Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1605-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-05-31--i-sa-wa-1605-10

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 1605/10

Wyrok WSA w Warszawie z 31 maja 2011 r., I SA/Wa 1605/10 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę

Wynik

Uchylono zaskarżoną decyzję

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

31 maja 2011

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędzia WSA Maria Tarnowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2011 r. sprawy ze skargi B. J. i P. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia \[...\] maja 2010 r. nr \[...\] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej 1\. uchyla zaskarżoną decyzję; 2\. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3\. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji solidarnie na rzecz skarżących B. J. i P. J. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1605%252F10.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B31%2Bmaja%2B2011.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1605%252F10)

## Uzasadnienie

Decyzją z dnia \[...\] maja 2010 r., nr \[...\] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy własną decyzję z dnia \[...\] września 2008 r., nr \[...\] stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] lutego 1993 r., nr \[...\] stwierdzającą nabycie przez \[...\] Gminę W. z mocy prawa w dniu 27 maja 1990 r., nieodpłatnie własności nieruchomości położonej w W. przy ul. \[...\], oznaczonej w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej \[...\], obręb ewidencyjny \[...\] jako działka nr \[...\] o pow. \[...\] m2\. Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wojewoda \[...\] decyzją z dnia \[...\] lutego 1993 r., działając na podstawie art. 18 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm., powoływana dalej jako "ustawa komunalizacyjna"), stwierdził nieodpłatne nabycie przez \[...\] Gminę W., z mocy prawa, własności przedmiotowej nieruchomości, zabudowanej budynkiem o charakterze użytkowym. Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. decyzji komunalizacyjnej wystąpił Uniwersytet \[...\]. Decyzją z dnia \[...\] września 2008 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził nieważność decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] lutego 1993 r. i wskazał, że w dniu komunalizacji w obrocie funkcjonowała decyzja Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Prezydium Rady Narodowej W. z dnia \[...\] marca 1971 r., nr \[...\] przekazująca część przedmiotowej nieruchomości o pow. \[...\] m2 w użytkowanie \[...\] Szkole \[...\], a pozostała część o pow. \[...\] m2, decyzją Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu \[...\] W. z dnia \[...\] lipca 1989 r., nr \[...\] przekazana została w użytkowanie Akademii \[...\] (A.), jako następcy prawnemu wyższej szkoły \[...\]. Ponadto decyzją z dnia \[...\] czerwca 1989 r., nr \[...\] ww. Wydział uchylił pkt II decyzji z dnia \[...\] marca 1971 r., informujący o braku obowiązku ponoszenia opłat za przekazany grunt i jednocześnie ustalił wysokość opłat, jakie z tego tytułu ma ponosić A. Organ wskazał, że A. w dniu komunalizacji była pod wyłącznym nadzorem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Ustawą z dnia 21 czerwca 1990 r. (Dz. U. Nr 44, poz. 256) A. została zniesiona, a jej majątek przejął Skarb Państwa, w imieniu którego działał Minister Edukacji Narodowej. W rzeczywistości położony przy ul. \[...\] budynek, którym dysponowała A. – określany jako "\[...\]" lub "\[...\]" został przekazany protokołem z dnia \[...\] lipca 1990 r. na rzecz Uniwersytetu \[...\]. W tym stanie rzeczy Minister uznał, że przedmiotowa nieruchomość nie kwalifikowała się do komunalizacji z mocy prawa w trybie art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej, ponieważ w dniu 27 maja 1990 r. należała do podmiotu nadzorowanego przez ministra, a nie przez terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpili B. J. i P. J., wskazując na wątpliwości "co do ważności decyzji dotyczącej przekazania w użytkowanie \[...\] m2, objętych roszczeniami spadkobierców byłych właścicieli". Wnioskodawcy podnieśli, iż "organ nadzoru powinien również odnieść się do kwestii związanych z przekazaniem gruntu \[...\] Szkole \[...\] i faktu, że decyzja o przekazaniu na jej rzecz nieruchomości nie została nigdy uchylona". W opinii wnioskodawców "Uniwersytet nigdy nie stał się posiadaczem ani samoistnym ani zależnym tej nieruchomości". Ponadto "decyzją Prezydenta W. z dnia \[...\] kwietnia 2006 r. został zatwierdzony wykonany z urzędu podział kilku nieruchomości, w tym działki ewidencyjnej nr \[...\]". Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia \[...\] maja 2010 r. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia \[...\] września 2008 r. W uzasadnieniu wskazał, że koniecznym było stwierdzenie nieważności decyzji z dnia \[...\] lutego 1993 r., ponieważ z akt sprawy jednoznacznie wynika, że w dniu 27 maja 1990 r. przedmiotowa nieruchomość należała do podmiotu nadzorowanego przez ministra, a nie przez terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego. Stosownie bowiem do treści art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej z dnia 10 maja 1990 r. mienie ogólnonarodowe (państwowe), które w dniu 27 maja 1990 r. należało do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, staje się z tym dniem z mocy prawa mieniem właściwych gmin, jeżeli dalsze przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej. Decydujące znaczenie dla komunalizacji mienia na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające (...) ma stan faktyczny i prawny nieruchomości z daty wejścia w życie ustawy komunalizacyjnej, tj. 27 maja 1990 r., a decyzja deklaratoryjna wojewody jedynie te okoliczność potwierdza. Z akt sprawy wynika, że w dniu komunalizacji w obrocie prawnym funkcjonowały (i nadal funkcjonują) decyzje administracyjne w sprawie przekazania terenu położonego w W. przy ul. \[...\] - oznaczonego później jako działka nr \[...\], tj. decyzja Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Prezydium Rady Narodowej W. z dnia \[...\] marca 1971 r. oraz decyzja Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu \[...\] W. z dnia \[...\] lipca 1989 r. Zatem prawo użytkowania części ww. nieruchomości ustanowione decyzją z dnia \[...\] marca 1971 r. (tzn. w formie prawem przewidzianej) posiadała szkoła wyższa, jako państwowa jednostka organizacyjna w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 1985 r. Nr 42, poz. 201 z późń. zm.). Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99 z późń. zm.) państwowe jednostki organizacyjne mogły uzyskać na podstawie decyzji administracyjnej tytuł prawny do gruntu w postaci użytkowania. W myśl art. 87 ust. 1 cyt. ustawy użytkowanie to przekształciło się w prawo zarządu. Z treści przytoczonych decyzji jasno wynika, że prawo to, w dniu komunalizacji, przysługiwało Akademii \[...\]. Akta sprawy potwierdzają również, że w obrocie prawnym brak jest decyzji o wygaśnięciu zarządu/użytkowania przedmiotowej nieruchomości. Budynek położony przy ul. \[...\], którym dysponowała Akademia \[...\] został przekazany protokołem z dnia \[...\] lipca 1990 r. na rzecz Uniwersytetu \[...\]. W protokole tym powołano się na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia \[...\] czerwca 1990 r. Na dokument ten powołano się również w akcie notarialnym z dnia \[...\] lipca 1997 r. Rep. \[...\], w którym poświadczono, że Uniwersytet \[...\] za zgodą Kierownika Urzędu Rejonowego w W. przejął od Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji nieruchomość zabudowaną położoną przy ul. \[...\], składającą się z działki nr \[...\] w zarząd w trybie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów a dnia 16 września 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu oddawania w zarząd oraz w użytkowanie nieruchomości państwowych, przekazywania tych nieruchomości między państwowymi jednostkami organizacyjnymi i dokonywaniem rozliczeń z tego tytułu (Dz. U. Nr 45, poz. 240). Od powyższej decyzji skargę, uzupełnioną pismem z dnia 21 lipca 2010 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli B. J. i P. J. wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji I instancji. W uzasadnieniu skargi wskazano, że błędne jest stanowisko organu, jakoby prawo użytkowania, którym dysponowała A., w myśl art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości przekształciło się w prawo zarządu. Zarówno \[...\] Szkoła \[...\], jak i A. na mocy decyzji z 1971 r. i z 1989 r. posiadały jedynie prawo użytkowania. Ponadto organ wskazał, powołując się na protokół przekazania nieruchomości Uniwersytetowi \[...\] oraz akt notarialny z dnia \[...\] lipca 1997 r., na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia \[...\] czerwca 1990 r., jako dokument na podstawie którego Uniwersytet przejął przedmiotową nieruchomość w zarząd. W aktach jednak brak takiego dokumentu, bowiem znajduje się w nich jedynie pismo skierowane w dniu \[...\] czerwca 1990 r. przez Ministra – Szefa Urzędu Rady Ministrów do Rektora Uniwersytetu \[...\], w którym stwierdzono m. in., że po zakończeniu procesu likwidacyjnego A., na rzecz Uniwersytetu zostaną przekazane obiekty przy ul. \[...\] oraz przy ul. \[...\]. Taki dokument zdaniem skarżących nie może być uznany za decyzję administracyjną. Skarżący wskazali również, że Uniwersytet nie posiada w niniejszym postępowaniu interesu prawnego, a tym samym nie powinien być uznany za stronę w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Dodatkowo przed wydaniem decyzji I instancji, zmarł jeden z uczestników postępowania – W. P. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w stosunku do aktów, które zostały wydane z naruszeniem prawa skutkującym stwierdzeniem nieważności lub wznowieniem postępowania albo naruszeniem przepisów, które miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 P.p.s.a.). Poddając takiej właśnie kontroli zaskarżoną decyzję, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż w niej wskazano. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia \[...\] maja 2010 r. utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia \[...\] września 2008 r. stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] lutego 1993 r., nr \[...\] stwierdzającej nabycie przez \[...\] Gminę W. z mocy prawa w dniu 27 maja 1990 r., nieodpłatnie własności nieruchomości położonej w W. przy ul. \[...\], oznaczonej jako działka nr \[...\] o pow. \[...\] m2\. Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Nie jest zatem dopuszczalne rozpatrzenie przez organ II instancji wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pochodzącego od osoby nie będącej stroną postępowania. Przystępując do rozpatrzenia takiego wniosku organ - we wstępnej fazie postępowania - ma obowiązek ustalenia, czy żądanie zgłoszone w tym przedmiocie pochodzi od strony postępowania. Ustalenie, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła osoba nie posiadająca przymiotu strony, obliguje organ odwoławczy do wydania decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Stroną postępowania administracyjnego z kolei, stosownie do przepisu art. 28 kpa, jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O tym, czy określonemu podmiotowi przysługują uprawnienia strony, a więc czy ma on interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy, przesądzają przepisy prawa materialnego, z których wynikają dla tego podmiotu określone prawa lub obowiązki. Interes prawny wyrażać się winien w możliwości zastosowania normy prawa materialnego w konkretnej sytuacji konkretnego podmiotu prawa. Możliwość ta istnieć powinna aktualnie, a nie w przeszłości, czy przyszłości i wynikać powinna wprost z decyzji będącej przedmiotem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie, jak wskazano powyżej, przedmiotem postępowania administracyjnego było stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej. W postępowaniu nadzorczym prowadzonym w sprawie wydanej na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych, stronami, oprócz Skarbu Państwa i właściwej miejscowo gminy, może być tylko podmiot, który wykaże, że legitymuje się tytułem prawnym do mienia będącego przedmiotem komunalizacji takim, który komunalizacji stałby na przeszkodzie z tego powodu, że przekreślałby prawo własności Skarbu Państwa do mienia lub uniemożliwiałby komunalizację z przyczyn przewidzianych w art. 11 powołanej ustawy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 września 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1456/04, LEX nr 192966). Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że część obszaru przedmiotowej nieruchomości, położona jest w granicach dawnych nieruchomości hipotecznych "\[...\]" i "\[...\]". Nieruchomości te zostały objęte działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279 ze zm.). Wnioski byłych właścicieli o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu ww. nieruchomości zostały rozpatrzone odmownie orzeczeniami Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia \[...\] czerwca 1953 r., nr \[...\] i nr \[...\]. Decyzjami z dnia \[...\] listopada 1993 r., nr \[...\] i nr \[...\] Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa stwierdził nieważność powyższych orzeczeń, a zatem wnioski dekretowe byłych właścicieli "odżyły". Ponadto decyzją z dnia \[...\] kwietnia 2006 r., nr \[...\] Prezydent W., w celu zaspokojenia roszczeń osób fizycznych, zatwierdził podział nieruchomości wchodzących w skład powyższych nieruchomości hipotecznych, w tym skomunalizowanej działki nr \[...\] o pow. \[...\] m2\. Następcami prawnymi byłych właścicieli ww. gruntu są m. in. B. J. i P. J. Zauważyć jednak należy, że do dnia dzisiejszego wnioski dekretowe nie zostały rozpoznane, a to właśnie w nich wnoszący skargę, jako następcy prawni byłych właścicieli nieruchomości, upatrują swój interes prawny w niniejszym postępowaniu. Zdaniem jednak Sądu wskazane uprawnienia spadkobierców dawnych właścicieli gruntu nie kreują po ich stronie interesu prawnego w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej, ponieważ komunalizacja tych uprawnień nie narusza. Ustanowienie użytkowania wieczystego na podstawie powołanych wyżej przepisów możliwe jest bowiem zarówno na gruncie Skarbu Państwa jak i na gruncie gminy (art. 232 Kodeksu cywilnego). Konsekwencją tego jest to, że dla oceny legalności decyzji komunalizacyjnej nie ma znaczenia kwestia rozpoznania wniosków dekretowych w przyszłości, ponieważ okoliczność ta ma znaczenie w sprawach prowadzonych na podstawie art. 7 ust. 2 dekretu i art. 214 ugn. W niniejszym postępowaniu organ odwoławczy nie dokonał weryfikacji interesu prawnego osób składających wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia \[...\] września 2008 r. Uchybienie to z kolei mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Jeżeli bowiem przedmiotowy wniosek dotyczący decyzji nadzorczej w przedmiocie komunalizacji złożyły osoby, którym nie można przypisać przymiotu strony – postępowanie odwoławcze w odniesieniu do tych osób winno być umorzone, stosownie do art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Ponownie rozpoznając sprawę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uwzględni wskazaną w niniejszym uzasadnieniu ocenę prawną, dokona ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego i ustali, czy skarżącym przysługuje przymiot strony w postępowaniu nadzorczym dotyczącym komunalizacji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

9 sierpnia 2010

Symbol z opisem

[6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6100-nabycie-mienia-panstwowego-z-mocy-prawa-przez-gmine)

Hasła tematyczne

Administracyjne postępowanie Komunalizacja mienia

Skarżony organ

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji

Sędziowie

Dorota Apostolidis /przewodniczący sprawozdawca/ Elżbieta Sobielarska Maria Tarnowska

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20000981071)  
art. 127 par. 3, art. 138 par. 1 pkt 3, art. 28 · Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
* [Ustawa z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19900320191)  
art. 5 ust. 1 · Dz.U. 1990 nr 32 poz. 191
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20021531270)  
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c · Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 1874/11 - Wyrok NSA z 2013-04-18](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1874-11-wyrok-nsa-z-2013-04-18--i-osk-1874-11)
* [I OSK 1605/10 - Wyrok NSA z 2011-09-29](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1605-10-wyrok-nsa-z-2011-09-29--i-osk-1605-10)
* [I SA/Wa 464/10 - Wyrok WSA w Warszawie z 2010-06-08](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-464-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2010-06-08--i-sa-wa-464-10)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 2499/10 · 10 maja 2011Wyrok WSA w Warszawie z 10 maja 2011 r., I SA/Wa 2499/10 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2499-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-05-10--i-sa-wa-2499-10)
* [Sygnatura: I SA/Wa 2260/10 · 20 kwietnia 2011Wyrok WSA w Warszawie z 20 kwietnia 2011 r., I SA/Wa 2260/10 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2260-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-04-20--i-sa-wa-2260-10)
* [Sygnatura: I SA/Wa 1971/10 · 15 kwietnia 2011Wyrok WSA w Warszawie z 15 kwietnia 2011 r., I SA/Wa 1971/10 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1971-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-04-15--i-sa-wa-1971-10)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/CE51E23947)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1605-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-05-31--i-sa-wa-1605-10#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1605-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-05-31--i-sa-wa-1605-10#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1605-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-05-31--i-sa-wa-1605-10#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1605-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-05-31--i-sa-wa-1605-10#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1605-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-05-31--i-sa-wa-1605-10#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1605-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-05-31--i-sa-wa-1605-10#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1605-10-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-05-31--i-sa-wa-1605-10#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1605%252F10.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B31%2Bmaja%2B2011.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1605%252F10)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
