Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-500-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-06-05--i-sa-wa-500-13

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 500/13

Wyrok WSA w Warszawie z 5 czerwca 2013 r., I SA/Wa 500/13 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

5 czerwca 2013

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska (spr.) WSA Mirosław Gdesz Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi H.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia \[...\] stycznia 2013 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B500%252F13.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B5%2Bczerwca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B500%252F13)

## Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z \[...\] stycznia 2013 r. nr \[...\], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z \[...\] listopada 2012 r. nr \[...\] odmawiającą H.R. ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w W. przy ul. \[...\], oznaczonej jako działki ewidencyjne nr \[...\], \[...\] w jakiej grunt ten nie został oddany w użytkowanie wieczyste, \[...\] oraz \[...\] z obrębu \[...\]. Z ustaleń organu wynika, że przedmiotowa nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1045 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. Orzeczeniem administracyjnym z \[...\] listopada 1960 r. Prezydium Rady Narodowej w W. odmówiło przyznania prawa własności czasowej do gruntu tej nieruchomości. Decyzją z \[...\] listopada 2002 r. nr \[...\] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność tego orzeczenia bowiem wniosek dekretowy został złożony przez podmiot nieuprawniony i nie wywołał, wobec tego, skutków prawnych. Pełnomocnik F.W.\[...\], dawnej właścicielki nieruchomości złożył wniosek o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego w dniu 28 grudnia 1988 r. Z karty inwentaryzacyjnej nieruchomości, sporządzonej \[...\] listopada 1948 r. wynika, że budynek frontowy, oficyna lewa i prawa zostały objęte I kategorią zniszczeń. Budynki te mają odpowiednio 7 i 6 kondygnacji. Budynek frontowy na poziomie parteru ma 16 izb, natomiast oficyna na poziomie parteru posiada 17 izb. Organ przytaczając treść art. 214 ust. 1 i 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stwierdził, że warunek określony w art. 214 ust. 2 powołanej ustawy nie został spełniony co do ilości izb, gdyż ich liczba przekracza 20\. Ponadto działka nr \[...\] została zajęta pod drogę publiczną – ul. \[...\] a zgodnie z art. 2a ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych drogi krajowe stanowią własność Skarbu Państwa, a drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu. Uzasadnia to odmowę ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowego gruntu. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. H.R. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że przepis art. 214 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ograniczając odszkodowanie m. in. tylko do właścicieli działek zabudowanych domami, w których liczba izb nie przekracza 20 jest niezgodny z Konstytucją RP różnicując jego adresatów z punktu widzenia ochrony prawa do odszkodowania za wywłaszczenie, o którym mowa w art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji. Ponadto narusza podstawowe wolności i prawa wpisane w art. 32 ust. 1 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji. W ocenie skarżącego ma tu miejsce sytuacja analogiczna tak jak w przepisie art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami, co do którego Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 13 czerwca 2011 r. sygn. akt SK 41/09, orzekł o niekonstytucyjności ust. 2 tego przepisu w zakresie, w jakim pomija stosowanie przepisów tej ustawy dotyczącej odszkodowań za wywłaszczone nieruchomości do nieruchomości, które przeszły na własność gminy W. lub państwa na podstawie dekretu z 26 października 1945 r. inne niż domy jednorodzinne, jeżeli przeszły na własność państwa po 5 kwietnia 1958 r. i działek, które przed dniem wejścia w życie powołanego dekretu mogły być przeznaczone pod budownictwo inne niż jednorodzinne, jeżeli poprzedni właściciele lub ich następcy prawni zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania nimi po 5 kwietnia 1958 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 214 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) zwrot nieruchomości, o którym mowa w ust. 1, przysługuje poprzednim właścicielom działek zabudowanych domami jednorodzinnymi, małymi domami mieszkalnymi i domami, w których liczba izb nie przekracza 20 oraz domami, w których przed dniem 21 listopada 1945 r. została wyodrębniona własność lokali, a także domami, które stanowiły przed tym dniem własność spółdzielni mieszkaniowych. Przesłanki zwrotu nieruchomości, określone w art. 214 ust. 1 i 2 powołanej ustawy muszą być spełnione kumulatywnie. Z niekwestionowanych przez skarżącego ustaleń faktycznych organu wynika, że poprzednia właścicielka przedmiotowej nieruchomości \[...\] – matka skarżącego F.W. \[...\] zgłosiła wniosek o oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste w dniu 28 grudnia 1988 r., a więc przed upływem terminu określonego w ust. 214 ust. 1 u.g.n. Z licznej, dobrze zachowanej, dokumentacji archiwalnej dotyczącej przedmiotowej nieruchomości wynika, że na dzień wejścia w życie dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy, czyli na dzień 21 listopada 1945 r. nieruchomość była zabudowana budynkiem frontowym i dwiema oficynami. Liczba izb w każdym z tych budynków przekraczała 20\. Wobec tego prawidłowo organ uznał, że warunek określony w powołanym art. 214 ust. 2 u.g.n. a dotyczący wymogu by działka była zabudowana domem, w którym liczba izb nie przekracza 20 nie został w tej sprawie spełniony, wobec tego nie ma podstaw do oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Niezasadnie skarżący zarzuca niekonstytucyjność przepisu art. 214 ust. 2 u.g.n. Należy w tym miejscu przypomnieć, że ustawa z 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30 poz. 127 ze zm.) w art. 82 (przed ogłoszeniem tekstu jednolitego z 1991 r. – art. 89) wygasiła prawa do odszkodowania za nieruchomości, budynki i inne części składowe nieruchomości przejęte przez państwo na podstawie art. 7 ust. 4 i 5 oraz art. 8 dekretu \[...\]. Jednocześnie przewidziała w art. 83 (przed ogłoszeniem tekstu jednolitego z 1991 r. – art. 90) możliwość odpowiedniego stosowania jej przepisów dotyczących odszkodowań w odniesieniu do określonych w przepisie nieruchomości. Natomiast w ust. 2 art. 82 przyznano osobom, które nigdy nie złożyły wniosku na podstawie dekretu \[...\] lub też nie mogły liczyć na pozytywne rozpatrzenie wniosku możliwość zgłoszenia w terminie do 31 grudnia 1988 r. wniosków o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego należących do nich znacjonalizowanych gruntów. Z tym, że uprawnienie to przyznano w odniesieniu do ściśle określonych w tym przepisie nieruchomości, m.in. działki zabudowane domami, w których liczba izb nie przekraczała 20\. Kwestionowany w skardze art. 214 ustawy o gospodarce nieruchomościami przejął konstrukcję art. 82 ustawy z 29 kwietnia 1985 r. Reguluje on uprawnienia tych poprzednich właścicieli lub ich następców prawnych, których prawo do odszkodowania wygasło, a w terminie do 31 grudnia 1988 r. złożyli wnioski o oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste. Tak więc przepis ten nie wprowadza żadnej nowej regulacji prawnej a stanowi tylko kontynuację rozwiązania przyjętego w art. 82 ust. 2 ustawy z 29 kwietnia 1985 r. i odnosi się wyłącznie do wniosków złożonych w terminie do 31 grudnia 1988 r. pod rządami art. 82 ust. 2 ustawy z 29 kwietnia 1985 r., a które nie zostały rozpoznane do dnia wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami tj. do dnia 1 stycznia 1998 r. Przepis ten jest więc przepisem przejściowym, gdyż z dniem wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami straciła moc ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. Nie zachodzi więc tu niezgodność art. 214 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami z powołanymi w skardze przepisami Konstytucji RP gdyż przepis ten umożliwia jedynie rozpatrzenie wniosków zgłoszonych pod rządami poprzedniej ustawy w sposób w jaki regulowała te kwestie poprzednia ustawa ustanawiając takie uprawnienie tylko dla poprzednich właścicieli ściśle określonych w niej nieruchomości. Wobec tego nie można analogicznie do tego przepisu zastosować stanowiska wyrażonego przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 13 czerwca 2011 sygn. akt SK 41/09\. Wyrok ten dotyczy art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten stanowi obecnie wyłączną podstawę roszczeń odszkodowawczych za wywłaszczone nieruchomości \[...\]. Natomiast art. 214 ust. 2 dotyczy wniosków złożonych do 31 grudnia 1988 r. i na warunkach określonych w przepisach obowiązujących w dacie ich składania czyli w art. 82 ust. 2 ustawy z 29 kwietnia 1985 r. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

4 marca 2013

Symbol z opisem

[6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6076-sprawy-objete-dekretem-o-gruntach-warszawskich)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Emilia Lewandowska /sprawozdawca/ Mirosław Gdesz Przemysław Żmich /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20101020651)  
art. 214 ust. 2 · Dz.U. 2010 nr 102 poz. 651
* [Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19910300127)  
art. 22 · Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 2243/13 - Wyrok NSA z 2015-05-06](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2243-13-wyrok-nsa-z-2015-05-06--i-osk-2243-13)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 1973/12 · 29 maja 2013Wyrok WSA w Warszawie z 29 maja 2013 r., I SA/Wa 1973/12 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1973-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-05-29--i-sa-wa-1973-12)
* [Sygnatura: I OSK 2391/11 · 10 maja 2013Wyrok NSA z 10 maja 2013 r., I OSK 2391/11 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2391-11-wyrok-nsa-z-2013-05-10--i-osk-2391-11)
* [Sygnatura: I OSK 2392/11 · 10 maja 2013Wyrok NSA z 10 maja 2013 r., I OSK 2392/11 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2392-11-wyrok-nsa-z-2013-05-10--i-osk-2392-11)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/1BC1E5D900)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-500-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-06-05--i-sa-wa-500-13#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-500-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-06-05--i-sa-wa-500-13#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-500-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-06-05--i-sa-wa-500-13#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-500-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-06-05--i-sa-wa-500-13#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-500-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-06-05--i-sa-wa-500-13#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-500-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-06-05--i-sa-wa-500-13#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-500-13-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-06-05--i-sa-wa-500-13#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B500%252F13.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B5%2Bczerwca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B500%252F13)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
