Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1170-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-11-21--i-sa-wa-1170-18

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 1170/18

Wyrok WSA w Warszawie z 21 listopada 2018 r., I SA/Wa 1170/18 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

21 listopada 2018

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant specjalista Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Wojewody \[...\] z dnia \[...\] kwietnia 2018 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1170%252F18.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B21%2Blistopada%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1170%252F18)

## Uzasadnienie

Wojewoda \[...\], decyzją z \[...\] kwietnia 2018 r. nr \[...\], utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z \[...\] lutego 2018 r. nr \[...\] orzekającą o odmowie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. \[...\] (obecnie \[...\]) hip. Nr \[...\], wchodzącą obecnie w skład części dz. ew. nr \[...\] z obrębu \[...\], stanowiącą własność Skarbu Państwa. Z ustaleń organu wynika, że nieruchomość objęta decyzją stanowiła własność w \[...\] T.S. Orzeczeniem administracyjnym z \[...\].08.1950 r. nr \[...\] Prezydium Rady Narodowej w W. odmówiło T.S. przyznania prawa własności czasowej nieruchomości przy ul. \[...\], w związku z przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowego terenu pod użyteczność publiczną i przydzielenia jej inwestorowi publicznemu jako wykonawcy Narodowego Planu Gospodarczego. Od orzeczenia nie wniesiono odwołania. Następca prawny byłej właścicielki M.N. wystąpił wnioskiem z \[...\].04.2016 r. o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość. Organ przytoczył treść art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i ustalił na podstawie Ogólnego Planu Zabudowania W. zatwierdzonego przez Ministerstwo Robót Publicznych \[...\] sierpnia 1931 r., że przedmiotowa nieruchomość w dacie wejścia w życie dekretu z dnia 26 października 1945 r. mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne. Zgodnie z projektem Planu Zagospodarowania Przestrzennego W. Nr \[...\]: zatwierdzonym przez Naczelną Radę Odbudowy W. w dniu \[...\].05.1948 r. i ogłoszonego w Monitorze Polskim z 1948 r" Nr \[...\], poz. \[...\], nieruchomość hip. nr \[...\] znajdowała się w obszarze przeznaczonym w części pod budynki użyteczności publicznej oraz w części w obszarze przeznaczonym na urządzenie dróg wraz z urządzeniami pomocniczymi. Stosownie z tym planem przedmiotowy grunt przeznaczono pod budowę pawilonu \[...\] – siedzibę \[...\], obecnie siedziba \[...\]. Potwierdzeniem planów inwestycyjnych w obszarze dawnej nieruchomości hip. Nr \[...\] jest pismo z \[...\].10.1948 r. Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego do Zarządu Miejskiego W. wskazujące na lokalizację i kolejność wnoszenia zabudowy "\[...\]" oraz konieczność przekazania Komisji Planowania opisanych terenów. Z pisma tego wynika, że pawilon \[...\] był już w trakcie budowy, w tym także wjazd do garaży pod budynkiem, wspólny z pawilonem \[...\] przeznaczonym dla \[...\]. Również zaświadczenie nr \[...\] z \[...\].03.1955 r. wydane na lokalizację kolejnego, ostatniego budynku w kompleksie budynków \[...\] przy ul. \[...\] - hotelu na rogu \[...\] i \[...\] potwierdza na szkicu lokalizacyjnym sporządzonym \[...\].03.1955 r. istnienie pawilonu \[...\] i \[...\]. W aktach sprawy znajdują się kopie publikacji Fundacji \[...\] pt. "\[...\]" Urbanistyka i Architektura (1949- 1956) autorstwa Jarosława Zielińskiego. Znajdujące się tam zdjęcie nr \[...\] datowane na 1952 rok potwierdza, że budynek \[...\] jak i sąsiednie budynki innych \[...\] były już zrealizowane. Na stronie \[...\] publikacji Jarosław Zieliński pisze: "W \[...\] 1950 roku najbardziej zaawansowana była budowa skrzydła \[...\], przeznaczona na siedzibę \[...\] (tzw. \[...\])". Kolejnym dowodem jest zdjęcie z okładki tygodnika \[...\] z \[...\] 1950 roku przedstawiające fragment ulicy \[...\] i \[...\], na zbiegu których wybudowano gmach \[...\]. Ze zdjęcia okładki tego tygodnika wynika, że w 1950 r. istniała także ulica \[...\]. W ulicy została zlokalizowana podziemna infrastruktura techniczna niezbędna do obsługi budynków biurowych zlokalizowanych przy tej ulicy i nastąpiło to w tym samym czasie co powstałe w latach 1949 – 1956 budynki użyteczności publicznej. Powołane dowody zostały zgromadzone dla potrzeb opinii geodezyjnej z \[...\] grudnia 2016 r. sporządzonej przez geodetę mgr inż. Z.O. dla sąsiedniej nieruchomości przy ul. \[...\] hip. Nr \[...\], które to nieruchomości zostały zabudowane w jednym czasie. Dokumenty te dowodzą, że roboty budowlane na nieruchomości stanowiącej obecnie część działki nr \[...\] prowadzone były w latach 1950 – 1953\. Zatem i w tych latach nastąpiło faktyczne zajęcie tej nieruchomości. Zatem faktyczne pozbawienie władania tą nieruchomością byłych właścicieli nastąpiło przed 5 kwietnia 1958 r. Nie została więc spełniona druga przesłanka przyznania odszkodowania z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami i nie jest możliwe ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. W skardze na decyzję Wojewody \[...\] M.N. zarzucił: 1\. naruszenie prawa materialnego tj. art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w zw z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji, 2\. naruszenie prawa procesowego w szczególności art. 7 § 1 kpa, art. 80 kpa, 107 § 3 kpa i 76 § 1kpa. Wskazując na powyższe uchybienie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda \[...\] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Nieruchomość położona w W. przy ul. \[...\] (obecnie \[...\]) hip. Nr \[...\] znajduje się na terenie objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W. Obecnie kwestie odszkodowania za takie nieruchomości reguluje art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 121). Możliwość skorzystania z uprawnienia do odszkodowania , o którym mowa w art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w odniesieniu do działki istnieje wówczas, gdy są spełnione łącznie następujące warunki: 1\. działka mogła być przed dniem wejścia w życie dekretu z 26 października 1945 r. przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, 2\. poprzedni właściciel i jego następcy prawni zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania działką po 5 kwietnia 1958 r. W rozpoznawanej sprawie organ ustalił, że przedmiotowa nieruchomość wchodzi w skład działek oznaczonych w ewidencji gruntów nr \[...\] z obrębu \[...\], które stanowią własność Skarbu Państwa. Część nieruchomości stanowiąca działki nr \[...\] stanowi wspólny wjazd do garażu podziemnego dla budynku \[...\] (poprzednio \[...\]) i budynku \[...\]. Reszta nieruchomości stanowiąca część działki \[...\] znajduje się w pasie urządzonej ulicy \[...\] a konkretnie jest pod chodnikiem i częścią trawnika. Zostało także ustalone przez organ, że przedmiotowa nieruchomość przed wejściem w życie dekretu z 26.10.1945 r. mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne. Natomiast w ocenie organu nie została spełniona druga przesłanka określona w art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami gdyż poprzedni właściciel został pozbawiony faktycznej możliwości władania przed dniem 5 kwietnia 1958 r. Sąd podziela w całości powyższą ocenę organu gdyż znajduje ona potwierdzenie w materiale dowodowym. Dla oceny spełnienia tej przesłanki organ posłużył się materiałem dokumentacyjnym stanowiącym załączniki do opinii sporządzonej przez geodetę mgr inż. Z.O. dla sąsiedniej nieruchomości ul. \[...\] hip. Nr \[...\] w dniu \[...\] grudnia 2016 r. Wykorzystanie tej opinii i materiałów stanowiących załączniki do tej opinii dla potrzeb niniejszej sprawy jest kwestionowane w skardze. Należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 75 § 1 kpa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Wobec tego opinia sporządzona na potrzeby konkretnej sprawy może stanowić dowód również w innej sprawie jeśli jej treść zawiera wiadomości istotne dla tej innej sprawy. Zatem nie ma przeszkód by opinia, a w szczególności jej załączniki, sporządzona przez geodetę mgr inż. Z. O. w dniu \[...\] grudnia 2016 r. była wykorzystana jako dowód w niniejszej sprawie. Z ustaleń organu powołanych wyżej wynika, że część przedmiotowej nieruchomości stanowi wspólny wjazd do garażu dla budynków \[...\] (obecnie \[...\]) i \[...\] (obecnie \[...\]). Z pisma Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z \[...\].10.1949 r. wynika, że oba budynki wchodziły w skład zabudowy "\[...\]" a budynek \[...\] był już wówczas w trakcie budowy, w tym także wjazd do garażu pod budynkiem. Również zaświadczenie nr \[...\] z \[...\].03.1955 r. wydane na lokalizację ostatniego budynku w kompleksie budynków \[...\] - hotelu na rogu ul. \[...\] i ul. \[...\] potwierdza na szkicu lokalizacyjnym sporządzonym \[...\].03.1955 r. istnienie budynków \[...\]. Powołana w opinii i załączona w kopii publikacja pt. "\[...\]" Urbanistyka i Architektura (1949- 1956) autorstwa Jarosława Zielińskiego zawiera zdjęcie nr \[...\] z 1952 r. na, którym uwidocznione są budynki \[...\] oraz budynki \[...\]. Natomiast na str. \[...\] publikacji Autor napisał, ze w \[...\] 1950 r. najbardziej zaawansowana była budowa "\[...\]" przeznaczona na siedzibę \[...\]. Załączona do opinii archiwalna okładka tygodnika "\[...\]" z \[...\] 1950 r. przedstawia fragment ulicy \[...\] i \[...\] u zbiegu, których wybudowano gmach \[...\]. Powyższe dowody wskazują, że inwestycja związana z budową siedzib \[...\], dla których wspólny wjazd do garażu podziemnego był realizowany na części przedmiotowej nieruchomości miała miejsce w latach 1950 – 1953\. Rozległość tej inwestycji, która istnieje do czasów współczesnych, pozwala na stwierdzenie, że wiązała się ona z pozbawieniem faktycznej możliwości władania nieruchomością przez poprzednich właścicieli przed 5 kwietnia 1958 r. i to na długo przed tą datą. Przepis art. 215 ust. 2 u.g.n. wymaga tylko by pozbawienie dawnych właścicieli faktycznej możliwości władania miało miejsce po 5 kwietnia 1958 r. i nie zawiera wymogu ustalenia konkretnej daty tego zdarzenia. Zgromadzony przez organ materiał dowodowy w pełni pozwala na dokonanie oceny, że pozbawienie faktycznego władania nieruchomością dawnych właścicieli nastąpiło na długo przed 5 kwietnia 1958 r. Zarzuty skargi naruszenia powołanych w jej punkcie 2 przepisów prawa procesowego są więc niezasadne. W okolicznościach sprawy zbędne bowiem jest poszukiwanie dowodów na potwierdzenie w jakiej konkretnie dacie doszło do faktycznego pozbawienia właściciela możliwości władania nieruchomością, w którym roku zostało wydane pozwolenie na budowę oraz w jakiej dacie nastąpiło oddanie tych budynków do użytku. To samo dotyczy części nieruchomości wchodzącej w skład działki ewidencyjnej nr \[...\] znajdującej się w pasie ulicy \[...\]. Na powołanym już zdjęciu z okładki tygodnika "\[...\]" z \[...\] 1950 r. wynika, że ulica \[...\] istniała już w 1950 roku gdyż jest przedstawiona na tym zdjęciu. Ulica służyła już wówczas komunikacji publicznej a poza tym została w niej zlokalizowana sieć infrastruktury podziemnej niezbędnej do obsługi budynków \[...\] przy tej ulicy zlokalizowanych a których budowa była w latach 1950 – 1953\. Zatem również i co do tej części nieruchomości dawni właściciele zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania przed 5 kwietnia 1958 r. Skoro nie jest spełniony warunek uzyskania odszkodowania określony w art. 215 ust. 2 u.g.n. jakim jest pozbawienie faktycznego władania nieruchomością przez dawnych właścicieli po 5 kwietnia 1958 r. to odmowa przyznania odszkodowania orzeczona w zaskarżonej decyzji jest zgodna z powołanym przepisem. A więc zarzut skargi naruszenia tergo przepisu także okazał się bezzasadny. Wprawdzie Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 13 czerwca 2011 r. sygn. akt SK 41/ 09 orzekł, że art. 215 ust. 2 u.g.n. w zakresie, w jakim pomija stosowanie przepisów tej ustawy dotyczących odszkodowań za wywłaszczone nieruchomości do nieruchomości, które przeszły na własność Gminy W. lub państwa na podstawie dekretu z dnia 26.10.1945 r. m.in. jeżeli poprzedni właściciele zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania nimi po 5 kwietnia 1958 r. jest niezgodny z powołanymi w wyroku przepisami Konstytucji R.P. to jednak skutkiem tego wyroku nie jest utrata mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu. Wyrok Trybunał jest wyrokiem zakresowym, co oznacza, że orzeczono o niezgodności z Konstytucją tego, że w przepisie zostało coś przez ustawodawcę pominięte, a zgodnie z Konstytucją powinno być unormowane. Następstwem wyroku zakresowego jest zatem konieczność stosownej aktywności ustawodawcy. Wyrok zakresowy adresowany jest do ustawodawcy, który powinien podjąć działania, które usunęłyby niekonstytucyjne pominięcie w art. 215 ust. 2 u.g.n. Ponieważ wyrok zakresowy nie wywołuj samoistnie skutków, o których mowa w art. 190 ust. 4 Konstytucji to art.. 215 ust. 2 u.g.n. nadal obowiązuje w niezmienionej treści i organ ma obowiązek stosowania tego przepisu w takim kształcie prawnym w jakim obowiązywał w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Wykładnia art. 215 ust. 2 u.g.n. w odniesieniu do rozpoznawanej sprawy została przez organ dokonana zgodnie z jego treścią i prawidłowo odniesiona do stanu ustalonego w sprawie. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

21 czerwca 2018

Symbol z opisem

[6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6076-sprawy-objete-dekretem-o-gruntach-warszawskich)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Wojewoda

Sędziowie

Emilia Lewandowska /sprawozdawca/ Iwona Kosińska Przemysław Żmich /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20180000121)  
art. 215 · Dz.U. 2018 poz. 121

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I OSK 1184/19 - Wyrok NSA z 2020-04-24](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1184-19-wyrok-nsa-z-2020-04-24--i-osk-1184-19)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 837/18 · 21 listopada 2018Wyrok WSA w Warszawie z 21 listopada 2018 r., I SA/Wa 837/18 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-837-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-11-21--i-sa-wa-837-18)
* [Sygnatura: I SA/Wa 921/18 · 21 listopada 2018Wyrok WSA w Warszawie z 21 listopada 2018 r., I SA/Wa 921/18 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-921-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-11-21--i-sa-wa-921-18)
* [Sygnatura: I OSK 3896/18 · 21 listopada 2018Postanowienie NSA z 21 listopada 2018 r., I OSK 3896/18 – sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-3896-18-postanowienie-nsa-z-2018-11-21--i-osk-3896-18)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/C07214EAF2)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1170-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-11-21--i-sa-wa-1170-18#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1170-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-11-21--i-sa-wa-1170-18#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1170-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-11-21--i-sa-wa-1170-18#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1170-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-11-21--i-sa-wa-1170-18#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1170-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-11-21--i-sa-wa-1170-18#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1170-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-11-21--i-sa-wa-1170-18#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1170-18-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2018-11-21--i-sa-wa-1170-18#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1170%252F18.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B21%2Blistopada%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1170%252F18)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
