane przez Skarżącą przepisy art. 7a § 1 i art. 81a § 1 k.p.a. nie mają zastosowania w sprawie, której przedmiotem nie jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie wydanych w sprawie postanowień organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Wydanym w sprawie postanowieniom zarzuciła: 1) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na jego wynik, a to w szczególności art. 6 k.p.a. (zasady praworządności), art. 7 k.p.a. (zasady prawdy obiektywnej), art. 7a k.p.a. (zasady rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony), art. 8 k.p.a. (zasady pogłębiania zaufania) oraz art. 11 k.p.a. (zasady wyjaśniania zasadności przesłanek) poprzez dowolność rozstrzygnięcia, oparcie rozstrzygnięcia na pozaprawnych przesłankach, działanie contra legem i pominięcie zasady rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na jego wynik, a to w szczególności \[...\] uchwały nr \[...\] Rady Miasta \[...\] z dnia \[...\] listopada 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu cmentarza przy ulicy \[...\]. W uzasadnieniu skargi Skarżąca stwierdziła, że istotą sporu jest odpowiedź na pytanie, czy w świetle postanowień Planu miejscowego powierzchnia użytkowa dachu zielonego (po zmianie jego funkcji z tarasu nieużytkowego na taras użytkowy) powinna być uwzględniona przy wyliczaniu wskaźnika maksymalnej intensywności zabudowy na działce budowlanej w rozumieniu \[...\] Planu miejscowego. Podniosła, że w dniu 17 lipca 2020 r. złożyła wniosek o przebudowę dachu budynku zlokalizowanego na nieruchomości będącej przedmiotem postępowania podziałowego i powołała się na wydaną w wyniku tego wniosku przez Wojewodę \[...\] decyzję nr \[...\] z \[...\] grudnia 2020 r. Skarżąca powołała się także na definicje kondygnacji (§ 3 pkt 16), kondygnacji podziemnej (§ 3 pkt 17) i kondygnacji nadziemnej (§ 3 pkt 18) zawarte w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia \[...\] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.). W konkluzji Skarżąca stwierdziła, że uzyskała pozwolenie na budowę oraz pozwolenie na użytkowanie dachu zielonego (tarasu nieużytkowego), więc konsekwentnie należałoby stwierdzić, że już w chwili uzyskania pozwolenia na budowę budynku obejmującego nieużytkowy taras przekraczała wskaźnik maksymalnej intensywności zabudowy na działce budowlanej wynikający z Planu miejscowego. Skoro dach zielony (ujęty w wydanym przez Prezydenta \[...\] pozwoleniu na budowę) nie był wliczany do wskaźnika intensywności zabudowy, to nie może być wliczany również na potrzeby tego postępowania. SKO w \[...\] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji rozstrzygając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (...). Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji nie są zgodne z prawem. Zasady podziału nieruchomości reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663). Postępowanie podziałowe składa się z dwóch etapów. Pierwszy etap obejmuje opiniowanie wstępnego projektu podziału przez organ gminy. Następnie - w razie uzyskania pozytywnej opinii w przedmiocie wstępnego projektu podziału - następuje zatwierdzenie w drodze decyzji administracyjnej przez wójta (burmistrza) prezydenta miasta projektu podziału sporządzonego przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego. Stosownie do treści art. 97 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny. Zgodnie zaś z treścią art. 93 ust. 1 i ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94\. Zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem dopuszczalności podziału nieruchomości jest jego zgodność z ustaleniami planu miejscowego, a zgodność ta dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Jak przyjmuje się w doktrynie, podział nieruchomości pełni rolę służebną wobec planu miejscowego (tak Ewa Bończak-Kucharczyk - Komentarz do art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami, LEX el. 2022). Opiniując zgodność projektu podziału nieruchomości z postanowieniami zawartymi w planie, uprawniony organ musi udzielić odpowiedzi na pytanie, czy projekt podziału stwarza hipotetyczną możliwość realizacji celu i przeznaczenia terenu, określonego w planie miejscowym (tak NSA w wyroku z dnia 12 sierpnia 2014, sygn. akt I OSK 107/13). W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy stwierdził, że brak było podstaw do pozytywnego zaopiniowania przedstawionego wstępnego projektu podziału działki nr \[...\] z obr. \[...\], położonej przy ul. \[...\] w Dzielnicy \[...\], gdyż wydzielone w wyniku podziału działki nie spełnią warunków określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego rejonu cmentarza przy ul. \[...\] (uchwała nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 2013 r.). Zgodnie bowiem z § 25 ust. 4 pkt 2 c) planu miejscowego, maksymalna intensywność zabudowy na działce budowlanej wynosi 1,5, a wskaźnik ten zgodnie z § 2 pkt 36 planu miejscowego to największa nieprzekraczalna wartość stosunku powierzchni całkowitej wszystkich kondygnacji nadziemnych wszystkich budynków istniejących i lokalizowanych na działce budowlanej do powierzchni całkowitej działki budowlanej. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Skarżąca nieprawidłowo obliczyła powierzchnię całkowitą wszystkich kondygnacji nadziemnych budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Pominęła bowiem w obliczeniach powierzchnię dachu, który został tak skonstruowany, że może pełnić funkcję tarasu wypoczynkowego lub rekreacyjnego. Dlatego należało zakwalifikować go jako kondygnację nadziemną i w konsekwencji uwzględnić jego powierzchnię przy obliczaniu wskaźnika intensywności zabudowy. Gdy bowiem uwzględni się w obliczeniach powierzchni ww. budynku taras na dachu, to analizowany wskaźnik przekroczy określony w planie wskaźnik 1,5, a zatem proponowany podział, jako naruszający postanowienia planu miejscowego, nie mógł uzyskać opinii pozytywnej. Zdaniem Sądu stanowisko organu odwoławczego nie jest prawidłowe. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko strony Skarżącej, zgodnie z którym skoro dach zielony (ujęty w wydanym przez Prezydenta \[...\] pozwoleniu na budowę – decyzja z dnia \[...\] czerwca 2017 r. nr \[...\]) nie był wliczany do wskaźnika intensywności zabudowy, to nie powinien być wliczany również na potrzeby tego postępowania. Skarżąca na poparcie powyższego powołała stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji Wojewody \[...\] z \[...\] grudnia 2020 r. nr \[...\], wydanej postępowaniu z wniosku Skarżącej przebudowę dachu budynku zlokalizowanego na nieruchomości będącej przedmiotem postępowania podziałowego. Wojewoda \[...\] stwierdził w uzasadnieniu tej decyzji, że "dach, nawet użytkowany w charakterze tarasu, nie stanowi kondygnacji, przez co jego powierzchni nie można brać pod uwagę w wyliczaniu wskaźnika intensywności zabudowy w oparciu o definicję zawartą w § 2 ust. 1 pkt 36 planu miejscowego. (...) Skoro bowiem w planie miejscowym jest mowa o powierzchni całkowitej nie budynku, a kondygnacji nadziemnych, to należy brać pod uwagę tylko te części budynku, które stanowią taką powierzchnię w odniesieniu do jego części stanowiących kondygnacje nadziemne". W ocenie Sądu, stwierdzenie, że dach użytkowany w charakterze tarasu jest kondygnacją przede wszystkim jednak nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Definicje kondygnacji (§ 3 pkt 16), kondygnacji podziemnej (§ 3 pkt 17) i kondygnacji nadziemnej (§ 3 pkt 18) zostały określone w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia \[...\] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.). Stosownie do treści § 3 powołanego rozporządzenia ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 16) kondygnacji - należy przez to rozumieć poziomą część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie lub warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, centrala klimatyzacyjna, obudowa wyjścia z klatki schodowej, kotłownia lub inne pomieszczenia techniczne; 17) kondygnacji podziemnej - należy przez to rozumieć kondygnację zagłębioną poniżej poziomu przylegającego do niej terenu co najmniej w połowie jej wysokości w świetle, a także każdą usytuowaną pod nią kondygnację; 18) kondygnacji nadziemnej - należy przez to rozumieć każdą kondygnację niebędącą kondygnacją podziemną. Uwzględniając treść przywołanych przepisów należy stwierdzić, że z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, na jakiej podstawie dach użytkowany w charakterze tarasu mógł zostać uznany za kondygnację, szczególnie gdy się weźmie pod uwagę, że nad spornym dachem nie znajduje się strop, ani też żadna inna konstrukcja umiejscowiona w ten sposób, aby można było wyodrębnić "poziomą część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie lub warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku". Stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu nie potwierdza zatem negatywnego zaopiniowania wnioskowanego podziału. Jest ono bowiem wyrazem błędnego zakwalifikowania powierzchni spornego dachu użytkowanego w charakterze tarasu jako kondygnacji, co spowodowało – według obliczeń organu – przekroczenie wskaźnika (1,5) maksymalnej intensywności zabudowy na działce budowlanej, określonego w § 25 ust. 4 pkt 2 c) planu miejscowego (uchwała nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 2013 r.). Miało zatem bezpośredni wpływ na wynik sprawy w przedmiocie opiniowania projektu podziału spornej nieruchomości, jako niezgodnego z ustaleniami planu miejscowego w rozumieniu art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Również postanowienie organu I instancji negatywnie opiniujące ww. projekt podziału nie odpowiada prawu. Nie sposób bowiem z niego wywnioskować, na czym polegała niezgodność proponowanego podziału z zapisami planu. Zostało to również zauważone przez organ odwoławczy, który na wstępnie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia stwierdził, że postanowienie organu I instancji nie zostało prawidłowo uzasadnione, jednak należy je utrzymać w mocy, skoro opiniowany podział narusza zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to jest § 25 ust. 4 pkt 2 c). W konkluzji należało stwierdzić, że wydane w sprawie rozstrzygnięcia organów obu instancji nie są zgodne z prawem. Organy obu instancji w sposób nieuzasadniony bowiem uznały, że proponowany podział nie jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego i należało zaopiniować go negatywnie. Organy naruszyły tym samym wskazane w skardze przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz uchwały nr \[...\] Rady Miasta \[...\] z dnia \[...\] listopada 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu cmentarza przy ulicy \[...\]. Organ ponownie wyda zatem rozstrzygnięcie w sprawie z wniosku Skarżącej o zaopiniowanie projektu podziału działki nr \[...\] zgodnie z oceną wyrażoną w tym wyroku i mając na względzie, że wyrażenie opinii negatywnej wskazywać musi w sposób niebudzący wątpliwości, na czym polega brak zgodności proponowanego podziału z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ze wskazanych powodów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł w pkt 1 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania (obejmujących uiszczony należny wpis od skargi w kwocie 100 zł) orzeczono w pkt 2 wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

22 kwietnia 2021

Symbol z opisem

[6072 Scalenie oraz podział nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6072-scalenie-oraz-podzial-nieruchomosci)

Hasła tematyczne

Scalanie gruntów

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Anna Fyda-Kawula /sprawozdawca/ Elżbieta Lenart /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220000329)  
art 145 par 1 lit a i c, art 135 · Dz.U. 2022 poz. 329

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Sz 1268/21 · 10 lutego 2022Wyrok WSA w Szczecinie z 10 lutego 2022 r., II SA/Sz 1268/21 – scalenie oraz podział nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-sz-1268-21-wyrok-wsa-w-szczecinie-z-2022-02-10--ii-sa-sz-1268-21)
* [Sygnatura: I SA/Wa 949/21 · 8 lutego 2022Wyrok WSA w Warszawie z 8 lutego 2022 r., I SA/Wa 949/21 – scalenie oraz podział nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-949-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-08--i-sa-wa-949-21)
* [Sygnatura: II SA/Kr 1310/21 · 4 lutego 2022Wyrok WSA w Krakowie z 4 lutego 2022 r., II SA/Kr 1310/21 – scalenie oraz podział nieruchomości](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-kr-1310-21-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2022-02-04--ii-sa-kr-1310-21)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/F3349D4F0D)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-769-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-11--i-sa-wa-769-21#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-769-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-11--i-sa-wa-769-21#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-769-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-11--i-sa-wa-769-21#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-769-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-11--i-sa-wa-769-21#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-769-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-11--i-sa-wa-769-21#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-769-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-11--i-sa-wa-769-21#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B769%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B11%2Blutego%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bpostanowienie%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B769%252F21)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
