Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1357-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-11-02--i-sa-wa-1357-22

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 1357/22

Wyrok WSA w Warszawie z 2 listopada 2022 r., I SA/Wa 1357/22 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych

Wynik

Uchylono decyzję I i II instancji

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

2 listopada 2022

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas, sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, asesor WSA Anna Fyda-Kawula (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi \[...\] S.A. w W. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 18 marca 2022 r. nr DO-II.7610.53.2022.AB w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości 1\. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 8 lutego 2022 r. nr NWIV.752.132.2014; 2\. zasądza od Ministra Rozwoju i Technologii na rzecz \[...\] S.A. w W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1357%252F22.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B2%2Blistopada%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1357%252F22)

## Uzasadnienie

Minister Rozwoju i Technologii zaskarżoną decyzją z 18 marca 2022 r. nr DO-II.7610.53.2022.AB na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., zwanej dalej: k.p.a., po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku odwołania spółki \[...\] z siedzibą w W. utrzymał w mocy decyzję Wojewody Śląskiego z 8 lutego 2022 r. nr NWIV.752.132.2014 odmawiającą stwierdzenia nabycia z mocy prawa, z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntu. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wojewoda Śląski ww. decyzją z 8 lutego 2022 r. na podstawie art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1899) oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu (Dz. U. Nr 23, poz. 120 ze zm.) odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez \[...\] w W., prawa użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa, położonego w \[...\], obręb \[...\], obejmującego działkę nr \[...\] o pow. \[...\] ha, uregulowaną w księdze wieczystej nr \[...\]. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżąca zarzuciła nieuwzględnienie, że ww. nieruchomość znajdowała się w zarządzie \[...\] w W. Minister Rozwoju i Technologii utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu stwierdził, że sporna nieruchomość stanowiła w dniu 5 grudnia 1990 r. własność Skarbu Państwa, co potwierdza treść księgi wieczystej nr \[...\]. Przedsiębiorstwo państwowe \[...\] posiadało również w dniu 5 grudnia 1990 r. prawo zarządu do tej nieruchomości. Spełnione były więc przesłanki uwłaszczenia określone w art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jednakże, w myśl art. 200 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami uwłaszczenie nie może naruszać praw osób trzecich. Jak natomiast wynika z pisma Prezydenta Miasta \[...\] z \[...\] stycznia 2013 r., nr \[...\], działka nr \[...\] jest częściowo zajęta przez drogę publiczną - drogę krajową nr \[...\] - ul. \[...\]. Z kolei, jak wynika z pisma Zarządu Dróg Miejskich w \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2014 r. nr \[...\], fragment tej działki znajdował się w dniu 5 grudnia 1990 r. w pasie drogowym ówczesnej drogi krajowej nr \[...\] - ul. \[...\], która została zaliczona do kategorii dróg publicznych Uchwałą Rady Ministrów Nr 192 z dnia 2 grudnia 1985 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych (M. P. Nr 3, poz. 16). Skoro zatem część działki nr \[...\] stanowiła w dniu 5 grudnia 1990 r. drogę krajową, a więc drogę zaliczoną na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych do jednej z kategorii tych dróg, to nie mogła podlegać uwłaszczeniu jako grunt objęty prawami osób trzecich - zarządcy drogowego. Ponadto, zajęcie nieruchomości pod pas drogi publicznej uniemożliwia jej uwłaszczenie z uwagi na fakt, iż drogi publiczne są wyłączone z obrotu prawnego, co wynika z art. 2a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Mając to na uwadze Wojewoda \[...\] pismem z \[...\] sierpnia 2014 r. nr \[...\] wezwał Skarżącą do przedłożenia projektu podziału geodezyjnego działki nr \[...\], uzgodnionego z właściwym zarządcą drogi publicznej, w celu zatwierdzenia podziału na podstawie art. 96 ust. 1b w zw. z art. 95 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarżąca w piśmie z 4 września 2014 r. nr \[...\] poinformowała, iż zostanie zlecony firmie zewnętrznej projekt podziału spornej działki, natomiast do wydania decyzji z 8 lutego 2022 r. nie przedłożyła stosownych dokumentów świadczących o podziale. Zdaniem organu, strona zainteresowana korzystnym dla siebie rozstrzygnięciem nie powinna rezygnować z aktywności dowodowej, zwłaszcza w sytuacjach, w których ocena materiału dowodowego nie jest w pełni jednoznaczna. Reasumując organ stwierdził, że w sprawie wystąpiła negatywna przesłanka uwłaszczenia, tj. naruszenie praw osób trzecich. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca zaskarżyła wydane w sprawie decyzje w całości wnosząc o ich uchylenie i zwrot kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1\. naruszenie przepisów postępowania, tj. a) art. 7 oraz art. 8 k.p.a. poprzez brak podjęcia działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy; b) art. 77 § 1 oraz art. 80 w zw. z art. 75 § 1 ab initio k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego; 2\. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 200 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu poprzez odmowę nabycia przez \[...\], z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, podczas gdy warunki nabycia zostały spełnione. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Technologii wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji rozstrzygając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (...). Sąd nie może natomiast orzekać w kwestiach wykraczających poza przedmiot zaskarżenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 stycznia 2005 r., sygn. akt OSK 1595/04). Kontrolując wydane w tej sprawie decyzje w oparciu o powołane kryterium Sąd stwierdził, że nie są one zgodne z prawem. Podstawę materialnoprawną decyzji wydanych w rozpoznawanej sprawie stanowił przepis art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z treścią art. 200 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w sprawach stwierdzenia nabycia, z mocy prawa, na podstawie ustawy z 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz własności budynków, innych urządzeń i lokali przez państwowe i komunalne osoby prawne oraz Bank Gospodarki Żywnościowej, które posiadały w tym dniu grunty w zarządzie, niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nabycie prawa użytkowania wieczystego oraz własności stwierdza w drodze decyzji wojewoda - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub wójt, burmistrz albo prezydent miasta - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy. Z powołanego przepisu wynika, że organ może wydać decyzję na jego podstawie wtedy, gdy objęta wnioskiem o uwłaszczenie nieruchomość w dniu 5 grudnia 1990 r. stanowiła własność Skarbu Państwa oraz wnioskodawca legitymował się w tym dniu prawem zarządu do tej nieruchomości. W rozpoznawanej sprawie grunt położony w \[...\], obejmujący działkę nr \[...\] o pow. \[...\] ha stanowił w dniu 5 grudnia 1990 r. własność Skarbu Państwa, co potwierdza treść księgi wieczystej nr \[...\]. Przedsiębiorstwo państwowe \[...\] posiadało również w dniu 5 grudnia 1990 r. prawo zarządu do tej nieruchomości (decyzja z 4 maja 1987 r.). Z ustalonego przez organ stanu sprawy wynika jednak, że \[...\] nie spełnia przesłanek uwłaszczenia co do części tej nieruchomości. W świetle art. 200 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami i art. 2a ustawy o drogach publicznych nie ma bowiem możliwości uwłaszczenia co do tej części spornej nieruchomości, która stanowi drogę publiczną. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się natomiast do tego, kto ma sporządzić mapę podziałową spornej nieruchomości, organ czy strona zainteresowana rozstrzygnięciem. Wojewoda Śląski pismem z 27 sierpnia 2014 r. nr NWIV.752.132.2014 wezwał Skarżącą do przedłożenia projektu podziału geodezyjnego działki nr \[...\], uzgodnionego z właściwym zarządcą drogi publicznej, w celu zatwierdzenia podziału na podstawie art. 96 ust. 1b w zw. z art. 95 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarżąca w piśmie z 4 września 2014 r. nr \[...\] poinformowała, iż zostanie zlecony firmie zewnętrznej projekt podziału spornej działki. Do wydania decyzji z 8 lutego 2022 r. Skarżąca nie przedłożyła natomiast stosownych dokumentów świadczących o podziale, co zdaniem organów uzasadniało podjęte rozstrzygnięcie, gdyż strona zainteresowana korzystnym dla siebie rozstrzygnięciem nie powinna rezygnować z aktywności dowodowej w tym zakresie. Sąd nie podziela powyższego stanowiska organów. Oceniając tę sporną kwestię należy zauważyć, że wyrażona w art. 7 k.p.a. zasada prawdy obiektywnej nakłada na organ administracji konieczność podejmowania wszelkich czynności, które służą rozstrzygnięciu sprawy. Organ z urzędu zobowiązany jest przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy (por. wyrok NSA z 26 października 1984 r., sygn. akt II SA 1205/84). Nie znaczy to oczywiście, że strona jest zwolniona ze współdziałania w tym zakresie. Jak wskazuje się w orzecznictwie, brak jest w świetle art. 7 k.p.a. podstaw do biernej postawy organu w sytuacji, w której oczywistym jest, tak jak w rozpoznawanym przypadku, że strona Skarżąca ma prawo do uwłaszczenia ale z pewnym ograniczeniem. Strona postępowania administracyjnego ma prawo liczyć na to, że organ podejmie wszystkie niezbędne czynności które będą służyły prawidłowemu ustaleniu stanu faktycznego (art. 8 k.p.a.), w sposób wyczerpujący zbierze i rozpatrzy materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), w tym dopuści dowody przyczyniające się do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego (art. 75 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie prawidłowo zebranych dowodów ustali stan faktyczny, do czego zobowiązuje go art. 80 k.p.a. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 1025/22). W ocenie Sądu, organ nie przeprowadził istotnego w tej sprawie dowodu, co do podziału geodezyjnego działki nr \[...\], uzgodnionego z właściwym zarządcą drogi publicznej, w celu zatwierdzenia podziału na podstawie art. 96 ust. 1b w zw. z art. 95 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nakładając ten obowiązek na stronę Skarżącą. Zgodnie zaś z treścią art. 96 ust. 1b ustawy o gospodarce nieruchomościami w przypadku wydzielenia nieruchomości, której własność lub użytkowanie wieczyste zostały nabyte z mocy prawa (...) nie wydaje się decyzji o podziale, o której mowa w ust. 1 tego przepisu. Ostateczna decyzja o nabyciu własności lub użytkowania wieczystego (...) zatwierdza podział. Na podstawie art. 96 ust. 1b ustawy o gospodarce nieruchomościami dokonuje się zatem zatwierdzenia podziału nieruchomości w decyzji potwierdzającej nabycie własności lub nabycie użytkowania wieczystego z mocy prawa (rozstrzygnięcie o zatwierdzeniu podziału powinno się znaleźć w sentencji tych decyzji), jednak może to nastąpić po uprzednim sporządzeniu dokumentacji geodezyjnej, jaka jest konieczna do celów podziałowych. Bez takiej dokumentacji geodezyjnej nie byłoby bowiem możliwe dokonanie odpowiednich zmian w ewidencji gruntów i budynków ani w księgach wieczystych. Ta dokumentacja geodezyjna stanowić powinna załącznik do decyzji. Z wyżej powołanym przepisem koreluje przepis art. 95 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym wydzielenie części nieruchomości której własność lub użytkowanie wieczyste zostały nabyte z mocy prawa, może nastąpić niezależnie od ustaleń planu miejscowego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1195/15 oraz E. Bończak-Kucharczyk, Komentarz aktualizowany do art. 96 ustawy o gospodarce nieruchomościami, LEX/el. 2022, uwaga 4). Dlatego Sąd uznał, że organ dopuścił się naruszenia wskazanych przepisów prawa procesowego (w zakresie braku sporządzenia dokumentacji geodezyjnej - mapy podziałowej), co skutkowało nieuwzględnieniem w części wniosku o uwłaszczenie. W konsekwencji organ naruszył także treść art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ przeprowadzi stosowny dowód z mapy podziału i dopiero wówczas oceni przesłanki do uwłaszczenia w zakresie odpowiedniej części spornej nieruchomości. Ze wskazanych powodów Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając na rzecz strony Skarżącej zwrot kosztów, to jest uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.).

## Informacje o sprawie

Data wpływu

1 czerwca 2022

Symbol z opisem

[6070 Uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6070-uwlaszczenie-panstwowych-osob-prawnych-oraz-komunalnych-osob-prawnych)

Hasła tematyczne

Administracyjne postępowanie

Skarżony organ

Minister Rozwoju

Sędziowie

Anna Falkiewicz-Kluj Anna Fyda-Kawula /sprawozdawca/ Jolanta Dargas /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220002000)  
art. 138 § 1 pkt 1 · Dz.U. 2022 poz. 2000
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220000329)  
art. 134 § 1, art. 135 · Dz.U. 2022 poz. 329

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 1110/23 - Wyrok NSA z 2024-10-18](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1110-23-wyrok-nsa-z-2024-10-18--i-osk-1110-23)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 1538/22 · 28 października 2022Wyrok WSA w Warszawie z 28 października 2022 r., I SA/Wa 1538/22 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1538-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-28--i-sa-wa-1538-22)
* [Sygnatura: I SA/Wa 1351/22 · 28 października 2022Wyrok WSA w Warszawie z 28 października 2022 r., I SA/Wa 1351/22 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1351-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-28--i-sa-wa-1351-22)
* [Sygnatura: I SA/Wa 2377/22 · 27 października 2022Wyrok WSA w Warszawie z 27 października 2022 r., I SA/Wa 2377/22 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2377-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-10-27--i-sa-wa-2377-22)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/13FA7873B3)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1357-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-11-02--i-sa-wa-1357-22#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1357-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-11-02--i-sa-wa-1357-22#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1357-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-11-02--i-sa-wa-1357-22#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1357-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-11-02--i-sa-wa-1357-22#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1357-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-11-02--i-sa-wa-1357-22#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1357-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-11-02--i-sa-wa-1357-22#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1357-22-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-11-02--i-sa-wa-1357-22#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1357%252F22.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B2%2Blistopada%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1357%252F22)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
