Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-176-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-06-10--i-sa-wa-176-16

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 176/16

Wyrok WSA w Warszawie z 10 czerwca 2016 r., I SA/Wa 176/16 – trwały zarząd nieruchomościami

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

10 czerwca 2016

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Emilia Lewandowska WSA Tomasz Szmydt Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] grudnia 2015 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B176%252F16.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B10%2Bczerwca%2B2016.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B176%252F16)

## Uzasadnienie

I SA/Wa 176/16 UZASADNIENIE Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia \[...\] grudnia 2015 r. nr \[...\], po rozpatrzeniu odwołania Skarbu Państwa - Nadleśniczego Nadleśnictwa J., od decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] lutego 2014r. nr \[...\]: - w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję w całości; - w pkt 2 po rozpatrzeniu wniosków Z. M., K. H. i K. S., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Powiatu w G. z dnia \[...\] grudnia 1974r. nr \[...\]. Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne: Wojewoda \[...\], po rozpatrzeniu wniosków Z. M., K. H. i K. S. decyzją z dnia \[...\] lutego 2014 r. stwierdził nieważność decyzji Naczelnika Miasta i Powiatu w G. z dnia \[...\] grudnia 1974 r. orzekającej o skorzystaniu przez Państwo z prawa pierwokupu w stosunku do części nieruchomości, bez zabudowań, o powierzchni \[...\] ha, położonej we wsi G., gmina R., stanowiącej własność I. M. Decyzja Naczelnika Miasta i Powiatu w G. z dnia \[...\] grudnia 1974 r. wydana została na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 3, poz. 14 z późn. zm.) oraz § 9 rozporządzenia ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1989 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzania licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych ( Dz.U. Nr 11 po. 57). W uzasadnieniu decyzji Naczelnik Miasta i Powiatu w G. wskazał iż Naczelnik Gminy R. decyzją z dnia \[...\] października 1974 r. wszczął postępowanie o wykupie części nieruchomości położonej we wsi G., której właścicielką była I. M. Organ wskazał iż przedmiotowa nieruchomość bezpośrednio graniczy z gruntami jednostki uspołecznionej i z tego względu postanowił skorzystać z prawa pierwokupu i przekazać tą nieruchomość w trwały zarząd Państwowego Gospodarstwa Rolnego w L. Wojewoda \[...\] w uzasadnieniu decyzji dokonał analizy § 1 i 2 rozporządzeniu Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wykazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalania wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów (Dz. U. Nr 11 poz. 58 ). W uzasadnieniu decyzji podkreślił iż warunkiem koniecznym uznania gospodarstwa za wykazujące niski poziom produkcji, było prawidłowe zastosowania ww. przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r., a zatem stwierdzenie, że gospodarstwo wykazuje niski poziom produkcji wskutek zaniedbania powinno nastąpić w wyniku lustracji, przeprowadzonej przez zespół trzech specjalistów. Organ I instancji wskazał, ze w niniejszej sprawie brak jest dokumentów źródłowych pozwalających przyjąć, że gospodarstwo wykazywało niski poziom produkcji, stosownie do przesłanek wynikających z ww. rozporządzenia z dnia 26 marca 1968 r. Organ stwierdził, ze stwierdził, że brak jest dokumentów uzasadniających przymusowy wykup nieruchomości, a tym samym uznania, że gospodarstwo wykazywało niski poziom produkcji rolnej. W związku z niekompletnym materiałem dowodowym przeprowadzono przesłuchanie świadków i stron na okoliczność przymusowego wykupu gospodarstwa. Osoby przesłuchane w charakterze świadków nie podały jednak w sposób konkretny żadnych danych dotyczących plonów, obsady bydła, trzody chlewnej, czy owiec. Ponadto nikt ze świadków nie pamięta dokładnie momentu wykupu gospodarstwa, a także faktów niezbędnych do oceny prawidłowości jego wykupu. Oświadczyli natomiast, iż " gospodarstwo cały czas było uprawiane, nie było okresu, aby grunty leżały odłogiem i że cała rodzina utrzymywała się z gospodarstwa". Organ w świetle dokonanych przez siebie ustaleń uznał, iż procedura wymagana przepisami prawa do przejęcia gospodarstwa nie została zachowana. Zatem przejęcie gospodarstwa nastąpiło z naruszeniem prawa. Odwołanie od powołanej na wstępie decyzji Wojewody \[...\] złożył Skarb Państwa - Nadleśniczy Nadleśnictwa J. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia \[...\] grudnia 2015 r. nr \[...\] po rozpatrzeniu odwołania uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Powiatu w G. z dnia \[...\] grudnia 1974r. nr \[...\]. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż z kontrolowanej decyzji Naczelnika Miasta i Powiatu w G. z dnia \[...\] grudnia 1974r. wynika, że decyzja ta została wydana na skutek wszczęcia postępowania decyzją Naczelnika Gminy R. z dnia \[...\] października 1974r. nr \[...\]. Wymóg wydania decyzji w przedmiocie wszczęcia postępowania wynikał z § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968r. w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wykazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalania wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów (Dz. U. Nr 11, poz. 58). Decyzja Naczelnika Miasta i Powiatu w G. stanowiła zatem kolejny władczy akt wydawany w ramach procedury wykupu takich nieruchomości, z której tylko pierwszy (decyzja o wszczęciu postępowania przymusowego wykupu nieruchomości) poprzedzona musiała być protokołem lustracji i sporządzonej opinii o zaliczeniu gospodarstwa do kategorii wskazującej niski poziom produkcji z powodu zaniedbania. Ocena legalności decyzji orzekającej o wykupie nie może zatem obejmować kontroli przesłanek warunkujących w ogóle uruchomienie procedury wykupu nieruchomości, w tym kwestii produktywności gospodarstwa rolnego. Przesłanka ta została oceniona w ostatecznej decyzji o wszczęciu postępowania, czyli w decyzji Naczelnika Gminy R. z dnia \[...\] października 1974r. Oznacza to, że orzekając w tej materii Naczelnik Miasta i Powiatu w G. nie musiał dysponować protokołem z lustracji gospodarstwa, a jedynie zobligowany był do zbadania czy zaistniały warunki do skorzystania przez Państwo z prawa pierwokupu. Organ odwoławczy podkreślił, iż organ stopnia wojewódzkiego niepotrzebnie badał kwestię produktywności gospodarstwa. W szczególności zbędne było wykazywanie istnienia protokołu z lustracji gospodarstwa rolnego, niezasadnie też przesłuchał świadków, tj. K. H. i Z. M. na okoliczności konstytutywne dla sprawy, gdyż nie jest dopuszczalne prowadzenie jakiegokolwiek nowego postępowania dowodowego. Z tego też powodu organ odwoławczy uchylił decyzję Wojewody \[...\] z dnia \[...\] lutego 2014r. Organ wskazał iż wystąpił do Agencji Nieruchomości Rolnych i Urzędu Miejskiego w G. o nadesłanie akt sprawy. Pomimo prowadzonych poszukiwań nie udało się odnaleźć kompletnych materiałów archiwalnych dotyczących przedmiotowej sprawy. Organ odwoławczy dokonując oceny decyzji Naczelnika Miasta i Powiatu w G. zwrócił uwagę, że została ona wydana na podstawie ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 3, poz. 14 z późn. zm.). Stosownie do art. 1 ust. 1 ww. ustawy nieruchomości wchodzące w skład gospodarstw rolnych mogły być przymusowo wykupione, jeżeli gospodarstwa te wykazywały niski poziom produkcji wskutek zaniedbania, a w szczególności, gdy niekorzystano ze środków wpływających na wzrost produkcji rolniczej. Z kolei z art. 2 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przymusowy wykup nieruchomości przeprowadzany był w drodze licytacji. Licytacją tą objęte były wszystkie nieruchomości wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, z wyjątkiem zagrody (siedliska) i działki przyzagrodowej o obszarze 0,2 ha. Natomiast w myśl art. 3 ust. 3 wyżej przywołanej ustawy Państwu służyło prawo pierwokupu nieruchomości poddanej licytacji po cenie ustalonej w wyniku licytacji. W razie braku nabywców Państwu przysługiwało prawo wykupu nieruchomości po cenie wywoławczej. Zdaniem organu w analizowanej sprawie zostały spełnione przesłanki umożliwiające skorzystanie przez Państwo z prawa pierwokupu, gdyż z omawianej decyzji Naczelnika Miasta i Powiatu w G. wynika, że nieruchomość została wykupiona po cenie wywoławczej, co prowadzi do wniosku, że licytacja nie doszła do skutku z powodu braku licytantów. Wykupione działki nie stanowiły też wyłączonych z wykupu zagrody (siedliska) i działki przyzagrodowej o powierzchni 0,2 ha, gdyż z decyzji wynika, że skorzystano z prawa pierwokupu w stosunku do części nieruchomości o powierzchni \[...\] ha bez zabudowań. Skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] grudnia 2015 r. nr \[...\] do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego złożył Z. M. Zaskarżonej decyzji zarzucał : 1\. mające wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszenie przepisów postępowania poprzez nieuwzględnienie przepisów: art. 7 k.p.a. poprzez nierozpoznanie podnoszonych w toku postępowania zarzutów naruszenia praworządności tj. zignorowanie podnoszonych w toku postępowania administracyjnego zarzutów naruszenia art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o przymusowym wykupie -nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych oraz § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zaliczenia gospodarstw rolnych do kategorii wykazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbań i w sprawie ustalenia wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów, a także rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść skarżących; - art. 7, 8 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób pobieżny, w sposób nieuwzględniający przepisów prawa, zgromadzonych w toku postępowania dokumentów, nieuwzględnienie interesu stron postępowania, a w efekcie naruszenie zasady praworządności i pogłębiania zaufania obywateli do państwa; - art. 9,10 k.p.a. poprzez niezapewnienie czynnego udziału stronom w każdym stadium postępowania; - art. 11 k.p.a. nakazujący organom administracji publicznej wyjaśnianie stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, - art. 28 k.p.a., z którego wynika, że stroną w postępowaniu jest ten czyjego interesu prawnego dotyczy rozstrzygnięcie (w tym przypadku spadkobierców, a nie osoba, do której zaadresowano jest pismo; - art. 40 k.p.a., z którego to przepisu wynika obowiązek doręczenia pism stronom, w tym przypadku spadkobiercom i kierując się tym przepisem decyzja o przymusowym wykupie została zaadresowana i przesłana osobie nie będącej stroną; - art. 61 ust. 4 k.p.a. ze względu na niezawiadomienie wszystkich stron (spadkobierców) o wszczęciu postępowania o przymusowym wykupie; - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący i wszechstronny całego materiału dowodowego w sprawie zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. - art. 107 k.p.a. ze względu na nieprawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji Naczelnika Miasta i Powiatu w G. wykazane w uzasadnieniu skargi; 2\. naruszenie przepisów prawa materialnego to jest: art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych oraz § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zaliczenia gospodarstw rolnych do kategorii wykazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbań i w sprawie ustalenia wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów, a także § 1 i nast. rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzania licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych; - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i zastosowania. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wnosił o jej oddalenie i podtrzymał w całości argumentacje przedstawiona w uzasadnieniu zaskrzonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuję: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza w prawa. Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją toczyło się w trybie nadzwyczajnym i dotyczyło stwierdzenia nieważności, z powodu rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Przedmiotem oceny Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, dokonanym w trybie nieważnościowym, była mianowicie decyzja Naczelnika Miasta i Powiatu w G. z dnia \[...\] grudnia 1974 r. wydana została na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 3, poz. 14 z późn. zm.) oraz § 9 rozporządzenia ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1989 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzania licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 11 po. 57). W pierwszym rzędzie więc wyjaśnić należy, że postępowanie nieważnościowe (nadzorcze) prowadzone na podstawie art. 156-158 k.p.a. choć podlega takim samym regułom procesowym jak postępowanie zwykłe, to różni się przedmiotem. Prowadząc postępowanie zwykłe organ zmierza bowiem do wyjaśnienia stanu faktycznego i rozstrzyga merytorycznie sprawę, a więc dokonuje subsumcji stanu faktycznego do norm prawa materialnego i kształtuje w formie władczego rozstrzygnięcia materialnoprawny stosunek administracyjnoprawny, zaś w postępowaniu nadzorczym przedmiotem jest decyzja i ustalenie, czy jest ona obarczona materialnoprawnymi wadami, o których stanowi art. 156 § 1 k.p.a. Ma więc ono charakter wyłącznie kontrolny, w którym ocenie podlega jedynie legalność decyzji wydanej w trybie zwykłym, w aspekcie jej zgodności z obowiązującymi w dacie jej podejmowania przepisami prawa. Istotą zatem tego postępowania jest ocena, czy w świetle stanu faktycznego ustalonego przez organ w postępowaniu zwykłym, mógł on na gruncie obowiązujących wówczas przepisów prawa podjąć rozstrzygnięcie o treści określonej w decyzji, a nie ponowne rozstrzyganie sprawy zakończonej tą decyzją. Zgodzić się także należy z Ministrem, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, organ stopnia wojewódzkiego niepotrzebnie badał kwestię produktywności gospodarstwa. W szczególności zbędne było wykazywanie istnienia protokołu z lustracji gospodarstwa rolnego. Z tego też powodu Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zasadnie uchylił decyzję Wojewody \[...\] z dnia \[...\] lutego 2014r. Decyzja Naczelnika Miasta i Powiatu w G. z dnia \[...\] grudnia 1974r. została wydana na skutek wszczęcia postępowania decyzją Naczelnika Gminy R. z dnia \[...\] października 1974r. nr \[...\]. Wymóg wydania decyzji w przedmiocie wszczęcia postępowania wynikał z § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968r. w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wykazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalania wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów (Dz. U. Nr 11, poz. 58). Zważyć należy, że kontrolowana przez organ decyzja wydana została na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 3, poz. 14 z późn. zm.) oraz § 9 rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzenia licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 11, poz. 57 z późn. zm.), w których to przepisach uregulowano tryb wykonania przynależnego Skarbowi Państwa z mocy ust. 3 ww. artykułu prawa pierwszeństwa w nabyciu nieruchomości rolnych poddanych licytacji w trybie tej ustawy. Stanowiła przy tym kolejny władczy akt wydawany w ramach procedury wykupu takich nieruchomości, z której tylko pierwszy (decyzja o wszczęciu postępowania przymusowego wykupu nieruchomości, o której mowa w § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia) poprzedzona musiała być protokołem lustracji i sporządzonej opinii o zaliczeniu gospodarstwa do kategorii wskazującej niski poziom produkcji z powodu zaniedbania (por. § 3 ust. 4 w zw. z ust. 1 i § 2 ust. 5 rozporządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968 r. w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wykazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalania wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów - Dz. U. Nr 11, poz. 58). Skoro tak, to ocena legalności decyzji podjętej na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy - dla której wydania niezbędne jest jedynie spełnienie wymogów opisanych w § 9 i 10 rozporządzenia w sprawie zasad i trybu przeprowadzenia licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych - nie może obejmować kontroli przesłanek warunkujących w ogóle uruchomienie procedury wykupu nieruchomości, w tym kwestii produktywności gospodarstwa rolnego. Te bowiem zostały ocenione w ostatecznej decyzji o wszczęciu postępowania (decyzji Naczelnika Gminy R. z dnia \[...\] października 1974r. nr \[...\]), która do czasu jej eliminacji z obrotu prawnego jest dla organów orzekających o przymusowym wykupie nieruchomości przez Skarb Państwa wiążąca. Oznacza to, że orzekając w tej materii naczelnik Miasta i powiatu w G. nie musiał dysponować protokołem z lustracji gospodarstwa, a jedynie zobligowany był do zbadania czy zaistniały warunki do skorzystania przez Skarb Państwa z przysługującego mu z mocy ustawy prawa pierwokupu. A skoro tak to w postępowaniu nieważnościowym ocena podjętej przez niego decyzji musi być dokonywana wyłącznie w aspekcie przesłanek zawartych w przepisach prawa materialnego mających znaczenie przy rozstrzyganiu o wykonaniu przez Skarb Państwa wspomnianego prawa i przy uwzględnieniu tych elementów stanu faktycznego, których subsumcja do norm zawartych w przepisach prawa determinowała podjęte w tym względzie rozstrzygnięcie. Taką ocenę organ nadzoru zawarł w swym rozstrzygnięciu. Decyzja Naczelnika Miasta i Powiatu w G., została wydana na podstawie ustawy z dnia 24 stycznia 1968r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych. Stosownie do art. 1 ust. 1 ww. ustawy nieruchomości wchodzące w skład gospodarstw rolnych mogły być przymusowo wykupione, jeżeli gospodarstwa te wykazywały niski poziom produkcji wskutek zaniedbania, a w szczególności, gdy niekorzystano ze środków wpływających na wzrost produkcji rolniczej. Z kolei z art. 2 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przymusowy wykup nieruchomości przeprowadzany był w drodze licytacji. Licytacją tą objęte były wszystkie nieruchomości wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, z wyjątkiem zagrody (siedliska) i działki przyzagrodowej o obszarze 0,2 ha. Natomiast w myśl art. 3 ust. 3 wyżej przywołanej ustawy Państwu służyło prawo pierwokupu nieruchomości poddanej licytacji po cenie ustalonej w wyniku licytacji. W razie braku nabywców Państwu przysługiwało prawo wykupu nieruchomości po cenie wywoławczej. Organ nadzoru dokonał prawidłowej oceny zaskarżonej decyzji, wskazując, że zostały spełnione przesłanki umożliwiające skorzystanie przez Państwo z prawa pierwokupu, gdyż z omawianej decyzji Naczelnika Miasta i Powiatu w G. wynika, że nieruchomość została wykupiona po cenie wywoławczej, co prowadzi do wniosku, że licytacja nie doszła do skutku z powodu braku licytantów. Wykupione działki nie stanowiły też wyłączonych z wykupu zagrody (siedliska) i działki przyzagrodowej o powierzchni 0,2 ha, gdyż z decyzji wynika, że skorzystano z prawa pierwokupu w stosunku do części nieruchomości o powierzchni \[...\] ha bez zabudowań. Dla oceny legalności decyzji podjętej na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy niezbędne jest jedynie spełnienie wymogów opisanych w § 9 i 10 rozporządzenia w sprawie zasad i trybu przeprowadzenia licytacji nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych. Stosownie do § 9\. 1\. Z prawa pierwokupu nieruchomości na rzecz Państwa, zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych, prezydium powiatowej rady narodowej może korzystać w wypadku, gdy nieruchomość poddana licytacji potrzebna jest na cele rozwoju rolniczych jednostek gospodarki uspołecznionej. 2\. Prawo pierwokupu wykonuje prezydium powiatowej rady narodowej w ciągu tygodnia od dnia licytacji w drodze wydania decyzji. Decyzję tę doręcza się nabywcy i właścicielowi nieruchomości. Z chwilą, gdy decyzja stała się ostateczna, nabywca otrzymuje zwrot rękojmi, a właściciel cenę nabycia ustaloną w wyniku licytacji przy uwzględnieniu zasad podanych w § 8\. Stosownie do § 10\. 1\. Prawo wykupu nieruchomości po cenie wywoławczej (art. 3 ust. 4 ustawy o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych) wykonuje prezydium powiatowej rady narodowej w drodze wydania decyzji, w razie gdy licytacja nie doszła do skutku z powodu braku licytantów, a nieruchomość jest potrzebna na cele rozwoju rolniczych jednostek gospodarki uspołecznionej lub też może być należycie zagospodarowana przez innych rolników indywidualnych. O tym, iż wymogi te zostały spełnione świadczy treść samej decyzji Naczelnika Miasta i Powiatu w G. Organ wskazał iż przedmiotowa nieruchomość bezpośrednio graniczy z gruntami jednostki uspołecznionej i z tego względu postanowił skorzystać z prawa pierwokupu i przekazać tą nieruchomość w trwały zarząd Państwowego Gospodarstwa Rolnego w L. Tym samym cel przekazania nieruchomości, którym był rozwój rolniczej jednostki gospodarki uspołecznionej poprzez wykup nieruchomości bezpośrednio graniczącej z państwowym gospodarstwem rolnym został spełniony. Skarga jest nieuzasadniona. Sąd uznał, iż przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia prawa. Natomiast jeżeli skarżący uznał, ze w postępowaniu nie brały udziału wszystkie strony których udział był konieczny to stanowi to podstawę do wznowienia postepowania, a nie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

2 lutego 2016

Symbol z opisem

[6071 Trwały zarząd nieruchomościami](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6071-trwaly-zarzad-nieruchomosciami)

Hasła tematyczne

Administracyjne postępowanie Nieruchomości

Skarżony organ

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Sędziowie

Emilia Lewandowska Gabriela Nowak /przewodniczący sprawozdawca/ Tomasz Szmydt

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20000981071)  
art. 156 par. 1 pkt 2 · Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20120000270)  
art. 151 · Dz.U. 2012 poz. 270
* [Ustawa z dnia 24 stycznia 1968 r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19680030014)  
art. 3 ust. 4 · Dz.U. 1968 nr 3 poz. 14

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 2371/16 - Wyrok NSA z 2018-09-18](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2371-16-wyrok-nsa-z-2018-09-18--i-osk-2371-16)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I OZ 138/16 · 17 lutego 2016Postanowienie NSA z 17 lutego 2016 r., I OZ 138/16 – trwały zarząd nieruchomościami](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-oz-138-16-postanowienie-nsa-z-2016-02-17--i-oz-138-16)
* [Sygnatura: I OZ 1433/15 · 6 listopada 2015Postanowienie NSA z 6 listopada 2015 r., I OZ 1433/15 – trwały zarząd nieruchomościami](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-oz-1433-15-postanowienie-nsa-z-2015-11-06--i-oz-1433-15)
* [Sygnatura: II SA/Rz 389/15 · 30 września 2015Wyrok WSA w Rzeszowie z 30 września 2015 r., II SA/Rz 389/15 – trwały zarząd nieruchomościami](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-rz-389-15-wyrok-wsa-w-rzeszowie-z-2015-09-30--ii-sa-rz-389-15)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/41E9895996)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-176-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-06-10--i-sa-wa-176-16#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-176-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-06-10--i-sa-wa-176-16#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-176-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-06-10--i-sa-wa-176-16#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-176-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-06-10--i-sa-wa-176-16#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-176-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-06-10--i-sa-wa-176-16#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-176-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-06-10--i-sa-wa-176-16#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-176-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-06-10--i-sa-wa-176-16#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B176%252F16.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B10%2Bczerwca%2B2016.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B176%252F16)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
