Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-393-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2023-07-13--i-sa-wa-393-23

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 393/23

Wyrok WSA w Warszawie z 13 lipca 2023 r., I SA/Wa 393/23 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

13 lipca 2023

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart, sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.), sędzia WSA Bożena Marciniak, , Protokolant referent Radosław Fijałkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2023 r. sprawy ze skargi Polskich Kolei Państwowych S.A. z siedzibą w Warszawie na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 15 grudnia 2022 r. nr DO-II.7610.222.2022.AB w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 27 października 2000 r. prawa użytkowania wieczystego oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B393%252F23.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B13%2Blipca%2B2023.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B393%252F23)

## Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z 15 grudnia 2022 r., nr DO-II.7610.222.2022.AB Minister Rozwoju i Technologii, po rozpatrzeniu odwołania spółki \[...\] SA w \[...\], od decyzji Wojewody \[...\] z 27 października 2022 r., nr \[...\] o odmowie stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Minister wskazał, że Wojewoda \[...\], działając na podstawie art. 34 i 35 ustawy z 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "\[...\]" (Dz. U. z 2021 r., poz. 146 ze zm.) oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 stycznia 2001 r. w sprawie sposobu potwierdzania posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "\[...\]" gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajów dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 29), decyzją z 27 października 2022 r., odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 27 października 2000 r. przez przedsiębiorstwo państwowe "\[...\]" w \[...\], prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w \[...\], obręb \[...\], \[...\], obejmującego działki nr \[...\] o pow. 7 ha 1680 m2 oraz nr \[...\] o pow. 76 m2, uregulowanego w księdze wieczystej nr \[...\]. Odwołanie od tej decyzji złożyła spółka. Rozpatrując sprawę Minister Rozwoju i Technologii wskazał, że stosownie do treści art. 34 ust. 1 ustawy z 8 września 2000 r. grunty będące własnością Skarbu Państwa, znajdujące się w dniu 5 grudnia 1990 r. w posiadaniu \[...\], co do których \[...\] nie legitymowało się dokumentami o przekazaniu mu tych gruntów w formie prawem przewidzianej i nie legitymuje się nimi do dnia wykreślenia z rejestru przedsiębiorstw państwowych, stają się z dniem wejścia w życie ustawy, z mocy prawa, przedmiotem użytkowania wieczystego \[...\]. Natomiast zgodnie z art. 34 ust. 3 budynki, inne urządzenia i lokale znajdujące się na gruntach, o których mowa w ust 1, stają się z mocy prawa, nieodpłatnie, własnością \[...\]. Organ wskazał, że w dziale II księgi wieczystej, jako właściciela nieruchomości oznaczonej, m.in. nr \[...\] oraz nr \[...\] ujawniono Skarb Państwa. Prawo własności Skarbu Państwa przepisano z dawnych ksiąg wieczystych karta \[...\] Gm. Kat. \[...\], karta \[...\] Gm. Kat \[...\] oraz spis I \[...\], co potwierdza własność Skarbu Państwa na dzień 5 grudnia 1990 r Kolejną przesłanką, zgodnie z art. 34 ustawy jest posiadanie gruntu przez \[...\] w dacie 5 grudnia 1990 r. Jednocześnie przepis art. 34 przewiduje wymóg, by \[...\] nie legitymowały się dokumentami o przekazaniu gruntów w formie prawem przewidzianej do dnia wykreślenia z rejestru przedsiębiorców państwowych. Stwierdzenie posiadania przez \[...\] gruntu Skarbu Państwa następuje na podstawie co najmniej jednego z dokumentów wymienionych enumeratywnie w § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 stycznia 2001 r. w sprawie sposobu potwierdzania posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "\[...\]" gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajem dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach. Organ podał, że na potwierdzenie wykazania ww. przesłanki spółka przedłożyła, m.in. decyzję z 11 grudnia 1986 r. znak \[...\] ustalającą dla Dyrekcji \[...\] opłaty za zarząd gruntem o łącznej pow. 839555 położonym na terenie miasta \[...\] oraz wyciąg z wykazu środków trwałych z 7 lipca 2008 r. potwierdzający, iż na działce nr \[...\] znajduje się budynek nastawni \[...\] - \[...\], budynek \[...\] oraz budynek wc publiczne \[...\]. W ocenie Ministra, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, decyzja z 11 grudnia 1986 r. ustalająca opłaty za zarząd nie potwierdza posiadania przez \[...\] przedmiotowej nieruchomości zgodnie z § 2 ust 1 ww. rozporządzenia z 3 stycznia 2001 r., ponieważ z jej treści nie wynika jakich działek dotyczy. Nie można więc ustalić, czy przedmiotowa nieruchomość była objęta treścią ww. decyzji. Ponadto decyzja z 11 grudnia 1986 r. nie potwierdza czy \[...\] faktycznie ponosiły opłaty z tytułu użytkowania lub zarządu nieruchomością w dniu 5 grudnia 1990 r. Również wyciąg z wykazu środków trwałych z 7 lipca 2008 r. nie może zostać uznany za dowód przesądzający o posiadaniu przez \[...\] działki nr \[...\], ponieważ został sporządzony wg stanu na 7 lipca 2008 r., w związku z czym nie potwierdza stanu faktycznego na 5 grudnia 1990 r. Wojewoda \[...\] pismem z 28 lipca 2022 r. zwrócił się do wnioskodawczyni o nadesłanie wypisu z ewidencji środków trwałych wg stanu na 5 grudnia 1990 r. W odpowiedzi z 30 września 2022 r. Spółka ponownie nadesłała wyciąg z wykazu środków trwałych z 7 lipca 2008 r. dla działki nr \[...\] z adnotacją - "potwierdzam aktualność wykazu" oraz oświadczenie osób upoważnionych do składania oświadczeń woli w imieniu \[...\] SA o zajęciu działki nr \[...\] pod infrastrukturę kolejową. Minister wyjaśnił, że w myśl art. 34 ust 4 ustawy z 8 września 2000 r. nabycie przez \[...\] prawa użytkowania wieczystego oraz własności urządzeń znajdujących się na gruncie nie może naruszać praw osób trzecich. Natomiast w związku z tym, że stwierdzenie nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu, w trybie art. 34 ust. 1 ustawy następuje z dniem wejścia w życie tej ustawy, tj. 27 października 2000 r., to uwłaszczenie nie może nastąpić z naruszeniem praw osób trzecich istniejących w tej właśnie dacie. Jak wynika z pisma Miejskiego Zarządu Dróg w \[...\] z 25 sierpnia 2022 r. nr \[...\] działki nr \[...\]oraz nr \[...\] w dniu 5 grudnia 1990 r. zajęte były pod pas drogowy drogi publicznej wojewódzkiej - ul. \[...\], która została wymieniona w załączniku nr \[...\]do rozporządzenia Ministra Komunikacji z 14 lipca 1986 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg wojewódzkich w województwach \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\], \[...\] i \[...\] (Dz. U. Nr 30 poz. 151 ze zm.). Ponadto działka nr \[...\] w dniu 5 grudnia 1990 r. zajęta była również pod pas drogowy drogi publicznej wojewódzkiej - ul. \[...\], która została wymieniona w ww. załączniku nr \[...\]do rozporządzenia Ministra Komunikacji z 14 lipca 1986 r. oraz pod pas drogowy dróg publicznych lokalnych miejskich - ul. \[...\], ul. \[...\], ul. \[...\] zaliczonych do kategorii dróg miejskich uchwałą nr \[...\] Wojewódzkiej Rady Narodowej w \[...\] z 28 lutego 1989 r. w sprawie zaliczenia ulic do kategorii dróg lokalnych miejskich w miastach - \[...\], \[...\] i \[...\]. Następnie zgodnie z art. 103 ust 3 i 4 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) drogi wojewódzkie stały się z dniem 1 stycznia 1999 r. drogami publicznymi powiatowymi nr \[...\] oraz nr \[...\]. Natomiast drogi lokalne miejskie zostały objęte rozporządzeniem nr \[...\] Wojewody \[...\] z 30 grudnia 1998 r. w sprawie zaliczenia dróg na terenie Gminy \[...\] do kategorii dróg lokalnych miejskich. Wobec powyższego organ stwierdził, że również 27 października 2000 r. działki nr \[...\]i nr \[...\] zajęte były pod drogi publiczne. Skoro działki te 5 grudnia 1990 r. zajęte były pod drogi wojewódzkie oraz drogi miejskie, a 27 października 2000 r. drogi powiatowe oraz drogi miejskie, a więc drogi zaliczone na podstawie ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych do jednej z kategorii tych dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych \[art 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 14, poz. 60 ze zm.)\], to nie mogły one podlegać uwłaszczeniu, jako grunt objęty prawami osób trzecich – zarządcy drogowego. Ponadto zajęcie nieruchomości pod pas drogi publicznej uniemożliwia jej uwłaszczenie z uwagi na fakt, iż drogi publiczne są wyłączone z obrotu prawnego, co wynika bezpośrednio z art. 2a ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych i znajduje swoje potwierdzenie w orzeczeniach sądowych, które Minister powołał. Ustalenie, że działki nr \[...\]i nr \[...\] były 27 października 2000 r. zajęte pod pas drogi publicznej, uniemożliwia wydanie przez organ decyzji uwłaszczającej \[...\] tymi działki w trybie art. 34 ustawy. Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa procesowego Minister wskazał, że zgodnie z art. 7 kpa w postępowaniu administracyjnym co do zasady na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek wyczerpującego zbadania wszelkich okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, tj. ustalenie stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym. Nie znaczy to jednak, że strona zainteresowana korzystnym dla siebie rozstrzygnięciem powinna zrezygnować z aktywności dowodowej, zwłaszcza w sytuacjach, w których ocena materiału dowodowego nie jest w pełni jednoznaczna. Wprawdzie przepis art 7 kpa nakłada na organy administracji obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jednakże nie może to oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności w sytuacji gdy strona, nawet pomimo wezwań organu nie przedstawia żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 15 grudnia 2022 r. złożyły \[...\] SA w \[...\]. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1\. naruszenie przepisów postępowania, tj.: a) art. 7 oraz art. 8 w zw. z art. 85 kpa, poprzez brak podjęcia działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, b) art. 77 § 1 kpa oraz art. 80 kpa w zw. z art. 75 § 1 kpa, poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego: 2\. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 34 ustawy z 8 września 2000 r., poprzez odmowę stwierdzenie nabycia na rzecz Spółki \[...\] SA z dniem 27 października 2000 r. ex lege prawa użytkowania wieczystego. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuty rozwinęła w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak prawidłowo wskazał organ materialnoprawną podstawę decyzji stanowią art. 34 i 35 ust. 1 i 2 ustawy o komercjalizacji oraz § 2 wydanego na jej podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 3 stycznia 2001 r., które określa sposób potwierdzania posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe \[...\] gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajów dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach. Zgodnie z art. 34 ustawy o komercjalizacji, grunty będące własnością Skarbu Państwa, znajdujące się w dniu 5 grudnia 1990 r. w posiadaniu \[...\], co do których \[...\] nie legitymowało się dokumentami o przekazaniu mu tych gruntów w formie prawem przewidzianej i nie legitymuje się nimi do dnia wykreślenia z rejestru przedsiębiorstw państwowych, stają się z dniem wejścia w życie ustawy (tj. 27 października 2000 r.), z mocy prawa, przedmiotem użytkowania wieczystego \[...\]. Z art. 34 ust. 1 ustawy wynikają zatem trzy przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby \[...\] mogły zostać uwłaszczone, tj: 1) przysługiwanie Skarbowi Państwa prawa własności do gruntu; 2) posiadanie przez \[...\] w dniu 5 grudnia 1990 r. gruntu; 3) brak dokumentów o przekazaniu \[...\] gruntów w formie prawem przewidzianej. Przy czym przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Niespełnienie którejkolwiek z nich, nawet przy spełnieniu pozostałych, uniemożliwia skorzystanie z możliwości uwłaszczenia na podstawie art. 34 ustawy o komercjalizacji. W niniejszej sprawie nie jest kwestionowane, że przedmiotowa nieruchomość stanowiła zarówno 5 grudnia 1990 r., jak i 27 października 2000 r. własność Skarbu Państwa. Tym samym, spełniona została pierwsza z przesłanek uwłaszczenia, określonych w art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji. Na poparcie spełnienia przesłanki posiadania gruntu 5 grudnia 1990 r. skarżąca przedłożyła: decyzję z 11 grudnia 1986 r. o opłatach oraz wyciąg ze środków trwałych z 7 lipca 2008 r. Prawidłowo organ wskazał, że decyzja z 11 grudnia 1986 r. ustalająca opłaty za zarząd nie potwierdza posiadania przez \[...\] przedmiotowej nieruchomości zgodnie z § 2 ust 1 pkt 7 rozporządzenia z 3 stycznia 2001 r. Z treści tej umowy nie wynika jakich działek dotyczy. Nie można więc ustalić, czy przedmiotowa nieruchomość była objęta treścią decyzji. Ponadto decyzja z 11 grudnia 1986 r. nie potwierdza czy \[...\] faktycznie ponosiło opłaty z tytułu użytkowania lub zarządu nieruchomością na datę 5 grudnia 1990 r. Natomiast wyciąg z wykazu środków trwałych z 7 lipca 2008 r. nie może zostać uznany za dowód przesądzający o posiadaniu przez \[...\] działki nr \[...\], ponieważ został sporządzony wg stanu na 7 lipca 2008 r. Nie potwierdza więc stanu zaistniałego 5 grudnia 1990 r. Ponadto, co istotne działki 5 grudnia 1990 r. stanowiły drogi publiczne i były w zarządzie właściwych organów drogowych. Należy podzielić stanowisko Ministra i Wojewody, że zajęcie nieruchomości pod pas drogi publicznej uniemożliwia jej uwłaszczenie z uwagi na fakt, że drogi publiczne są wyłączone z obrotu prawnego. Własność dróg publicznych nie może być przypisana innym podmiotom niż podmioty publicznoprawne wymienione w ustawie o drogach publicznych. Nie można więc na takich gruntach ustanowić prawa użytkowania wieczystego. Drogi te bowiem, jak podkreśla się w orzecznictwie stanowią rzeczy wyłączone z powszechnego obrotu (por. uchwała SN z 13 października 2006 r., sygn. akt III CZP 72/06, wyrok NSA z 12 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 361/08). Z wyżej omówionych przyczyn zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Stwierdzić przy tym należy, że organy rozpatrzyły całokształt materiału dowodowego (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa) i dokonały prawidłowej oceny przesłanek uwłaszczenia w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości oraz w należyty sposób uzasadniły zajęte stanowisko (art. 8 i art. 107 § 3 kpa). Podnieść należy, że z przepisów kpa normujących postępowanie dowodowe nie można wywodzić, że organy zobowiązane są w nieskończoność do poszukiwania dowodów służących poparciu twierdzeń strony w sytuacji, gdy strona ich nie przedstawia. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy nieudowodnienie określonych okoliczności może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony (por. wyrok NSA z 20 lutego 2020 r., sygn. akt II GSK 3719/17). Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd, z mocy art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

17 lutego 2023

Symbol z opisem

[6070 Uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6070-uwlaszczenie-panstwowych-osob-prawnych-oraz-komunalnych-osob-prawnych)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Minister Rozwoju

Sędziowie

Bożena Marciniak Elżbieta Lenart /przewodniczący/ Małgorzata Boniecka-Płaczkowska /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230000259)  
art. 151 · Dz.U. 2023 poz. 259
* [Ustawa z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego Polskie Koleje Państwowe (t.j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220002542)  
art. 34 i 35 ust. 1 i 2 · Dz.U. 2022 poz. 2542

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 3009/23 - Wyrok NSA z 2025-11-05](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-3009-23-wyrok-nsa-z-2025-11-05--i-osk-3009-23)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 108/23 · 13 lipca 2023Wyrok WSA w Warszawie z 13 lipca 2023 r., I SA/Wa 108/23 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-108-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2023-07-13--i-sa-wa-108-23)
* [Sygnatura: I OSK 1308/22 · 13 lipca 2023Wyrok NSA z 13 lipca 2023 r., I OSK 1308/22 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1308-22-wyrok-nsa-z-2023-07-13--i-osk-1308-22)
* [Sygnatura: I SA/Wa 109/23 · 13 lipca 2023Wyrok WSA w Warszawie z 13 lipca 2023 r., I SA/Wa 109/23 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-109-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2023-07-13--i-sa-wa-109-23)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/444612B014)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-393-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2023-07-13--i-sa-wa-393-23#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-393-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2023-07-13--i-sa-wa-393-23#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-393-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2023-07-13--i-sa-wa-393-23#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-393-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2023-07-13--i-sa-wa-393-23#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-393-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2023-07-13--i-sa-wa-393-23#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-393-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2023-07-13--i-sa-wa-393-23#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-393-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2023-07-13--i-sa-wa-393-23#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B393%252F23.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B13%2Blipca%2B2023.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B393%252F23)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
