Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2650-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-19--i-sa-wa-2650-23

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 2650/23

Wyrok WSA w Warszawie z 19 kwietnia 2024 r., I SA/Wa 2650/23 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

19 kwietnia 2024

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, asesor WSA Anna Milicka-Stojek, Protokolant: specjalista Monika Bodzan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi \[...\] S.A. w \[...\] na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 16 października 2023 r. nr DO-II.7610.180.2023.AK w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B2650%252F23.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B19%2Bkwietnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B2650%252F23)

## Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z 16 października 2023 r., nr DO-II.7610.180.2023.AK, Minister Rozwoju i Technologii (dalej: "Minister", "organ odwoławczy") - po rozpatrzeniu odwołania \[...\]\[...\]\[...\]S.A. z siedzibą w \[...\] (dalej: "\[...\]", "skarżąca") - utrzymał w mocy decyzję Wojewody \[...\] (dalej: "Wojewoda", "organ I instancji") z 30 sierpnia 2023 r., nr NWIV.752.151.2.2015 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego. Decyzja Ministra została wydana w poniższym stanie faktycznym i prawnym. Pismem z 23 lipca 2004 r. \[...\]\[...\]\[...\] S.A. w \[...\] wniosły - na podstawie art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - o stwierdzenie nabycia prawa użytkowania wieczystego niezabudowanego gruntu położonego w \[...\], obejmującego wskazane w tym piśmie działki. Wojewoda, na podstawie ww. art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r., poz. 344 z późn. zm.,dalej: "u.g.n.") i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu (Dz. U. Nr 23, poz. 120 ze zm.) odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa, z dniem 5 grudnia 1990 r., przez \[...\]\[...\]\[...\] w \[...\], prawa użytkowania wieczystego niezabudowanego gruntu położonego w \[...\], obręb \[...\]\[...\], oznaczonego jako działki: - obręb \[...\]: \[....\], nr \[...\] o pow. \[...\] ha - KW nr \[...\] , - obręb \[...\]: \[...\], \[....\] wniosła odwołanie od ww. decyzji Wojewody z 30 sierpnia 2023 r. zarzucając m. in. naruszenie art. 200 u.g.n. poprzez niewłaściwe przyjęcie, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w zarządzie \[...\]. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji Minister przywołał art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz wskazał, że decyzja uwłaszczeniowa ma charakter decyzji deklaratoryjnej, która odnosi się do stanu istniejącego w dniu 5 grudnia 1990 r. Ponadto, w myśl art 200 ust. 4 u.g.n. uwłaszczenie nie może naruszać praw osób trzecich. Organ odwoławczy wyjaśnił, że podstawę ujawnienia prawa własności Skarbu Państwa: 1) w księdze wieczystej nr \[...\], dla działek: nr \[...\]\[...\]\[...\], nr \[....\]\[...\]\[...\]\[...\]\[...\]\[...\]\[...\]; 2) w księdze wieczystej nr KA \[...\], dla działek: nr \[...\]\[...\], ; 3) w księdze wieczystej nr \[...\], dla działki nr \[...\] - - stanowią Traktat Wersalski z dnia 28 czerwca 1919 r. oraz ustawa sejmowa z dnia 14 lipca 1920 r. (Nr 62, poz. 400 DZ.P.) i z dnia 16 czerwca 1922 r. (Nr 46, poz. 388 D.P.P.). Natomiast, podstawę ujawnienia prawa własności Skarbu Państwa w stosunku do działki nr \[...\] - w księdze wieczystej nr \[...\] oraz w stosunku do działki nr \[...\] - w księdze wieczystej nr \[...\]: stanowi orzeczenie Ministra Górnictwa z 30 lipca 1951 r. Z kolei, z księgi wieczystej nr \[...\] wynika, że Skarb Państwa został ujawniony jako właściciel działki nr \[....\] na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta \[...\] z 4 lipca 1978 r. znak GT-VII-8224/l/78\. Wobec powyższego Wojewoda stwierdził, że powyższe grunty, w dniu 5 grudnia 1990 r., stanowiły własność Skarbu Państwa. Dalej Wojewoda podniósł, że kolejną przesłanką uwłaszczenia w trybie art. 200 u.g.n. jest pozostawanie nieruchomości - w dniu 5 grudnia 1990 r. - w zarządzie uwłaszczanego przedsiębiorstwa. Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy przywołał art. 38 ust. 2 i art. 87 ustawy z 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1995 r., Nr 22, poz. 99) i wskazał, że zarząd nieruchomością był ustanawiany nie w sposób ogólny, lecz tylko dla ściśle określonych składników mienia. Jednocześnie, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, istnienia zarządu w żadnym przypadku nie można domniemywać. Minister podniósł, że stwierdzenie prawa zarządu do nieruchomości następuje na podstawie co najmniej jednego z dokumentów wymienionych enumeratywnie w § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 lutego 1998 r. Z przepisu tego wynika również, że jeżeli właściwy organ nie dysponuje powyższymi dokumentami, może wezwać państwowe i komunalne osoby prawne do ich dostarczenia w wyznaczonym terminie. Natomiast jeżeli nie zachowały się ww. dokumenty stwierdzenia dotychczasowego prawa zarządu do nieruchomości można dokonać na podstawie zeznań świadków lub oświadczeń stron złożonych zgodnie z art. 75 k.p.a., potwierdzających przekazanie nieruchomości państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym. Minister podkreślił, że \[...\] wywodzi prawo zarządu do spornej nieruchomości z decyzji Urzędu Miejskiego w \[...\] z 28 sierpnia 1986 r., nr G.II.-8224a/38/86 o ustaleniu na rzecz \[...\] Dyrekcji Okręgowej \[...\] Państwowych w \[...\] opłaty rocznej z tytułu zarządu gruntem. Zdaniem Ministra treść tej decyzji nie wskazuje jednak na podstawie jakiego dokumentu przedmiotowe działki miałyby znajdować się w zarządzie \[...\] Dyrekcji Okręgowej \[...\] Państwowych w \[....\]. Ponadto, z pisma Prezydenta Miasta \[...\] z 18 kwietnia 2018 r., nr GN.681.SP.3.2018.TD wynika, że organ ten nie dysponuje w swoim zasobie archiwalnym dokumentem potwierdzającym przekazanie przedmiotowego gruntu w użytkowanie/zarząd, Organ odwoławczy dodał również, że z pisma Prezydent Miasta \[...\] z 28 maja 2012 r., nr GN/GR/6841/6/12 wynika, że część działki \[...\] jest zajęta pod drogę publiczną - ul. \[...\] w \[...\] która w dniu 5 grudnia 1990 r. oraz obecnie stanowi drogę publiczna gminną. W ww. piśmie wskazano także, że na działkach nr \[...\] i nr \[...\] znajduje się pas drogowy ul. \[...\]\[...\] (uprzednio \[...\]\[...\]), a działka nr \[...\] zajęta jest pod drogę - ul. \[...\]. Zarówno ul. \[...\]\[...\] jak i ul. \[....\] w dniu 5 grudnia 1990 stanowiły drogi publiczne gminne. Minister stwierdził, że zajęcie nieruchomości pod pas drogi publicznej uniemożliwia jej uwłaszczenie z uwagi na fakt, że drogi publiczne są wyłączone z obrotu prawnego, co wynika bezpośrednio z art. 2a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Ministra z 16 października 2023 r. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1\. naruszenie przepisów postępowania: a) art. 7 oraz art. 8 k.p.a. poprzez brak podjęcia działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy; b) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. wszystkie w związku z art. 96 ust. 2 i 3 w związku z art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. u.g.n. polegające na nieprzeprowadzeniu z urzędu przez Organ dowodu w postaci mapy podziału nieruchomości, który stanowiłby załącznik do decyzji uwłaszczeniowej, a w konsekwencji przerzucenie na stronę odpowiedzialności za błędy proceduralne organu administracji państwowej i pozbawieniu strony rzeczywistej ochrony jej praw majątkowych; 2\. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 200 u.g.n. poprzez bezzasadne przyjęcie, że \[...\]\[...\]\[...\] S.A. nie nabyły z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. W konsekwencji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, a także o zwrot od Ministra na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi \[...\] przedstawiła stanowisko na poparcie podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 200 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten odwołuje się do art. 2 ustawy z dnia 29 września 1990 o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr 79, poz. 464 ze zm.), który w ustępie 1 stanowił, że grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność gminy (związku międzygminnego), z wyłączeniem gruntów Państwowego Funduszu Ziemi, będące w dniu 5 grudnia 1990 r. w zarządzie państwowych osób prawnych innych niż Skarb Państwa stają się z tym dniem z mocy prawa przedmiotem ich użytkowania wieczystego. Reguluje on zatem tryb potwierdzania następującej z mocy prawa konwersji przynależnego państwowej osobie prawnej, w ww. dacie, prawa zarządu nieruchomością w prawo użytkowania wieczystego. Kluczowe zatem dla podjęcia, na tej podstawie, decyzji było ustalenie, czy podmiot ubiegający się o uwłaszczenie legitymował się - na dzień 5 grudnia 1990 r. - prawem zarządu przedmiotowym gruntem. Zarząd zaś (obecnie trwały zarząd) był prawną formy władania, która uprawniała określony podmiot do władania nieruchomością. Sam fakt korzystania przez przedsiębiorstwo \[...\], a następnie spółkę \[...\] z nieruchomości, prawa tego nie kreuje. Decydujące znaczenie mają bowiem dwie kwestie: dzień wejścia w życie ustawy zmieniającej z 29 września 1990 r. - tj. 5 grudnia 1990 r. oraz obowiązujące w tym dniu przepisy pozwalające stwierdzić, że w tym dniu określone mienie należało do przedsiębiorstw państwowych. Obowiązująca natomiast wówczas ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, przewidywała powstanie zarządu do gruntu w ściśle określony sposób. Stosownie do art. 38 ust. 2 tej ustawy dowodem potwierdzającym istnienie prawa zarządu państwowej jednostki organizacyjnej mogły być: 1) decyzja o oddaniu w zarząd, 2) zawarta za zezwoleniem tego organu, umowa o przekazaniu nieruchomości między państwowymi jednostkami organizacyjnymi, 3) bądź umowa o nabyciu nieruchomości. W konsekwencji istnienia powyższego prawa, jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych (którego przykłady przywołano w uzasadnieniu skarżonej decyzji), nie można domniemywać. W sprawie pozostaje bezsporne, że według stanu na dzień 5 grudnia 1990 r., sporne działki objęte wnioskiem \[...\] stanowiły własność Skarbu Państwa. Spór dotyczy natomiast tego, czy dokumenty przedłożone przez skarżącą potwierdzają posiadanie przez jej poprzednika prawnego (przedsiębiorstwo \[...\]) prawa zarządu do tego gruntu w dniu 5 grudnia 1990 r. I tak w kwestii sposobu dokumentowania tego prawa zasadnicze znaczenie mają przywołane przez Ministra przepisy rozporządzenia z 10 lutego 1998 r., w tym jego § 4 ust. 1, gdzie wymienione zostały dokumenty wskazujące na istnienie prawa zarządu. Według tego przepisu mogą nimi być: decyzja o przekazaniu nieruchomości w zarząd (pkt 1); decyzja o przekazaniu nieruchomości w użytkowanie, jeśli została wydana przed dniem 1 sierpnia 1985 r. (pkt 2); umowa między państwowymi jednostkami organizacyjnymi o przekazaniu prawa zarządu do nieruchomości, zawarta za zgodą organu (pkt 3); umowa zawarta w formie aktu notarialnego przed dniem 1 lutego 1989 r., przez państwowe jednostki organizacyjne, o nabyciu nieruchomości od osób innych niż Skarb Państwa (pkt 4); odpis księgi wieczystej stwierdzającej prawo zarządu lub prawo użytkowania nieruchomości (pkt 5); decyzja o naliczeniu lub aktualizacji opłat z tytułu zarządu nieruchomością (pkt 6); decyzja o naliczeniu lub aktualizacji opłat z tytułu użytkowania nieruchomości, jeżeli została wydana przed dniem 1 sierpnia 1985 r. (pkt 7); uchwała, zarządzenie lub decyzja wydana w sprawie podziału, łączenia, likwidacji i utworzenia państwowych i komunalnych jednostek organizacyjnych oraz podejmowanych na ich podstawie uchwał komisji powoływanych w tych sprawach, jeżeli treść tych dokumentów zawiera oznaczenie nieruchomości (pkt 8); protokół przekazania nieruchomości sporządzony między państwowymi jednostkami organizacyjnymi przed dniem 1 sierpnia 1985 r. (pkt 9), a także umowa o przekazaniu nieruchomości lub protokół przekazania nieruchomości sporządzone przed 22 października 1961 r. między organizacjami społeczno-zawodowymi, politycznymi lub spółdzielczymi a państwowymi jednostkami organizacyjnymi (pkt 10). Ponadto, zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia, jeżeli właściwy organ nie dysponuje dokumentami, o których mowa w ust. 1, może wezwać państwowe i komunalne osoby prawne do ich dostarczenia w wyznaczonym terminie. Z kolei w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, jeżeli nie zachowały się dokumenty, o których mowa w ust. 1, stwierdzenia dotychczasowego prawa zarządu do nieruchomości można dokonać na podstawie zeznań świadków lub oświadczeń stron złożonych zgodnie z art. 75 k.p.a., potwierdzających przekazanie nieruchomości państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym. W niniejszej sprawie jako dowód na istnienie prawa zarządu do wnioskowanej do uwłaszczenia nieruchomości skarżąca powołała się na decyzję Urzędu Miejskiego w \[...\] z 28 sierpnia 1986 r., nr G.II.-8224a/38/86 o ustaleniu na rzecz \[...\] Dyrekcji Okręgowej \[...\] Państwowych w \[...\] opłaty rocznej z tytułu zarządu gruntem. Zdaniem skarżącej jest to dokument wystarczający do wykazania prawa (tak na stronie 3 skargi). Po analizie akt sprawy Sąd podzielił ocenę organów, że zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdził istnienia w dniu 5 grudnia 1990 r. prawa zarządu przysługującego \[....\] do wnioskowanej nieruchomości. Akta sprawy potwierdzają, że w odniesieniu do spornych działek skarżąca nie wylegitymowała jednym z dokumentów, o których mowa w § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia. Ma to zaś w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie, gdyż o zarządzie lub użytkowaniu nie świadczy samo władanie przez skarżącą i ponoszenie opłat. Sąd zauważa, że w ww. decyzji z 28 sierpnia 1986 r. nie wynika odwołanie do innego orzeczenia czy aktu ustanawiającego zarząd. Dodatkowo trafnie organy przyjęły, że: 1) skoro część działki nr \[....\] stanowiła w dniu 5 grudnia 1990 r. drogę publiczną gminną (ul. \[...\]); 2) działki nr \[...\] i \[...\] w dacie 5 grudnia 1990 r. zajęte była pasem drogowym ulicy \[...\]\[...\] (obecnie droga publiczna gminna ul. \[...\]\[...\]; 3) działka nr \[...\] w dacie 5 grudnia 1990 r. zajęta była pasem drogowym drogi publicznej gminnej (ul. \[...\]) - to grunty te nie mogły podlegać uwłaszczeniu gdyż były objęte prawem osób trzecich - zarządcy drogowego. Na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 grudnia 1990 r.) zarząd gruntami zajętymi pod drogi publiczne sprawują właściwe organy drogowe. Drogi publiczne wyłączone są z obrotu prawnego, co wynika bezpośrednio z art. 2a ustawy o drogach publicznych. Zatem, podejmując decyzję z 30 sierpnia 2023 r. Wojewoda nie naruszył prawa. W konsekwencji czego nie naruszył także prawa Minister utrzymując decyzję organu I instancji w mocy. Dowody, w oparciu o które stan faktyczny był rekonstruowany, znajdują się w aktach sprawy i zostały przez organy ocenione w sposób niewykraczający poza granice wyznaczone treścią art. 80 k.p.a. Stąd zarzut naruszenia tego przepisu oraz zasad ogólnych postępowania, w tym zasady prawdy obiektywnej (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.), jest zdaniem Sądu niezasadny. Prawne i faktyczne racje decyzyjne, które legły u podstaw podjętego rozstrzygnięcia zostały przedstawione w motywach zaskarżonej decyzji w sposób spełniający standard wyznaczony treścią art. 107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

29 grudnia 2023

Symbol z opisem

[6070 Uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6070-uwlaszczenie-panstwowych-osob-prawnych-oraz-komunalnych-osob-prawnych)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Minister Rozwoju

Sędziowie

Anna Milicka-Stojek Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Marta Kołtun-Kulik /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20042612603)  
art. 200 · Dz.U. 2004 nr 261 poz. 2603
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230001634)  
art. 151 · Dz.U. 2023 poz. 1634

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 2007/24 - Wyrok NSA z 2026-06-18](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2007-24-wyrok-nsa-z-2026-06-18--i-osk-2007-24)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 2144/23 · 18 kwietnia 2024Wyrok WSA w Warszawie z 18 kwietnia 2024 r., I SA/Wa 2144/23 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2144-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-18--i-sa-wa-2144-23)
* [Sygnatura: I SA/Wa 2122/23 · 17 kwietnia 2024Wyrok WSA w Warszawie z 17 kwietnia 2024 r., I SA/Wa 2122/23 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2122-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-17--i-sa-wa-2122-23)
* [Sygnatura: I SA/Wa 2654/23 · 12 kwietnia 2024Postanowienie WSA w Warszawie z 12 kwietnia 2024 r., I SA/Wa 2654/23 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2654-23-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2024-04-12--i-sa-wa-2654-23)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/9FDF81D89B)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2650-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-19--i-sa-wa-2650-23#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2650-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-19--i-sa-wa-2650-23#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2650-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-19--i-sa-wa-2650-23#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2650-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-19--i-sa-wa-2650-23#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2650-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-19--i-sa-wa-2650-23#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2650-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-19--i-sa-wa-2650-23#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2650-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-19--i-sa-wa-2650-23#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B2650%252F23.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B19%2Bkwietnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B2650%252F23)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
