Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1442-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-21--i-sa-wa-1442-16

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 1442/16

Wyrok WSA w Warszawie z 21 grudnia 2016 r., I SA/Wa 1442/16 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

21 grudnia 2016

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie WSA Dariusz Pirogowicz WSA Anna Wesołowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi W. B., R. R. i M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia \[...\] lipca 2016 r. nr \[...\] w przedmiocie przyznania prawa użytkowania wieczystego oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1442%252F16.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B21%2Bgrudnia%2B2016.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1442%252F16)

## Uzasadnienie

Decyzją z dnia \[...\] lipca 2015 r. Prezydent W. (Prezydent), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 27 stycznia 1948 r. złożonego w imieniu małoletniego Z. R. o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu położonego w W. przy ul. \[...\], nr hip. \[...\] ustanowił na 99 lat prawo użytkowania wieczystego do niezabudowanego gruntu o powierzchni \[...\] m2., położonego w W. przy ul. \[...\], opisanego w ewidencji gruntów jako działka nr \[...\] z obrębu \[...\], dla której prowadzona jest księga wieczysta nr \[...\] na rzecz W. B., R. R. i M. R. (Skarżący) w udziale wynoszącym po 1/3 oraz ustalił czynsz symboliczny z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Jednocześnie w punkcie 3 decyzji Prezydent odmówił Skarżącym ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu o powierzchni \[...\] m2 wchodzącego w skład działki ewidencyjnej \[...\] z obrębu \[...\] z uwagi na fakt, że grunt ten stanowi drogę publiczną – ulicę \[...\]. Skarżący wnieśli odwołanie od punktu 3 opisanej wyżej decyzji, wnosząc o jego zmianę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (SKO) decyzją z dnia \[...\] lipca 2016 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Podstawą rozstrzygnięcia organów obu instancji były następujące ustalenia faktyczne : Nieruchomość \[...\] położona przy ul. \[...\] (dawny nr \[...\]) znajduje się na terenie objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279, dalej : "dekret warszawski"). Objęcie gruntu w posiadanie przez Gminę nastąpiło 31 lipca 1947 r. to jest z dniem ogłoszenia o oględzinach gruntu w Dzienniku Urzędowym Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego W. nr \[...\] z dnia \[...\] lipca 1947 r., co oznacza, że termin na złożenie wniosku w trybie art. 7 dekretu mijał w dniu 31 stycznia 1948 r. Zgodnie z zaświadczeniem Sądu Grodzkiego w W. z dnia \[...\] października 1947 r. przedmiotowa nieruchomość, oznaczona nr hip. \[...\] uregulowana była na nazwisko B. R. na mocy aktu z dnia \[...\] lutego 1934 r. i zawierała powierzchni \[...\] sążni kwadratowych. W dniu 27 stycznia 1948 r. małoletni następca prawny B. R. – Z. R. reprezentowany przez swoją matkę złożył wniosek o przyznanie prawa własności czasowej. Wniosek złożony zatem został w terminie wynikającym z dekretu. W toku postępowania Prezydent ustalił, że przedmiotowa nieruchomość objęta jest obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego rejonu \[...\], zatwierdzonym uchwałą Nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 2014 r. przez Radę W. (Dz. Urz. woj. \[...\] poz. \[...\] z dnia \[...\] grudnia 2014 r.). Teren znajduje się w strefie oznaczonej symbolami B11.ME (działka \[...\]) oraz 3.KD-L (działka nr \[...\]). Dla strefy BI.MW jako przeznaczenie podstawowe plan ustala zabudowę mieszkaniową wielorodzinną a jako przeznaczenie uzupełniające usługi. Dla strefy 3KD-L jako przeznaczenie podstawowe plan ustala drogę publiczną klasy lokalnej. W ocenie organu pierwszej instancji oznaczało to, że Skarżący - spadkobiercy dawnego właściciela mogą w zakresie działki nr \[...\] korzystać z gruntu w sposób zgodny z jego aktualnym przeznaczeniem w planie miejscowym, natomiast w zakresie działki ewidencyjnej nr \[...\] przesłanka z art. 7 ust. 2 dekretu nie została spełniona – korzystanie z gruntu przez spadkobierców dawnego właściciela nie da się pogodzić z jego aktualnym przeznaczeniem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Prezydent podkreślił również, że część gruntu pochodząca z dawnej nieruchomości hipotecznej nr \[...\] stanowi drogę publiczną a więc nie może być przedmiotem własności innej niż Skarb Państwa bądź jednostki samorządu terytorialnego. SKO utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji wskazało, że obecnie dla działki ewidencyjnej nr \[...\] z obrębu \[...\] obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje jako przeznaczenie podstawowe drogę publiczną klasy lokalnej. Zgodnie z Uchwałą nr \[...\] Rady W. z dnia \[...\] września 2004 r. w sprawie zaliczenia niektórych dróg w W. do kategorii dróg gminnych - załącznik I nr \[...\], drogą publiczną zaliczoną do kategorii dróg gminnych jest ul. \[...\] (poz. \[...\]). Droga ta, zgodnie z aktami administracyjnymi, stanowi grunt oznaczony jako część działki nr \[...\] obręb \[...\], stanowiący część dawnej nieruchomości hipotecznej nr \[...\]. Powyższe uniemożliwia - w ocenie SKO - oddanie ww. części nieruchomości w użytkowanie wieczyste. SKO podkreśliło również, że nie widzi potrzeby sporządzania dla ww. gruntu dokumentów geodezyjnych, o których mowa w odwołaniu bowiem z akt sprawy wynika, że działka nr \[...\] stanowi drogę publiczną. Organ drugiej instancji powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że z art. 7 ust. 2 dekretu warszawskiego wynika, iż przeszkoda do oddania gruntu w użytkowanie wieczyste w trym trybie ma charakter przeszkody prawnej (przeznaczenie w planie miejscowym) a nie faktycznej (stan zagospodarowania). Podsumowując SKO wskazało, że norma zawarta w art. 7 ust. 2 dekretu warszawskiego doznaje ograniczenia w sytuacji, gdy wniosek o ustanowienie użytkowania wieczystego dotyczy gruntu stanowiącego drogę publiczną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych. Nie jest zatem dopuszczalna sytuacja, w której na rzecz osoby nie będącej podmiotem publicznoprawnym może zostać ustanowione prawo użytkowania wieczystego do nieruchomości stanowiącej drogę publiczną. Organ nie może pominąć w tym przypadku zmian stanu prawnego nieruchomości, wskutek którego część dawnej nieruchomości wykorzystywana jest obecnie na cele publiczne, jako droga. Podstawą prawną decyzji organu pierwszej instancji był art. 7 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 dekretu warszawskiego, SKO jako podstawę swojego rozstrzygnięcia powołało art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a w związku z art. 7 dekretu warszawskiego. Nie zgadzając się z powyższą decyzją Skarżący wnieśli skargę do tutejszego sądu w której decyzji tej zarzucili : 1\. naruszenie art. 7 ust. 2 dekretu warszawskiego w zw. z art. 4 pkt 1) ustawy z dnia ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez przyjęcie, że objęta wnioskiem część działki ewidencyjnej \[...\] o powierzchni \[...\] m2 jest zajęta pod drogę (publiczną), podczas gdy przedmiotowa część nieruchomości znajduje się poza granicami pasa drogowego i stanowi trawnik i chodnik pod blokiem, a w rezultacie Skarżący mogą korzystać z tego obszaru bez uchybienia dla funkcjonowania drogi; 2\. naruszenie art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i przyjęcie, że objęta wnioskiem część działki ewidencyjnej \[...\] o powierzchni \[...\] m2 jest zajęta pod drogę (publiczną) podczas gdy działka ewidencyjna nr \[...\] obejmuje zarówno drogę, jak i tereny zielone, zaś organ I instancji nie dysponował dokumentem geodezyjnym, sporządzonym przez osobę uprawnioną, prezentującym rzeczywiste linie graniczne przedmiotowej drogi; 3\. naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, w szczególności brak sporządzenia załącznika graficznego obrazującego położenie objętej wnioskiem części działki ewidencyjnej \[...\] o powierzchni \[...\] m2, co skutkuje praktycznie niemożnością jakiejkolwiek kontroli podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe Skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zasądzenie od organu na ich rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu Skarżący wskazali, że kwestionują ocenę dokonaną przez organy obu instancji, jakoby objęta wnioskiem część działki ewidencyjnej o powierzchni \[...\] m2 była zajęta pod drogę publiczną i nie można z niej korzystać bez uszczerbku dla przeznaczenia wynikającego z planu miejscowego. Podkreślili, że przedmiotowa część nieruchomości znajduje się poza granicami pasa rogowego i stanowi trawnik oraz chodnik pod blokiem. Do pasa drogowego nie zalicza się bowiem zieleni ani tym bardziej drugiej linii chodnika położonego bezpośrednio przy budynkach mieszkalnych w sytuacji gdy pierwsza linia chodnika biegnie bezpośrednio przy jezdni i miejscach parkingowych. Wskazali, że organy nie wyjaśniły jaką rzeczywistą funkcję pełni objęta wnioskiem część działki ewidencyjnej \[...\] o powierzchni \[...\] m2 a w aktach postępowania próżno szukać dokumentu geodezyjnego prezentującego rzeczywiste linie graniczne przedmiotowej drogi. W tej sytuacji wnioski organu pierwsze instancji jakoby objęta wnioskiem część działki ewidencyjnej \[...\] o powierzchni \[...\] m2 była przeznaczona pod drogę publiczną co najmniej przedwczesne i nie znajdują oparcia w zebranym materialne W zakresie art. 107 § 3 k.p.a. Skarżący wskazali, że objęta wnioskiem nieruchomość o powierzchni \[...\]m2 nie została wydzielona do odrębnej działki ewidencyjnej i nadal stanowi część działki \[...\] a w uzasadnieniu decyzji organu I instancji próżno szukać Informacji jakie położenie objętego wnioskiem obszaru \[...\]m2 w ramach działki \[...\] zostało ustalone przez organ pierwszej instancji i zarazem stanowi podstawę faktyczną rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga jest niezasadna, zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Podstawą prawną rozstrzygnięcia organów obu instancji był m.in. art. 7 ust. 2 dekretu warszawskiego, zgodnie z którym organ zobowiązany był do uwzględnienia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego (własności czasowej) jeżeli korzystanie z gruntu przez dotychczasowego właściciela dawało się pogodzić z jego przeznaczeniem w planie zagospodarowania. W związku z tym Sąd rozpoznający sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku tutejszego sądu z dnia 3 września 2015 r. (I SA/WA 1312/15), że przeszkoda, o której mowa w art. 7 ust. 2 dekretu warszawskiego ma charakter przeszkody prawnej a nie faktycznej. Istotne zatem dla rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego w trybie art. 7 ust. 2 dekretu warszawskiego jest zatem przeznaczenie danej nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania, a nie jej rzeczywiste wykorzystanie czy zagospodarowanie. Zatem kwestia czy część działki ewidencyjnej o powierzchni \[...\] m2 jest zajęta pod drogę publiczną, czy przedmiotowa część nieruchomości znajduje się poza granicami pasa drogowego i stanowi trawnik oraz chodnik pod blokiem jak również jaką rzeczywistą funkcję pełni objęta wnioskiem część działki ewidencyjnej \[...\] o powierzchni \[...\] m2 nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W konsekwencji, brak ustaleń faktycznych w tym zakresie pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Znaczenie dla ustanowienia w trybie art. 7 ust. 2 dekretu warszawskiego prawa użytkowania wieczystego ma natomiast ustalenie przeznaczenia nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania a następnie ustalenie, czy korzystanie przez dotychczasowych właścicieli dla się pogodzić z jej przeznaczeniem w tymże planie. Sąd wskazuje w tym miejscu, że spór w sprawie dotyczy wyłącznie możliwości ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do części działki nr \[...\] o powierzchni \[...\] m2\. Jedynie w tym zakresie Skarżący wnieśli odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, która wobec nie zaskarżenia jej w pozostałej części uzyskała przymiot ostateczności. Zatem dalsze rozważania sądu dotyczą wyłącznie tej części dawnej nieruchomości \[...\]. Z paragrafu 71 ust. 1 uchwały Rady W. Nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 2014 r. wynika, iż dla terenu 3.KD-L – ul. \[...\] określa się przeznaczenie podstawowe - droga publiczna klasy lokalnej. W aktach administracyjnych znajduje się również pismo Urzędu Miasta W. Biura Architektury i Planowania Przestrzennego z dnia \[...\] sieprnia 2014 r. z którego wynika, że w projekcie planu działka ewidencyjna nr \[...\] z obrębu \[...\] leży w liniach rozgraniczających drogi publicznej (lokalnej – KD-L) \[...\]. W piśmie tym wskazano również, że na załączonym fragmencie rysunku projektu planu rejonu \[...\], zaznaczono orientacyjny zasięg przedmiotowej hipoteki oraz wyjaśniono, że ze względu na etap procedury na jakim znajduje się w/w projekt planu, dotychczasowe, zawarte w projekcie planu rozwiązania planistyczne mogą ulec pewnym modyfikacjom. Następnie w aktach administracyjnych znajduje się dołączona do uchwały kopia rysunku planu zagospodarowania. Na kopii tej nie jest już zaznaczone położenie nieruchomości objętej wnioskiem, w tym położenie części działki \[...\]. Jednak porównanie obu rysunków wskazuje, że nie zostały wprowadzone żadne zmiany do projektu planu, w stosunku do rysunku dołączonego do pisma z dnia 25 sierpnia 2014 r. W tej sytuacji, w ocenie sądu podzielić należy stanowisko organów obu instancji, zgodnie z którym objęta wnioskiem część działki \[...\] o powierzchni \[...\] m2 znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 3.KD-L - ul. \[...\] przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod drogę publiczną. Sąd podziela również w pełni stanowisko organów obu instancji, że takie przeznaczenie nieruchomości jest nie do pogodzenia z korzystaniem z niej przez dotychczasowym właścicieli. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

29 września 2016

Symbol z opisem

[6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6076-sprawy-objete-dekretem-o-gruntach-warszawskich)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Anna Wesołowska /sprawozdawca/ Dariusz Pirogowicz Tomasz Szmydt /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19450500279)  
art. 7 ust. 2 · Dz.U. 1945 nr 50 poz. 279
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20160000718)  
art. 151 · Dz.U. 2016 poz. 718

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 1369/16 · 21 grudnia 2016Wyrok WSA w Warszawie z 21 grudnia 2016 r., I SA/Wa 1369/16 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1369-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-21--i-sa-wa-1369-16)
* [Sygnatura: I OZ 1913/16 · 20 grudnia 2016Postanowienie NSA z 20 grudnia 2016 r., I OZ 1913/16 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-oz-1913-16-postanowienie-nsa-z-2016-12-20--i-oz-1913-16)
* [Sygnatura: I OZ 1759/16 · 20 grudnia 2016Postanowienie NSA z 20 grudnia 2016 r., I OZ 1759/16 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-oz-1759-16-postanowienie-nsa-z-2016-12-20--i-oz-1759-16)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/136929C83F)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1442-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-21--i-sa-wa-1442-16#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1442-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-21--i-sa-wa-1442-16#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1442-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-21--i-sa-wa-1442-16#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1442-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-21--i-sa-wa-1442-16#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1442-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-21--i-sa-wa-1442-16#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1442-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-21--i-sa-wa-1442-16#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1442%252F16.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B21%2Bgrudnia%2B2016.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1442%252F16)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
