Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2213-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2019-10-02--i-sa-wa-2213-18

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 2213/18

Wyrok WSA w Warszawie z 2 października 2019 r., I SA/Wa 2213/18 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

2 października 2019

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Sawa Sędziowie WSA Anna Falkiewicz-Kluj WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Protokolant referent stażysta Aleksandra Cymerska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2019 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia \[...\] października 2018 r. nr \[...\] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B2213%252F18.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B2%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2019.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B2213%252F18)

## Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w \[...\] decyzją z \[...\] października 2018 r. nr \[...\] po rozpoznaniu sprzeciwu Prokuratury Regionalnej w \[...\] stwierdziło nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\] z \[...\] lutego 2017 r. nr \[...\] stwierdzającej nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej \[...\] z \[...\] stycznia 1961 r. nr \[...\] odmawiającego przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości \[...\] , położonej przy ul. \[...\], nr hip. \[...\] – w części dotyczącej nieruchomości wchodzących w skład działek ew. nr \[...\] z obrębu \[...\] i nr \[...\] z obrębu \[...\] stanowiących własność \[...\]. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: Nieruchomość położona w \[...\] przy ul. \[...\], ozn. nr hip. \[...\] stanowiła własność E. I. W. (zmarłego \[...\] lutego 1938 r.), co wynika z zaświadczenia Sądu Okręgowego w \[...\] z \[...\] października 1947 r. nr \[...\]. Nieruchomość ta objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze \[...\] (Dz. U. Nr 50, poz. 279). W dniu \[...\] października 1948 r. do Zarządu Miejskiego \[...\] wpłynął wniosek adw. B. M. reprezentującego R. F. (spadkobierczynię E. W.), złożony w trybie art. 7 w/w dekretu, o przyznanie prawa własności czasowej do w/w gruntu przy ul. \[...\]. Prezydium Rady Narodowej \[...\] orzeczeniem z \[...\] stycznia 1961 r. (skierowanym do pełnomocnika R. F.) odmówiło przyznania prawa własności czasowej do w/w gruntu, wskazując, że na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego teren przedmiotowej nieruchomości przeznaczony został pod budownictwo wielokondygnacyjne (państwowe). Obecnie nieruchomość wchodzi w skład działek ew. nr \[...\] z obrębu\[...\] i nr \[...\] z obrębu \[...\], będących własnością \[...\] oraz działki ew. nr \[...\] z obrębu \[...\] będącej własnością Skarbu Państwa. A. F. (następca prawny dawnego właściciela nieruchomości) wnioskiem z \[...\] października 2006 r. wystąpił o stwierdzenie nieważności w/w orzeczenia. Minister Infrastruktury decyzją z \[...\] stycznia 2010 r. stwierdził nieważność w/w orzeczenia w części dotyczącej działki nr \[...\] stanowiącej własność Skarbu Państwa. W zakresie działek nr \[...\] i nr \[...\] wniosek przekazany został do rozpatrzenia SKO w \[...\]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w \[...\], po rozpoznaniu wniosku, ostateczną decyzją z \[...\] lutego 2017 r. stwierdziło nieważność orzeczenia w części dotyczącej nieruchomości wchodzących w skład działek ew. nr \[...\] i nr \[...\]. Zdaniem Kolegium orzeczeniem z \[...\] stycznia 1961 r. organ odmówił przyznania prawa własności czasowej E. W., który zmarł \[...\] lutego 1938 r., wobec czego organ rozstrzygnął o prawach osoby zmarłej. SKO podkreśliło, że ze śmiercią osoby fizycznej wygasa przymiot strony. W stosunku do osoby zmarłej nie można wszcząć i prowadzić postępowania administracyjnego, a w konsekwencji wydać decyzji administracyjnej. Taka decyzja obarczona jest wadą nieważności, bowiem akt taki rażąco narusza prawo. W dniu \[...\] listopada 2017 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w \[...\] wpłynął sprzeciw Prokuratury Regionalnej w \[...\] od decyzji z \[...\] lutego 2017 r. z wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając sprawę przytoczyło zasady dotyczące postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji i podkreśliło, że w decyzji z \[...\] lutego 2017 r. wadliwie uznano, iż orzeczeniem z \[...\] stycznia 1961 r. rozstrzygnięto o prawach zmarłego E. W., który zmarł \[...\] lutego 1938 r., tj. przed wydaniem tego orzeczenia. Z akt sprawy bezspornie bowiem wynika, że wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu położonego w \[...\] przy ul. \[...\] został złożony w imieniu R. F. (następcy prawnego E. W.) przez adw. B. M. Już sama okoliczność wszczęcia postępowania dekretowego po śmierci E. W. wykluczała możliwość przyznania mu statusu strony tego postępowania, a tym bardziej uznania, jak to uczyniło Kolegium w swoim rozstrzygnięciu, że wydane orzeczenie z 14 stycznia 1961 r. zostało do niego skierowane. Z orzeczenia tego wynika, że zostało ono skierowane do R. F., działającej przez ustanowionego pełnomocnika adw. B. M. Natomiast w treści orzeczenia wymieniono E. W., jako właściciela przedwojennego nieruchomości, co nie oznacza jednak skierowania do niego orzeczenia dekretowego. Organ zaznaczył, że takie stanowisko zostało wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 2299/14, który rozpoznawał skargę kasacyjną A. F. od wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2012/13 w sprawie ze skargi A. F. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z \[...\] czerwca 2013 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności w/w orzeczenia w zakresie działki nr \[...\] z obrębu \[...\]. Wyrok ten dotyczy więc tej samej nieruchomości, jak również tego samego orzeczenia z 14 stycznia 1961 r,. a tym samym jest wiążący w niniejszej sprawie. Zdaniem SKO w \[...\] brak było zatem podstaw do zakwalifikowania orzeczenia z \[...\] stycznia 1961 r. jako rozstrzygającego o prawach osoby zmarłej i uznaniu go jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ zostało ono skierowane do jego spadkobiercy (jak również wnioskodawcy), a więc osoby będącej stroną tego postępowania. Organ wskazał ponadto, że skoro Kolegium w swoim rozstrzygnięciu z \[...\] lutego 2017 r. uznało, że orzeczenie z \[...\] stycznia 1961 r. zostało skierowane do osoby zmarłej, nie miało obowiązku badania pozostałych możliwych naruszeń prawa, co wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych. Tym samym w ocenie SKO w \[...\] decyzja z \[...\] lutego 2017 r. została wydana z naruszeniem o jakim w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, czyli z rażącym naruszeniem art. 28 kpa, wobec czego należało stwierdzić jej nieważność. Na poparcie stanowiska organ przytoczył stosowne orzecznictwo sądowoadministracyjne. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. F. zarzucając zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie przepisu postępowania, tj. art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego błędne zastosowanie w niniejszej sprawie, polegające na uznaniu przez organ, że jest on związany wyrokiem NSA z dnia 15 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 2299/14, w sytuacji, gdy ocena prawna i wskazania zawarte w tym orzeczeniu nie wiązały organu w niniejszej sprawie, albowiem wyrok ten został wydany w innej sprawie, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 kpa poprzez wysnucie nieuprawnionych wniosków z zebranego materiału dowodowego, polegające na uznaniu, że już sama okoliczność wszczęcia postępowania dekretowego po śmierci E. W. wykluczała możliwość przyznania mu statusu strony tego postępowania, a tym bardziej uznania, że wydane orzeczenie z \[...\] stycznia 1961 r. zostało do niego skierowane, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy; 3) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 156 § 1 pkt 2 kpa poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na stwierdzeniu nieważności decyzji z \[...\] lutego 2017 r., w sytuacji, gdy decyzja ta była prawidłowa i nie naruszała rażąco prawa w rozumieniu przepisu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W obszernym uzasadnieniu skargi przytoczono argumenty na poparcie podnoszonych zarzutów i wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w \[...\] wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją toczyło się w trybie nadzwyczajnym i dotyczyło stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Kwestionowana w przedmiotowym postępowaniu decyzja również wydana została w postępowaniu nadzorczym. Podkreślić trzeba, że stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej, stanowiące wyjątek od zasady stabilności decyzji, wymaga bezspornego ustalenia, że decyzja dotknięta jest jedną z wad określonych w art. 156 § 1 kpa oraz czy nie zachodzą przesłanki negatywne do stwierdzenia nieważności, o których mowa w art. 156 § 2 kpa. W przypadku zaś zarzutu, że decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) należy przede wszystkim wykazać, że wydana ona została z naruszeniem konkretnego przepisu prawa oraz że naruszenie to ma charakter rażący. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że naruszenie prawa ma charakter rażący wtedy, gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub w części. W postępowaniu nieważnościowym organ ogranicza się do poszukiwania uchybień i wadliwości, tak proceduralnych, jak i dotyczących prawa materialnego, poczynionych w toku i na gruncie zwykłego postępowania. Oznacza to badanie ostatecznie zakończonej sprawy, na gruncie wyłącznie zgromadzonego tam materiału dowodowego, pod kątem naruszenia norm materialnych oraz procedury uregulowanej w kpa, a także przepisów o charakterze procesowym zawartych w regulacjach obejmujących prawo materialne. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem badania przez organ nadzoru było orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej \[...\] z \[...\] stycznia 1961 r. odmawiające przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości \[...\], położonej przy ul. \[...\], nr hip. \[...\]. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w \[...\] stwierdziło nieważność wcześniejszej decyzji z \[...\] lutego 2017 r., mocą której stwierdzono nieważność w/w orzeczenia w części dotyczącej nieruchomości wchodzących w skład działek ew. nr \[...\] z obrębu \[...\] i nr \[...\] z obrębu \[...\] stanowiących własność \[...\]. Zdaniem Kolegium w decyzji z \[...\] lutego 2017 r. wadliwie uznano, że orzeczenie z \[...\] stycznia 1961 r. rozstrzygnęło o prawach osoby zmarłej, tj. E.W. – zmarłego w dniu \[...\] lutego 1938 r., dawnego właściciela nieruchomości. Zdaniem Sądu stanowisko SKO w \[...\] wyrażone w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe. Słusznie organ nadzoru uznał, że w sprawie nie zaistniały przesłanki do stwierdzenia nieważności w/w orzeczenia dekretowego z 14 stycznia 1961 r. w części dotyczącej opisanych wyżej działek, bowiem nie zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Zauważyć trzeba, że ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że przedwojennym właścicielem nieruchomości położonej przy ul. \[...\], nr hip. \[...\] był E. W. (na co wskazuje zaświadczenie Sądu Okręgowego w \[...\] z \[...\] października 1947 r. nr \[...\]), który zmarł \[...\] lutego 1938 r. Przedmiotowa nieruchomość objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. W dniu \[...\] października 1948 r. do Zarządu Miejskiego \[...\] złożony natomiast został przez adw. B. M. reprezentującego R. F. (spadkobierczynię E. W.) wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do w/w gruntu przy ul. \[...\]. Zauważyć trzeba, że do wniosku załączone zostało pełnomocnictwo udzielone adw. B. M. przez w/w spadkobierczynię dawnego właściciela nieruchomości. Przedmiotowy wniosek rozpoznany został orzeczeniem dekretowym z 14 stycznia 1961 r. Zdaniem Sądu z analizy tego orzeczenia jednoznacznie wynika, że skierowane ono zostało do R. F. (reprezentowanej przez adw. B.M.). W treści orzeczenia wymieniono co prawda E. I. W., jednakże wymieniono go jako dawnego właściciela nieruchomości, nie zaś jako stronę postępowania. Wadliwie zatem w decyzji z \[...\] lutego 2017 r. organ uznał, że orzeczenie to zostało skierowane do osoby zmarłej. Jeszcze raz podkreślić należy, że przedmiotowe orzeczenie skierowane zostało do spadkobierczyni dawnego właściciela – R. F., która wystąpiła z wnioskiem dekretowym, nie zaś do zmarłego E. W. Tym samym brak było podstaw do stwierdzenia nieważności tego orzeczenia jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Wskazać przy tym trzeba, że kwestia dotycząca skierowania w/w orzeczenia do osoby zmarłej była przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 15 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 2299/14, mocą którego rozpoznano skargę kasacyjną A. F. od wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2012/13 oddalającego skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z \[...\] czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia z \[...\] stycznia 1961 r. w zakresie działki nr \[...\] wchodzącej w skład przedmiotowej nieruchomości \[...\]. W wyroku tym NSA odnosząc się m.in. do zarzutu naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 kpa poprzez skierowanie tego orzeczenia do osoby zmarłej wskazał, że zarzut ten jest nietrafny, bowiem wniosek dekretowy złożył adw. B. M., reprezentujący R. F. i orzeczenie dekretowe zostało skierowane do wskazanej spadkobierczy W., który wymieniony został w orzeczeniu jedynie jako dawny właściciel nieruchomości. Zdaniem NSA wymienienie w treści orzeczenia E. W. nie oznacza, że orzeczenie zostało do niego skierowane. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela powyższe stanowisko. W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Słusznie organ nadzoru uznał, że orzeczenie dekretowe nie zostało skierowane do osoby zmarłej, a tym samym rozstrzygnięcie z \[...\] lutego 2017 r. stwierdzające nieważność tego orzeczenia, wydane zostało z rażącym naruszeniem art. 28 kpa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Wniesiona skarga jest więc bezzasadna i brak jest podstaw do jej uwzględnienia. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w skardze przepisów kpa. Przy czym odnosząc się do podnoszonego w skardze zarzutu dotyczącego naruszenia art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodzić się trzeba z podnoszonym twierdzeniem, że w niniejszym postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją organ nadzoru nie był związany wyrokiem NSA z dnia 15 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 2299/14\. Niemniej wskazać należy, że zgodnie z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu, o której mowa w/w przepisie wyraża się w tym, że nie tylko sąd wydając rozstrzygniecie, ale także inne sądy i inne organy muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu. Jak wskazano wyżej w wyroku z dnia 15 lipca 2016 r. NSA wypowiedział się m.in. w kwestii nietrafności zarzutu dotyczącego skierowania orzeczenia dekretowego z 14 stycznia 1961 r. do zmarłego E. W.. Prawidłowo zatem SKO w \[...\] wzięło pod uwagę wyrażone w powołanym prawomocnym wyroku stanowisko. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

4 grudnia 2018

Symbol z opisem

[6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6076-sprawy-objete-dekretem-o-gruntach-warszawskich)

Hasła tematyczne

Administracyjne postępowanie

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz /sprawozdawca/ Anna Falkiewicz-Kluj Monika Sawa /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20180002096)  
art. 156 par. 1 pkt 2 · Dz.U. 2018 poz. 2096

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 701/20 - Wyrok NSA z 2023-07-06](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-701-20-wyrok-nsa-z-2023-07-06--i-osk-701-20)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 1944/18 · 30 września 2019Postanowienie WSA w Warszawie z 30 września 2019 r., I SA/Wa 1944/18 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1944-18-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2019-09-30--i-sa-wa-1944-18)
* [Sygnatura: I SA/Wa 908/19 · 30 września 2019Wyrok WSA w Warszawie z 30 września 2019 r., I SA/Wa 908/19 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-908-19-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2019-09-30--i-sa-wa-908-19)
* [Sygnatura: I SA/Wa 909/19 · 30 września 2019Wyrok WSA w Warszawie z 30 września 2019 r., I SA/Wa 909/19 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-909-19-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2019-09-30--i-sa-wa-909-19)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/7EB9F21D52)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2213-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2019-10-02--i-sa-wa-2213-18#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2213-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2019-10-02--i-sa-wa-2213-18#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2213-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2019-10-02--i-sa-wa-2213-18#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2213-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2019-10-02--i-sa-wa-2213-18#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2213-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2019-10-02--i-sa-wa-2213-18#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2213-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2019-10-02--i-sa-wa-2213-18#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2213-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2019-10-02--i-sa-wa-2213-18#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B2213%252F18.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B2%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2019.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B2213%252F18)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
