Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2586-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-10-13--i-sa-wa-2586-20

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 2586/20

Wyrok WSA w Warszawie z 13 października 2021 r., I SA/Wa 2586/20 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę

Wynik

Uchylono decyzję I i II instancji

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

13 października 2021

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędzia WSA Monika Sawa po rozpoznaniu w dniu 13 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy \[...\] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia \[...\] października 2020 r. nr \[...\] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1\. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z \[...\] czerwca 2020 r., nr \[...\]; 2\. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz skarżącej Gminy \[...\] kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B2586%252F20.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B13%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2021.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B2586%252F20)

## Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z \[...\] października 2020 r., nr \[...\] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po rozpatrzeniu wniosku Gminy Miasta \[...\] o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją tego organu z \[...\] czerwca 2020 r., nr \[...\], utrzymał w mocy decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z \[...\] czerwca 2020 r. W uzasadnieniu decyzji Minister wskazał, że Wojewoda \[...\] decyzją z \[...\] stycznia 2008 r., nr \[...\], działając na podstawie art. 18 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32 poz. 191, z późn. zm.) stwierdził nabycie przez Gminę Miasto \[...\] z mocy prawa, nieodpłatnie, prawa własności nieruchomości położonej w \[...\] obręb \[...\], oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka nr \[...\] o pow. \[...\] ha, opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nieruchomości nr \[...\], stanowiącej załącznik do tej decyzji. Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody wystąpili E.B. oraz E. S.. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z \[...\] czerwca 2020 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody \[...\] z \[...\] stycznia 2008 r. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra z \[...\] czerwca 2020 r. wystąpiła Gmina Miasto \[...\], powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 maja 2015 r., sygn. akt P 46/13, jako uniemożliwiający stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej. Ponownie rozpoznając sprawę Minister wskazał, że komunalizacja na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r. dotyczy jedynie mienia ogólnonarodowego (państwowego), należącego do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, przedsiębiorstw państwowych, dla których organy te pełnią funkcję organu założycielskiego oraz zakładów i innych jednostek organizacyjnych podporządkowanych tym organom. Stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 ustawy, stanowiącego materialnoprawną podstawę decyzji Wojewody \[...\] z \[...\] stycznia 2008 r., mienie ogólnonarodowe (państwowe) należące, m.in. do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego staje się w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 27 maja 1990 r., z mocy prawa, mieniem właściwych gmin, o ile dalsze przepisy nie stanowią inaczej. Minister podniósł, że na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w \[...\] z \[...\] września 1988 r., sygn. akt. I Ns \[...\] o uregulowaniu własności nieruchomości, w pkt III stwierdzono, że A. B. stała się z mocy samego prawa właścicielką działek ewidencyjnych nr: \[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\] położonych w \[...\] obręb \[...\]. Postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w \[...\] z \[...\] grudnia 1988 r., sygn. akt. I Cr. \[...\] oddalono rewizję od postanowienia z \[...\] września 1988 r., sygn. I Ns \[...\]. Dokumentacja geodezyjno-prawna sporządzona według mapy uzupełniającej nr \[...\] z \[...\] sierpnia 1985 r. oraz rejestr pomiarowy i wykaz zmian przy Kw \[...\] wskazują, że działka nr \[...\] o pow. \[...\] ha w obrębie \[...\], podzieliła się na nowe działki, w tym na działkę nr \[...\] o pow. \[...\] ha w obrębie \[...\], która m.in. utworzyła działkę \[...\] w obrębie \[...\], która według modernizacji ewidencji gruntów i budynków zmieniła oznaczenie na działkę \[...\] o pow. \[...\] ha w obrębie \[...\] objętej Kw \[...\]. Natomiast działka nr \[...\] o pow. \[...\] ha w obrębie \[...\] podzieliła się na nowe działki, w tym na działkę \[...\] o pow. \[...\] ha, w obrębie \[...\], która m.in. utworzyła działkę \[...\] w obrębie \[...\], która według modernizacji ewidencji gruntów i budynków zmieniła oznaczenie na działkę \[...\] o pow. \[...\] ha w obrębie \[...\] objętą Kw \[...\]. Minister wskazał, że zarządzeniem nr \[...\] z \[...\] marca 1985 r. Kierownik Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta \[...\] ustalił teren budownictwa jednorodzinnego w \[...\] w rejonie ulicy \[...\] dokonując jednocześnie jego podziału na działki budowlane i drogi. Powyższe zarządzenie było podstawą przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości stanowiących własność osób fizycznych, w tym Z. N. z d. W. (matki A. B.), oznaczonych nr: \[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\] położonych w \[...\] - odpowiadającym aktualnym nr: \[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\] z obrębu \[...\], tworząc dla nich nowe księgi wieczyste o nr KW \[...\] i KW \[...\] z prawem własności na rzecz Skarbu Państwa i Gminy Miasto \[...\]. Jednakże wyroki Sądu Najwyższego z 21 września 1988 r., sygn. akt III ARN 38/88 oraz z 13 listopada 1991 r., sygn. akt III CRN 224/91 wskazują, że nie doszło do władczego i skutecznego pozbawienia prawa własności nieruchomości osób fizycznych, w tym wnioskodawców. Z uzasadnień tych wyroków wynika, że w dacie wydania zarządzenia z \[...\] marca 1985 r. obowiązywały: ustawa z 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego oraz rozporządzenie Rady Ministrów z 13 kwietnia 1984 r. w sprawie określenia upoważnień dla terenowych organów administracji państwowej o właściwości ogólnej do stanowienia przepisów prawa miejscowego. Z ustawy z 20 lipca 1983 r. oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 13 kwietnia 1984r. nie wynika uprawnienie terenowego organu administracji państwowej o właściwości szczególnej do tworzenia prawa miejscowego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 2 ustawy z 6 lipca 1972 r. Sąd Najwyższy we wskazanych powyżej wyrokach jednoznacznie stwierdził, że zarządzenie Kierownika Wydziału Geodezji Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w \[...\] z \[...\] marca 1985 r. było wydane przez organ nieuprawniony, a tym samym nie mogło rodzić skutków prawnych w postaci przejęcia prawa własności nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. To z kolei powoduje, że nieruchomości oznaczone jako działki nr: \[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\] i \[...\] w obrębie \[...\], które były objęte zarządzeniem wydanym przez nieuprawniony organ, a odpowiadające obecnie działkom nr \[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\],\[...\] i \[...\] w obrębie \[...\], nie są nieruchomościami wywłaszczonymi. Minister stwierdził, że działka nr \[...\] została utworzona z nieruchomości stanowiących własność osoby fizycznej, a na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w \[...\] z \[...\] września 1988 r., sygn. akt. I Ns \[...\] stanowiła w dacie komunalizacji własność osób fizycznych, nie zaś mienie Skarbu Państwa. Wobec tego organ nadzoru uznał, że decyzja Wojewody \[...\] z \[...\] stycznia 2008 r. w sposób rażący naruszyła art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r., co z kolei należy uznać za wypełnienie przesłanki z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Odnosząc się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 12 maja 2015 r., sygn. akt P 46/13 Minister podkreślił, że wyrok ten ma charakter zakresowy, nie powoduje zmiany normatywnej i nie deroguje art. 156 § 2 kpa, natomiast wskazuje na konieczność dokonania zmian przez ustawodawcę. Znaczny upływ czasu, bez określenia go przez ustawodawcę, miałby być ustalany w każdej sprawie drogą wykładni dokonywanej przez organy czy sądy administracyjne. Minister wskazał, że decyzja Wojewody \[...\] nie wywołała nieodwracalnych skutków prawnych. Skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z \[...\] października 2020 r. złożyła Gmina Miasto \[...\]. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 7, 77 § 1 kpa, poprzez brak ustaleń faktycznych co do tego, czy w chwili kiedy Wojewoda Podkarpacki wydawał decyzję komunalizacyjną w księdze wieczystej dla nieruchomości wpisany był Skarb Państwa, jako właściciel; 2) art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece; 3) art. 8 ust. 2 Konstytucji w zw. z art. 2 Konstytucji i art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji, art. 156 § 2 kpa; 4) art. 40 § 2 kpa. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dacie wydania przez Wojewodę \[...\] decyzji komunalizacyjnej w księdze wieczystej figurował Skarb Państwa, jako właściciel i organ ten był związany prawomocnym wpisem własności Skarbu Państwa (wyrok NSA z 29 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 3703/18). Organ nie poczynił ustaleń w tej kwestii, zapewne uważając ją za nieistotną. Skarżąca podniosła, że nawet gdyby uznać, iż Wojewoda \[...\] dopuścił się rażącego naruszenia prawa, to przeszkodą do stwierdzenia nieważności decyzji jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 maja 2015 r., sygn. akt P 46/13\. Skarżąca zarzucając naruszenie art. 40 § 2 kpa wskazała, że pełnomocnikowi Gminy nie doręczono zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Minister wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej - radcy prawnemu, będącemu pracownikiem Biura Gospodarki Mieniem - za pośrednictwem platformy elektronicznej ePuap 8 października 2020 r., co potwierdza urzędowe poświadczenie przedłożenia dołączone do decyzji. Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z 7 czerwca 2021 r. i 1 września 2021 r. wydanymi na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U z 2020 r., poz. 347 ze zm.) sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, o czym pełnomocnik skarżącej, organ oraz uczestnicy postępowania zostali powiadomieni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, jednakże nie z powodu zarzutu związania zakresowym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 12 maja 2015 r., sygn. akt P 46/13 wyeliminowana z obrotu prawnego. Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest postępowaniem nadzwyczajnym. Organ jest zobowiązany ustalić czy postępowanie to było dotknięte jedną z wad wymiennych w art. 156 § 1 kpa. O rażącym naruszeniu prawa decydują z kolei trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze - skutki, które wywołuje decyzja. Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności między treścią rozstrzygnięcia a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. Wady te muszą tkwić w samej decyzji. Wobec tego organ prowadzący postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ma obowiązek ocenić czy wskazane przesłanki decydujące o rażącym naruszeniu prawa wystąpiły na gruncie istniejącego stanu faktycznego wynikającego ze zgromadzonego w nim materiału dowodowego, w dacie wydania decyzji komunalizacyjnej. Aby można było zarzucić organowi administracji działanie w ramach rażącego naruszenia prawa, naruszenie to w świetle okoliczności sprawy musi być oczywiste. Takiego rodzaju naruszenia prawa nie można zarzucić organowi w sytuacji, gdy wydając kwestionowaną w trybie nadzwyczajnym decyzję działał na podstawie danych, którymi z mocy prawa był związany. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych odpisu z księgi wieczystej nr \[...\] z \[...\] września 2007 r. oraz odpisu księgi wieczystej nr \[...\], w dacie istotnej dla komunalizacji, tj. \[...\] maja 1990 r., a także w dacie wydania decyzji przez Wojewodę \[...\], jako właściciel działki nr \[...\] (obecnie \[...\]) wpisany był Skarb Państwa. Wpis prawa własności Skarbu Państwa do księgi nr \[...\] nastąpił na wniosek z \[...\] listopada 1987 r. i wpisu dokonano w tej dacie. W księdze nie było wpisu ostrzeżenia o niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej, a rzeczywistym stanem prawnym dotyczącym nieruchomości, której właścicielką była A. B. lub jej poprzednik prawny. Należy przy tym pamiętać, że przewidziane w art. 8 ustawy o księgach wieczystych i hipotece ostrzeżenie ujawnione w księdze wieczystej nie obala domniemania z art. 3 tej ustawy. Skutki ostrzeżenia polegają jedynie na wyłączeniu rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych, ustanowionej w art. 5 powyżej powołanej ustawy. Natomiast prawo własności stwierdzone na rzecz A. B. na podstawie postanowień Sądu Rejonowego w \[...\] z \[...\] września 1988 r., sygn. akt. I Ns \[...\] i Sądu Wojewódzkiego w \[...\] z \[...\] grudnia 1988 r., sygn. akt. I Cr. \[...\] nie zostało wpisane do księgi wieczystej. Jak wynika z treści powyższych postanowień Skarb Państwa nie był uczestnikiem postępowań w przedmiocie uregulowania własności. Postanowienia te zostały dołączone do akt sprawy przy piśmie Sądu Rejonowego w \[...\] z 1 sierpnia 2018 r., tj. na etapie postępowania nadzorczego. Z akt postępowania komunalizacyjnego nie wynika, aby w dacie wydawania decyzji komunalizacyjnej Wojewoda posiadał wiedzę o wydanych postanowieniach. Zważyć należy, że organ wydając deklaratoryjną decyzję komunalizacyjną jest obowiązany uwzględnić stan prawny na 27 maja 1990 r. wynikający z wpisu w księdze wieczystej. Z kolei w księdze wieczystej \[...\], w której w dziale II jako właściciel wpisana jest Gmina Miasto \[...\] (na podstawie decyzji komunalizacyjnej) jest wpis ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Dokonany został na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w \[...\] w sprawie o sygn. akt I C \[...\]. Oznacza to, że sprawa została wszczęta w 2013 r., tj. 5 lat po wydaniu decyzji komunalizacyjnej. Przy czym, co istotne wyrok uwzględniający powództwo z art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece uwzględnia stan faktyczny i prawny na datę rozstrzygnięcia o żądaniu pozwu, a nie na inną datę, np. wcześniejszą. Jak wyżej zaznaczono na datę istotną dla komunalizacji, jak również na datę wydania decyzji przez Wojewodę w księdze wieczystej wpisany był Skarb Państwa. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Uzasadnia to domniemanie, że prawo wpisane istnieje, przysługuje podmiotowi oznaczonemu we wpisie, treść prawa jest zgodna z wpisem a prawo to ma pierwszeństwo wynikające z wpisu. Skoro domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym, to z tej przyczyny organ administracyjny nie ma możliwości, aby w toku postępowania, jakie przed nim się toczy, dokonywać odmiennych ustaleń prawnych od tych, jakie wynikają z wpisów dokonanych w księdze wieczystej. Wpis do księgi wieczystej - zgodnie z art. 6266 kodeksu postępowania cywilnego jest orzeczeniem sądu cywilnego, którego treść wiąże wszystkie inne sądy oraz organy. Z powyższych przyczyn uznać należy, że organ naruszył wskazane w skardze przepisy art. 7, 77 § 1 kpa i art. 3 ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd, z mocy art. 145 § 1 lit a) i c) ppsa oraz art. 200 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni stanowisko przedstawione w niniejszym uzasadnieniu.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

24 listopada 2020

Symbol z opisem

[6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6100-nabycie-mienia-panstwowego-z-mocy-prawa-przez-gmine)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji

Sędziowie

Elżbieta Lenart /przewodniczący/ Małgorzata Boniecka-Płaczkowska /sprawozdawca/ Monika Sawa

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20210000735)  
art. 156 par. 1 pkt 2, art. 157 par. 1 oraz art. 158 par. 1 · Dz.U. 2021 poz. 735
* [Ustawa z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19900320191)  
art. 18 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 · Dz.U. 1990 nr 32 poz. 191

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 836/22 - Wyrok NSA z 2025-04-29](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-836-22-wyrok-nsa-z-2025-04-29--i-osk-836-22)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 2588/20 · 13 października 2021Wyrok WSA w Warszawie z 13 października 2021 r., I SA/Wa 2588/20 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2588-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-10-13--i-sa-wa-2588-20)
* [Sygnatura: I SA/Wa 2587/20 · 13 października 2021Wyrok WSA w Warszawie z 13 października 2021 r., I SA/Wa 2587/20 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2587-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-10-13--i-sa-wa-2587-20)
* [Sygnatura: I SA/Wa 2585/20 · 13 października 2021Wyrok WSA w Warszawie z 13 października 2021 r., I SA/Wa 2585/20 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2585-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-10-13--i-sa-wa-2585-20)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/F93167FC45)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2586-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-10-13--i-sa-wa-2586-20#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2586-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-10-13--i-sa-wa-2586-20#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2586-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-10-13--i-sa-wa-2586-20#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2586-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-10-13--i-sa-wa-2586-20#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2586-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-10-13--i-sa-wa-2586-20#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2586-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-10-13--i-sa-wa-2586-20#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2586-20-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2021-10-13--i-sa-wa-2586-20#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B2586%252F20.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B13%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2021.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B2586%252F20)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
