Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1110-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-09-17--i-sa-wa-1110-24

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 1110/24

Wyrok WSA w Warszawie z 17 września 2024 r., I SA/Wa 1110/24 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych

Wynik

Uchylono zaskarżoną decyzję

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

17 września 2024

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Łukasz Trochym sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz asesor WSA Marek Maliński (spr.) Protokolant stażysta referent Magdalena Matusik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2024 r. sprawy ze skargi M. S., H. I. , M. S., M. S , J. S. i M.S na decyzję M. R. z dnia 23 lutego 2024 r. nr DO-II.7610.728.2019.AK w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji 1\. uchyla zaskarżoną decyzję; 2\. zasądza od M. R. solidarnie na rzecz M. S., H. I. , M. S., M. S , J. S. i M.S kwotę \[...\] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1110%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B17%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1110%252F24)

## Uzasadnienie

Minister Rozwoju i Technologii (dalej: "Minister" lub "Organ") decyzją z dnia 23 lutego 2024 r. nr DO-II.7610.728.2019.AK, po rozpatrzeniu wniosku M. S., H. I., M. S., M. S., J. S. oraz M. S. (dalej łącznie: "Strony" lub "Skarżący") o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 marca 2019 r. nr DO.2.6610.95.2017.KC odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody \`\[...\] z dnia \[...\] grudnia 1992 r. nr \[...\] stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Zespół Elektrociepłowni \[...\] z siedzibą w \[...\] prawa użytkowania wieczystego zabudowanego gruntu Skarbu Państwa, położonego w \[...\] przy ul. \[...\], ul. \[...\] i ul. \[...\] o pow. 50.1326 m2, oznaczonego na mapie do celów prawnych z dnia \[...\] października 1992 r. nr \[...\], w części dotyczącej działki nr \[...\] z obrębu \[...\], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia 15 marca 2019 r. nr DO.2.6610.95.2017.KC Minister Inwestycji i Rozwoju odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1992 r. nr \[...\] stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Zespół Elektrociepłowni \[...\] z siedzibą w \[...\] prawa użytkowania wieczystego zabudowanego gruntu Skarbu Państwa, położonego w \[...\] przy ul. \[...\], ul. \[...\] i ul. \[...\] o pow. 50.1326 m2, oznaczonego na mapie do celów prawnych z dnia \[...\] października 1992 r. nr \[...\], w części dotyczącej działki nr \[...\] z obrębu \[...\]. Decyzją z dnia 23 lutego 2024 r. Minister utrzymał w mocy decyzję Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 marca 2019 r. Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że decyzja Wojewody \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1992 r. została wydana m. in. na podstawie art. 2 ust. 1,2 i 3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.), zgodnie z którym grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub gminy (związku międzygminnego), z wyłączeniem gruntów Państwowego Funduszu Ziemi, będące w dniu 5 grudnia 1990 r. w zarządzie państwowych osób prawnych innych niż Skarb Państwa stają się z tym dniem z mocy prawa przedmiotem użytkowania wieczystego. Ponadto uwłaszczenie nie może naruszać praw osób trzecich. Następnie Minister wskazał, że działka nr \[...\] była w dniu 5 grudnia 1990 r. własnością Skarbu Państwa. Powyższych ustaleń organ I instancji dokonał w oparciu o pismo Urzędu \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2013 r. znak \[...\], zgodnie z którym przedmiotowa działka nr \[...\] o pow. 0,0804 ha stanowiła część dawnej działki nr \[...\], będącej przedmiotem decyzji Naczelnika Dzielnicy \[...\] z dnia \[...\] maja 1975 r. nr \[...\] orzekającej o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa części nieruchomości położonej w \[...\], oznaczonej jako działka nr \[...\] cz. o pow.3.053 m2 (grunty tabelowe wsi \[...\]), stanowiącej własność K. i Z. S. Wywłaszczona nieruchomość została – jak ustalił Minister - przeznaczona, zgodnie z lokalizacją szczegółową nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 1973 r. pod budowę składowiska odpadów paleniskowych dla \[...\]. Następnie Minister wskazał, że M. S., H. I., M. S., M. S., J. S. oraz M. S. są następcami prawnymi K. i Z. S. Zdaniem Organu spełnienie w przedmiotowej sprawie przesłanki pozostawania przedmiotowego gruntu w dniu \[...\] grudnia 1990 r. w zarządzie ustalono na podstawie decyzji Wydziału Terenów Urzędu Dzielnicowego \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1975 r. znak \[...\] przekazującej w użytkowanie Zakładom Energetycznym \[...\] zabudowany teren położony przy \[...\] w rejonie ul. \[...\] i ul. \[...\] o pow. 34.314 m2, decyzji Wydziału Terenów Urzędu Dzielnicowego \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1976 r. nr \[...\] przekazującej w użytkowanie Zakładom Energetycznym \[...\] zabudowany teren położony przy \[...\] w rejonie ul. \[...\] i ul. \[...\] o pow. 1100 m2 oraz decyzji z dnia \[...\] listopada 1988 r. nr \[...\] przekazującej przedmiotowy grunt położony w \[...\] o pow. 560.000 m2 - składowisko przy ul. \[...\] w zarząd Zespołowi Elektrociepłowni "\[...\]" (poprzednikowi prawnemu \[...\] z siedzibą w \[...\]). W ocenie Ministra zważywszy na to, iż część dawnej działki nr \[...\] (z której wydzielono przedmiotową działkę nr \[...\]) w dniu 5 grudnia 1990 r. znajdowała się we własności Skarbu Państwa, w zarządzie Zespołu Elektrociepłowni \[...\] z siedzibą w \[...\], spełnione byłyby przesłanki uwłaszczenia z art. 2 ust 1-3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, pozwalające stwierdzić nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w \[...\] przy ul. \[...\], ul. \[...\] i ul \[...\] o pow. 50.1326 m2, w tym przedmiotowej działki nr \[...\], pod warunkiem nienaruszenia praw osób trzecich. Odnosząc się do warunku nienaruszenia praw osób trzecich Minister stwierdził, że wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości został złożony pismem z dnia \[...\] listopada 2012 r., a decyzję uwłaszczeniową Wojewoda \[...\] wydał w dniu \[...\] grudnia 1992 r. A zatem wniosek o zwrot nieruchomości został złożony już po wydaniu decyzji uwłaszczeniowej. W ocenie Organu oznacza to, że nie doszło do rażącego naruszenia art. 2 ust 1-3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. bowiem stronom nie przysługiwał status osoby trzeciej w postępowaniu uwłaszczeniowym. Minister w konsekwencji uznał, że skoro w dacie wydania spornej decyzji uwłaszczeniowej nie zostały ujawnione prawa osób trzecich, to nie zaistniała negatywna przesłanka do uwłaszczenia państwowej osoby prawnej działką nr \[...\]. Zdaniem Organu przy wydawaniu kwestionowanej decyzji uwłaszczeniowej z dnia \[...\] grudnia 1992 r., w części dotyczącej działki nr \[...\], nie doszło do rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 k.p.a. Na decyzję Ministra z dnia 23 lutego 2024 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. S., H. I., M. S., M. S., M. S. oraz J. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Skarżących według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: • art. 6 k.p.a. polegające na wydaniu decyzji nieodpowiadającej standardom praworządnego państwa; naruszenie art. 7 k.p.a. in fine poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu Skarżących, art. 8 § 1 k.p.a, poprzez pogwałcenie zaufania jakie obywatel (Skarżący) pokładali w Ministrze Rozwoju i Technologii działając zgodnie z wytycznymi innego organu; a także art. 11 k.p,a, poprzez całkowite pominięcie jednego z fundamentalnych motywów rozstrzygnięcia - wykładanych w kontekście norm konstytucyjnych zawartych w art. 2\. 7 i 21 ust. 2 Konstytucji RP; • art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji z pominięciem kluczowej dla sprawy analizy relacji postępowania, w którym została wydana zaskarżona decyzja oraz postępowania zwrotowego; • naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i - pomimo istnienia oczywistych przesłanek do takiego rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. - w konsekwencji odstąpienie od powinnego zachowania, którym winno być uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, względnie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 158 § 2 k.p.a. polegające na odstąpieniu – pomimo istnienia ku temu przesłanek - od wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1992 r. alternatywnie wydania decyzji stwierdzającej wydanie decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1992 r. z naruszeniem prawa na zasadzie art. 158 § 2 k.p.a.; • art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie Skarżącym wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 17 września 2024 r. Sąd oddalił złożony na rozprawie wniosek pełnomocnika Skarżących o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. K 2/22\. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest zasadna, choć z innych względów niż w niej wskazanych. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie jest decyzja Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 23 lutego 2024 r., którą utrzymał w mocy decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 marca 2019 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1992 r. nr \[...\] stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Zespół Elektrociepłowni \[...\] z siedzibą w \[...\] prawa użytkowania wieczystego zabudowanego gruntu Skarbu Państwa, położonego w \[...\] przy ul. \[...\], ul. \[...\] i ul. \[...\] o pow. 50.1326 m2, oznaczonego na mapie do celów prawnych z dnia \[...\] października 1992 r. nr \[...\], w części dotyczącej działki nr \[...\] z obrębu \[...\]. Spór między stronami toczy się w kwestii istnienia przesłanek do stwierdzenia nieważności w części decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1992 r. nr \[...\]. Zauważyć należy, że 16 września 2021 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1491; dalej również: "ustawa zmieniająca"), która w art. 1 zmieniła art. 156 § 2 k.p.a. Zgodnie z obecnie obowiązującą treścią tego przepisu, nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w § 1, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne. Ustawa ta, do art. 158 k.p.a. dodała również § 3, zgodnie z którym, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, o której mowa w art. 156 § 2, upłynęło trzydzieści lat, nie wszczyna się postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Oznacza to, że po upływie ww. terminów nie jest dopuszczalne wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, a postępowanie wszczęte winno być umorzone. Postępowanie w kontrolowanej sprawie zostało wszczęte wnioskiem z dnia \[...\] marca 2017 r. o stwierdzenie nieważności w części decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1992 r. Natomiast na gruncie ustawy zmieniającej mamy do czynienia z normą która stanowi, w jej art. 2 pkt 1, że w przypadku postępowań administracyjnych w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej (16 września 2021 r.) ostateczną decyzją lub postanowieniem, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Z kolei w świetle art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej w przypadku postępowań wszczętych po upływie 30 lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej (16 września 2021 r.) następuje skutek w postaci umorzenia postępowania administracyjnego z mocy prawa. Analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje, że Minister nie badał czy w przedmiotowej sprawie mogą mieć zastosowanie regulacje art. 2 ustawy zmieniającej. Z tych też powodów uznać należy za przedwczesną ocenę czy Organ zajął prawidłowe stanowisko w kontekście istnienia (lub ich braku) przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1992 r. nr \[...\]. W przypadku bowiem uznania przez Organ istnienia przesłanek do zastosowania art. 2 ust. 1 lub 2 ustawy nowelizującej bezpodstawnym byłoby zajmowanie przez Ministra merytorycznego stanowiska w kwestii istnienia przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji wskazanej we wniosku Skarżących. W tym świetle za konieczne Sąd uznał oddalenie wniosku pełnomocnika Skarżących o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. K 2/22\. Przedwczesnym na obecnym etapie jest analizowanie kwestii zgodności z Konstytucją RP regulacji ustawy zmieniającej wobec wobec braku analizy na etapie postępowania administracyjnego czy regulacje powołanej ustawy mogą mieć w ogóle zastosowanie w sprawie. Brak oceny w zaskarżonej decyzji kwestii czy w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki do zastosowania regulacji ustawy zmieniającej Sąd uznał za naruszenie art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. uzasadniające uchylenie zaskarżonej decyzji. Rozpatrując ponownie sprawę Minister będzie zobowiązany uwzględnić ocenę prawną wyrażoną w uzasadnieniu niniejszego wyroku i dokonać oceny w przedmiotowej sprawie czy spełnione zostały przesłanki do zastosowania regulacji ustawy zmieniającej. Następnie Minister będzie zobligowany w świetle dokonanych ustaleń ocenić czy istnieje prawna możliwość merytorycznego załatwienia wniosku Skarżących o stwierdzenie nieważności w części decyzji Wojewody \[...\] z dnia \[...\] grudnia 1992 r. nr \[...\]. Natomiast wynik powyższych ocen wraz z pozostałymi ustaleniami przedstawi w uzasadnieniu decyzji, spełniającym wymogi art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił w punkcie pierwszym sentencji wyroku zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania sądowego orzeczono w punkcie drugim sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

15 maja 2024

Symbol z opisem

[6070 Uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6070-uwlaszczenie-panstwowych-osob-prawnych-oraz-komunalnych-osob-prawnych)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Minister Rozwoju

Sędziowie

Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Łukasz Trochym /przewodniczący/ Marek Maliński /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230000775)  
art. 7,77, art. 107 par. 3 · Dz.U. 2023 poz. 775

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 828/24 · 17 września 2024Wyrok WSA w Warszawie z 17 września 2024 r., I SA/Wa 828/24 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-828-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-09-17--i-sa-wa-828-24)
* [Sygnatura: II SA/Kr 865/24 · 13 września 2024Wyrok WSA w Krakowie z 13 września 2024 r., II SA/Kr 865/24 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-kr-865-24-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2024-09-13--ii-sa-kr-865-24)
* [Sygnatura: I SA/Wa 1459/24 · 12 września 2024Wyrok WSA w Warszawie z 12 września 2024 r., I SA/Wa 1459/24 – uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1459-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-09-12--i-sa-wa-1459-24)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/41256BA079)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1110-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-09-17--i-sa-wa-1110-24#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1110-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-09-17--i-sa-wa-1110-24#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1110-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-09-17--i-sa-wa-1110-24#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1110-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-09-17--i-sa-wa-1110-24#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1110-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-09-17--i-sa-wa-1110-24#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1110-24-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2024-09-17--i-sa-wa-1110-24#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1110%252F24.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B17%2Bwrze%25C5%259Bnia%2B2024.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCon%25C4%2585%2Bdecyzj%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1110%252F24)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
