Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2611-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-23--i-sa-wa-2611-21

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 2611/21

Wyrok WSA w Warszawie z 23 marca 2022 r., I SA/Wa 2611/21 – wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

23 marca 2022

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Asesor WSA Anna Fyda-Kawula Asesor WSA Mateusz Rogala (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi \[...\] Sp. z o.o. w likwidacji w \[...\] na postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia \[...\] września 2021 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B2611%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B23%2Bmarca%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B2611%252F21)

## Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia \[...\] września 2021 r. nr \[...\] Minister Rozwoju, Pracy i Technologii utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia \[...\] marca 2021 r. nr \[...\], którym odmówił wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku \[...\] Sp. z o.o. w likwidacji z dnia \[...\] grudnia 2020 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej w W. – Wydział Gospodarki Terenami z dnia \[...\] marca 1963 r. o wywłaszczeniu za odszkodowaniem części nieruchomości położonej w R. przy ul. \[...\], stanowiącej własność W. Zakładów \[...\] Sp. z o.o. W uzasadnieniu organ podniósł, że kwestionowana decyzja z dnia \[...\] marca 1963 r. była już przedmiotem postępowania nadzorczego. Wnioskiem z dnia \[...\] lipca 2014 r. \[...\] Sp. z o.o. w likwidacji wystąpiła bowiem o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia \[...\] marca 1963 r., a po rozpoznaniu tego wniosku Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z dnia \[...\] maja 2016 r., utrzymaną w mocy decyzją Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia \[...\] lutego 2019 r., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji. Wymienione decyzje nadzorcze pozostają w obrocie prawnym i korzystają z domniemania legalności. Organ podkreślił, że niedopuszczalne jest ponowne rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji merytorycznej, gdyż wcześniej sprawa tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowym, dotycząca tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym została rozstrzygnięta decyzją ostateczną, a decyzja ta nie została następnie uchylona czy też zmieniona w sposób prawem przewidziany. Rozstrzygnięcie sprawy załatwionej wcześniej inną decyzją ostateczną prowadziłoby do naruszenia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) i skutkowałoby nieważnością nowej decyzji – art. 156 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., powoływanej dalej jako k.p.a.). Zdaniem Ministra, podniesienie we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nowych zarzutów nie sprawia, iż sprawa rozpoznana w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją traci status sprawy uprzednio rozstrzygniętej, bowiem w tym postępowaniu organ zbadał już, czy kwestionowana decyzja nie jest dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. W skardze na powyższe postanowienie spółka postawiła zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez naruszenie "art. 156 pkt 2" k.p.a. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 16 września 2021 r., bowiem decyzja wywłaszczeniowa z dnia \[...\] marca 1963 r. została wydana pomimo niedoręczenia decyzji lokalizacyjnej nr \[...\] z dnia \[...\] października 1961 r. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu skargi spółka stwierdziła, że organ wadliwie przyjął, iż w sprawie zachodzi przypadek res iudicata. Wskazana we wniosku z dnia \[...\] grudnia 2020 r. przyczyna nieważności nigdy dotąd nie była powołana i nigdy nie była przesłanką wniosku o nieważność, a tym samym nie sposób przyjmować, że sprawa o stwierdzenie nieważności oparta na takim zarzucie została rozstrzygnięta. Tymczasem zakres sprawy administracyjnej przesądzający o jej tożsamości nie jest wyznaczony jedynie formalnym tytułem i celem wniosku. Skarżąca powołała się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym decyzja ostateczna ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą prawną stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, jak i tylko między tymi samymi stronami. Zdaniem skarżącej, w niniejszej sprawie zarówno podstawa prawna, jak i faktyczna żądania nigdy nie była przedmiotem oceny i rozstrzygnięcia organów administracji. Podstawą wniosku w niniejszej sprawie jest niedopełnienie podstawowego obowiązku doręczenia decyzji lokalizacyjnej, zaś kwestia ta nie była przedmiotem wniosku z dnia \[...\] lipca 2014 r. Powyższe oznacza, że sprawa w zakresie objętym aktualnie rozpoznawanym wnioskiem nigdy nie została rozstrzygnięta. W dalszej części uzasadnienia skargi spółka przedstawiła swoje stanowisko dotyczące postępowania w sprawie wywłaszczenia nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie było postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia \[...\] września 2021 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia \[...\] marca 2021 r., odmawiające na podstawie art. 61a k.p.a. wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a., gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis ten przewiduje więc dwie sytuacje uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania. Pierwsza z nich ma miejsce, gdy żądanie wszczęcia postępowania pochodzi od osoby niebędącej stroną tego postępowania. Druga natomiast występuje, gdy postępowanie administracyjne nie może zostać wszczęte przez organ z innych uzasadnionych przyczyn. Do takich przyczyn należą sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie. W ocenie Sądu, organ nadzoru prawidłowo zastosował wymieniony przepis, przyjmując, że należało odmówić wszczęcia postępowania w sprawie wniosku z dnia \[...\] grudnia 2020 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia \[...\] marca 1963 r., bowiem organy prowadziły już uprzednio postępowanie w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności tej decyzji, a postępowanie to zostało zakończone prawomocną i ostateczną decyzją administracyjną. Otóż, we wniosku z dnia \[...\] lipca 2014 r. \[...\] Sp. z o.o. w likwidacji wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej w W. – Wydział Gospodarki Terenami z dnia \[...\] marca 1963 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., zarzucając, że decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa i wskazując szereg przepisów, które w jej ocenie zostały naruszone. Utrzymując w mocy decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji, Minister Inwestycji i Rozwoju podniósł, że decyzja z dnia \[...\] marca 1963 r. nie jest obarczona wadą rażącego naruszenia prawa, jak również nie stwierdził, by decyzja naruszała pozostałe przesłanki określone w art. 156 § 1 k.p.a., w konsekwencji uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji (vide: s. 12 uzasadnienia decyzji z dnia \[...\] lutego 2019 r.). Będący przedmiotem niniejszej sprawy wniosek z dnia \[...\] grudnia 2020 r. dotyczy tej samej decyzji Prezydium Rady Narodowej w W. – Wydział Gospodarki Terenami z dnia \[...\] marca 1963 r. i został złożony również z powołaniem się na podstawę z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. rażące naruszenie prawa. W kolejnym wniosku spółka podniosła zarzut niedoręczenia decyzji o lokalizacji szczegółowej. Wbrew stanowisku skarżącej, rozszerzenie w kolejnym wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji podnoszonej uprzednio argumentacji mającej świadczyć o wydaniu decyzji z rażącym naruszeniem prawa, nie tworzy nowej sprawy administracyjnej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak podnosi się w doktrynie, na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej (por. B. Adamiak, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1998r., III SA 103/97, OSP 1999/1/19, B. Adamiak \[w:\] J. Borkowski, B. Adamiak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 1996, s. 586, J. Borkowski, Nieważność decyzji administracyjnej, ZCO Łódź – Zielona Góra 1997, s. 110 , J. Borkowski \[w:\] J. Borkowski, B. Adamiak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 1996, s. 722). Aby prawidłowo zakreślić granice danej sprawy, należ zatem odnieść się do jej elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość spraw w znaczeniu podmiotowym nie budzi w rozpoznawanej sprawie wątpliwości, bowiem obydwa wnioski o stwierdzenie nieważności decyzji pochodziły od tego samego podmiotu – \[...\] Sp. z o.o. w likwidacji. Zdaniem Sądu, sprawy te są również tożsame w wymiarze przedmiotowym. Przedmiotem sprawy wszczętej wnioskiem \[...\] Sp. z o.o. w likwidacji z dnia \[...\] lipca 2014 r., a zakończonej prawomocną i ostateczną decyzją z dnia \[...\] lutego 2019 r. było poddanie kontroli w trybie nadzorczym decyzji z dnia \[...\] marca 1963 r., w celu ustalenia, czy nie jest ona obarczona którąkolwiek z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a., stanowiących przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji. Organ nie był związany w tym zakresie postawionymi we wniosku zarzutami i był zobowiązany do przeprowadzenia kontroli decyzji w sposób kompleksowy, uwzględniający wszystkie przesłanki nieważności decyzji. Innymi słowy, prawomocna i ostateczna decyzja z dnia \[...\] lutego 2019 r. przesądza, że decyzja z dnia \[...\] marca 1963 r. została wydana bez rażącego naruszenia prawa, jak i nie jest obarczona żadną inną wadą skutkującą jej nieważnością. Prowadzenie postępowania w tym przedmiocie, niezależnie od zakresu argumentacji wnioskodawcy w nowym wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, naruszałoby zasadę trwałości decyzji administracyjnej wynikającą z art. 16 § 1 k.p.a. oraz pewność obrotu prawnego, a wydane w takiej sprawie rozstrzygnięcie byłoby obarczone wadą nieważności wymienioną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał w swoim orzecznictwie, że rozpoznając wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, organ dokonuje kontroli legalności decyzji pod kątem wszystkich przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a., zaś w przypadku kolejnego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wystąpi tożsamość przedmiotowa spraw. O braku tożsamości spraw nie decyduje okoliczność, wskazania we wniosku innych przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji lub zmiana argumentacji wnioskodawcy (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2019 r., sygn. akt II OSK 1628/18; z dnia 6 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1825/17 oraz z dnia 4 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 663/18, dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Powoływane w skardze orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zawierają wprawdzie rozważania dotyczące tożsamości przedmiotowej i podmiotowej spraw administracyjnych, jednak nie dotyczą one przypadku ponownego wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej samej decyzji administracyjnej, jak również w żaden sposób nie stoją w sprzeczności ze stanowiskiem przyjętym przez organ w niniejszej sprawie. Z tej przyczyny nie mogły one zostać uznane za skuteczne wsparcie dla podnoszonych w skardze zarzutów. Skoro zatem wniosek z dnia \[...\] grudnia 2020 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia \[...\] marca 1963 r. dotyczył sprawy tożsamej zarówno w zakresie podmiotowym, jak i przedmiotowym ze sprawą zakończoną ostateczną i prawomocną decyzją z dnia \[...\] lutego 2019 r., organ zasadnie zastosował art. 61a § 1 k.p.a. i odmówił wszczęcia postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 p.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

3 listopada 2021

Symbol z opisem

[6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6180-wywlaszczenie-nieruchomosci-i-odszkodowanie-w-tym-wywlaszczenie-gruntow-pod-autostrade)

Hasła tematyczne

Wywłaszczanie nieruchomości

Skarżony organ

Minister Rozwoju, Pracy i Technologii

Sędziowie

Anna Fyda-Kawula Dariusz Pirogowicz /przewodniczący/ Mateusz Rogala /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220000329)  
art 151 · Dz.U. 2022 poz. 329

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 249/23 - Wyrok NSA z 2024-07-26](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-249-23-wyrok-nsa-z-2024-07-26--i-osk-249-23)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 1279/21 · 23 marca 2022Wyrok WSA w Warszawie z 23 marca 2022 r., I SA/Wa 1279/21 – wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1279-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-23--i-sa-wa-1279-21)
* [Sygnatura: I OZ 64/22 · 23 marca 2022Postanowienie NSA z 23 marca 2022 r., I OZ 64/22 – wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-oz-64-22-postanowienie-nsa-z-2022-03-23--i-oz-64-22)
* [Sygnatura: I SA/Wa 2669/21 · 23 marca 2022Wyrok WSA w Warszawie z 23 marca 2022 r., I SA/Wa 2669/21 – wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2669-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-23--i-sa-wa-2669-21)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/2C4B489803)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2611-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-23--i-sa-wa-2611-21#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2611-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-23--i-sa-wa-2611-21#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2611-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-23--i-sa-wa-2611-21#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2611-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-23--i-sa-wa-2611-21#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2611-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-23--i-sa-wa-2611-21#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2611-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-23--i-sa-wa-2611-21#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2611-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-03-23--i-sa-wa-2611-21#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B2611%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B23%2Bmarca%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B2611%252F21)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
