Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1240-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-10-01--i-sa-wa-1240-14

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 1240/14

Wyrok WSA w Warszawie z 1 października 2014 r., I SA/Wa 1240/14 – nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

1 października 2014

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.) Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2014 r. sprawy ze skargi Powiatu \[...\] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia \[...\] nr \[...\] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nabycia przez powiat z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. mienia Skarbu Państwa oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1240%252F14.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B1%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2014.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1240%252F14)

## Uzasadnienie

ISA/Wa 1240/14 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia \[...\] nr \[...\] Minister Skarbu Państwa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia \[...\] nr \[...\] stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] znak \[...\] wydanej w przedmiocie nabycia przez Powiat \[...\] z dniem 1 stycznia 1999 roku z mocy prawa nieodpłatnie prawa własności mienia Skarbu Państwa stanowiącego nieruchomość położoną w \[...\] oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr \[...\] w obrębie \[...\] arkusz mapy 1 o powierzchni \[...\] ha. Powyższe rozstrzygnięcie zostało oparte na następujących ustaleniach faktycznych i ocenach prawnych: Wojewoda \[...\] decyzją z dnia \[...\] znak \[...\] działając na podstawie art. 60 ust. 1 i 3 w związku z art. 147 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. – o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracyjnych- w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668 z późn. zm.) stwierdził nabycie przez Powiat \[...\] z dniem 1 stycznia 1999 roku z mocy prawa nieodpłatnie własność nieruchomości o powierzchni \[...\] ha położonej w \[...\], oznaczonej w ewidencji gruntów gmina \[...\], w obrębie \[....\] arkusz mapy 1, numerem działki \[...\] stanowiącej własność Skarbu Państwa, dla której Sąd Rejonowy w \[...\] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW Nr \[...\], zgodnie ze sporządzonym spisem na karcie inwentaryzacyjnej nr 3 stanowiącej integralną część niniejszej decyzji. Powyższa decyzja stała się ostateczna i weszła do obrotu prawnego. Z wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2013 roku o stwierdzenie nieważności w/w decyzji na podstawie art. 156 par.1 pkt 5 kpa. wystąpił K. M., następca prawny jednego ze współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości – J. D. - podnosząc, że na podstawie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] Nr \[...\] uchylona została w całości decyzja Wojewody \[...\] z dnia \[...\] nr \[...\] i w konkluzji której Minister orzekł, że zespół pałacowo-parkowy położony w \[...\], pow. \[...\] (działka \[...\] o pow. \[...\] ha- przedmiotowa nieruchomość) nie podpadał pod działanie art. 2 ust.1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. z 1945 r. Nr3, poz.13). Powyższa decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi została zaskarżona przez Powiat \[...\] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 17 listopada 2011 roku (sygn.. akt IV SA/Wa 951/11) oddalił skargę. Następnie Powiat \[...\] złożył skargę kasacyjną do NSA w Warszawie na ww wyrok WSA w Warszawie, którą wyrokiem z dnia 9 lipca 2013 roku (sygn. akt I OSK 437/12) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił. Ta sytuacja sprawiła, że w obrocie prawnym pozostała decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] uchylająca decyzję Wojewody \[...\] z dnia \[...\] i orzekająca, iż zespół pałacowo-parkowy nie podpadał pod działanie art. 2 ust.1 lit.e dekretu PKWN. Pismem z dnia 6 listopada 2013 roku K. M. wniósł o zmianę podstawy prawnej złożonego ww wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] znak \[...\] z art. 156 par.1 pkt 5 kpa na art. 156 par.1 pkt 2 kpa. Minister Skarbu Państwa, po dokonaniu analizy całości materiału dowodowego uznał powyższy wniosek złożony przez K. M. za zasadny na skutek czego, decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] na zasadzie art. 156 par. 1 pkt 2 i 157 par. 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, stwierdził nieważność decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] w przedmiocie nabycia przez Powiat \[...\] z dniem 1 stycznia 1999 roku z mocy prawa nieodpłatnie własności przedmiotowej nieruchomości położonej w \[....\]. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że kwestionowana decyzja Wojewody \[...\] wydana została na podstawie art. 60 ust. 1 i 3 w związku z art. 147 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. – o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 668 z późn.zm). Stosownie do art. 60 ust. cyt. ustawy, mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1.01.1999 roku przez jednostki samorządu terytorialnego, staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie zaś z art. 147 ust.1 powołanej wyżej ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. – o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracyjnych - w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668 z późn. zm.), jednostki samorządu terytorialnego przejęły z dniem 1 stycznia 1999 roku, instytucje podległe lub poporządkowane właściwym ministrom lub centralnym organom administracji rządowej, wojewodom lub innym organom administracji rządowej a mające siedzibę na obszarze tych jednostek. W niniejszej sprawie na rzecz Powiatu \[...\] został przekazany Dom Pomocy Społecznej w \[...\], usytuowany na przedmiotowej nieruchomości. W opisanych okolicznościach Minister Skarbu Państwa rozpoznając niniejszą sprawę stwierdził, że Skarb Państwa nie mógł być uznawany za właściciela przedmiotowej nieruchomości a w konsekwencji powyższego, nie było podstaw prawnych (art.60 cyt. ustawy) do stwierdzenia jej nabycia z mocy prawa przez Powiat \[...\] ponieważ zdaniem organu I instancji, Skarb Państwa nie miał do niej żadnego tytułu prawnego, przedmiotowa działka bowiem, powinna być traktowana tak jakby nigdy nie była własnością Skarbu Państwa. Od powyższej decyzji Powiat \[...\] wniósł w dniu 27 grudnia 2013 roku wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc w nim w szczególności, że organ nie wskazał wyraźnie na jakiej podstawie oparł swoje rozstrzygnięcia (opierając się na art. 156 par.1 pkt 2 kpa) jak i nie wskazał jakie okoliczności faktyczne legły u jego podstaw. Również organ nie podał, z jakich przyczyn uwzględnił wniosek K. M., który wskazał inną podstawę prawną do unieważnienia decyzji Wojewody \[...\] (wskazując art. 156 par.1 pkt 5 kpa) oraz zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego. Minister Skarbu Państwa, rozstrzygając ponownie sprawę wszczętą z ww wniosku złożonego przez Powiat \[...\] decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] na podstawie art. 138 par. 1 kpt. 1kpa. w zw. z art. 62 ustawy z dnia 13 października 1998 roku – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 z późn. zm.) - utrzymał w mocy swoją zaskarżoną decyzję nr \[...\] z dnia \[...\], w uzasadnieniu której w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Powyższa decyzja nr \[...\] z dnia \[...\] stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniesionej przez Powiat \[...\]. Skarżący, zarzucił Ministrowi Skarbu Państwa: 1\. naruszenie prawa materialnego tj. art. art. 60 ust. 1 i 3 w związku z art. 147 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. – o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 668 z późn.zm). 2\. naruszenie prawa procesowego tj. art. art.156 par.1 pkt 2 kpa; art. 107 par. 1 i 3 kpa; art.6 kpa; art. 7 kpa; art. 8 kpa; art. 9 kpa; art. 11 kpa. W związku z powołanymi zarzutami wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości a także poprzedzającej jej decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia \[...\] oraz o orzeczenie co do istoty sprawy w przedmiocie, że decyzja Wojewody \[...\] z dnia \[...\] pozostaje w mocy. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości reprezentowane przez siebie stanowisko i podkreślając, że w przedmiotowej sprawie prawidłowo zastosował przepisy i na ich podstawie stwierdził nieważność ww decyzję Wojewody \[...\] z dnia \[....\] znak \[...\]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uznać za nieuzasadnioną, co skutkowało jej oddaleniem. Należy podnieść, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przede wszystkim wskazać należy, że postępowanie nieważnościowe ma na celu ustalenie czy badana w tym trybie decyzja obarczona jest którąkolwiek z kwalifikowanych wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a., uzasadniających jej wyeliminowanie z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc. Wyeliminowanie w tym trybie ostatecznej decyzji stanowi wyłom w ustanowionej w art. 16 k.p.a. generalnej zasadzie trwałości decyzji administracyjnych. Z tego też względu, aby mogło dojść do przełamania tej zasady, wady prawne decyzji muszą znajdować potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Brak dowodów pozwalających na jednoznaczne stwierdzenie istnienia wspomnianych wad prawnych decyzji, wyklucza możliwość jej eliminacji z obrotu prawnego. Decyzja ta, jak trafnie podniosły organy nadzoru, korzysta bowiem z domniemania legalności, będącego konsekwencją ww zasady. Zasada ta zaś ma fundamentalne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa obrotu prawnego i stabilności ukształtowanych w przeszłości stosunków administracyjnoprawnych. Wskazać jednocześnie należy, że postępowanie nadzorcze prowadzone na podstawie art. 156 – 158 k.p.a. podlega wprawdzie takim samym regułom procesowym jak postępowanie zwykłe, z tym że różni się przedmiotem. Organ prowadząc postępowanie zwykłe zmierza bowiem do wyjaśnienia stanu faktycznego i rozstrzyga merytorycznie sprawę, a więc dokonuje subsumcji stanu faktycznego do norm prawa materialnego i kształtuje w formie władczego rozstrzygnięcia materialnoprawny stosunek administracyjnoprawny, zaś w postępowaniu nadzorczym przedmiotem jest decyzja (z reguły ostateczna) i ustalenie, czy została ona wydana z wadami, o których stanowi art. 156 § 1 k.p.a. Postępowanie nadzorcze nie jest więc i nie może być utożsamiane z postępowaniem w trzeciej instancji, mającym na celu rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty, lecz jest odrębnym postępowaniem, mającym charakter wyłącznie kontrolny, w którym ocenie podlega jedynie legalność decyzji wydanej w trybie zwykłym. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że decyzja Wojewody \[...\] z dnia z dnia \[...\] znak \[...\] dotyczyła przekazania przedmiotowej nieruchomości Powiatowi \[...\] nieodpłatnie z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 1999 roku. Mocą decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia \[...\] została stwierdzona jej nieważność która następnie została utrzymana decyzją Ministra Skarbu Państwa z dnia \[...\] i stanowi przedmiot niniejszej skargi. Natomiast decyzja Wojewody \[...\] z dnia \[...\] została wyeliminowana z obrotu prawnego na skutek stwierdzenia jej nieważności i uchylenia decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\], zgodnie z którą, zespół pałacowo-parkowy (odnoszący się do przedmiotowej działki) nie podpadał pod działanie art. 2 ust.1 lit.e dekretu PKWN. Stąd też, powinna być traktowana tak jakby nigdy nie była własnością Skarbu Państwa. W konsekwencji powyższego, z uwagi na wywieranie przez decyzję stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] skutku ex tunc należy uznać, że decyzja, mocą której Powiat \[...\] stał się właścicielem przedmiotowej nieruchomości z mocy prawa, w istocie rzeczy została wydana w stosunku do mienia, które nigdy nie stanowiło własności Skarbu Państwa, przedmiotowa działka bowiem nigdy nie stanowiła majątku ogólnonarodowego (skutek ex tunc). Z powołanych okoliczności należy zatem wywieść, że rozporządzono mieniem, do którego Skarb Państwa nigdy nie miał tytułu prawnego. Zgodnie z poczynionymi ustaleniami, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, po przeprowadzeniu postępowania "reprywatyzacyjnego" własną decyzją z dnia \[...\] Nr \[...\] uchylił bowiem w całości decyzję Wojewody \[...\] z dnia \[...\] nr \[...\] i orzekł, że zespół pałacowo-parkowy położony w \[...\] pow. \[...\] (działka \[...\] o pow. \[...\] ha - przedmiotowa nieruchomość) nie podpadał pod działanie art. 2 ust.1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. z 1945 r. Nr3, poz.13). Dlatego też, zdaniem Sądu, prawidłowa jest ocena Ministra Skarbu Państwa wyrażona w zaskarżonej decyzji i a contrario stanowisko reprezentowane przez Powiat \[...\] w powyższym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewoda \[...\] stwierdzając nabycie własności przez jednostkę samorządu terytorialnego nieruchomości, która nie była własnością Skarbu Państwa, rażąco naruszył przepis art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 roku- Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. nr 133, poz. 872 z późn. zm.). Sąd badając sprawę nie znalazł żadnych podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji zaś zarzuty Skarżącego Powiatu \[...\] uznał za niezasadne. Przedmiotowa działka o nr ewid. \[...\] (obecnie nr \[...\] o pow. \[...\] ha i o nr \[...\] o pow. \[...\] ha) powinna być traktowana w ten sposób, jakby nigdy nie była własnością Skarbu Państwa, a Skarb Państwa, jako nie posiadający żadnego tytułu do powyższej nieruchomości, nie miał legitymacji aby nią skutecznie rozporządzić. Zgodnie z rzymską zasadą "nemo plus iuris ad alium transferre potest qua ipse habet" – nikt nie może przenieść więcej prawa niż sam posiada, dlatego też, nie możliwym było uznanie decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] za wydaną w majestacie prawa, stwierdzającą nabycie z mocy prawa nieodpłatnie prawa własności mienia, które w dacie decyzji nie stanowiło własności Skarbu Państwa. W obliczu powyższego, mając na uwadze powołane okoliczności należy podnieść, iż stwierdzenie istnienia przesłanek do nabycia przez Powiat \[...\] z mocy prawa powyższej nieruchomości, stanowi rażące naruszenie prawa, w szczególności powoływanego wyżej art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 roku. Odnosząc się do pozostałych zarzutów Skarżącego, należy podnieść, iż podstawa prawna wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] została zmieniona na wniosek strony, która pismem z dnia \[...\] wniosła o zmianę podstawy prawnej wniosku z art. 156 par.1 pkt 5 kpa. na art. 156 par.1 pkt 2 kpa. i niniejsze postępowanie prowadzone było w oparciu o ten przepis - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Reasumując, Sąd w pełni przychyla się do stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji nie znajdując żadnych podstaw prawnych do jej uchylenia. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd – z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

17 kwietnia 2014

Symbol z opisem

[6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6102-nabycie-mienia-skarbu-panstwa-z-mocy-prawa-z-dniem-1-stycznia)

Hasła tematyczne

Administracyjne postępowanie Nieruchomości

Skarżony organ

Minister Skarbu Państwa

Sędziowie

Anita Wielopolska-Fonfara /sprawozdawca/ Gabriela Nowak /przewodniczący/ Magdalena Durzyńska

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20170001257)  
art. 156 § 1 pkt 2 · Dz.U. 2017 poz. 1257

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 54/15 - Wyrok NSA z 2016-11-18](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-54-15-wyrok-nsa-z-2016-11-18--i-osk-54-15)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 205/14 · 26 września 2014Wyrok WSA w Warszawie z 26 września 2014 r., I SA/Wa 205/14 – nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-205-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-09-26--i-sa-wa-205-14)
* [Sygnatura: I SA/Wa 366/14 · 22 września 2014Wyrok WSA w Warszawie z 22 września 2014 r., I SA/Wa 366/14 – nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-366-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-09-22--i-sa-wa-366-14)
* [Sygnatura: I SA/Wa 2234/14 · 22 września 2014Wyrok WSA w Warszawie z 22 września 2014 r., I SA/Wa 2234/14 – nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-2234-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-09-22--i-sa-wa-2234-14)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/EF22EBAE38)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1240-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-10-01--i-sa-wa-1240-14#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1240-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-10-01--i-sa-wa-1240-14#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1240-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-10-01--i-sa-wa-1240-14#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1240-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-10-01--i-sa-wa-1240-14#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1240-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-10-01--i-sa-wa-1240-14#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1240-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-10-01--i-sa-wa-1240-14#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1240-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2014-10-01--i-sa-wa-1240-14#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1240%252F14.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B1%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2014.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1240%252F14)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
