Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1688-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-10--i-sa-wa-1688-23

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 1688/23

Wyrok WSA w Warszawie z 10 kwietnia 2024 r., I SA/Wa 1688/23 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich

Wynik

Oddalono skargi

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

10 kwietnia 2024

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska sędzia WSA Przemysław Żmich asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) Protokolant referent Magdalena Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2024 r. sprawy ze skarg H. K. i W. K. na decyzję Wojewody \[...\] z dnia 29 czerwca 2023 r. nr 2839/2023 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość oddala skargi.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1688%252F23.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B10%2Bkwietnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskargi.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1688%252F23)

## Uzasadnienie

Wojewoda \[...\] (dalej jako "organ" lub "Wojewoda") decyzją z 29 czerwca 2023 r. nr 2839/2023 utrzymał w mocy decyzję Prezydenta \[...\] (dalej jako "Prezydent") z 6 marca 2023 r. nr 116/SD/2023 orzekającą o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w \[...\] przy ul. \[...\], hip. \[...\]. Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: Przedmiotowa nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279), powoływanego dalej jako "dekret". Z dniem wejścia w życie dekretu (tj. 21 listopada 1945 r.) grunty nieruchomości \[...\], w tym grunt ww. nieruchomości, przeszły na własność gminy \[...\], a od 1950 r. na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej (Dz.U. Nr 14, poz. 130) na własność Skarbu Państwa. Aktualnie ww. nieruchomość hipoteczna wchodzi w skład: części dz. nr \[...\] z obrębu \[...\], stanowiącej własność \[...\], będącej drogą publiczną gminną - ul. \[...\], części dz. nr \[...\] z obrębu \[...\], stanowiącej współwłasność Spółdzielni Mieszkaniowej "\[...\]" i osób fizycznych, części dz. nr \[...\] z obrębu \[...\], stanowiącej własność \[...\], części dz. nr \[...\] z obrębu \[...\], stanowiącej własność \[...\] w trwałym zarządzie Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami dla Dzielnicy \[...\], części dz. nr \[...\], z obrębu \[...\], stanowiącej własność \[...\], będącej drogą publiczną gminną - ul. \[...\]. Zgodnie z zaświadczeniem Sądu Rejonowego \[...\] z 16 lutego 2011 r. \[...\], w księdze hipotecznej pod nazwą "\[...\]" prowadzonej dla nieruchomości o obszarze 3026,21 m2, znajdują się wpisy dotyczące nieruchomości nr \[...\], zgodnie z którymi zawiera ona pow. 676 m2 oraz pod ulicą \[...\] 150 m2, czyli ogółem 826 m2\. Przez zastrzeżenie z aktu nr 8 zdziałanego 15 sierpnia 1942 r. (str. 48 księgi umów), na mocy którego uczyniono wzmiankę, że z nieruchomości \[...\] odszedł pod regulację ulicy \[...\], odstąpiony Gminie miasta \[...\] grunt o powierzchni około 40 m2, wykreślony w granicach oznaczonych literami a-h-g-b-a na planie złożonym pod nr 11 do zbioru dowodów księgi. Poprzednim właścicielem Nieruchomości \[...\] o pow. 826 m2 była \[...\] z \[...\] przez zastrzeżenie z wniosku nr 7 z dnia 28.05.1942 r. (str. 45 księgi umów), w którym został powołany akt zdziałany dnia 28 maja 1942 r. przez \[...\] p.o. notariusza w \[...\] za nr rep. \[...\]. \[...\] z \[...\] aktem notarialnym z 29 kwietnia 1948 r. rep. nr 859 sprzedała \[...\] nieruchomość nr hip. \[...\], położoną w \[...\] przy ul. \[...\] i uregulowaną w księdze wieczystej nieruchomości \[...\] nr hip. \[...\] wraz ze wszystkimi prawami wynikającymi z dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na terenie m.st. Warszawy. \[...\] (jeden ze spadkobierców \[...\]) pismem z 30 października 1987 r. wniosła o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w \[...\] przy ul. \[...\], hip. \[...\]. Wniosek ten ponowiony został pismem \[...\] (następcy prawnego \[...\] będącego spadkobiercą \[...\]) z 30 stycznia 2011 r. Prezydent decyzją z 6 marca 2023 r., po rozpoznaniu ww. wniosków, działając na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r. poz. 344), powoływanej dalej jako "u.g.n.", oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", orzekł o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za ww. nieruchomość. Zauważył, że warunkiem złożenia skutecznego wniosku o przyznanie odszkodowania w trybie art. 215 ust. 2 u.g.n. jest zgłoszenie go przez poprzednich właścicieli lub ich następców prawnych, którzy zostali pozbawieni możliwości władania działką po 5 kwietnia 1958 r. W ocenie Prezydenta, wnioskodawcy nie przedstawili dowodów, które potwierdzałyby tezę, że są następcami prawnymi \[...\]. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że wniosek o odszkodowanie został zgłoszony przez osoby uprawnione, tj. posiadające interes prawny do zainicjowania tego postępowania. Prezydent wskazał, że na uwagę zasługuje w tej kwestii stanowisko zawarte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 czerwca 2022 r. sygn. akt I OPS 1/22 (ONSAiWSA 2022/5/64), że to materialna norma prawa powszechnie obowiązującego, a nie skutek czynności prawnej dokonanej przez podmiot prawa cywilnego, jest źródłem interesu prawnego leżącego u podstaw legitymacji procesowej w sprawach będących przedmiotem postępowań przed organami administracji i sądami administracyjnymi, w tym legitymacji ukształtowanej treścią art. 28 K.p.a. Dla uzyskania przymiotu strony, w rozumieniu art. 28 K.p.a., konieczne jest istnienie normy prawa materialnego, która łączyłaby z faktem zawarcia umowy przelewu wierzytelności skutek w postaci przypisania nabywcy wierzytelności interesu prawnego, rozumianego w sposób wyżej przedstawiony w ramach analizy tej kategorii w przestrzeni prawa administracyjnego. Dla uzyskania przymiotu strony, w rozumieniu art. 28 K.p.a., konieczne jest istnienie normy prawa materialnego, która łączyłaby z faktem zawarcia umowy przelewu wierzytelności skutek w postaci przypisania nabywcy wierzytelności interesu prawnego. Choć w art. 215 ust. 2 u.g.n. jest mowa o poprzednim właścicielu lub jego następcy prawnym, to jednak mając na uwadze charakter tego przepisu w kontekście uprawnień wynikających z dekretu oraz pełnienie przez ten przepis roli łagodzącej skutki samego dekretu, należy uznać, że uprawnionym do złożenia wniosku o odszkodowanie w tym trybie jest dawny właściciel lub jego spadkobierca, nie zaś osoba wywodząca swój interes prawny z czynności cywilnoprawnej nabycia roszczeń dekretowych po dniu 21 listopada 1945 r. Skoro zatem wniosek o odszkodowanie złożony został przez osoby nieuprawnione, postępowanie niniejsze należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Wojewoda decyzją z 29 czerwca 2023 r., po rozpoznaniu odwołań \[...\] (następców prawnych \[...\]), utrzymał ww. decyzję w mocy i wskazał, że jak słusznie podniósł Prezydent, kwestię dotyczącą podmiotów uprawnionych do występowania z roszczeniami o ustalenie odszkodowania za nieruchomość poruszył w uchwale z 30 czerwca 2022 r. sygn. akt I OPS 1/22 Naczelny Sąd Administracyjny, w której orzekł, że przelew wierzytelności odszkodowawczej z tytułu wywłaszczenia nieruchomości, nie prowadzi do powstania po stronie nabywcy roszczenia odszkodowawczego (cesjonariusza) interesu prawnego w domaganiu się od organu administracji publicznej ustalenia należnego odszkodowania. Źródłem interesu prawnego, o którym mowa w art. 28 K.p.a. jest norma prawa powszechnie obowiązującego, a nie skutki czynności prawnej dokonanej przez podmiot prawa cywilnego. Przedmiot czynności prawnej nie czyni z niej normy prawnej. Następnie w wyrokach z 29 sierpnia 2022 r. sygn. akt I OSK 2875/20, I OSK 2034/20, I OSK 707/20, I OSK 1717/20 (https://cbois.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nabywcy roszczeń reprywatyzacyjnych nie mogą być stroną postępowań administracyjnych i stwierdził brak możliwości stwierdzenia interesu prawnego po stronie nabywców praw i roszczeń w postępowaniu administracyjnym prowadzonym na podstawie dekretu warszawskiego. Wojewoda zauważył, że odwołujący się wywodzą swoje prawa i roszczenia do nieruchomości z aktu notarialnego z 29 kwietnia 1948 r. rep. nr 859 oraz następstwa prawnego po nabywcy roszczeń do nieruchomości. Wbrew jednak twierdzeniom odwołania oraz brzmieniu fragmentu § 2 ww. aktu notarialnego z 29 kwietnia 1948 r. (słów "całą należącą do niej nieruchomość") przedmiotem nabycia przez \[...\] były jedynie roszczenia do nieruchomości dekretowej, w myśl bowiem art. 1 dekretu, z dniem jego wejścia w życie (tj. w dniu 21 listopada 1945 r.) nieruchomość przeszła na własność gminy \[...\], a następnie, w chwili likwidacji gmin od 1950 r., na własność Skarbu Państwa. Skoro akt notarialny z 29 kwietnia 1948 r. zawarty został po dniu wejścia w życie dekretu, to jego przedmiotem nie mogła być własność nieruchomości objętej działaniem dekretu, a jedynie roszczenia z niego wynikające, o czym świadczy sformułowanie zawarte w § 2 ww. aktu, tj. "całą należącą do niej nieruchomość, czyli wszystkie swoje prawa do tej nieruchomości, wynikające z dekretu". Skoro umowa z 29 kwietnia 1948 r. nabycia roszczeń dekretowych do przedmiotowej nieruchomości została zawarta po wejściu w życie dekretu, nie mogła ona skutkować przejęciem legitymacji do wystąpienia w sprawie administracyjnej o ustalenie odszkodowania w trybie art. 215 ust. 2 u.g.n. na następców prawnych nabywców roszczeń. W związku z powyższym organ stanął na stanowisku, że przelew roszczeń do przedmiotowej nieruchomości w drodze umowy zawartej pomiędzy dawną (przeddekretową) jej właścicielką a \[...\], tj. po wejściu w życie dekretu, powodujący przejście uprawnienia do żądania ustalenia i wypłaty odszkodowania za udział w tej nieruchomości na podstawie art. 215 u.g.n. na rzecz poprzednika prawnego odwołujących oznacza, że nie posiadają oni interesu prawnego w tym zakresie i nie powinni zostać uznani za stronę niniejszego postępowania administracyjnego. Postępowanie to stało się więc bezprzedmiotowe, co skutkowało jego umorzeniem. Na powyższą decyzję skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli \[...\] (skarga zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wa 1688/23) i \[...\] (skarga zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wa 1689/23). \[...\] w swojej skardze wniosła o uchylenie decyzji obu instancji i wskazała, że następstwo prawne to wstąpienie w miejsce drugiej osoby, w sferę jej stosunków prawnych. Może ono mieć miejsce jedynie w przypadku pochodnego nabycia prawa, czyli wówczas, gdy nabywca uzyskuje prawo podmiotowe od innej osoby. Zatem akt notarialny z 29 kwietnia 1948 r., na podstawie którego \[...\] z \[...\] sprzedała \[...\] przedmiotową nieruchomość wraz ze wszystkimi prawami wynikającymi z dekretu, przeniesione zostały wszystkie jej prawa na nabywcę. Natomiast w następstwie dziedziczenia po nim wszelkie prawa przeszły na jego spadkobierców, którzy są następcami prawnymi. Zdaniem skarżącej, organy w niewłaściwy sposób interpretują zapisane w ustawach pojęcie "dotychczasowy właściciel". Odnosząc się do przywołanej przez organ okoliczności, że ww. akt notarialny został zawarty po dniu wejścia w życie dekretu, a w konsekwencji jego przedmiotem nie mogła być własność nieruchomości objęta działaniem dekretu, a jedynie roszczenia z niego wynikające, skarżąca wyjaśniła, że stanowisko to nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem poprzednia właścicielka - \[...\] z \[...\] występowała z wnioskiem o przyznanie prawa własności czasowej lub wieczystej dzierżawy nieruchomości. Nigdy jednak nie dostała na niego odpowiedzi. Również \[...\] po nabyciu nieruchomości w 1948 r. ponownie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa własności czasowej lub wieczystej dzierżawy, bowiem wskazaną nieruchomość chciał zagospodarować - wybudować dom, w którym zamierzał zamieszkać wraz z rodziną. Organ nie ustosunkował się jednak do złożonego wniosku. Tym samym nabywca gruntu nie miał możliwości zagospodarowania go w sposób jaki zamierzał. Stąd też jego następcy prawni wystąpili z wnioskiem o odszkodowanie. \[...\] w swojej skardze wniósł o uchylenie decyzji obu instancji, zwrócenie się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o informację o zakresie i stanie postępowania w sprawie zgłoszonego przez Rzecznika Praw Obywatelskich zagadnienia prawnego objętego wnioskiem z 6 lutego 2023 r. nr IV 7004.5.2023 oraz o wypożyczenie akt tego postępowania, jak również o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozpoznania ww. wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skarżący zarzucił organom rażące naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 i art. 107 K.p.a. i wskazał, że stanowisko wyrażone przez Rzecznika w ww. pytaniu prawnym jest w okolicznościach tej sprawy istotne. Skarżący bowiem już od 1987 r. rozpoczęli starania o uzyskanie odszkodowania i przez cały okres prowadzonego przez 36 lat postępowania, aż do 6 marca 2023 r. żaden organ nie kwestionował ich praw jako strony ani możliwości uzyskania stosownego odszkodowania. W kwestii tzw. spraw dekretowych nie ulega wątpliwości, że nabywcy roszczeń byli przez lata traktowani przez prawo, tj. w praktyce jego stosowania, w tym w orzecznictwie sądów administracyjnych, jako podmioty mogące skutecznie zgłaszać lub popierać wnioski dekretowe. Natomiast zwrot w linii orzeczniczej, jaki dokonał się w ostatnim czasie, zmienił sytuację na ich niekorzyść. Co istotne, wszystkie orzeczenia opowiadające się za tym zwrotem nie odniosły się w jakikolwiek sposób do zarówno dotychczasowego orzecznictwa, jak i obowiązujących przepisów, z konstytucyjnymi wartościami i zasadami włącznie. Przywołane zaś w zaskarżonych decyzjach wyroki odmawiające nabywcom roszczeń interesu prawnego, zapadły w sprawach, w których obrót roszczeniami odbywał się w latach dwutysięcznych i dotyczył nieruchomości w bardzo atrakcyjnych lokalizacjach i w sprawach, w których dostrzegano, że przeniesienie roszczeń do nieruchomości było rażąco sprzeczne z interesem społecznym i nastąpiło w zamian za świadczenie wzajemne rażąco niewspółmierne do wartości nieruchomości. O ile akceptacja wyzbywania się niemal za bezcen praw do publicznych nieruchomości na rzecz podmiotów prowadzących zyskowne, komercyjne inwestycje mogłaby być oceniana jako sprzeczna z konstytucyjnymi wartościami społecznej sprawiedliwości oraz dobra wspólnego, to ocena taka nie może być zastosowana do praw i roszczeń wynikających z umowy notarialnej z 1948 r., będących przedmiotem postępowania objętego zaskarżonymi decyzjami. W odpowiedzi na skargi Wojewoda wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 października 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 1688/23 połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Wa 1688/23 ze skargi \[...\] i I SA/Wa 1689/23 ze skargi \[...\] oraz postanowił prowadzić je pod sygn. akt I SA/Wa 1688/23\. Postanowieniem z 5 października 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 1688/23 Sąd, po rozpoznaniu zawartego w skardze wniosku \[...\], odmówił zawieszenia postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skargi są niezasadne. Podstawą umorzenia postępowania zainicjowanego wnioskiem o przyznanie w trybie art. 215 ust. 2 u.g.n. odszkodowania za przedmiotową nieruchomość \[...\] była odmowa uznania przez organy legitymacji prawnej następców prawnych \[...\] do bycia stroną w rozumieniu art. 28 K.p.a. w niniejszym postępowaniu. Zgodnie z art. 215 ust. 2 u.g.n. przepisy ustawy dotyczące odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości stosuje się odpowiednio do domu jednorodzinnego, jeżeli przeszedł on na własność państwa po dniu 5 kwietnia 1958 r., oraz do działki, która przed dniem wejścia w życie dekretu wymienionego w ust. 1 mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, jeżeli poprzedni właściciel bądź jego następcy prawni zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania nią po dniu 5 kwietnia 1958 r. W ramach przyznanego odszkodowania poprzedni właściciel bądź jego następcy prawni mogą otrzymać w użytkowanie wieczyste działkę pod budowę domu jednorodzinnego. Jak słusznie wskazały organy uprawnionym do złożenia wniosku odszkodowawczego w trybie powołanego przepisu jest dawny właściciel lub jego spadkobierca. Bezsporna w niniejszej sprawie jest okoliczność, że \[...\], którego następcy prawni zainicjowali postępowanie odszkodowawcze, umową z 29 kwietnia 1948 r. rep. nr \[...\] nabył od \[...\] z \[...\] prawa i roszczenia do przedmiotowej nieruchomości przysługujące jej na podstawie dekretu, w tym też prawo do uzyskania odszkodowania (jak bowiem wskazano w § 2 ww. aktu, tj. "Mocą aktu niniejszego \[...\] całą należącą do niej wyżej opisaną nieruchomość Nr \[...\] w \[...\], położoną przy ulicy \[...\], czyli wszystkie swoje prawa do tej nieruchomości, wynikające z dekretu (...), oraz wyniknąć mogące z ewentualnych zmian tegoż dekretu (...) sprzedaję \[...\]"). Poza sporem pozostaje również okoliczność, że umowa nabycia roszczeń dekretowych do nieruchomości została zawarta po wejściu w życie dekretu (tj. po 21 listopada 1945 r.). W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, jak słusznie dostrzegły organy, skarżący nie mogli być uznani za "uprawnionych", do otrzymania odszkodowania, gdyż nie są byłymi właścicielami przedmiotowej nieruchomości utraconej w wyniku działania przepisów dekretu, ani jego spadkobiercami, a tylko takie osoby kwalifikować należy jako "uprawnione" w rozumieniu art. 215 ust. 2 u.g.n. W konsekwencji nie istnieje norma prawa materialnego kreująca ich przymiot strony w prowadzonym w tym przedmiocie postępowaniu. Swoje prawa wywodzą oni z faktu bycia spadkobiercą nabywcy roszczeń dekretowych na podstawie zawartej w dniu 29 kwietnia 1948 r. umowy notarialnej. Jak słusznie dostrzegły jednak organy, Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 30 czerwca 2022 r. sygn. akt I OPS 1/22 (ONSAiWSA 2022/5/64) przesądził, że "z samej umowy przelewu, ujętej w art. 509 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740, z późn. zm.), której przedmiotem jest wierzytelność odszkodowawcza za odjęcie prawa własności nieruchomości w wyniku zdarzenia lub aktu ze sfery prawa publicznego, nabywcy tej wierzytelności w sprawie o ustalenie odszkodowania, o którym mowa w art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2021 r. poz. 1899, z późn. zm.), nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.)". Z art. 269 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wywodzi się moc wiążąca uchwał Naczelnego Sądu Administracyjnego, a istota tego związania oznacza, że stanowisko zajęte w uchwale wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny ją respektować. Choć uchwała ta została podjęta w sprawie o odszkodowanie za wywłaszczenie nieruchomości, to jednak ma charakter uniwersalny. Argumentacja w niej zawarta dotyczy bowiem wykładni pojęcia interesu prawnego zawartego w art. 28 K.p.a., mającego zastosowanie w każdej sprawie administracyjnej, w tym także w sprawie o przyznanie odszkodowania za grunt \[...\] przejęty na podstawie dekretu, ponieważ przepis ten stanowi normatywny punkt odniesienia do identyfikowania stron postępowania administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lutego 2023 r. sygn. akt I OSK 1363/21; z 14 lutego 2023 r. sygn. akt I OSK 319/20; https://cbois.nsa.gov.pl). Źródłem sytuacji prawnych w prawie administracyjnym mogą być wyłącznie normy prawne i jedynie bezpośredni związek interesu indywidualnego z tymi normami pozwala kwalifikować go jako interes prawny. Skutki czynności prawnej dokonanej przez podmioty prawa cywilnego samoistnie nie stanowią więc źródła interesu prawnego w sferze prawa administracyjnego. Takie źródło mogą stanowić tylko wtedy, gdy istnieje norma prawna nawiązująca w swojej treści do takich aktów i czynności ze sfery prawa cywilnego. Interes prawny w prawie administracyjnym nie jest bowiem wyznaczany wolą stron adresatów tego prawa, lecz wolą prawodawcy kształtującego podmiotowy zakres stosowania tego prawa. Dla uzyskania przymiotu strony postępowania administracyjnego, w rozumieniu art. 28 K.p.a., konieczne jest zatem istnienie normy prawa materialnego, która łączyłaby z faktem zawarcia umowy cywilnoprawnej skutek w postaci przypisania stronom takiej umowy interesu prawnego w sferze prawnoadministracyjnej. W konsekwencji przyjąć należy, że osoba, która pod tytułem syngularnym nabyła od byłego właściciela, jak miało to miejsce w tej sprawie, prawa i roszczenia przewidziane w dekrecie, nie mogłaby być uznana za stronę legitymowaną do skutecznego zainicjowania postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania odszkodowania w oparciu o art. 215 ust. 2 u.g.n. Tym bardziej jej spadkobiercy nie mogliby być legitymowani do złożenia takiego wniosku. Podkreślić należy, że brak spełnienia w niniejszej sprawie przesłanek przysługiwania interesu prawnego, o którym mowa w art. 28 K.p.a., konsekwentnie wyklucza zastosowanie także art. 30 § 4 K.p.a. Przepis ten znajduje bowiem zastosowanie tylko wobec tych osób, którym można przypisać przysługiwanie interesu prawnego lub obowiązku w sposób wynikający z art. 28 K.p.a. Artykuł 30 § 4 K.p.a. nie stanowi bowiem odrębnej, konkurencyjnej wobec art. 28 K.p.a., podstawy prawnej definiującej przymiot strony w postępowaniu administracyjnym, lecz jest pochodną powołanego art. 28 K.p.a. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 2022 r. sygn. akt I OSK 999/21; z 6 października 2022 r. sygn. akt I OSK 1578/21, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych przyczyn umorzenie postępowania wszczętego wnioskami następców prawnych \[...\], o czym na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. orzekł Prezydent, nie narusza prawa, tym bardziej w sposób rażący. Nie naruszyła go zatem również decyzja Wojewody, utrzymująca decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

29 sierpnia 2023

Symbol z opisem

[6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6076-sprawy-objete-dekretem-o-gruntach-warszawskich)

Skarżony organ

Wojewoda

Sędziowie

Anna Milicka-Stojek. /sprawozdawca/ Małgorzata Boniecka-Płaczkowska /przewodniczący/ Przemysław Żmich

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220002000)  
art 105 par 1 art 28 · Dz.U. 2022 poz. 2000
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230001634)  
art 151 · Dz.U. 2023 poz. 1634

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I OPS 1/23 · 10 kwietnia 2024Uchwała NSA z 10 kwietnia 2024 r., I OPS 1/23 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-ops-1-23-uchwala-nsa-z-2024-04-10--i-ops-1-23)
* [Sygnatura: I OSK 203/21 · 9 kwietnia 2024Wyrok NSA z 9 kwietnia 2024 r., I OSK 203/21 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-203-21-wyrok-nsa-z-2024-04-09--i-osk-203-21)
* [Sygnatura: I OSK 2633/20 · 9 kwietnia 2024Postanowienie NSA z 9 kwietnia 2024 r., I OSK 2633/20 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2633-20-postanowienie-nsa-z-2024-04-09--i-osk-2633-20)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/6360768EF1)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1688-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-10--i-sa-wa-1688-23#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1688-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-10--i-sa-wa-1688-23#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1688-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-10--i-sa-wa-1688-23#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1688-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-10--i-sa-wa-1688-23#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1688-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-10--i-sa-wa-1688-23#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1688-23-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-04-10--i-sa-wa-1688-23#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1688%252F23.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B10%2Bkwietnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskargi.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1688%252F23)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
