Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1311-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-08-08--i-sa-wa-1311-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 1311/24

Wyrok WSA w Warszawie z 8 sierpnia 2024 r., I SA/Wa 1311/24 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

8 sierpnia 2024

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.), sędzia WSA Elżbieta Lenart, Protokolant referent Krzysztof Włoczkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi Gminy B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 kwietnia 2024 r. nr DAP-WPK-727-1-508/2021/KPu w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1311%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B8%2Bsierpnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1311%252F24)

## Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z 10 kwietnia 2024 r., nr DAP-WPK-727-1-508/2021/KPu Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta Miasta \[...\] , odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Śląskiego z 18 maja 2007 r., nr IF/B-GN/AF/77230-94/B-B/07\. W uzasadnieniu Minister wskazał, że Wojewoda Śląski decyzją z 18 maja 2007 r. stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r., przez Gminę \[...\] nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w \[...\], obr. \[...\], ozn. w ewid. gruntów jako \[...\] o pow. 0,0750 ha, objętej księgą wieczystą \[...\] , prowadzoną przez Sąd Rejonowy w \[...\], opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nieruchomości nr \[...\] , zgodnie ze sporządzonym spisem, stanowiącej integralną część ww. decyzji. Przedmiotowa decyzja stała się ostateczna 4 czerwca 2007 r. Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej z 18 maja 2007 r. wystąpił Prezydent Miasta \[...\] . W uzasadnieniu wniosku podniósł, że decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 30 sierpnia 2005 r., nr \[...\] stwierdzono nieważność decyzji Ministra Rolnictwa z 31 sierpnia 1970 r., nr \[...\] wydanej na podstawie art. 17 pkt 2 lit. b ustawy z 25 maja 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym, o przejęciu na własność Państwa z mocy prawa z dniem 8 marca 1958 r. nieruchomości obejmującej parcele nr \[...\], \[...\], \[...\] (obecnie \[...\]) oraz \[...\] (obecnie \[...\]). Rozpoznając sprawę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazał, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji Wojewody Śląskiego z 18 maja 2007 r. stanowił art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 z późn, zm.). Zgodnie z powyższym przepisem mienie ogólnonarodowe (państwowe) należące do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, staje się w dniu wejścia w życie ustawy z mocy prawa mieniem właściwych gmin. Decyzja w przedmiocie komunalizacji ma charakter deklaratoryjny, co oznacza, że stwierdza ona stan prawny, jaki zaistniał 27 maja 1990 r., tj. w dniu wejścia w życie ustawy. Obowiązkiem organów administracji orzekających w przedmiocie komunalizacji mienia jest ustalenie, czy zachodzą przesłanki, od spełnienia których przepis art. 5 ust 1 pkt 1 powyższej ustawy uzależnia nabycie z mocy prawa przez gminę własności nieruchomości. Przedmiotową decyzją komunalizacyjną objęta została nieruchomość oznaczona jako \[...\] , obr. \[...\]. W karcie inwentaryzacyjnej nr \[...\] , jako księgę wieczystą prowadzoną dla przedmiotowej nieruchomości wskazano KW \[...\] . Z zaświadczenia Sądu Rejonowego w \[...\] z 11 października 2021 r. wynika, że w \[...\] gm. kat. \[...\], \[...\] wpisana była, m.in. \[...\] . Prawo własności wpisano na podstawie zaświadczenia Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego w Katowicach z 9 grudnia 1946 r., wydanego w wykonaniu dekretu PKWN z 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej - wpisane na rzecz Skarbu Państwa. Jednocześnie w ww. zaświadczeniu wyjaśniono, że na podstawie wniosku z 15 lutego 1989 r., dzkw \[...\] cały wykaz został zamknięty i przeniesiony do KW \[...\] , przy jednoczesnym przepisaniu prawa własności z karty B LWH gm. kat. \[...\]. Minister wskazał, że z powyższego wynika, że bezpośrednio przed komunalizacją w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości \[...\] , jako właściciel wpisany był Skarb Państwa. Minister podkreślił, że wpis w księdze wieczystej przedmiotowej nieruchomości ma kluczowe znaczenie dla ustalenia stanu faktyczno-prawnego nieruchomości i następnie oceny legalności mającej ją za przedmiot decyzji komunalizacyjnej. Powołując orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego organ nadzoru wyjaśnił, że stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Zasada, że prawo jawne wpisane jest do księgi wieczystej zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym uzasadnia domniemanie, że prawo wpisane istnieje, przysługuje podmiotowi oznaczonemu we wpisie, treść prawa jest zgodna z wpisem, a prawo to ma pierwszeństwo wynikające z wpisu. Ponadto domniemanie to dotyczy także prawa, które wygasło, a nie zostało wykreślone z księgi wieczystej. Natomiast jedynym sposobem wzruszenia domniemania prawnego z art. 3 ustawy o księgach wieczystych i hipotece jest przeprowadzenie postępowania przed sądem powszechnym, m.in. z powództwa o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym na podstawie art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, powództwa o ustalenie na podstawie art. 189 k.p.c., czy w postępowaniu o zasiedzenie (wyrok SN z 9 października 2013 r., sygn. akt V CSK 450/12) Wpis do księgi wieczystej - po myśli art. 626(8) § 6 k.p.c. jest bowiem orzeczeniem sądu cywilnego, którego treść wiąże wszystkie inne sądy oraz organy. Z tej przyczyny organ administracyjny nie ma możliwości, aby w toku postępowania, jakie przed nim się toczy, dokonywać odmiennych ustaleń prawnych od tych, jakie wynikają z prawomocnych orzeczeń sądowych, w tym z wpisów dokonanych w księdze wieczystej. Minister podkreślił, że w związku z istnieniem na dzień komunalizacji z mocy prawa tj. 27 maja 1990 r., w księdze wieczystej KW \[...\] , prowadzonej dla nieruchomości oznaczonej jako działka \[...\] wpisu prawa własności na rzecz Skarbu Państwa, istotnym staje się fakt prawny, że wynikająca z art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece zasada jawności materialnej, czyli domniemanie iuris tantum zgodności z rzeczywistym stanem prawnym jawnego prawa własności Skarbu Państwa, wpisanego do księgi wieczystej, wiąże wszystkich, także organy administracji i sąd administracyjny, aż do czasu skutecznego obalenia tego domniemania przez osobę, posiadającą w tym interes prawny przed sądem powszechnym. W ocenie Ministra zważywszy na wyżej wskazaną treść księgi wieczystej, brak jest podstaw do przyjęcia, że właścicielem spornej nieruchomości w dacie komunalizacji nie był Skarb Państwa, co miałoby uzasadniać rażącą niezgodność z prawem decyzji komunalizacyjnej. Wobec tego okoliczność podnoszona przez wnioskodawcę, że decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 30 sierpnia 2005r. stwierdzono nieważność decyzji Ministra Rolnictwa z 31 sierpnia 1970r., wydanej na podstawie art. 17 pkt 2 lit. b ustawy z 25 maja 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym, o przejęciu na własność Państwa z mocy prawa z dniem 8 marca 1958 r. nieruchomości obejmującej parcele nr \[...\], \[...\], \[...\] (obecnie \[...\]) oraz \[...\] (obecnie \[...\]), pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, bowiem prawo własności Skarbu Państwa zostało oficjalnie zanegowane dopiero kilkanaście lat po dokonanej z mocy prawa komunalizacji. Wojewoda Śląski wydając decyzję komunalizacyjną obowiązany był uwzględnić stan prawny nieruchomości wynikający z księgi wieczystej, co uczynił. Zdaniem Ministra brak jest podstaw do stwierdzenia, że decyzja Wojewody Śląskiego z 18 maja 2007 r. obarczona jest wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 1- 7 kpa. Organ nadzoru podkreślił, że stwierdzenie nieważności decyzji jest wyjątkiem od ogólnej zasady trwałości decyzji ostatecznych i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy decyzja w sposób niewątpliwy dotknięta jest przynajmniej jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1- 7 kpa. Z tego też powodu wykładnia tych przesłanek powinna mieć charakter ścieśniający. Stwierdzenie nieważności decyzji musi być poprzedzone niewątpliwym ustaleniem, że wystąpiła któraś z przesłanek określonych w art. 156 § 1 pkt 1 - 7 kpa, a ustalenia te muszą być oparte na zebranym materiale dowodowym, który w sposób oczywisty to potwierdza. W ocenie Ministra przeprowadzone postępowanie wykazało, że decyzja Wojewody Śląskiego z 18 maja 2007 r. nie jest dotknięta żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1- 7 kpa, co uzasadnia orzeczenie o odmowie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji złożyła Gmina \[...\]. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy nie ma on znaczenia przy przedmiotowym stwierdzeniu nieważności decyzji komunalizacyjnej, a nadto reguluje on domniemanie, które zostało skutecznie obalone w niniejszej sprawie; - przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 156 § 1 pkt 2 kpa, przez błędne uznanie, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa, bądź wydania decyzji bez podstawy prawnej. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zobowiązanie organu do wydania decyzji zgodnie z jej stanowiskiem i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest postępowaniem nadzwyczajnym. Organ jest zobowiązany ustalić, czy kwestionowana decyzja dotknięta jest jedną z wad wymiennych w art. 156 § 1 kpa. O rażącym naruszeniu prawa decydują z kolei trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze - skutki, które wywołuje decyzja. Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności między treścią rozstrzygnięcia a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. Wady te muszą tkwić w samej decyzji. Aby można było uznać, że organ administracji rażąco naruszył prawo, naruszenie to w świetle okoliczności sprawy musi być oczywiste. Takiego rodzaju naruszenia prawa nie można zarzucić organowi w sytuacji, gdy wydając kwestionowaną w trybie nadzwyczajnym decyzję działał na podstawie danych, którymi z mocy prawa był związany. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych odpisu z księgi wieczystej nr \[...\] w dacie istotnej dla komunalizacji, tj. 27 maja 1990 r., a także w dacie wydania decyzji przez Wojewodę Śląskiego, jako właściciel wymienionych w nich działek wpisany był Skarb Państwa. Wpis prawa własności Skarbu Państwa nastąpił na podstawie zaświadczenia Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego w Katowicach z 9 grudnia 1946 r., wydanego w wykonaniu dekretu PKWN z 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. Powyższe potwierdza także pismo Sądu Rejonowego w \[...\] z 9 listopada 2021 r. W piśmie tym wskazano, że przepisano prawa własności z karty \[...\] gm. kat. \[...\] do kw. \[...\] . Oznacza to, że bezpośrednio przed komunalizacją właścicielem nieruchomości \[...\] był Skarb Państwa. W księdze nie było wpisu ostrzeżenia o niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej, a rzeczywistym stanem prawnym dotyczącym przedmiotowej nieruchomości. Zważyć należy, że organ wydając deklaratoryjną decyzję komunalizacyjną jest obowiązany uwzględnić stan prawny na 27 maja 1990 r. wynikający z wpisu w księdze wieczystej. Jak wyżej zaznaczono na datę istotną dla komunalizacji, jak również na datę wydania decyzji przez Wojewodę w księdze wieczystej wpisany był Skarb Państwa. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Uzasadnia to domniemanie, że prawo wpisane istnieje, przysługuje podmiotowi oznaczonemu we wpisie, treść prawa jest zgodna z wpisem, a prawo to ma pierwszeństwo wynikające z wpisu. Skoro domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym, to z tej przyczyny organ administracji nie ma możliwości, aby w toku postępowania, jakie przed nim się toczy, dokonywać odmiennych ustaleń prawnych od tych, jakie wynikają z wpisów dokonanych w księdze wieczystej. Wpis do księgi wieczystej - zgodnie z art. 626(8) § 6 k.p.c. jest orzeczeniem sądu cywilnego, którego treść wiąże wszystkie inne sądy oraz organy. Zważyć przy tym należy, że decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 30 sierpnia 2005 r. stwierdziła nieważność decyzji Ministra Rolnictwa z 31 sierpnia 1970 r., która została wydana na podstawie art. 17 pkt 2 lit. b ustawy z 25 maja 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym. Wbrew twierdzeniom skargi sporna parcela nie została przejęta na cele reformy rolnej na podstawie decyzji z 31 sierpnia 1970 r., która jak wyżej zaznaczono została wydana na podstawie art. 17 pkt 2 lit. b ustawy z 25 lutego 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym. Wynika to wprost z treści decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 30 sierpnia 2005 r. W decyzji tej wskazano, że przedmiotem przejęcia były nieruchomości na których położony był młyn elektryczny, przyległe zabudowania i urządzenia. Pomijając już okoliczność, że prawo własności Skarbu Państwa zostało zanegowane dopiero kilkanaście lat po wydaniu deklaratoryjnej decyzji komunalizacjnej, to jednakże, co istotne, podstawą wpisu prawa własności Skarbu Państwa w księdze wieczystej nie była decyzja z 31 sierpnia 1970 r., lecz zaświadczenie Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego w Katowicach z 9 grudnia 1946 r. wydane w wykonaniu dekretu o reformie rolnej. Jak wyżej zaznaczono parcela \[...\] została przejęta na podstawie ustawy z 25 lutego 1958 r. Wobec tego wydanie decyzji przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 30 sierpnia 2005 r. nie ma znaczenia dla oceny legalności decyzji komunalizacyjnej i nie powoduje, że orzekający o komunalizacji Wojewoda Śląski rażąco naruszył prawo. Słusznie więc wskazał Minister, że Wojewoda był związany wpisem w księdze wieczystej na zasadzie domniemania wynikającego z art. 3 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Nie można więc podzielić zarzutów skargi, że Minister naruszył przepisy art. 3 ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd, z mocy art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

10 czerwca 2024

Symbol z opisem

[6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6100-nabycie-mienia-panstwowego-z-mocy-prawa-przez-gmine)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji

Sędziowie

Dariusz Pirogowicz /przewodniczący/ Elżbieta Lenart Małgorzata Boniecka-Płaczkowska /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240000935)  
art. 151 · Dz.U. 2024 poz. 935
* [Ustawa z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19900320191)  
art. 5 ust. 1 pkt 1 · Dz.U. 1990 nr 32 poz. 191

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 655/24 · 8 sierpnia 2024Wyrok WSA w Warszawie z 8 sierpnia 2024 r., I SA/Wa 655/24 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-655-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-08-08--i-sa-wa-655-24)
* [Sygnatura: I SA/Wa 995/24 · 30 lipca 2024Wyrok WSA w Warszawie z 30 lipca 2024 r., I SA/Wa 995/24 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-995-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-07-30--i-sa-wa-995-24)
* [Sygnatura: I SA/Wa 842/24 · 30 lipca 2024Wyrok WSA w Warszawie z 30 lipca 2024 r., I SA/Wa 842/24 – nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-842-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-07-30--i-sa-wa-842-24)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/B58861733A)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1311-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-08-08--i-sa-wa-1311-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1311-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-08-08--i-sa-wa-1311-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1311-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-08-08--i-sa-wa-1311-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1311-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-08-08--i-sa-wa-1311-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1311-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-08-08--i-sa-wa-1311-24#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1311-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-08-08--i-sa-wa-1311-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1311%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B8%2Bsierpnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1311%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
