Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1429-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-16--i-sa-wa-1429-16

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 1429/16

Wyrok WSA w Warszawie z 16 grudnia 2016 r., I SA/Wa 1429/16 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

16 grudnia 2016

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Martyna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi Gminy W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia \[...\]sierpnia 2016 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1429%252F16.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B16%2Bgrudnia%2B2016.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1429%252F16)

## Uzasadnienie

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] sierpnia 2016 r. utrzymał w mocy decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji nr \[...\] z dnia \[...\] października 2014 r. W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Minister Administracji i Cyfryzacji, po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta W., decyzją Nr \[...\] z dnia \[...\] lipca 2012 r., stwierdził nieważność decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 1993 r., nr \[...\], w części stwierdzającej nabycie przez Gminę Miejską W. z mocy prawa, nieodpłatnie, własności nieruchomości aktualnie oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka nr \[...\] (dawna działka nr \[...\]) opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nieruchomości nr \[...\]. Następnie Minister Administracji i Cyfryzacji, po rozpatrzeniu kolejnego wniosku Prezydenta W., decyzją Nr \[...\] z dnia \[...\] października 2014 r., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji Nr \[...\] z dnia \[...\] lipca 2012 r. Decyzją Nr \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2015 r., Minister Administracji i Cyfryzacji utrzymał w mocy własną decyzję Nr \[...\] z dnia \[...\] października 2014 r. W wyniku rozpatrzenia skargi Gminy W., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 320/15, uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji Nr \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2015 r. W związku z ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r. organ miał za zadanie ponowne rozpatrzenie wniosku Prezydenta W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia \[...\] października 2012 r. W wyniku rozpatrzenia wniosku oraz akt przedmiotowej sprawy, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazał, że przy wydawaniu kontrolowanej decyzji z dnia \[...\] lipca 2012 r. nie zaszła żadna z przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr \[...\] Prezydent W. wskazał, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem Ministra, gdyż w jego ocenie funkcjonowanie w obiegu prawnym decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji Nr \[...\] z dnia \[...\] lipca 2012 r. pozbawia Gminę W. prawa własności do nieruchomości aktualnie oznaczonej jako działka nr \[...\] (dawna działka nr \[...\]) stwierdzonego w decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 1993 r., nr \[...\], i tym samym stanowi o rażącym naruszeniu prawa materialnego tj. art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające (...). Wskazał również, że przedmiotowa nieruchomość (działka nr \[...\] a obecnie \[...\]) w dniu 27 maja 1990 r. nie stanowiła ulicy \[...\], a Plac \[...\], który to nie został wymieniony w załączniku do rozporządzenia Ministra Komunikacji z dnia 11 września 1986 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg wojewódzkich w województwach: bydgoskim, elbląskim, gdańskim, gorzowskim, legnickim, krakowskim, łódzkim, skierniewickim, toruńskim, wałbrzyskim, włocławskim i wrocławskim (Dz.U. z 1986 r., Nr 36, poz. 179), jako ulica stanowiąca drogę kategorii wojewódzkiej. Następnie organ opisał zgromadzony w sprawie materiał dowodowy tj. kartę inwentaryzacyjną Nr \[...\] stanowiącą integralną część decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 1993 r., wyjaśnienia Prezydenta W. zawarte w piśmie z dnia 9 marca 2012 r., wypis z rejestru gruntów sporządzony wg stanu na dzień 27 maja 1990 r. (przygotowany dnia 30 października 2015 r.), wypis z rejestru gruntów, sporządzony na dzień 27 maja 1990 r. (przygotowanym dnia 24 listopada 2010 r.). Mając na uwadze rozbieżności co do oznaczenia geodezyjnego nieruchomości oraz określenia w ciągu jakiej ulicy leżała na dzień komunalizacji przedmiotowa działka Minister ustalił, że w momencie komunalizacji jak i w momencie wydawania decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 1993 r. w ewidencji gruntów i budynków nie widniała działka ewidencyjna nr \[...\], a takie oznaczenie nieruchomości obejmowała wskazana decyzja Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 1993 r. (vide pismo Urzędu Miejskiego W. z dnia \[...\] marca 2016 r.). W dniu komunalizacji istniała działka nr \[...\], natomiast w dniu wydania decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 1993 r. sporna nieruchomość miała oznaczenie ewid. działka nr \[...\]. Następnie na podstawie pisma Zarządu Geodezji, Kartografii i Katastru Miejskiego we W. z dnia \[...\] kwietnia 2016 r., ustalił, iż wypis z rejestru gruntów z dnia \[...\] listopada 2010 r., sporządzony został zgodnie z danymi figurującymi w rejestrze gruntów w jednostce rejestrowej nr \[...\] operatu ewidencji gruntów obrębu Plac \[...\] prowadzonym w latach 1969-1992 r., w którym to działka nr \[...\] z AM \[...\] wpisana była z położeniem ul. \[...\], w wyniku odnowienia operatu ewidencji gruntów obrębu Plac \[...\], wykonanego w 1992 r. przedmiotowa działka oznaczona została jako działka nr \[...\] z AM \[...\] i w jednostce rejestrowej \[...\] wpisana została jako działka położona przy pl. \[...\]. To – zdaniem organu nadzoru- świadczy , że w operacie ewidencyjnym brak było jednoznacznego określenia położenia przedmiotowej działki. Analizując powyższe dokumenty Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazał, na wzajemnie wykluczające się wyjaśnienia podnoszone przez Prezydenta Wrocławia w sprawie zakończonej decyzją Nr \[...\] i niniejszym postępowaniu. W obliczu zebranych dokumentów nie pozwalają one na uznanie za wiarygodnych wyjaśnień stanowiących zmianę stanowiska przedstawionego na wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 1993 r. Zgromadzona dokumentacja w żaden sposób nie potwierdza, iż na dzień 27 maja 1990 r. przedmiotowa działka nr \[...\] (dz. \[...\]) wchodziła w skład pl. \[...\] (wcześniej ul. \[...\]). Również Zarząd Dróg i Utrzymania Mostów W. potwierdza, iż uchwała Nr \[...\] Wojewódzkiej Rady Narodowej we W. z dnia \[...\] maja 1987 r. zawierała jedynie wykaz ulic bez wskazania oznaczeń geodezyjnych nieruchomości, na których są położone. Natomiast Zarząd Geodezji, Kartografii i Katastru Miejskiego W. wyjaśnił, że uznając, iż ww. uchwała Nr \[...\] z dnia \[...\] maja 1987 r. objęła działkę nr \[...\] oparł się wyłącznie na piśmie ZDiUM W. z dnia \[...\] kwietnia 2014 r. Zawarte w powyższych pismach wyjaśnienia dot. ewentualnego położenia spornej nieruchomości w ciągu pl. \[...\] (wcześniej ul. \[...\]) stanowią jedynie nie potwierdzone żadnymi dowodami domniemanie stanu faktycznego i prawnego nieruchomości. Wobec przedstawionych wcześniej dokumentów nie można im zatem przyznać wiarygodności. Zatem mając na względzie ustalenie, iż sporna nieruchomość w dacie komunalizacji znajdowała się w ciągu ul. \[...\], organ wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Komunikacji z dnia 11 września 1986 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg wojewódzkich w województwach: bydgoskim, elbląskim, gdańskim, gorzowskim, legnickim, krakowskim, łódzkim, skierniewickim, toruńskim, wałbrzyskim, włocławskim i wrocławskim (Dz. U. Nr 35, poz.179 ze zm.) ul. \[...\] w W. była zaliczona do kategorii dróg wojewódzkich. Zatem w decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji Nr \[...\] prawidłowo ustalone zostało, iż przy wydaniu decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 1993 r., nr \[...\], w części stwierdzającej nabycie przez Gminę Miejską W. z mocy prawa, nieodpłatnie, własności nieruchomości aktualnie oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka nr \[...\] doszło do rażącego naruszenia prawa art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.). Reasumując, organ w całości podtrzymał stanowisko Ministra Administracji i Cyfryzacji wyrażone w decyzji Nr \[...\] z dnia \[...\] października 2014 r., o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji Nr \[...\] z dnia \[...\] lipca 2012 r., bowiem nie zaszła żadna z przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 kpa, stanowiących podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Prezydent W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji . W złożonej skardze zarzucono naruszenie: 1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016, poz. 23 ze zm.), polegające na niepełnym rozpatrzeniu materiału dowodowego i dokonaną wobec tego błędną interpretację zebranego materiału dowodowego, 2) art. 156 § 1 pkt 2 kpa poprzez błędne uznanie, że decyzja Ministra Administracji i Cyfryzacji nr \[...\] z dnia \[...\] lipca 2012r.-stwierdzająca nieważność decyzji Wojewody \[...\] nr \[...\] z dnia \[...\] marca 1993 r. w części dotyczącej stwierdzenia nabycia przez Gminę W. z mocy prawa nieruchomości aktualnie oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków m. W. obrębu Plac \[...\], AM \[...\], jako działka nr \[...\] (dawna działka nr \[...\]), stanowiącej drogę gminą nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a związku z tym naruszeniu prawa materialnego tj.: art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 1990 r. nr 32, poz. 191 ze zm.) poprzez błędne uznanie, że przedmiotowa nieruchomość nie podlega komunalizacji. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej po względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać czy organy administracji w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując w kontekście wskazanego przepisu oceny zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest odmowa stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr \[...\] z dnia \[...\] lipca 2012 r. stwierdzającej nieważność decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 1993, w części dotyczącej stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę Miejską W. własności nieruchomości aktualnie oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka nr \[...\] (dawna działka nr \[...\]). Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek wniosku Prezydenta W. Również postępowanie w sprawie nieważności decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 1993, w części dotyczącej stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę Miejską W. własności nieruchomości aktualnie oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka nr \[...\] (dawna działka nr \[...\]) zostało wszczęte na wniosek Prezydenta W. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja poprzedzająca wydane zostały przez organ nadzoru w postępowaniu nadzwyczajnym, w trybie określonym w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W tym miejscu należy przypomnieć, że pojęcie rażącego naruszenia prawa interpretowane jest jako naruszenie przepisu nie pozostawiającego wątpliwości co do jego bezpośredniego zrozumienia, jako oczywiste, wyraźne i bezsporne, jako sytuacja, w której rozstrzygnięcie zawarte w decyzji administracyjnej, dotyczące praw lub obowiązków stron postępowania, zostało ukształtowane sprzecznie z przesłankami wprost określonymi w przepisie prawa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego powszechnie przyjmuje się zatem, że rażące naruszenie prawa to takie naruszenie, które z uwagi na wywołane skutki jest jednoznaczne w znaczeniu wadliwości rozstrzygnięcia oraz tylko takie naruszenie, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności. Cechą każdego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą, a charakter naruszenia prawa powoduje, że decyzja taka nie może być zaakceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa i powinna ulec wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Nie chodzi tu bowiem o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Oznacza to, że w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej obowiązkiem organu administracji publicznej jest rozpatrywanie sprawy wyłącznie w granicach określonych przez przepis art. 156 § 1 kpa. W tym postępowaniu organ administracji publicznej nie jest natomiast władny rozpatrywać sprawę co do jej istoty, jak to może czynić w postępowaniu zwykłym (odwoławczym). Organ nadzoru w tym postępowaniu działa jak organ kasacyjny i nie może rozstrzygać żadnej innej kwestii merytorycznej. Istotą postępowania nadzorczego jest wyłącznie bezsporne ustalenie, czy dana decyzja jest czy też nie obarczona jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Przedmiotem zaś postępowania nadzorczego jest konkretna decyzja, a nie sprawa. Podkreślić zatem należy, że oceną niniejszego postępowania nadzorczego pod kątem istnienia przesłanek z art. 156 § 1 kpa objęta była decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 lipca 2012 r. wydana w trybie nadzoru. Skoro tak, to podstawową kwestią (zagadnieniem pierwszoplanowym) było wykazanie, że wadą z art. 156 § 1 kpa dotknięta jest właśnie ta decyzja stwierdzająca nieważność decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 1993 r. w części stwierdzającej nabycie własności nieruchomości aktualnie oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr \[...\] ( dawna działka nr \[...\]). Przedmiotem tego postępowania nie może być natomiast badanie czy zostały spełnione przesłanki komunalizacji tej działki w trybie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r.- Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych ( Dz. U. Nr 32 , poz. 191 ze zm.) w kontekście całego materiału dowodowego. Organ nadzoru wyjaśnił, że zgodnie z zaleceniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 320/15 decydujące znaczenie ma ustalenie rzeczywistego stanu prawnego spornej nieruchomości istniejącego w dniu 27 maja 1990 r. Z karty inwentaryzacyjnej nr \[...\] wynika, że działka nr \[...\] leży w ciągu ul. \[...\]. W decyzji Prezydenta W. z dnia \[...\] lutego 1992 r. nr \[...\], zatwierdzającej podział działki nr \[...\] wskazano położenie działki w ciągu ul. \[...\]. Również w wykazie zmian gruntowych ( rok obrachunkowy 1991 ) w stanie dotychczasowym wpisano działkę nr \[...\], AM-\[...\], ul. \[...\], w stanie nowym wskazano działki nr \[...\] i \[...\] , położenie ul. \[...\]. Zatem dokumenty sporządzone przed 1992 r. w sposób jednoznaczny wskazują , że sporna działka położona jest w ciągu ul. \[...\], zaliczanej w tej dacie do kategorii dróg wojewódzkich. Takim materiałem dowodowym w dacie wydawania kwestionowanej decyzji desponował organ nadzoru. Co należy również podkreślić, te dokumenty zostały dostarczone organowi przez Prezydenta W. Z tych dokumentów wynika, że wg stanu na dzień 27 maja 1990 r. działka nr \[...\] leżała w ciągu ulicy \[...\] w W., która to ulica zgodnie z rozporządzeniem Ministra Komunikacji z dnia \[...\] września 1986 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg wojewódzkich w województwach: bydgoskim, elbląskim, gdańskim, gorzowskim, legnickim, krakowskim, łódzkim, skierniewickim, toruńskim, wałbrzyskim, włocławskim i wrocławskim (Dz. U. Nr 35, poz.179 ze zm.) była zaliczona do kategorii dróg wojewódzkich. To oznacza, że jako cześć drogi wojewódzkiej nie należała do terenowych organów stopnia podstawowego, a tym samym nie mogła podlegać komunalizacji. Zatem odmowa stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia \[...\] lipca 2012 r. w świetle materiału dowodowego i motywów podanych przez Ministra w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia \[...\] października 2014 r. miała uzasadnione podstawy. Tym samym nie są zasadne zarzuty skargi, które w istocie sprowadzają się do odmiennej oceny materiału dowodowego. Z całości materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że zostały sporządzone również dokumenty, wskazujące że działka nr \[...\] ( odpowiadająca działce nr \[...\]) położona jest przy pl. \[...\] ( dawnym \[...\]). Wskazywanie przez Prezydenta W. różnego położenia działki nr \[...\] ( aktualnie nr \[...\]) raz określając jej położenia jako ulica \[...\], innym razem wskazując jej położenie jako pl. \[...\], świadczą o braku spójności dokumentów geodezyjnych dotyczących spornej działki. Również ta okoliczność przemawia za odmową stwierdzenia nieważności decyzji z dnia \[...\] lipca 2012 r., gdyż jak już podkreślono wyżej, pojęcie rażącego naruszenia prawa oznacza oczywiste, wyraźne i bezsporne naruszenie przepisu. Reasumując, w ocenie sądu, słusznie przyjął Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w zaskarżonej decyzji, iż organy prawidłowo dokonały interpretacji przepisów prawa, a w związku z tym prawidłowo uznał, iż postępowanie nadzorcze nie wykazało zaistnienia przesłanek obligujących organ do usunięcia z obrotu prawnego decyzji z dnia \[...\] lipca 2012 r. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami) orzekł jak w wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

29 września 2016

Symbol z opisem

[6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6100-nabycie-mienia-panstwowego-z-mocy-prawa-przez-gmine)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji

Sędziowie

Elżbieta Lenart Joanna Skiba /przewodniczący sprawozdawca/ Przemysław Żmich

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19800090026)  
art. 156 · Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
* [Ustawa z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19900320191)  
art. 5 ust. 1 · Dz.U. 1990 nr 32 poz. 191

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 1786/16 · 16 grudnia 2016Postanowienie WSA w Warszawie z 16 grudnia 2016 r., I SA/Wa 1786/16 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1786-16-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2016-12-16--i-sa-wa-1786-16)
* [Sygnatura: I SA/Wa 1696/16 · 16 grudnia 2016Postanowienie WSA w Warszawie z 16 grudnia 2016 r., I SA/Wa 1696/16 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1696-16-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2016-12-16--i-sa-wa-1696-16)
* [Sygnatura: I SA/Wa 2094/13 · 15 grudnia 2016Postanowienie WSA w Warszawie z 15 grudnia 2016 r., I SA/Wa 2094/13 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2094-13-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2016-12-15--i-sa-wa-2094-13)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/04D7BA8F7B)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1429-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-16--i-sa-wa-1429-16#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1429-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-16--i-sa-wa-1429-16#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1429-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-16--i-sa-wa-1429-16#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1429-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-16--i-sa-wa-1429-16#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1429-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-16--i-sa-wa-1429-16#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1429-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-16--i-sa-wa-1429-16#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1429%252F16.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B16%2Bgrudnia%2B2016.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1429%252F16)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
